Alles gaat dood, dacht ik Zondag

Hoe stom kan je zijn, vorige week zaterdag een jonge duivenvlucht vanuit Roye met een goed verloop gehad. Alle jongen thuis dus alles oké, althans dat dacht ik.
Maar Zondagochtend kreeg ik bijna een rolberoerte toen ik bij de jonge duiven ging kijken. Er droop een groenbruin stinkende drap uit de loketkasten. Alles lag vol met kots en dunne schijt, duiven zaten in elkaar alsof ze dagenlang geen water en eten hadden gehad. Uitgerekend op Zondagochtend, ik moest echt weg en zou pas de volgende dag weer terug komen. Enigste wat ik kon doen was een coli kuur geven en de voerbakken vullen met zoontjes. Verstand op nul en maar zien waar het schip strandt. Ik ging al van het slechtste uit, het jonge duivenseizoen is voorbij. Maandag bij thuiskomst ging ik als een speer naar de hokken, de mest was iets beter maar de duiven zagen er niet uit. Het eerste wat er in me opkwam was dit heb ik al eens eerder meegemaakt. Ik ben toen bij twee bekende dierenartsen geweest die eigenlijk niets bijzonders konden vinden maar me wel voor een vermogen aan medicijnen probeerde aan te smeren terwijl de duiven niks mankeerde. Normaal kom ik niet zo snel bij een dierenarts maar nu wist ik het zelf ook niet meer. Uiteindelijk naar Dr Marien gegaan in België, toen nog nooit eerder bij deze duivenarts geweest maar wel veel over hem gehoord. Dr Marien krijgt van mij een vette tien, hij keek vanaf de bovenkant in de mand en ik moest hem een duif aangeven die hij aanwees. Ik zie het al zei de dokter, je bent ze aan het vergiftigen net zolang tot de nieren en de lever het begeven. Het is altijd hetzelfde met die Hollanders, lekker binnenkomertje dacht ik. Ik kreeg een stoel van hem, een pen en een stuk papier en moest een lijstje maken met wat voor supplementen ik de laatste tijd gaf aan de duiven. Zoals vitaminen, elektrolyten, aminozuren, medicijnen enz enz. De helft opschrijven heeft geen zin dus even goed nadenken en dat was schrikken. In zoveel dingen kom je hetzelfde tegen zoals als calcium, magnesium, dextrose, enz. Ik zat daar als een kind voor het eerst in een nieuwe klas, in de tussentijd had de dokter al een paar andere duivenmelkers geholpen. Tenslotte zegt Dr Marien, laat eens zien dat mooie schema van je terwijl ik nog aan het schrijven was. Wat een afgang, daar blijft een kalkoen nog niet van op zijn poten staan. Maar je bent jong, overmoedig en vooral onwetend.

Maar je kan het spreekwoord een ezel ….

Loop ik dus al een poosje te bluffen over mijn eigen kruidendrank. Volgens mij ook goed in balans met alles wat een duif maar nodig kan hebben. Nooit last van geel, coccidiose, wormen en nog meer van dat soort ongemakken dankzij mijn kruidendrankje. Maar nu heb ik toch iets gedaan wat ik nooit doe. Bij thuiskomst heb ik van Henk wat uit zijn fles Belgasol in de drinkbakken gedaan, wel eerst netjes gevraagd. Op zich prima spul dat Belgasol maar ook hierin zitten dezelfde supplementen die ook in mijn eigengemaakte kruidendrank te vinden zijn. Met andere woorden, ik heb een complete overdosis gegeven van allerlei bestanddelen die maar met mate gegeven mogen worden. Net als jaren geleden toen ik voor Dr Marien een lijstje moest maken. Gelijk gestopt met de coli kuur en de kruidenmix en begonnen met het ontgiften van de lever en nieren van de duiven. met hoofdzakelijk mariadistel zaad. De duiven begonnen Dinsdag weer bij te komen, de mest veranderde in opvallend kleine bijna zwarte bolletjes. Oogranden werden minder geel en grauw. Duiven begonnen weer normaal te eten en te drinken en herstelde bijzonder snel.

En dan gaan we gokken

Donderdag moest er worden ingekorfd voor Roye. Er was veel regen voorspeld en dan moet je een gok gaan maken. De duiven leken in orde te zijn maar voor het mooie was het toch nog iets te kort dag. Wat gaat er gebeuren met een zware belasting, het kan duiven gaan kosten. Wel of niet meegeven. Ik heb de knoop doorgehakt, een paar duiven thuis gehouden en 23 duiven meegenomen naar de het inkorf lokaal. Precies genoeg duiven om een mandje eigen mandje te vullen op de club. Met een gemiddelde snelheid van 100 km per uur zijn de jongen naar huis gekomen afgelopen Zaterdag. De jonge duiven kwamen geweldig fris thuis, gaven allemaal nog wat ere rondjes voordat ze op de plank vielen en speelde tenslotte ook nog een 1e in het samenspel van Lelystad. Alle duiven thuis en de bovenste van de lijst, tja dan is de duivensport toch wel weer mooi.

Natour begonnen

De eerste vlucht van de natour is weer van start gegaan. Dat is altijd wel één van de meest favoriete spelletjes van mij. Er gaan weer veel duiven mee althans de eerste twee vluchten en het zijn mooie concoursen. Afdeling 7 heeft de keuze gemaakt om niet zoals gepland in Roosendaal te lossen maar in Reusel wat een stuk meer oostelijker ligt. Voor ons niet ongunstig, ik hoef nu Lelystad een kilometer of drie minder te geven en met een wind uit het zuiden weet je dat de vroege duiven in deze hoek kunnen vallen. Met de natour heb ik ook met 23 duiven gespeeld waaronder 6 duivinnen die het hele jaar als weduwe duivin zijn gebruikt en nauwelijks zijn los geweest. Vanaf de laatste dagfond vlucht twee weken geleden heb ik de zes weduwe duivinnen bij de vier doffers gelaten en twee duivinnen die over waren zijn met elkaar aangelopen. Op vier eieren zijn deze twee duivinnen gespeeld en als eerste viel de 013 nog een duifje die ik in 2018 over had gehouden van het rondje jongen die ik van clubgenoot Hennie Snabel had overgenomen. Uiteindelijk nog het soort van Henk Joffer waar ook onze 333 vandaan is gekomen. Met een wind mee de polder in, ik er al vanuit dat de echte vroege duiven in Lelystad, Swifterbant en omgeving zouden vallen en dat gebeurde ook. Simon van Bentum van de Lelybode had twee duiven knalvroeg en vloog een 1e en 2e in regio A1. Verliezen van Simon is geen schande zolang ik deze man al ken in de duivensport. Speelt Simon met slechts een paar weduwnaars en vliegt altijd aan de top dus veel respect voor deze man die toch al de tachtig is gepasseerd. Maar het duivinnetje op de vier eitjes was toch nog de 8e duif in regio A1 met toch ruim 4100 duiven. Van de 23 duiven die meededen had ik ook 23 duiven in de prijzen. 100% Prijs leuk om zo te beginnen. De bovengenoemde 6 duivinnen gaan ook mee naar de najaarsklassiekers in Urk. Met name door Pieter Woord worden de taartvluchten altijd fantastisch georganiseerd met leuke prijzen en als hoofdprijs is er een Giant fiets te winnen.Dus dit jaar gaan we in Urk een lekker visje eten en wie weet ga ik op de fiets naar huis. ——————————————————————————————————-

Maf seizoen

Alweer een poosje geleden dat ik achter het toetsenbord ben gaan zitten. Niet dat er geen tijd voor was, nee gewoon even geen zin in. We zijn voor mijn gevoel nog maar net begonnen maar voor de oude duiven zit het er al weer op. Weet ook niet zo goed wat ik er van moet zeggen, we missen natuurlijk de eerste twee maanden door het hele corona gebeuren. Ook nog even zitten knoeien met de gezondheid van de oude duiven (luchtwegen) maar dat is inmiddels wel weer oke alleen ik mis de goede en vaste duiven. De echte toppers zijn er niet meer, twee duiven gepakt vanaf het hok en de beste duif kwijt met een midfond vlucht. Achteraf is mijn beste duif dood gevonden in Houten, dat is pech hebben maar je weet tenminste wat. Ook gaan de echte topduiven naar het kweekhok omdat er te veel duiven door de havik worden gepakt. Het is steeds weer opnieuw hopen dat er een paar super jaarlingen bijzitten. In Almere wordt hard gevlogen, op alle afstanden zitten de mannen aan de top. Ik ga geen namen noemen want als ik er één vergeet dan heb je weer boze gezichten. Kijk zelf maar naar de uitslagen op de overnacht de dagfond de jonge duiven enz. De duivenhokken in Almere staan altijd bovenaan op de uitslag. Wanneer je dan een duifje tussen deze mannen in kan draaien dan weet je gewoon dat je er goed bij zit. De afgelopen jaren was de motivatie ver te zoeken, zag vaak tegen de weekenden op en een beetje vooruit denken zat er al helemaal niet meer in maar dat is nu anders. Ik betrap me er zelf op dat ik de plannen voor het volgend seizoen al aardig op een rijtje heb en dat is heel heel lang geleden. Ik denk of weet eigenlijk wel zeker hoe dat komt. Allereerst door het kleine aantal oude en jonge duiven is er nu weer overzicht. De druk om voor het generaal te spelen is er vanaf, overigens een prachtig mooi spel maar door een behoorlijke stap terug te doen. Heb ik het generaal spelen moeten laten lopen en vooralsnog zeker geen spijt van. Er is weer wat meer tijd om leuke dingen te doen ook daar heb ik de laatste jaren best wel een steekje laten vallen. Wat ook meespeelt ik heb mijn draai weer gevonden in de Lelybode en zie weer dat het leeft. Er zijn nieuwe positieve ideeën, de sfeer is super en er zitten ook weer nieuwe leden aan te komen en dat is nou juist iets wat we hard nodig hebben.

De jonge duiven

Voor mij doen heb ik nu een klein ploegje met jonge duiven maar ze doen het goed. De winterjongen, 14 stuks blijven goed in de pennen en die gaan door tot de laatste jonge duivenvlucht. Maar de tweede ronde met 14 jongen gaan te hard met pennen gooien en zelfs al dekveren. Voor de laatste vluchten wordt het dan ook goed uitzoeken welke er nog mee kunnen maar ze gaan lekker en ze zijn er allemaal nog. Wel een minpuntje bij de lelybode is dat er in de club geen andere liefhebbers in de uitslag voorkwamen afgelopen Zaterdag. Daar ben ik niet blij mee maar de leden staan open voor verandering en we gaan er hard aan werken om het volgend jaar anders te doen en let maar op.

De grootste fout die je maar kan maken

Zoals elk jaar maken veel liefhebbers de grootste fout die er is door te zeggen ik speel de jongen op de natour. Ik heb het er al vaker over gehad maar blijf er over door zeiken het is voor mij een grote ergernis. De mensen zijn niet alleen bang en onzeker maar ook nog lui. De heren duivenmelkers wachten te lang met opleren, zetten te veel nieuwe duiven bij en weten bovendien de rui niet uit te stellen. Verduisteren doen ze niet want daar krijg je coli van. Pfffffff Wanneer wij de eerste ronde winterjongen hebben, beginnen we in Maart al met kleine stukjes opleren. Ik kan dan naar het weer kijken, hoef geen risico te nemen en voordat je het weet hebben ze al een hoop ervaring. Vervolgens komt de tweede ronde erbij die al heel vroeg de mand gaan. Vaak piepen ze nog maar komen gewoon met de winterjongen mee naar huis. Op dit moment brengen we nog steeds op woensdag de jonge duiven naar Meerkerk. Het is iets wat we altijd hebben gedaan en dat gaan we ook zeker blijven doen. Vaak hoor je zeggen, ja maar ze brengen de duiven midden in de week weg daar kunnen we niet tegenop. Maar bijna iedereen uit de omgeving mag zijn duiven komen brengen om te worden gelost in Meerkerk. In het begin zag je nog wel is iemand zijn duiven brengen maar naarmate het seizoen vordert zie je bijna niemand meer. Geen idee hoe dat komt, zijn ze te lui, verdwijnt de motivatie omdat de prijzen tegenvallen of is het te vroeg om op te staan, duiven te pakken even naar het landje te brengen zodat ze om acht uur op weg kunnen naar Meerkerk. Deze week beginnen de eerste africhtingen voor de natour en manden vol met kale jongen worden ingekorfd. Heel duivenmelkend Nederland is bezig verdwaalde duiven op te halen. Na de eerste twee africhtingen zijn de meeste hokken alweer gehalveerd omdat lang niet elke opgevangen duif gemeld wordt. Op het laatste moment worden alle duiven voor de natour nog even snel geënt tegen paramixo. Natuurlijk zijn er ook weer duivenmelkers die op het laatste ogenblik ook nog even een pokken enting geven met als gevolg een pokken uitbraak bij de duiven die niet tegen pokken zijn geēent. Maandenlang hebben de duivenmelkers alle tijd gehad om hun zaakjes op orde te hebben. En dan duiven komen ze duiven inkorven vol met vederluis, stuitluis, duiven met een volle krop enz, enz. Ik ben blij dat onze inkorver daar goed op let en de mensen hier op een keurige manier daarover op aanspreekt. Het is in het belang van ons allen ik ben er superblij mee. Desondanks zijn de meeste duiven totaal kansloos, na twee vluchten komen de liefhebbers al niet meer opdagen. De duiven voor de natour zijn te kaal of niet in orde. Verloop van volgend jaar is dan ook al weer in te vullen. Jaarlingen raken kwijt omdat ze geen ervaring hebben en dan weer die grote teleurstelling bij de duivenmelkers. Vervolgens maar weer janken en piepen dat het ze nooit meezit. Met Henk heb ik dit jaar een paar hokken in de gaten gehouden waar echt goede kwaliteit duiven zitten en de hokken prima in orde zijn. Maar eigenlijk al jarenlang niet goed bezig zijn, de jonge duiven worden niet fatsoenlijk opgelet en ingespeeld met als gevolg dat deze hokken geen platte prijs vliegen, oude duiven kwijtraken en het hele seizoen met de mondhoeken naar beneden lopen, ze leren het nooit en blijven maar stronteigenwijs. Geloof me om de natour goed te spelen, moet je van goede huize komen. We denken daar veel te makkelijk over, let maar op over een paar weken. ————————————————————————————————————

Een week om snel te vergeten

Vorige week op de oefenvlucht Breda was het al duidelijk. De jongen duiven zijn niet goed genoeg. Buiten het feit dat ze niet naar beneden kwamen waren ze ook nog een keer veel te laat. Net als de woensdag daarvoor het geval was met onze wekelijkse africhting. Maar dat was nog niet het enige, een aantal oude duiven waren ook niet naar me zin. Koppen waren niet goed, nekken rul en totaal geen fut. Precies die dingen waar ik zelf ook veel last van heb de laatste weken. Zou het besmettelijk zijn? Met Duffel voor de deur moest er een hoop gesleuteld worden aan de jonge duiven. Ik kon Ferry toch niet voor een derde keer laten winnen. Zoals jullie weten rij ik elke week naar Meerkerk samen met Ferry onze jonge duivenspecialist. Ook wel bekend van de beste hok prestaties in het spoor der kampioenen. In de auto probeer ik ook zo min mogelijk wat te zeggen. Bang dat ik dingen vertel waar hij voordeel mee kan behalen. Duivensport is een serieuze aangelegenheid tenslotte. Gelukkig dat ik de jonge duiven in 2 aparte afdelingen heb zitten. De ene afdeling bestaat dan uit 15 jonge duiven en de andere afdeling heeft 14 bewoners. Voordeel is dat je dan ook wat kunt uitproberen. Dat uitproberen was ook wel nodig omdat ik zelfs met onze wekelijkse africhting tien minuten achter Ferry zat. Iemand die net drie jaar bezig is versus iemand die al $%^$%#$@ jaren bezig is. Dat is teveel van het goede en het ergste was dat het leek alsof ze Orleans achter de rug hadden gehad. Wat heb ik gedaan met mijn ploegje winterjongen. Ik heb ze ruim een week op mijn eigen gebrouwen kruidenmix gezet. Mijn andere ploeg jongen van de tweede ronde uit het tweede hok heb ik de medicijnen gegeven die ik van de dierenarts heb gekregen. Nou ja, gekregen is niet het juiste woord nadat ik van de beademing afkwam heb ik het bankpasje van me vrouw gebruikt want voor mij was de rekening niet te betalen. Vrijdag met het inmanden zag ik wel dat de duiven iets opknapte in beide hokken. Er kwam weer wat leven in de brouwerij. Ik ging er eigenlijk al van uit dat ik een stuk of 10 jongen zou uitzoeken die nog een beetje redelijk waren om aan te zien maar het zijn er toch nog 29 geworden. Ja en dan de Zaterdag, wat een klote dag. Vroegop en naar het landje toe want Henk had duiven op de overnacht mee. Nu is het zo langzamerhand wel bekend dat ik totaal niets heb met de overnacht vluchten. Maar ik wil Henk ook niet alleen laten zitten, dus wekker gezet om samen in de lucht te gaan kijken. Ik dacht nog tijdens het turen in de lucht. De jonge duiven gaan er zo uit op Duffel en Pt,st,Max komt tegen een uur of 11 dus dat breekt de dag nog een beetje. Dat liep toch even anders want afdeling 6 ging los om 07,15 en onze afdeling bleef maar uitstellen tot 15,30. Hier werd niemand vrolijk van en dan de midfond vlucht die voor geen meter liep op het landje terwijl in Almere volop vroege duiven vielen. Het is nu wel duidelijk dat ook mijn ouwe duiven niet in orde zijn. Zelf was ik al niet de vrolijkste afgelopen Zaterdag en Henk was ook behoorlijk chagrijnig omdat hij op een vroege duif had gerekend vanuit Perigueux en dan is ook mijn telefoon nog leeg en nergens een oplader te vinden. Ik dacht was ik maar thuis bij Greet en mijn nieuwe hobby, guppen kweken, wat een dag. En dan moesten de jonge uit Duffel nog vallen tussen de buien door. Ik klaag echt nooit over de lossingen van afdeling 7 want daar is geen reden voor als je dat vergelijkt met andere afdelingen. Onze afdeling doet het niet verkeerd met het lossen van de duiven maar dit keer was het moeilijk te begrijpen. Jonge duiven uit Duffel die ruim na 17.00 uur nog moeten vallen. Wat gaat er gebeuren met de duiven die met Zuidwesten wind doorvliegen en verkeerd komen te zitten en dan in de avond nog een paar plensbuien op hun kop krijgen zoals ook voorspeld door het KNMI. Precies om 17.12 uur viel het eerste jonge duifje naar beneden. Henk zag het duifje aankomen wat dat betreft heeft Henk een scherp oog wat bij mij te wensen overlaat. Het jong kwam vanaf het IJsselmeer aanstuiven en dat is precies de goede hoek. Dit duifje is aan de goede kant om de buien heen gevlogen. Het kan geluk zijn maar het kan ook “net als de 333” slim zijn. De drie drietjes kon ook zo goed om buien heen vliegen en ik wist direct dit jong is geen verkeerde duif. Eerlijk is eerlijk hij kwam uit het hok met winterjongen waar ik de medicijnen van de dierenarts had gebruikt of was het mijn kruidendrank. Iedergeval een minuut of 4 later vielen er jongen van beide hokken. Wat betekent dat op het ene duifje na ik geen verschil kon zien tussen het hok behandeld met medicijnen en het hok behandeld met mijn eigen geheime kruidendrank. Eindelijk weer is een mooie prijs, 2e in de regio A1 en de 1e in de regio 1 Hilversum en omstreken. Dat geeft de burger weer een beetje moed. Toeval of niet ook dit doffertje is een kruising tussen een duif van Paul Steenbergen en een duif van eigen soort. Het lijkt wel of hier geen slechte jongen uit willen komen. Iedergeval maar niet te vroeg juichen want het jong moet nog een keer of acht mee dit jaar. Nu nog het volgende probleem, Donderdag weer inkorven voor de dagfond en de oude duiven zijn nog niet in orde. Ik kijk het aan tot dinsdag en wanneer mijn dagfond duiven dan nog niet zijn zoals het hoort. Gaat het de eerste keer worden dat ik verstek laat gaan met een dagfond vlucht. Heel jammer maar het mag niet ten koste gaan van alles. We moeten niet vergeten dat we met levende wezens te maken hebben. ————————————————————————————————————

Waaivluchten, geen donder aan

Wat een rot weken hebben we achter de rug, alleen maar waaivluchten. Vorige week zaterdag, 120 km per uur. Leuk voor de hokken die in de polder op de verste afstand staan. Voor deze liefhebbers is het ook leuk om een keer knal vroeg te zitten in de afdeling of de regio maar sorry ik vind er geen donder aan. Waar blijven de mooie vluchten met een klein kopwindje zodat de duiven hun eigen snelheid kunnen vliegen. Pas dan komt de kwaliteit van de melker en van de duif zelf naar voren. Veel liefhebbers die hun zaakjes niet goed genoeg in orde hebben vallen dan door de mand. Op dit moment zie je het al met inkorven. Veel duiven gaan de mand in waarvan de koppen niet in orde zijn. De bekende oortjes laten zich goed zien bij de ergste gevallen beginnen het al op kieuwen te lijken. Maar er is nog iets wat de laatste weken opvalt, er zijn verschillende liefhebbers met scheefvliegers. Geen problemen door paratyfus maar echt door overbelasting van de vleugels. En iets wat ik niet gewend ben, zelf heb ik ook een doffer die dit heeft. Het was me al opgevallen dat deze doffer er moeilijk uit ging met loslaten maar dat gebeurd wel vaker uit angst voor de vele roofvogel aanvallen op het landje. Maar wanneer deze doffer er wel uit ging dan vloog hij niet lekker mee. Het viel me ook op dat deze doffer het koppel niet goed kon bijhouden. Hij maakte kleinere rondjes en snijd de bochten af. Om het zeker te weten deed ik een test, ik laat een duif met dit soort problemen plotseling uit mijn handen vallen. Het is dan vaak direct te zien wanneer een vleugel niet goed zijn werk doet. Is het dan nog niet duidelijk dan loop ik een stuk van het hok af en laat de duif los. Wat ik dan wil zien is dat de duif als een rechte streep naar het hok vliegt. Wanneer je dan achter de duif staat kun je direct zien of het een scheefvlieger is. Het scheefvliegen is een probleem wat veel voorkomt bij duiven die in de wintermaanden vastzitten en dan overbelast worden in het koude voorjaar. Van onze eigen duiven weet ik dat ze genoeg kilometers hebben gemaakt en goed zijn ingespeeld. Door de corona periode zijn de duiven ook niet met te koude vluchten gespeeld. Zo zie je maar weer door te observeren bespaar je deze duiven een marteling om thuis te komen en ook niet onbelangrijk je speelt je hok niet leeg want er gaan veel goede duiven verloren door ze maar door te spelen.

Starten met de jonge duivenvluchten

Eindelijk is het zover, het jonge duivenspel is begonnen. Het mooiste en eerlijkste spelletje van de hele duivensport. Hoe meer je er mee bezig bent, hoe harder je speelt. Zelf heb ik het mee mogen maken dat wanneer mijn moeder de jonge duiven verzorgde ik mijn sterkste jonge duiven wedstrijden vloog. Komt natuurlijk omdat mijn moeder de zorg voor de jonge duiven zeer serieus nam. Net als een goede vriendin van mij. Zij kwam als kind uit school vandaan en maakte tussen de jonge duiven haar huiswerk in het duivenhok van haar vader. Haar vader was in de hele regio en vaak in de hele afdeling gewoon niet meer te kloppen. Niet alleen de eerste duiven die binnen kwamen tijdens een wedstrijd kregen van haar volop aandacht maar ook de laatste duiven die buiten het concours zaten kregen alle aandacht en natuurlijk een pinda als beloning. Op deze manier was het maar zelden dat er een paar seconden werden verspeeld met het binnenhalen. Haar vader kreeg dat niet voor elkaar en als hij de jonge duiven verzorgde zat die altijd laat. Wil je met jonge duiven winnen moet je de aandacht geven die ze verdienen en zij kon dat als de beste.

Over beloningen gesproken

Samen met Ferry de Kok, Henk Bisschop en ik zijn we vrij vroeg begonnen met het opleren van de jonge duiven. Het is dan rustig in de lucht en bijna niemand is al met de jonge garde bezig. Je komt hooguit onderweg wat koppeltjes tegen met oude duiven. Bewust beginnen we zo vroeg met africhten om klaar te zijn wanneer de rest eindelijk gaat beginnen. Meeste duivenmelkers gaan pas op het allerlaatste moment rijden om de jonge duiven te lappen en zoals elk jaar begint dan ook de ellende weer. Coli breekt uit, vreemde duiven lopen mee naar binnen en naar buiten om het virus verder te verspreiden en dan komt er uiteindelijk van het africhten ook niets meer. Of nog erger ze gaan alleen met de jongen garde rijden die gezond ogen en de zieke blijven dan op het hok achter. Je snapt het al deze hokken gaan helemaal leeg en de duivenmelkers die bij hun in de mand zitten gaan ook klappen krijgen tijdens de eerste vluchten. Zo verzieken ze de boel bij een ander. Maar het ergste is nog dat ze klagen dat er altijd zoveel verliezen zijn met jonge duiven. Onzin, dat komt omdat ze hun jonge duiven niet naar behoren trainen. Heeft dus niets met het weer, roofvogels of lossing commisies te maken. Is gewoon je eigen schuld want je neemt het jonge duivenspel niet serieus. Zodra we de jonge duiven goed op de rit hebben, leggen we de lat een behoorlijk stuk hoger dan de gemiddelde liefhebber dat doet. We spreken vaste dagen en vaste tijden af en kijken niet naar wat voor weer het is. Zelf ben ik hier altijd al heel makkelijk mee geweest, Henk denkt er net zo over als ik en Ferry heeft helemaal schijt aan alles. Hoe vaak we al niet van Meerkerk t/m Minderhout hebben staan te lossen in de stromende regen, met mist of met helder blauwe hemel een oostenwind en bloedje heet. Verstand op nul, manden werden uitgeladen en los die handel. Komen ze vandaag niet thuis dan zeker morgen wel. Nu was het ook mooi om te zien dat al het werk niet voor niets is geweest. We hebben genoten van de beloning die we hiervoor mochten ontvangen. De jonge duiven werden om 07,45 uur gelost in Breda. Normaal gesproken een africhting maar voor de verenigingen en het samenspel in Lelystad een klokvlucht. Hier ben ik het ook volledig mee eens, gezien de afstand van de hokken die nog verder in de polder staan zoals bv Swifterbant al gauw dertig kilometer verder is. In de auto hebben we het er vaak over gehad, dat we er samen best wel veel werk van maken met dat gesjouw met de jonge duiven. En dat het er zo maar in zit dat we elkaars grootste concurrenten gaan worden met het jonge duivenspel. Maar juist die concurrentie maakt het leuker en maakt je vooral scherper. We hebben het onderweg veel over de kruidenmix gehad die ik zelf maak. Iets waar ik normaal gesproken niet zo veel over los laat maar ik dacht op een zwak moment ik geef die Ferry een litertje van mijn wereldberoemde kruidenmix om te laten zien hoe goed het werkt. Steeds als ik denk dat ik Ferry een beetje leer kennen en een beetje door begint te krijgen, komt hij met een antwoord waarvan ik denk deze vent komt niet van deze planeet. Nu dacht ik hem een plezier te doen met mijn kruidendrank en wat zegt ons baardmannetje. Nee joh, dat hoef ik niet. Ik heb een eigen recept wat beter werkt met alleen Indonesische kruiden. Toen snapte ik ook gelijk waar die geur vandaan komt als zijn duiven in de auto staan. De hele auto ruikt dan dagen naar een Indonesische Pasar. Best wel lekker als je ervan houdt. Vanaf de eerste dag dat ik Ferry leerde kennen deed hij me aan iemand denken. Ik kwam er alleen niet zo goed achter aan wie hij mij deed denken. Vragen heeft ook geen zin want Ferry kan uren praten zonder iets te zeggen, mensen die hem meemaken snappen precies wat ik bedoel. Nu met deze baard en een walm van kruidige geuren viel eindelijk het kwartje. Ferry heeft veel weg van Panoramix de druïde uit het dorp van Asterix en Obelix, roerend in een grote ketel met wonderdrank. Nu met die baard is het precies één gezicht. Dit soort mensen komen niet veel voor in Nederland en als ze al bestaan, ja dan is het logisch dat ze in de kruidenwijk wonen. En het moet gezegd worden er zijn maar weinig duivenmelkers zo serieus bezig als Ferry, toen ik Zaterdagochtend een app kreeg en zag dat het een melding was van Ferry en dat hij op 08,49 de eerste duif klokte. Toen wist ik al dat is een echt vroege duif en dat besef groeide naarmate het langer duurde voordat ik mijn eerste binnen kreeg en ik mocht echt niet klagen op de vijfde plek in de regio. Vrijdag toen we onderweg naar Lelystad gingen om de duiven in te korven zei ik al tegen Ferry dat ik teleurgesteld zou zijn als hij geen 1e zou vliegen in de club. Zelfverzekerd antwoord hij, ik denk zelf dat ik minstens 1 tot 3 zit in de club. Tja, dat was niet helemaal waar want het was 1 tot 5 en de eerste twee duiven in regio 1 van afdeling 7. Hoe bedoel je veel zelfvertrouwen, echt grote klasse. Natuurlijk nemen we ook de 10 overnacht jongen van Henk steeds mee. Het zijn niet veel duiven omdat er van Henk ook ontzettend veel duiven zijn gepakt door roofvogels en Henk ook veel heeft moeten weggeven aan alle bonnen maar ondanks dat was Henk met zijn fond jongen de 3e liefhebber in zijn club en net als wij alles thuis.

Rare vlucht

Zo goed als het verloop van de jonge duiven was, zo slecht was het op Sezanne. Bij de 1e duif die ik kreeg was al goed te zien dat deze dwars door een bui regen was gegaan. De neusdoppen waren helemaal doorweekt en er zat een gat van 20 minuten tussen de 1e en de 2e duif dat is te veel. Gelukkig liep het ook zo bij andere liefhebbers dus ik maak me verder geen zorgen maar ik heb geen idee waarom het verloop zo slecht is geweest. We hebben nog een paar dagen om ze weer in orde te krijgen voor Bourges wat altijd een prachtig mooie dagfondvlucht is. —————————————————————————————————————

Eigenwijze flapdrol

Laatst kreeg ik een telefoontje van een mevrouw met de vraag of ik zo door de telefoon kon vertellen waarom de toch wel dure duiven van haar man zo tegenvielen.Gelukkig waren deze dure duiven niet van mij afkomstig. Kan ook eigenlijk niet want ik heb helemaal geen dure duiven. Maar als antwoord op de vraag van deze mevrouw had ik natuurlijk geen pasklaar antwoord.  Omdat het maar twintig minuten rijden was vanaf het landje dacht ik om toch maar even te gaan kijken. Er is toch geen motorsport op de TV deze week dus wat moet ik anders doen. Zoals gewoonlijk zocht ik me weer een versuffing in het Gooi en begon me al aardig te ergeren aan die mensen in het Gooi op een paar mensen na natuurlijk. In Eemnes vallen de mensen nog mee maar dat kan ook aan mij liggen. Na veel geknoei met éénrichtingsverkeer ben ik toch aangekomen niet in gewicht maar bij een prachtig mooie tuin. Leek wel een park waar een duivenhok stond wat sowieso al niet goed aanvoelde. Zoals jullie weten ben ik een echt gevoelsmens en als dan ik een brandschoon duivenhok zie waar het niet fris rook dan voelde ik al aan dat er een gebrek aan goede verluchting was.  Zelfs buiten het hok rook ik de duiven wat natuurlijk niet mag gebeuren. De duiven die ik in mijn handen kreeg, daar zat echt wel kwaliteit tussen maar ze waren niet vliegklaar en hadden totaal geen conditie. De duiven waren te zwaar, paars/blauw borstvlees vol met oud dons. Enige wat mij opviel was dat de ogen wel okee waren ondanks deze huisvesting. De verluchting was snel aan te passen door gewoon logisch na te denken en wat kleine dingen te veranderen.Maar toen begon ik over het voeren, het was al snel duidelijk dat deze mensen naar iedereen luisteren en zich blindstaren op de grote namen met hun mooie schema`s.Ik heb vol bewondering staan te kijken naar het schema wat deze mensen hun duiven geven het heeft niks met voeren te maken het is gewoon vergiftigen.Vet voer, handen vol met pinda`s echt het duurste van het duurste en vergeet niet we zitten pas op even driehonderd kilometer. Maar goed ze vragen mijn mening, Dus daar gaan we dan. Duiven niet okee, hok niet okee, voer niet okee enige wat redelijk okee was, was de koffie. Je weet wel, koffie gemaakt met een koffiemachine die zo’n kabaal maakt alsof lijn negen er aan komt scheuren. De verluchting was geen probleem alleen de boel moest meer open en daar ging hij over nadenken want tocht is gevaarlijk volgens de fam. Waarom vraag je het dan, vroeg ik me af.Dat voerschema zo snel mogelijk in de afvalcontainer gooien en de duiven voorlopig alleen wat wat zoontjes mengeling geven.  Gek genoeg had hij daar nog nooit van gehoord. Verder praten had niet zoveel zin en misschien ook wel wat veel om te onthouden dus ik weer terug naar mijn eigen hok. Na een weekje kreeg ik een belletje dat de duiven beter trainen, tierig zijn en als weduwnaars door de lucht gaan. Altijd leuk om dat te horen dat het zo snel beter gaat en inderdaad er stonden ook weer wat duiven redelijk op tijd in de uitslag. Maar de week erop nergens meer te vinden in de uitslag dus ik denk ga nou zelf maar bellen wat er aan de hand is.Nu was het een vlucht waar je er zo maar naast kan zitten met een snelheid van gemiddeld 1900 mtr maar toch. Aan de telefoon had ik nu weer een zwaar teleurgestelde man. Hij was in staat  om alles op te ruimen want hij heeft er alles aan gedaan dus de duiven zijn niet goed genoeg. Hij voelt zich in de maling genomen door de man die ze hem vorig jaar heeft verkocht en bij toeval is dat ook een bekende van ons. Ik zeg tegen hem dat zou zomaar kunnen dat het geen beste duiven zijn een beetje stangen hoort er ook bij, toch. Weer even langs gereden en nog eens gevraagd hoe hij afgelopen week is bezig geweest met de duiven en dat was wel even schrikken. Hij heeft er zeker alles aan gedaan deze week maar dan wel om zijn duiven te vergiftigen. Een melker uit zijn vereniging die ik persoonlijk al jaren kan en sorry dat ik het zeg maar zelf als een krant vliegt die heeft hem verteld dat hij het al heeft gezien wat er mis is.Het spleetje in de bek staat niet mooi open dat was het probleem. Nu net dat de duiven weer een beetje begonnen te draaien op de uitslag komt er weer zo`n pannekoek in het hok die de boel gaat verzieken. Volgens de kenner moesten de duiven een zware orni kuur krijgen in het drinkwater en over het voer. Voor de zekerheid de doffers ook nog een spuit met orni rood en een geelpil en dat alleen omdat het spleetje niet open staat. Ik vertelde hem dat het gedoe over dat spleetje flauwekul is en dat een duif waarvan het dicht zit ook een eerste prijs kan pakken. Absoluut de grootste onzin dus.De kelen waren al prachtig mooi blank van kleur en ook de ogen waren prima dus waarom deze aanslag met een overdosis medicijnen. Van de 18 weduwnaars moesten er zondagmiddag nog negen komen terwijl er in de afdeling bijna geen duif weg is. De schuiven in het dak zaten ook weer dicht dus een lekker sauna gevoel in de afdelingen. De man zegt tegen me je zal me wel een eigenwijze flapdrol vinden en dat was de eerste keer dat ik het met hem eens was, Tot overmaat van ramp heeft hij bijna hetzelfde gedaan met zijn ploeg jonge duiven dus er staat hem nog wat te wachten die flapdrol. ————————————————————————————————————

Het loopt lekker zo

De laatste twee vluchten gaan echt zoals het zou moeten gaan, geheel volgens planning. Er zijn nog een paar dingen die beter moeten maar een duivenmelker moet altijd wat te zeuren hebben, dus waarom ik niet. De resultaten die zijn gewoon goed genoeg voor deze vluchten alleen het binnenkomen van de duiven is echt een drama. Ik neem het de duiven ook totaal niet kwalijk. Continu worden de duiven door sperwers en havik achterna gezeten dus het is stress, stress en nog eens stress.

Niergnies

Het was even balen dat de wind die voor de flevopolder zo mooi in de oosthoek stond precies op zaterdag zou gaan draaien naar het westen. Achteraf viel dit nog mee het zwakke windje bleef nog even tegen zuidoost aan staan. Zo werd het toch nog een mooie vroege lossing voor ons. Bij de eerste meldingen op compuclub live kon je al zien wat het verloop van de vlucht zou gaan worden. Bij veel liefhebbers vielen er al gaten tussen de eerste en tweede duif. Je weet dan dat het eindelijk weer een echte duivenvlucht wordt. Zelf ben ik dik tevreden met een 38e duif in de hele afdeling 7 met bijna 17000 duiven.Ook in het samenspel van Lelystad heb ik de 1e en de 2e duif dus ja het ging lekker. De jaarlingen die als jonge duif weinig of niets hebben geleerd. Hebben het moeilijk gehad, op zaterdagavond waren er nog veel duiven onderweg en dan zie je maar weer hoe belangrijk het is om de jonge duiven zo veel mogelijk te spelen.

Kobe Vos een naam om te onthouden

Maar dan wil ik toch nog even iets kwijt over deze vlucht , We hebben allemaal grote monden als het goed gaat en we weten het dan allemaal goed te vertellen maar op Niergnies zijn we verslagen door jeugdlid Kobe Vos.  Geweldig om te zien dat dit fanatieke mannetje gewoon de 7e duif heeft in de afdeling van bijna 17000 duiven. Nu denkt iedereen natuurlijk, ja dat doet zijn vader’. Vergeet dat maar, Kobe doet alles zelf’ voeren, loslaten en als hij voor zijn vader zit ook nog even een dansje van vreugde in de tuin.Kobe heeft het absoluut niet van een vreemde zijn vader Roy heb ik meegemaakt toen hij als zelfstandig jeugdlid mee vloog in toen nog afd Amsterdam. Ik dacht ergens begin jaren negentig. Volgens mij had Roy toen een hokje bij zijn opa achter op de stammerdijk in Driemond en Roy flikte toen hetzelfde als zijn Kobe nu. Hij zette de hele duivenwereld voor schut met dit soort uitslagen, mooi om te zien dat Roy het aan zijn zoon heeft mee kunnen geven.

Soissons, de eerste midfond vlucht van 367 km

Dit keer minder mazzel met de wind, WZW ja dan weet je dat we aan deze kant worden weggevlogen door Baarn en omstreken maar daar doe je niks tegen. Maak me er ook niet meer zo druk om eerlijk gezegd. Je gaat dan kijken naar de tijden van de hokken aan de westkant, daar kan je mee vergelijken en dat was best oke. Ook zie je bij het thuiskomen dat het wel goed zit met de duiven. Mooi strak, niet slikken of krabben en op een paar na niet moe. De vorm komt eraan en dat moet ook want de mooie vluchten komen er nu aan. Samenspel Lelystad wat voor ons een mooie vergelijking is en waar toch altijd ook nog ruim 600 duiven mee gaan was  het een 1e-2e-3e plaats. Iets wat ook wel weer opvalt is dat we door het samen kweken met Paul Steenbergen steeds weer meer topduiven in het hok hebben zitten. Vorig jaar de 422 beste jaarling doffer van de regio. Nu zit de 422 nog in het schemer omdat hij het op de dagfond moet gaan knallen maar zaterdag was hij alweer de tweede duif. Nu is het weer een jaarling de 086 die 3 keer is meegeweest en drie keer vroeg zit. Hij staat in de kring Hilversum alweer als tweede duifkampioen op de uitslag dus het werk is zeker niet voor niets geweest in Emmeloord.

De 21e

Zoals elk jaar is Henk precies op de langste dag van het jaar jarig maar nu is hij 70 geworden en dat is nog al wat. Het zegt genoeg over Henk, hoe belangrijk hij het vindt dat de band tussen de twee verenigingen in Lelystad beter moet gaan worden. Voor zijn verjaardag heeft Henk wat worsten gehaald voor de beide verenigingen, het zijn de kleine dingen maar het siert hem wel.

Nog even over de langste dag

Voor de wat ouderwetse duivenmelkers is de 21e de dag de dag dat het licht vol aan gaat in de hokken, die lange dag moet je vasthouden. De melkers die een beetje met de tijd meegaan weten allemaal dat dit alweer lang geleden is achterhaald maar ik snap ook dat als je het gewend bent en maar 1 afdeling kan spelen dat je dan niet zomaar overstapt op een ander schema. Op het landje hebben we ruimte genoeg om wat kleine ploegjes te maken en om dingen uit te proberen, dat heeft niet iedereen.

De jonge duivenvluchten komen eraan

Voor de één het mooiste wat er is en voor de ander een ware nachtmerrie. Ben afgelopen weken bij een paar hokken geweest waarvan je zegt, ja die zijn er klaar voor’ jonge duiven hebben de entingen voor paramixo gehad, zijn behandeld voor pokken, luchtwegen zijn schoon en als laatste nog even een druppeltje voor de luis. Dit zijn ook de hokken die op tijd zijn geweest met verduisteren en met africhten. Maar het zijn er nog steeds veel te weinig die er zo over denken, jammer, jammer.  De meeste duivenmelkers denken er te makkelijk over, zijn te lang doorgegaan met bijzetten van jonge duiven dus niet gelijktijdig geweest met enten, geen tijd meer gehad voor behandelen tegen pokken, duiven op het laatste moment tegen luis behandeld of vaak helemaal niet en gewoon wachten dat de inkorver er wat van zegt als hij toevallig een licht shirt aan heeft. En dan nog het ergste waar ik me mateloos aan stoor, ik doe mee met de natour maar lekker voor al die beestjes als ze al dek hebben gegooid. Met het lappen (africhten) moet je op dit moment klaar zijn en niet pas beginnen, dit zijn de weken dat er klappen vallen, dit zijn de weken dat er met zoveel duiven die achterblijven coli uitbraken komen. Zoals altijd als er nog moet worden afgericht komt er juist een hittegolf aan met een heerlijk windje uit het oosten maar er is geen tijd meer.  De duivenmelkers moeten wel, de jongen moeten worden afgericht en het drama is begonnen. Zelf heb ik maar een klein ploegje jonge duiven, 15 winterjongen en 15 jongen van de tweede ronde. Normaal hadden het er veel meer moeten zijn maar dit is wat er over is gebleven na de vele roofvogel aanvallen. Er zijn prachtig mooie jongen uit het kweekhok weggegaan die ik graag zelf op het hok had willen zien zitten maar na het plaatsen van de tweede ronde heb ik besloten er komt geen duif meer bij hoeveel er ook zijn opgevreten.  Het is makkelijk praten maar dit is de enige manier om je aan een schema te houden en te zorgen dat de jonge duiven er klaar voor zijn. ———————————————————————————————————-

De eerste wedvlucht van het jaar zit er op

Voor mij persoonlijk ook de eerste punten vlucht in de Lelybode. Onze kleine maar gezellige vereniging heeft de eerste klappen van de corona crisis goed doorstaan en we nemen het gelukkig ook allemaal heel serieus. Wanneer er iemand ook maar iets van de looprichting afwijkt of iets naast de pijlen komt dan staat onze voorzitter als een waakhond klaar om je te corrigeren. Soms lijkt het allemaal wat overdreven maar het moet maar even zo, het is even niet anders en het belangrijkste is we vliegen weer. Ja we vliegen weer en hoe, natuurlijk met een harde zuidwesten wind. De liefhebbers die op het eind van de afdeling in de polder zitten waren in het voordeel. We gingen er vrijdag al vanuit dat de vroege duiven bij de mannen in Zeewolde-Biddinghuizen-Swifterbant en Lelystad zouden vallen en dat was ook zo. Maar je kan wel zeggen dat ze daar moeten vallen maar die hokken moeten het dan ook nog maar eens waarmaken en dat is ze prima gelukt, dat waarmaken hebben ze zeker gedaan. Het was dan ook een mooie opsteker voor ons clubje om te zien dat John Breukelman en Anton van Unen beide uit Swifterbant 1 en 2 in de kring Hilversum en omstreken op de uitslag staan en 5 en 7 in de hele regio A1. Vergeet niet dat dit ruim 150 deelnemers zijn met maar liefst 4660 duiven en om met deze uitslag het seizoen te openen is toch wel iets om trots op te zijn, voor de hele Lelybode. Het eerste bordje is binnen maar nou moet het wel zo zijn dat de winnaars ook op de feestavond van de regio en kring Hilversum hun prijs zelf komen halen. Het is er een beetje ingeslopen dat alleen de voorzitter daar aanwezig is en met zijn rollator voor iedereen de prijzen mee moet slepen. Kijk eens wat voor werk er van gemaakt wordt om dit allemaal te organiseren dus ik hoop dat de Lelybode nou ook een eigen tafeltje vol heeft op deze avonden.

Nieuwe programma

Het nieuwe vliegprogramma is net binnen gekomen. Eerder deze week kregen we het programma van de npo vluchten binnen en nu het aangepaste programma voor afdeling 7. Wel even puzzelen nu, hoe ga je het indelen. Je moet de duiven op gaan splitsen maar dat is voor de liefhebbers met weinig duiven moeilijk. Ga er maar eens aanstaan om een programma in elkaar te draaien met de volle twee maanden die we missen door het corona virus. Laten we eerlijk zijn, goed doe je het nooit en de vluchten moeten ook nog haalbaar zijn met het vervoer. Door het hele protocol van inkorven gaat het allemaal wat langzamer, dus de vrachtwagen is ook later op de plaats van bestemming. Vandaar dat er volgens mij op èèn na alle midfond vluchten op de donderdag moeten worden ingekorfd. Het aantal jonge duiven vluchten is gelukkig gelijk gebleven, alleen de eerste africhting is een weekje later geworden maar dat is geen probleem. Op zondag is het op het landje behoorlijk druk een man of 20 is geen uitzondering maar gisteren viel het op dat bijna iedereen coli op het hok heeft. Een weekje later beginnen met africhten is nog niet zo verkeerd denk ik. —————————————————————————————————–

Pinksterbrunch kan nu gewoon in het duivenhok

Ik heb vorige week met de eerste africhting naar Breda niet meegedaan. Daar riep natuurlijk vragen op uit de wereld van duivenmelkers. Misschien is het er een beetje ingeslopen om de eerste keer niet mee te doen. Het zit ook een beetje tussen me oren denk ik maar ik heb altijd het idee dat bij de tweede keer de meeste rommel weer uit de manden vandaan is. Met rommel bedoel ik de duiven van liefhebbers die niet in orde zijn maar het vaak zelf niet zien, ga ik verder niks verkeerds over zeggen natuurlijk want ook deze leden hebben we meer dan nodig. Aankomend weekend gaan we naar Hapert alvast een klein beetje meer naar de zuidoost lijn toe. Frankrijk is voor de duivensport gelukkig weer toegankelijk. We mogen het land weer in en er mag gelost worden. In Belgie mag er nog niet gelost worden maar het vervoer van de duiven naar Frankrijk is wel toegestaan. We gaan er dan ook maar vanuit dat het niet te lang meer gaat duren tot er ook in Belgie gelost mag worden.

Wat is er gaande op het landje

Er komen duivenmelkers op het landje die vragen wat is hier aan de hand, wat een veranderingen zijn er gaande. Ze hebben gelijk, het is anders geworden. Wanneer je langs de hokken loopt ruikt het een beetje alsof er een palingrokerij in de buurt is. Er staan rijen volle kruiwagens met beukensnippers voor de hokken die ruim een jaar geleden door Ton in de hokken waren gegooid. Het ruikt op het landje naar cloor en Dettol en dan ruikt er nog iets lekkers in het koffiehok daar vertel ik later meer over. Gelukkig hebben we geen lastige buren naast ons want bijna elke avond staat er wel een grote industrie stofzuigen te loeien. Ik ga het proberen om het uit te leggen. Het was de bedoeling om ons nieuwe lid Ilse met haar man Emiel een beetje te gaan helpen met de duivensport. En zoals altijd begin je dan bij het begin. Namelijk met het schoonmaken van de duivenhokken. Maar ik moet toegeven dat ze wat het schoonmaken betreft niets meer valt te leren ik heb zelden mensen meegemaakt die zo netjes zijn. Mijn hokken hebben er nog nooit zo schoon uitgezien. Uiteraard moeten Ilse en Emiel nog veel leren zoals het juist voeren, inkorven, klokken. Alles is nieuw voor ze dus ze zijn hartelijk welkom op het landje om met ons mee te lopen en zodoende wegwijs te worden in de duivensport. Maar het was snel duidelijk, ze liepen zich dood te ergen aan de oude en verwaarloosde bende op het landje. Helemaal de duivenhokken aan de binnenkant dat kon echt niet. Wat zijn jullie een stelletje viespeuken kreeg ik te horen, ik wou nog iets zeggen maar tja ze hebben wel gelijk. Normaal gesproken zou ik me toch wel een beetje beledigt voelen, van de één kan je wat meer hebben dan van een ander. Ik heb ze geprobeerd te vertellen dat het voor de vliegprestaties niets uit maakt of het hok brandschoon is of een gezellige bende maar daar willen ze niks van weten. Toevallig zijn er de laatste weken div liefhebbers op het landje geweest die coli of nog erger op het hok hebben. Dat zijn ook precies de schoonste hokken dus zelf geloof ik er totaal niet in dat een hok brandschoon moet zijn integendeel zelfs. Maar ik dacht bij mezelf, leef jullie uit pak af en toe een afdeling en zeg maar wat je nodig hebt. Dat heb ik geweten ook een waslijst met schoonmaakspullen, een stofzuiger en een halve bus vol met beukensnippers die wel 10 mm moesten zijn niet groter en zeker niet kleiner. De afdelingen worden echt grondig aangepakt en er is geen stofje meer te vinden zelfs in de verluchting tussen het plafond niet. Normaal gesproken wanneer ik met mijn nieuwe zwarte schipperstrui een hok binnen stapt. Toevallig de deur of wand aantikt, kom ik er uit te zien als een zebra vol met witte strepen maar nu kan ik met mijn nette pak het hok in want er is geen stofje meer te vinden. En dan de lucht, het is een stuk aangenamer met de overheersende lucht van de beukensnippers i.p.v. stront. Het is wel even wennen je gaat nu voor je plezier het duivenhok in. Door deze hulp komen we zelf ook weer wat aan het achterstallige werk toe, waar normaal niks van terecht komt. Werk zoals de wilgen snoeien, aanhangers vol rommel wegrijden en ook belangrijk we kunnen weer op muizenjacht en dat is echt geen overbodige luxe. Onze muizen trekken zich niets aan van de 1,5 meter afstand houden, ze staan in de rij om in de valletjes te mogen stappen. Wanneer je met 6 vallen binnen 24 uur 18 muizen vangt dan mag je er toch wel van uit gaan dat we een muizenplaag hebben maar we doen er tenminste weer iets aan. Wat ook wel weer fijn is we zijn op een paar fond jongen na klaar met het afhandelen van de gekochte bonnen. De jonge duiven zijn inmiddels allemaal tegelijk op de ouderwetse manier met het kwastje tegen pokken behandeld en we hebben we weer een begin gemaakt met het africhten van de tweede ronde jongen. Mede dankzij Ilse en Emiel en niet te vergeten onze huisvriend Ton die nog steeds als een ouwe trouwe herdershond blijft terug komen. Het begint er weer een beetje op te lijken, er is nog veel te doen en het volgende wat we aan gaan pakken is het koffiehok. Het koffiehok ziet er ook niet meer uit, plaats voor alle borden en diploma`s is er niet meer en het hok is toe aan een grote schoonmaakbeurt.

Genieten in het koffiehok

Het komt niet veel voor dat er een dame op het landje thee komt drinken maar wanneer er dan een dame is geweest ruik je zo`n vieze gore zoete lucht die eigenlijk alleen maar past bij een oude kakmadam met een poedeltje onder haar arm. Maar eerlijk is eerlijk wanneer Ilse in het koffiehok is geweest om een bakkie thee te drinken dan ruikt er urenlang een heerlijke geur die al het andere doet vergeten. Niet omdat er een luchtverfrisser is opgehangen maar de parfum van Ilse die zo heerlijk blijft hangen. Henk zij nog tegen mij, ik hoop dat ze vaker langskomt maar dat kan wel problemen gaan geven. We weten dat Henk moeilijk nee kan zeggen en Ilse is eigenlijk kapster dus ik ben bang dat Henk op St,Vincent met blonde highlights in zijn haar op de duiven zit te wachten. Wie weet is er vast wel iemand in zijn de club die dat leuk vindt. ————————————————————————————————————–

Yes, we mogen weer

De verenigingen zijn gecontroleerd en gekeurd of ze voldoen aan de eisen tegen het corona virus. Het vliegprogramma is aangepast en zoals de meeste liefhebbers al hebben gehoopt, het lijkt erop dat we gewoon de oude lijn gaan vliegen niet zoals even gedacht werd door Duitsland maar in deze maffe periode is nog niets echt zeker. Na weken van onzekerheid door de coronacrisis mogen we het komende weekend voor het eerst weer de duiven inmanden voor de eerste africhting op de grens van onze zuiderburen. Een heerlijk gevoel, deze spanning heb ik gemist je begint weer kriebels te voelen alsof je weer vlinders in je buik krijgt bij het zien van je vriendinnetje. Hier hebben we weken naar verlangt, het spel begint weer, de strijdlust ontwaakt en de concurrentie komt weer los. Maar toch, het lijkt wel of we hulpvaardiger zijn. Is dit dan toch iets goeds wat voorkomt uit de crisis? Dat we elkaar helpen als het moeilijk is?

Alles op een geelkuur

Ik ben nooit een voorstander geweest van preventief kuren maar waarom nu dan wel aan een geelkuur. De duiven zijn goed op het ogenblik, ook de overnachters van Henk komen goed af bij het wegbrengen maar toch hebben we besloten om alle duiven op het landje te behandelen tegen Trichomoniasis zowel de jongen, oudere als de vasthouders dus echt alles wordt gekuurd. We kuren nu alles omdat er geen jonge duiven meer worden aangevuld. De duivinnen van de vasthouders heb ik nodig als weduwduivinnen voor mijn 14 vliegdoffers. Normaal gesproken hebben mijn vliegdoffers hun eigen duivinnen maar de roofvogels hebben inmiddels 8 weduwduivinnen gedood, dat is al meer dan de helft van wat ik nodig heb. Een duivinnetje te kort is normaal gesproken niet zo erg en maak ik me ook nooit zo druk over maar wanneer meer dan de helft van je duivinnen wordt gedood door de roofvogels wordt het lastig om je doffers nog goed te motiveren. Duivinnen die al drie nesten hebben grootgebracht moeten nu schoon zijn als ze aan de weduwnaars getoond worden. Het is dan nu het moment om ze goed te kuren om schoon aan het seizoen te beginnen.

Plan maken

Belangrijk is om nu een plan te maken voor het aangepaste wedstrijdseizoen en om daar niet meer vanaf te stappen. Altijd moeilijk om nu al beslissingen te nemen, je moet zeker zijn van jezelf en barsten van het zelfvertrouwen. De bedoeling is om over een week of vijf, het weekend met de eerste dagfond vlucht de duiven in vorm te hebben. Normaal gesproken is dat al een hele toer om de vorm vast te houden tot half september. Kwestie van goed plannen, hoe je het licht gaat opvoeren, enz. Maar nu gaan we met het seizoen nog eens met twee weken verlengen tot eind september en geloof me deze laatste twee weken worden nu met het opstarten van het seizoen al beslist. Dus laat je niet gek maken door de concurrentie. De hokken die nu te hard van stapel lopen vallen halverwege het seizoen vanzelf weg. Eind van het seizoen zijn er nog een klein handje vol liefhebbers over maar dat zijn dan ook de echte duivenmelkers. —————————————————————————————————

Wat een mooie klus

Begin dit jaar heb ik een liefhebber uit Noord Holland aan de telefoon gehad over een probleem waar hij mee zat. Fred heeft een huis gekocht in het Friese Surhuisterveen, een mooi huis met grote tuin. Altijd zijn droom geweest om een ruim duivenhok te kunnen plaatsen maar de buurt denkt dar net iets anders over. Net na de verhuizing heeft Fred het fatsoen genomen om even bij de zij- en achterburen langs te gaan om zich voor te stellen. Natuurlijk ook om even uit te leggen wat zijn bedoeling was met de tuin en dat er een prachtig duivenhok kwam te staan. De gesprekken liepen helaas niet zoals het zou moeten gaan, het klikte niet met de buren zoals Fred zegt. Met duiven waren de buren niet blij want ooit heeft er een duivenmelker in de straat gezeten die er een puinhoop van heeft gemaakt. Deze duivenmelker heeft zelfs een rattenplaag veroorzaakt in de buurt. Binnen twee dagen tijd was er al een handtekening actie opgezet. Het was zeker de buren zouden er alles aan gaan doen om ervoor te zorgen dat er geen duivenhok in de tuin kwam te staan. Dit is ook iets wat mij bekend voorkwam. Toen ik een tijdje geleden probeerde om een centraal opvanghok op te starten kwam ook de halve straat in opstand. Fred vroeg aan mij of ik dit wel eens eerder had meegemaakt en wat mijn advies was. Uiteindelijk ga je het volgens mij wel redden om toch een vergunning te krijgen om een mooie schuur te plaatsen voor de duiven. Maar Fred heeft ook een gezin en is het verstandig om zo in je nieuwe buurtje te beginnen. Ik heb met hem afgesproken om eens langs te gaan om te kijken wat de mogelijkheden zijn. Er staat al een mooie blokhut in de tuin misschien kan daar wat mee. Niet alleen Fred maar ook zijn vrouw waren duidelijk wat overspannen door de commotie in de buurt. Het ergste is nog dat de buren haast niet meer met ze wilde praten en als er wat gezegd werd dan was het in het platte Fries. Als echte noord Hollander met een Amsterdams accent kan je net zo goed een gesprek met een lantaarnpaal aangaan je begrijpt er niks van. We hebben een rondje door het huis en de tuin gemaakt en het was wel duidelijk. Fred wilde toch door gaan met zijn duivenhobby. Maar de boel op de spits drijven met een nieuwe schuur is niet slim in dit stadium. Ik heb van alles gehoord om het plan te veranderen een kleiner hok, de blokhut aanpassen, een lager hok etc. Je begrijpt al hier zijn we niet uitgekomen. Onderweg naar huis zat ik te denken wanneer deze mensen zo graag duiven willen houden waarom dan niet vanuit het huis. Aan de achterkant van de woning die ook nog op het zuiden staat, staan twee slaapkamers zo goed als leeg. Ik heb op mijn gemak een schets gemaakt hoe die slaapkamers om te bouwen zijn zonder stofoverlast te bezorgen op de bovenverdieping. De twee draairamen kunnen als een in en uitvliegklep worden omgebouwd. Wanden worden afgetimmerd met isolatie en houten platen. Het plafond kan 30 cm naar verlaagd worden en er komt een dubbele wand met deur in. Tussen het verlaagde plafond komen slangen voor een 2500 m3 afzuiger. Ik kan garanderen dat het zo is af te stellen dat er geen stof en geen stank is en toch voldoende zuurstof is voor de duiven. Geluidsoverlast van de duiven zal er niet zijn dus op naar Friesland om het hele plan uit te leggen. Ook dit ging niet zoals gewenst ik wist niet dat mijn busje van ruim 18 jaar oud te hard kon rijden maar in Friesland wel. Tot twee keer aan toe een verrassing uit Friesland ontvangen door de brievenbus. Na wat meetwerk en lijnen zetten waren Fred en zijn vrouw het er helemaal mee eens. Financieel was het ook gunstiger dan een nieuw hok bouwen in de tuin. Een Timmerman heeft alvast 1 slaapkamer omgebouwd tot inpandig duivenhok. Zelf begin ik daar niet meer aan, niet dat ik niet wil maar de knietjes willen niet meer. De afzuiginstallatie heb ik wel zelf voor hem ingebouwd. De andere slaapkamer moet even in de wacht, timmerman had nog wat andere afspraken en we moesten nog even wachten op de loketkasten maar nog even geduld en de jonge duiven kunnen hun hok in. Denk wel dat Fred maar zo snel mogelijk de Friese taal moeten gaan leren. Het zit er niet in dat de buurtjes normaal Hollands gaan praten, het zijn ook niet bepaald de vrolijkste mensen maar wie weet komt het nog goed. ———————————————————————————————————

Verduisteren

De oude en jonge duiven zitten behoorlijk in het schemer en ik had verwacht dat het voldoende zou zijn maar ben bang dat het niet helemaal zo is. Zeker de tweede ronde van de jonge duiven gaat het niet volhouden zonder echt te verduisteren de eerste pennen kom ik al tegen op de grond. Ik moet nu toch echt aan verduisteren gaan denken anders is het te laat. De winterjongen houden de pennen zoals altijd goed vast en ik kom er gewoon voor uit daar is al regelmatig mee gereden en dat gaat super. Ik zeg bewust daar kom ik voor uit want als je de duivenmelkers om je heen moet geloven dan is niemand zijn duiven aan het africhten. Maar onderweg naar Vianen of Meerkerk zie ik toch heel wat koppeltjes duiven de lucht doorklieven. Het vreemde is dat ik op de voor ons vaste losplaatsen er altijd wel iemand staat of er komt er net weer eentje aan met manden vol duiven. Beukensnippers, stro veren van alles en nog wat is er te vinden op de losplekken maar er komt niemand met zijn duiven. Waarom niet eerlijk vooruit komen, denk ik dan. Met de winterjongen ga ik deze week een beginnetje maken om ze in de mand te leren eten en te drinken. Het zijn inmiddels al weer jong volwassenen geworden en zelfs het eerste piep kleine eitje lag alweer in het jonge duivenhok. Ook hebben we alweer een afspraak gemaakt om de winterjongen voor de tweede keer tegen Paramixo te laten enten en dan gelijk nog even pokken erachter aan. De duiven zijn er dan weer klaar voor en dat moet ook wel want de concurrentie om ons heen zit ook niet stil. Er zijn al liefhebbers die zich helemaal gaan richten op het jonge duivenspel en zelfs niet met de oude duiven spelen. Dat is mooi want dat houdt je scherp en laten we eerlijk zijn. Het jongen duivenspel is het mooiste spelletje wat er is. ——————————————————————————————————–

Het duivenseizoen komt er aan

Nog steeds is het wachten op de start van het nieuwe, kort maar krachtige tot nu toe uitgestelde duivenseizoen. Maar er zit beweging in, het seizoen zit eraan te komen en dat is ook aan de liefhebbers om ons heen goed te merken. Bijna allemaal beginnen we weer wat meer positief te worden op een paar uitzonderingen na natuurlijk. Nu zijn die uitzonderingen al vanaf hun geboorte negatief waarschijnlijk zo uit een ei gekomen. Aan deze azijnzeikers is niet veel meer te veranderen, jammer genoeg maar we moeten het ermee doen. Aan de vele duivenproducten die ik verkoop is het ook goed te zien dat het begint te kriebelen bij de duivenmelkers. Ze willen vanaf het begin knallen want het heeft nu wel weer lang genoeg geduurd. Snoepzaad, pinda’s, vliegvoer zelfs fluitjes worden volop gekocht. Wat me doet herinneren aan iemand die hier op het landje duiven had. Maar hij had ook een fluitje en elke keer weer wanneer onze duiven aankwamen begon hij te fluiten. Tot Henk vroeg om dat fluitje eens te bekijken en het met een ferme zwaai het bos in gooide. Gelukkig nooit meer terug gezien dat fluitje. Om de boel weer een beetje op gang te krijgen komt er voor de duivenverenigingen een hoop kijken. Er moet weer veel werk verzet en georganiseerd worden. Het inkorflokaal moet volgens het protocol van de NPO geheel worden aangepast aan de Corona regels en daar is de controle terecht streng op. Wanneer het niet in orde is kan een vereniging worden geweigerd dus het is een serieuze aangelegenheid geworden. De kantine mag voorlopig nog niet open dus niet alleen het gemis van het lekkere broodje bal en de bak koffie is er maar ook totaal geen inkomen voor de verenigingen. Wat betekent dat de verenigingen zonder een buffer het moeilijk gaan krijgen. Laten we maar hopen dat het tegen de tijd dat de tentoonstellingen weer gaan beginnen, alles weer een beetje normaal is. Niet zoals eerder is gebeurd de vogelgriep de kop opsteekt want dan gaat het een nog groter probleem worden voor velen duivenverenigingen. Maar misschien is het een idee om toch dat broodje Bal te maken zodat de liefhebber het mee kan nemen en in de auto kan opeten en een kop koffie voor onderweg naar je vrouw of je vriendin. Het aantal mensen die in de club aanwezig mogen zijn zal maar klein zijn en het aantal duiven die meegaan zal enorm groot zijn. Vroeg beginnen met inkorven is onvermijdelijk dat is zeker. Het is allemaal behelpen maar we gaan gelukkig van start. De Belgen moeten we voorlopig even vermijden en via Duitsland naar Frankrijk om te lossen. Maakt niet uit we gaan het allemaal meemaken. ———————————————————————————————————

Herintreders, van alles wat

In totaal zijn er drie herintreders die wat jongen of eieren hebben besteld en wat hulp kunnen of willen gebruiken. Deze mensen moeten we proberen te helpen want we zijn bijna een uitstervend ras geworden. Fijn om te weten dat er toch weer een paar liefhebbers aan komen ook al zijn ze niet uit de regio. Het leuke van deze opnieuw beginnende liefhebbers is dat je de hele wintermaanden door ontzettend veel vragen krijgt maar dat is niet erg. Door ze zo goed mogelijk te informeren hoop je maar dat ze op de goede manier hun herstart kunnen gaan maken en niet voor al te veel teleurstellingen komen te staan want die komen er nog genoeg. Ook probeer je ze uit de handen van aasgieren te houden die liggen op de loer bij beginnende liefhebbers. Duiven die normaal niet door de selectie heen komen proberen ze nu met de mooiste stambomen en verhalen aan te smeren aan deze mensen waar we juist zo zuinig op zouden moeten zijn.

We beginnen bij de eerste herintreder die contact heeft opgenomen

Ergens in oktober kreeg ik een mail van een zeer vriendelijke mevrouw uit de eeuwenoude Hanzestad Deventer. In 2009 heeft zij haar man verloren, haar man had een klein hokje met vitesse en midfond duiven gehad en samen hebben ze met veel plezier van de duivensport genoten. Twee jaar geleden is ze verhuist van een plaatsje ergens in de achterhoek naar het mooie Deventer. Ze vertelde me dat haar man hoofdzakelijk Pol duiven heeft gehad en dat het van die mooie lieve en sterke duiven waren ze wist me nog steeds de ringnummers en namen te vertellen. Voordat ze het besluit heeft genomen om weer overnieuw met duiven te beginnen heeft ze eerst diverse gesprekken gehad met de buren. Niet alleen de naaste buren maar bijna de hele straat en dat zegt al weer genoeg met wat voor keurig nette dame je te maken hebt. Ze is zeker niet over èèn nacht ijs gegaan en ze vroeg me of het mogelijk was dat haar blokhutje in de tuin omgebouwd kon worden tot een duivenhok. Ze had een neef die kon timmeren alleen hij had geen idee wat er moest gebeuren. Die zelfde week ben ik bij haar langs gegaan en samen met haar neef heb ik alles doorgenomen. Eerlijk is eerlijk hij heeft het super gedaan aan de afwerking kon je zien dat het een ervaren meubelmaker is geweest of misschien nog steeds is. In de woning stonden er nog wat foto`s van de duiven waar haar man mee had gevlogen en het was wel duidelijk het waren de echte pollen, allemaal blauw blauwbont en blauw witpennen. Jammer genoeg zijn deze allemaal geruimd en is niets meer van terug te halen maar de stambomen zijn er nog en daar stonden voor mij toch wel bekende duiven in. Ik heb toen met deze mevrouw (Naomi) afgesproken dat het misschien het beste zou zijn om voor haar wat voedster koppels te regelen en deze in overleg samen te zetten met onze kwekers. We gaan voor de zomer nog een keer over koppelen. Bijna wekelijks krijg ik wel een mail of een app van Naomi hoe het gaat. De voedster koppels zijn er klaar voor en zien er super gezond uit. Het is mooi om te zien hoe Naomi zeker is van haar plannen. Ze stapt hier niet van af en heeft het geduld, ik hoop dat het allemaal een beetje wil gaan lukken wanneer we de eieren gaan overleggen. Naomi heeft in elk geval een geweldige hulp aan neef Dirk. Ze wil in totaal, net als haar man met tien koppels gaan vliegen. Voor mij natuurlijk prachtig mooi om mee te mogen maken dat er iemand met de Pollen wil gaan beginnen. Ik hoop dat als het Covid virus een beetje weg is ik vaak het ritje naar het historische Deventer kan maken. Met het uitzicht over de IJssel is het gewoon genieten.

Dolle Dries is net even anders

Precies het tegenovergestelde als Naomi is Dries. Dries heeft zijn broer contact met mij op laten nemen omdat hij in Alkmaar zijn duivenhobby op wil gaan pakken. Wat ik van zijn broer begrepen heb is dat Dries sierduiven heeft gehad met zoals hij zegt behaarde poten en een hokje met postduiven waar hij wel tentoonstellingen mee heeft meegedaan maar geen wedstrijden mee heeft gevlogen. Het meeste contact loopt via zijn broer die soms niet echt goed begrijpt wat Dries nou precies wil maar hij vindt het wel belangrijk dat zijn broer weer met duiven gaat beginnen omdat hij daar zo lekker zijn rust in kan vinden en die heeft hij zeker nodig. Tijdens onze telefoon gesprekken begreep ik wel dat het een beetje moeilijk bellen was want Dries zat er maar als een papegaai door heen te kletsen of eigenlijk te schreeuwen. Nu weet ik, fouten maken we allemaal maar het was een hele grote fout om te zeggen geef mij Dries zelf maar even aan de telefoon dat is misschien wat makkelijker praten. Daar kwam Dries dan aan de telefoon, het deed me denken aan een oude film van Rambo waar een mitrailleur wordt leeggeschoten met de volume knop op 25. Dries ratelde maar door en ik ben zelf toch wel aardig slechthorend aan het worden maar de telefoon moest ik zeker 20cm van mijn oor afhouden, wat een decibels. Maar het is me toch gelukt om een beetje indruk te krijgen van onze vrolijke drukke duivenvriend. Ik begon maar met te vragen wat heb je voor duivenhok nou daar komt ie, Dries heeft een fiets met een platenkar zoals in de bouwmarkten. De platenkar is omgebouwd als fietsaanhanger daar haalt hij grote pallets mee op bij een bedrijf in de buurt. Ondertussen heeft Dries al een stuk of 30 pallets in zijn tuin liggen. Volgens Dries is dit het beste hout wat er is want die duivenhokken van tegenwoordig zijn geimpregneerd en dat is allemaal vergif Dries bouwt hier in 2 dagen een goed hok van. Een spoetnik heeft hij al op de kop weten te tikken bij iemand. Volgens mij nog een echte superval die we in de jaren 90 gebruikten toen er nog geen elektronische klokken waren. Mijn volgende vraag was met wat voor duiven wil je gaan beginnen en voor welke afstanden. Hij zegt luister mannetje, dat is nou de grootste flauwekul die er bestaat. Dries zegt een duif die van Beverwijk thuis kan komen kan ook naar Barcelona alleen je moet ze goed voeren niet met die troep die jullie verkopen maar kijk maar hier op de kaasmarkt. Hier lopen duiven die kunnen overleven, eten alles en brengen het hele jaar jongen groot zonder medicijnen of van die prikken. Wanneer een duif uit Spanje of Frankrijk vandaan moet komen dan hebben ze onderweg geen dure zak voer staan maar moeten eten vinden in de steden en dorpjes en daar kunnen ze tegenwoordig niet meer tegen zoals jullie met de duiven omgaan. Waar ben ik nou weer aan begonnen dacht ik, op tv was er altijd of misschien nog wel een programma van de Stoel, die moeten echt een keer een bakkie gaan doen bij Dries, dat is een topper voor de kijkcijfers. Maar hoe ga ik dit afkappen, het is leuk om iemand te helpen maar het moet wel een beetje zin hebben en eerlijk gezegd zie ik het ook niet zitten om wat te gaan kweken voor Dries. Dus het was mijn bedoeling om contact op te nemen met de vereniging in Alkmaar en dat daar misschien iemand in de club is die hem wat verder kan gaan helpen. Het praten met Dries deed me denken aan Adrie die hier jaren lang in Almere heeft gewoond en gevlogen en net zo druk is als Dries. Wanneer je met Adrie stond te praten dan gaf hij soms een klap op je schouder dat je het gevoel hebt of je sleutelbeen net boven je heup zit. Laat het nou toevallig zo zijn dat Adrie nu in Heerhugowaard woont net een kwartiertje bij Dries vandaan en ook nog van gezelligheid houdt. Dit is een unieke kans ik ga Adrie in contact brengen met Dries en weet zeker dat ze het met elkaar kunnen vinden dit gaat een gouden koppel worden. Nieuwe duivenvrienden, Nog meer herintreders zijn de combinatie vader en zoon Sam en Renzo uit Etten-Leur. Vader Sam is 24 jaar geleden gestopt met duiven en is weer met zijn zoon Renzo begonnen met duiven en hoe. Renzo heeft mij eind vorig jaar al benaderd en belangstelling getoond in de donkere duiven uit de 701 lijn. Vastbesloten gaan deze mannen zich richten op de overnacht en de voorbereiding ziet er perfect uit. Ze hebben wat mooie vale en rode duiven voor de kweek aangeschaft of volgens mij te leen gekregen van een liefhebber uit de buurt waar alle bekende namen en lijnen in de stambomen zijn terug te vinden. De koppels die ze hebben samengesteld daar kan je van zien dat er over nagedacht is en zijn zeer geschikt om te kruisen tegen de inmiddels aangeschafte 701 lijn om er iets meer snelheid doorheen te kweken. We hebben na het bestellen van de jongen veel gemaild met elkaar maar nog nooit ontmoet. Toen de jongen klaar waren hebben we een afspraak gemaakt om ergens halverwege de duiven te overhandigen en om eindelijk te weten te komen met wie we nou steeds hebben gemaild. Bij de jongen zat een zwartwitpen doffertje die een terugslag had van de 701 zelf, niet alleen de kleur was gelijk maar ook de bouw. Het was gewoon de 701 en als ik dan hoor hoe doelbewust deze mannen zich weer verdiepen in de toekomst van de duivensport dan ben ik blij dat een duif zoals dit jong bij deze liefhebbers terecht is gekomen.

Oude tijden herleven

Na het brengen van de duiven onderweg naar huis dacht ik, nou vergeet ik het nog te vragen hoe de ouders van Renzo aan zijn naam zijn gekomen. Het is bijna altijd zo dat als iemand zo zijn zoon noemt dan komen ze uit de motorsport wereld en dat is natuurlijk ook mijn mooiste hobby geweest. Als onze dochter Mirella een jongetje had geweest zou hij ook de naam Renzo of Jarno hebben gehad. Dus nieuwsgierig als altijd, gelijk een app gestuurd en gevraagd waar komt nou die naam vandaan. Zoals altijd hoef je bij deze mannen niet lang te wachten op een antwoord. Dat kunnen ze van mij helaas nog niet zeggen. In de App van Renzo stond gelijk mijn vader is fanatiek motorsport gek en ik ben vernoemd naar Renzo Pasolini een motorcoureur die in 1973 op Monza is verongelukt en notabenen gelijk met Jarno Saarinen. Geloof me ik weet het nog als de dag van gisteren. Deze twee coureurs waren voor ons de grote voorbeelden, ik was met mijn race maat Gerrit onderweg naar huis van een race weekeind waar we hebben gereden ergens op een straatcircuit in Brabant en op het nieuws van het krakende auto radiootje in ons Transitje kregen we te horen dit deze geweldige coureurs waren verongelukt op Monza. Volgens mij hebben we op de terug weg geen woord meer gezegd, zo aangeslagen waren we. Nu 47 jaar later sla ik bijna geen motorrace wedstrijd over op tv maar als de Moto GP op Monza rijdt dan trek ik het nog steeds niet om naar de race te kijken. Tja en dan kom je deze toekomstige duivenmelkers tegen en dan hoor je hoe ze aan de naam Renzo zijn gekomen dan snap je natuurlijk wel dat bij onze volgende ontmoeting. Na de Covid 19 periode weinig over duiven zal worden gepraat en worden de oude foto boeken weer uit het stof gehaald, ik kijk er naar uit. ————————————————————————————————————

C door C

Huh je zal wel denken waar slaat dat op, Coli door Corona’, lees maar verder. De laatste jaren hebben we weinig last van coli gehad. Het kwam nog wel eens voor met het ploegje latere jongen waar vaak nog jongen worden bijgezet maar zelden met het ploegje winterjongen. Ik hoorde het al van andere liefhebbers dat er veel coli bij de jonge duiven aanwezig is. Ik dacht nog bijmezelf, het zijn ook altijd de zelfde liefhebbers. Maar soms is het verstandig als je zoiets denkt het voor jezelf te houden en vooral niet hardop te zeggen want dan had ik behoorlijk voor joker gestaan. Het mooie ploegje winterjongen van 30 stuks is door de roofvogels al uitgedund naar 20 stuks maar zijn verder super gezond, zitten strak in de veren en trainen keihard. Zoals ik al eerder heb gezegd al ben ik er al stukjes mee aan het rijden. Nou is er door alle aanvallen ontzettend veel stress bij de duiven. Van de angst kruipen de jongen onder de hokken en in de gekste hoeken op het landje. Vandaar dat ik de jongen liever kleine stukjes weg breng i.p.v. los laten om het hok. Ik pak de jonge duiven ook altijd in het donker of schemer wanneer ik ze in de mand wil doen dus heb eerlijk gezegd niet kunnen zien hoe de mest was. Nu is dat ook niet iets waar ik me erg druk over maak in deze stress periode. De duiven nu een circa 20 kilometer weggebracht maar kwamen moeizaam thuis. In kleine ploegjes en sommige zelfs helemaal niet. Zo ging het de hele dag door, het kan natuurlijk zo zijn dat ze in een andere koppel duiven terecht zijn gekomen of onder weg last van een havik of sperwer hebben gehad. 1 ding was zeker het was niet goed. Uiteindelijk waren ze op 1 na allemaal weer thuis de jongen gingen bol zitten, kotsen en daar was hij dan de coli. Het is lastig maar toch gewoon een kinderziekte die er bij hoort. Alleen ben ik het niet gewend bij winterjongen, ik had ook geen vieze vreemde duiven op het hok dus het zet je aan het denken. Vaak genoeg waarschuw ik liefhebbers die verduisteren dat ze ruim voor de verduistering moeten voeren. De jongen kunnen dan nog voldoende drinken. Door het hele gedoe met het Corona virus laat ik de oude duiven zo onregelmatig mogelijk uit en gaan de jonge duiven ook op andere tijden los. Wanneer ik dan in de namiddag voor de 2e keer op het landje kom dan voer ik de oude duiven en laat de jongen nog even los. De jongen komen dan ook snel weer binnen omdat het tijd is om te eten en zelf wil ik dan ook naar huis dus het gaat allemaal wat gehaast. De jonge duiven die net gegeten hebben worden gelijk schemer gezet en krijgen niet meer de kans om te drinken door al dit gekke gehaaste gedoe. Dus waar ik juist voor waarschuw gebeurt mij nu zelf, na het eten niet kunnen drinken en smorgens in het donker de mand in dus ze hebben nog steeds niet gedronken hoe stom kan je zijn. Heb nog even zitten te twijfelen ga ik wel of niet wat aan de coli doen maar toch maar even een kuurtje gegeven en licht gevoerd en nu een week je later stormen ze weer als raketten door het luchtruim.

Conditie of vorm

In een vorig artikeltje heb ik het er over gehad hoe moeilijk het is om de vorm van het hok weg te houden. Logisch dat de reacties en meningen heel uiteen lopend zijn, dat is ook de reden dat ik zeg zo doe ik het zelf en wat de liefhebbers er mee doen dat is hun keus. Ik heb wel het idee gekregen dat er misverstanden zijn over duiven in goede conditie en duiven in vorm. Ook nu in deze periode van onzekerheid is het van belang dat de duiven in goede conditie moeten zijn maar het gaat er om wie de kennis heeft om de vorm op het juiste moment op zijn duiven te krijgen. Een melker met die kwaliteit is dan sowieso bij de kampioenen terug te vinden. Wanneer je de duiven hun gang laat gaan en niet weet in te grijpen door de trucjes zoals vorige week beschreven, door bv niet vet armer te gaan voeren dan kan je het schudden. Je duiven hebben dan over een paar weken vorm en zijn als we het vluchtprogramma gaan hervatten in plaats van klasse duiven nu duiven die nog hooguit een staart prijsje kunnen vliegen. Het is altijd al zo geweest dat een top duif in goede conditie maar geen vorm heeft een middelmatige duif is. Een middelmatige duif die in vorm is kan juist weer een absolute topper zijn. Maar je kan er net zoveel over willen lezen of horen je moet het wel een beetje zelf inzien. Hoeveel liefhebbers zijn er niet gestopt om na een paar jaar weer te beginnen, binnen twee jaar zitten ze weer aan de absolute top. Deze melkers snappen de duivensport, hebben er kijk op, vliegen niet uit een boekje en voeren niet met een maatbekertje. Nee deze duivenmelkers gebruiken hun gezonde verstand en zorgen dat het cirkeltje rond is. Deze mannen staan altijd weer op het podium en op de foto met andere kampioenen. Hoewel je ook daar tegenwoordig niet meer van op aan kan. Een goede vriend van mij die vroeg of ik mee ging naar een huldiging van de kampioenen. Ik vroeg, wat moet jij daar nou. Ze hebben daar een goed buffet antwoord me vriend. Zo een antwoord kon ik verwachten van hem. Toen alle kampioenen samen op de foto gingen, stond vriend Jan op en ging tussen de grote kampioenen staan. Jan keek als een ervaren fotomodel en met een brede glimlach van oor tot oor de fotograaf aan. Achteraf gezien, hangen er ook veel foto`s van hem in zijn koffiehok waar Jan tussen de kampioenen staat. Nooit heb ik er echt bij stil gestaan of zocht er wat achter maar als ik verder denk. In alle duivenbladen was Jan wel terug te vinden op foto’s met kampioenen en met dat lachje van oor tot oor. Uiteindelijk ben ik er achter gekomen waarom hij dit al jaren doet. Het is niet alleen om te bluffen bij andere duivenmelkers maar hij zorgt er ook voor dat zijn vrouw de duivenblaadjes te zien krijgt. Zijn vrouw ziet dan dat haar kleine Jantje bij de grote kampioenen staat. Zijn vrouw zegt tegen mij, wat fijn voor Jan dat hij in de duivensport wel presteert. —————————————————————————————————————

Vorm, nu even niet

Niemand weet hoe het verder gaat met dit duivenseizoen. Er zijn opvallend veel vragen over wat je nu moet gaan doen met de duiven. De meeste programma spelers hebben de duiven al op weduwschap zitten nu nog een keer koppelen, is geen optie. Nu overnieuw koppelen kost pennen en met de helblauwe lucht van de afgelopen week beginnen de weduwnaars alweer door de lucht te rossen. Een mooi gezicht maar je koopt er niks voor. Als je duiven nu vorm beginnen te krijgen weet je zeker dat het een groot probleem gaat worden als het vliegseizoen pas ergens in Juni of juli gaat beginnen. Stel dat het gaat gebeuren dan kan je er op wachten dat de NPO beslist om er nog een paar weken aan vast te plakken en dan zitten we in September en misschien zelfs Oktober. We hebben natuurlijk te maken met Belgie en Frankrijk en dat zijn niet de makkelijkste buurtjes. De kans dat de vlieglijnen naar het Oosten worden verplaatst is mogelijk en dat gaat weer jaarlingen kosten met weinig ervaring, afwachten maar. Ik durf niet te zeggen hoe je nu de duiven tot die tijd goed moet houden en om de vorm uit de ploeg oude duiven vandaan te houden.

Mijn manier

Hoe ik het zelf ga doen, ik weet zeker dat veel liefhebbers het flauwekul vinden. Veel zijn het er ook totaal niet mee eens en vinden me misschien wel gestoord. Daar maak ik me niet druk meer om en vaak hebben ze nog gelijk ook.

Schemer

De afdelingen van de hokken blijven zo schemer mogelijk, ik verduister niet echt maar hou het licht van buiten en de warmte van de zon zoveel als het kan uit de hokken. Normaal gesproken doe ik dat met vijverfolie voor de ramen maar dat geeft weer te veel warmte dus dat gaat er tijdelijk vanaf en komt er triplex voor in de plaats. Waarom niet echt verduisteren, gewoon omdat ik op het landje zit en niet altijd op vaste tijden daar kan zijn. Rolluiken is ook geen optie omdat we maar beperkt stroom tot onze beschikking hebben en de stroom die we hebben valt nog wel eens uit en dan staan de schakelklokken niet meer op de tijden zoals ze moeten staan.

Trainen

De duiven op onregelmatige tijden loslaten, bewust totaal geen regelmaat met trainen op het moment, de kweekbakken van de weduwnaars gaan soms geheel dicht zodat er geen rust in het hok kan komen. De houten plaatjes die normaal op de broedschalen liggen zijn er nu af zodat de doffers die op de schaal zitten geen warme poten krijgen dus ook de nestmatjes zijn uit. Om de boel te verstoren zet ik soms een paar koppels uit een ander hok erbij er is dan weer wat leven in de brouwerij. Zo nu en dan laat ik de duivinnen even twee dagen bij de doffers. De doffers lopen dan te drijven en hebben weinig eetlust en worden niet vet. Een voordeel hiervan is dat de doffers regelmatig de duivinnen zien lopen ze niet zo snel bij andere liefhebbers in de buurt naar binnen gaan om achter de duivinnen of jongen aan te jagen.

Koude nachten

De nachten zijn een paar graden onder nul en daar probeer ik dan ook gebruik van te maken. Ramen die op de oost of noord kant staan, gaan open en de verluchting in het plafond staat zo goed als open. De hokken zijn dan ijs en ijs koud de duiven zitten dan ook behoorlijk rul. In de ochtend uurtjes is geen reclame als er iemand komt maar nu met het corona virus zien we ook liever geen mensen. Het gaat dan ook niet lang duren of er is wat van ornithose te bespeuren onder de duiven maar wij lopen toch ook wel eens met een snotneus hoewel dit geen geschikt onderwerp is momenteel.

Voeren

Ook het voeren gaat zo onregelmatig mogelijk, soms èèn keer per dag soms twee keer per dag. Ik wissel ook van voer het is of alleen zoontjes of jonge duivenvoer. Je weet met onregelmatig voeren dat de mest vies groen is alsof het een hok met paratyfus duiven is. Maar geen paniek want dat is logisch je doet er immers alles aan om het ze niet naar de zin te maken. Het is gewoon een kwestie van opbouwen en afbreken net als in de meeste huwelijken. Het niet in vorm brengen van de duiven is zeker net zo moeilijk als vorm vast zien te houden op het juiste moment. Je moet het aandurven, gewoon doen waar je zelf vertrouwen in hebt en dat is ook wat ik doe. Dit is mijn manier en we gaan het zien.

Concurrentie om de hoek

Ik heb het er al eens eerder over gehad, dat het zo jammer is als er duivenliefhebbers zijn die wel duiven hebben maar geen lid zijn van een vereniging. Zelf kom ik alleen al in Almere bij 7 van deze hokken voer bezorgen en dan weet ik dat er ook nog een paar zijn waar ik niet kom, terwijl alle verenigingen zitten te springen om leden. Zo af en toe komt er dan nog wel eens iemand op het landje binnen stappen die nieuwsgierig is en zelf ook wat duifjes heeft vliegen. Ik snap ook best dat ze daar plezier in hebben en verder geen verplichtingen willen hebben aan een vereniging. Ook zijn er nog wat hokken die een ploegje duiven hebben wat bestaat uit wat sierduiven en wat postduiven die zijn aan komen vliegen en deze mensen probeer je dan toch over te halen om door te gaan met postduiven maar dat gaat niet zo makkelijk. Er zijn ook echte liefhebbers die nog geen lid zijn maar er zoveel aan doen dat het echt zonde is dat er met hun kwaliteiten niks gebeurd in de duivensport. Volgens mij heb ik het er wel eens eerder over gehad maar hier in de straat om de hoek staat een splinter nieuw duivenhok waar ik af en toe een zak voer en beukensnippers breng Het is geweldig om te zien hoe deze twee bijzonder aardige en lieve mensen met de duiven omgaan. De duiven zien er top uit en hebben de mooiste kleuren als of ze zo uit de Efteling komen. Door het hok gaat regelmatig de stofzuiger, de beukensnippers worden steeds ververst, de ramen gelapt echt waar. Ik kom bij veel melkers maar dit heb ik nog nooit zo gezien. Gewoon genieten hoe ze bezig zijn met de duiven de Appjes die ik krijg en niet te vergeten de filmpjes van alles wat er in en om het duivenhok gebeurd super. Maar er komt verandering, vorige week kreeg ik een Appje van Ilse. Ik denk wel de fanatiekste van de twee, ze willen de duiven een stukje weg brengen of ik een opleermand heb, dat was voor mij een verrassing hier heb ik ze nooit over gehoord. Snel even een opleer mand gebracht, ik weet zeker dat ik die schoner terug krijg als dat hij ooit geweest is. En ja hoor de eerste africhting ging gebeuren, Ilse bracht ze weg en Emiel bleef achter bij het hok niet geheel zonder stress. Normaal is hij de rust zelf en gezellig alleen jammer dat hij geen muziekje in huis heeft 😉 Na wat berichtjes van, wat is het spannend ging de mand open met het koppeltje duiven die rustig de mand uit liepen zie foto. Als een speer vlogen ze terug naar huis en binnen tien minuten kreeg ik van Emiel wat berichtjes die ik nog steeds aan het ontcijferen ben. Van de zenuwen waren het een soort Japanse letters geworden maar het kwam er op neer ze waren thuis en hoe. De dag erna zijn de duiven weer weggebracht en zelfs zondag met die koude noord ooster nog een keer en nu over het water. Hier geniet ik van, als het er op aan komt is dit veel leuker als zelf duiven houden. Wanneer het volgende week ook goed blijft gaan dan kunnen de duiven met ons mee dan leren ze uit het koppel te komen. Ik weet het zeker wanneer deze twee fanatieke melkers zich ergens zouden aanmelden bij een duivenvereniging. Dat het een enorme aanwinst is voor de club, gezellige mensen horen in een club die bij ze past. Ze kunnen altijd met mij mee rijden, graag zelfs. —————————————————————————————————————

Hamstereeeeeeeeeeeeeeen

Het was de bedoeling om helemaal niets over het Corona virus te zeggen. We zitten volgens de experts nog lang niet op de piek van het virus maar vele van ons beginnen al gillend gek te worden. Het hamsteren van de afgelopen week gebeurd niet alleen in de supermarkten maar ook duivenmelkers slaan compleet op hol. Toen vorige week zondag door Minister President Rutte de nieuwe maatregelen bekend werden gemaakt, kreeg ik de ene na de andere bestelling. Liefhebbers waar ik normaal twee zakken voer bezorg, willen er nu tien tegelijk hebben. Prima denk je dan toch, fijn dat je zo lekker verkoopt maar dat houdt wel in dat de komende periode er geen bestellingen meer binnen gaan komen, ze hebben immers meer dan genoeg staan. Het scheelt me wel in de brandstof dus mij hoor je niet klagen. En dan nog zoiets, er moeten nog aardig wat jonge duiven bonnen geïncasseerd worden. Ons koffiehok is al niet te groot en met een gaskachel die best hoog staat te loeien om al die 70 plussers warm te houden. Zitten we niet te wachten op bezoekers die een duifje komen halen. We moeten tenslotte wel anderhalve meter afstand houden van elkaar en dat wordt best lastig bij ons. Enige oplossing is goede afspraken maken en de duifjes zelf brengen op een afgesproken plek ergens halverwege Almere en de nieuwe liefhebber. Vaak maken we dan een afspraak bij een benzinepomp of parkeerplaats. Wanneer je daar in het donker staat met een lange regenjas aan en een klein mandje in je hand geeft het je een gevoel alsof je met een mega grote drugsdeal bezig bent. Je kent dat gevoel vast wel zoals je ook vaak in een spannende film ziet. Wij hebben het dan over twee jonge duifjes die ik van Henk mee kreeg om weg te geven. Dus ik zet het mandje op straat en zet twee stappen naar achteren zodat de nieuwe eigenaar ze uit het mandje kan pakken. En iets waar ik me ook mateloos aan stoor dat is het negatief gezeur over hoe lang zal het gaan duren en wanneer kunnen we weer gaan vliegen. Alsof dat het belangrijkste is op dit moment, kijk eens goed om je heen het hele bedrijfsleven staat op instorten, laten we het dan maar niet over hobby`s hebben. Er is bijna geen hobby meer wat je nu nog kunt uitoefenen of je moet toevallig nog een elektrische trein op zolder hebben staan. Er zit maar één ding op en dat is hou de duiven in beweging, probeer ze in de pennen te houden en zorg dat er klaar voor zijn. Mocht er weer gevlogen gaan worden. Probeer met verduisteren en bijlichten een plan A, B en C te hebben. Je zal het waarschijnlijk nog een paar keer moeten aanpassen. Het is voor iedereen gelijk, we zitten allemaal in het zelfde schuitje. Zelfs de minder actieve liefhebbers hebben straks gelijke kansen waardoor het een verrassend seizoen kan worden. Zelf ben ik al zo brutaal geweest om het ploegje winterjongen een stukje te lappen met een koude oosten wind en helder blauwe hemel. Duiven zijn nu voor de derde keer weg geweest en dat ging prima tot nu toe. Hier heb ik al best wat commentaar op gehad. Natuurlijk is het niet ideaal maar als ze gezond zijn ga ik liever nu lappen dan straks in de periode dat iedereen gaat rijden. Met als gevolg dat er veel grote koppels met duiven in de lucht zitten. Het risico dat er dan coli onder de duiven zit en we duiven kunnen verliezen is best waarschijnlijk dus ik begin alvast.

Oude tijden herleven

Zoals ik vorige week al had aangegeven, had ik met Ton een afspraak gemaakt om af en toe een stukje te gaan rijden met de oude duiven en zo waren we samen in Meerkerk beland. Zoals afgesproken gingen de duiven van Ton als eerste de lucht in omdat Ton ook duivinnen meegenomen had en ik alleen doffers bij me had. Ton doet het loslaten van zijn duiven nog op een manier zoals het in de boeken staat. Hij neemt er alle tijd voor, laat de duiven rustig even staan om te oriënteren en dan gaat de mand open en knallen ze er uit. Althans zo staat het in de boeken beschreven. Maar dit keer gebeurde dat niet. De duiven van Ton bleven rustig in de mand zitten en peinsde er niet over om de mand uit te gaan. Tenslotte probeerde Ton ze de mand uit te jagen en daar gingen ze, lopend het bruggetje over na de andere kant van een mooie poldersloot. Ton met veel geduld wandelt ook over het bruggetje zijn duiven achterna. Maar nog steeds vloog er geen duif in de lucht. Uiteindelijk probeert Ton ze duiven op te pakken en dat ging best goed moet ik zeggen. Zo kreeg Ton zijn favoriete duif te pakken en gooide deze met een ferme zwaai omhoog, een boom in en daar bleef zijn favoriet zitten. Alle commotie en drukte werd de andere duiven teveel en die kozen uiteindelijk het hazenpad, letterlijk het hazepad en liepen verder de polder in. Jammer genoeg heb ik alleen een foto gemaakt van de duif die Ton in een boom had gegooid. Maar eigenlijk had ik een foto van het gezicht van Ton moeten maken. Het is echt heel lang geleden dat ik zo ongelofelijk genoten heb van de duivensport. Ton werd een beetje boos en vroeg waarom ik nou zo stom stond te lachen Uiteraard probeerde ik Ton gerust te stellen want het huilen stond hem nader dan het lachen. Maak je niet druk Ton dit zijn juist de slimme duiven. Ze hebben vast ergens een roofvogel gezien en wachten geduldig tot de kust veilig is. maar ik denk niet dat ik nog geloofwaardig overkwam. Op de terug weg naar huis heeft Ton alleen maar gezegd, er zullen er toch nog wel een paar thuis komen. Ik knikte en bromde instemmend Helaas tegen het donker belde hij mij op om te vertellen dat er nog niks thuis was gekomen. De volgende dag sprak ik Ton nog even en gelukkig hij had weer een paar duiven in zijn hok. Achteraf hoorde ik dat Ton nog een paar duiven had kunnen vangen op de losplaats met een schepnet die in mijn vissersbootje lag.

Ton doet me denken aan Bert

Mijn broer Bert die inmiddels al weer 15 jaar geleden overleden is was ook duivenmelker of hoe zeg je dat, hij had ook duiven. Bertus had best knappe duiven zitten die hij volgens mij van zijn vriend Stobbelaar had gekregen maar het probleem van mijn broer was, dat hij te goed en te voorzichtig was met duiven. Opruimen kon Bert niet dus er zaten ongeringde duiven, er zaten opvangers en er zat zelfs een tamme houtduif in zijn duivenhok. Maar ik moet eerlijk zeggen het was altijd gezellig in het hok alleen moest er een keer wat gaan gebeuren. Bert was lid geworden van een sterke duivenvereniging en de duiven moesten nu een hoop gaan leren of eigenlijk alles nog. We hebben diverse keren afgesproken om de duiven in de manden te doen en op te leren maar een heel sterk punt van Bert was het verzetten van afspraken. Bert had altijd wel weer een smoes om het uit te stellen, het was zover weg, ze stonden achter in de bus, het waaide te hard, kans op regen, last van diarree etc etc. Uiteindelijk ging het toch een keer door maar we waren nog niet het dorp Duivendrecht uit en hij begon alweer. Zo is het wel ver genoeg toch, ik zuchtte diep. Uiteindelijk zijn we gestopt bij een mooi plekje in de middenpolder van Amstelveen net over de Amstel bij Ouderkerk. Een prachtig plekje waar ik altijd graag kwam. De bomen die er stonden kon ik blindelings vinden ik moest nog wel eens een plasje plegen, iets waar ik bij Ton de kans niet meer voor krijg maar daar vertel ik later meer over. Het openzetten van de duivenmanden is voor Bert één van de moeilijkste beslissingen geweest in zijn leven en achteraf heel terecht. Net als bij Ton met zijn duiven was er geen duif die de mand uit ging. Bertus werd steeds nerveuzer en had al een paar keer gezegd, zal ik de duiven maar weer mee terug nemen. Tuurlijk niet ze kunnen toch vliegen zei ik. Met pure wanhoop heeft Bert de duiven stuk voor stuk met de hand uit de mand gehaald en op de grond gezet. Het viel me toch mee dat Bert na een tijdje een paar duiven een stukje de lucht in gooide maar die vielen jammergenoeg met dezelfde snelheid weer naar beneden. Niet echt een goed teken want volgens mij moeten dieren met vleugels kunnen vliegen maar ik zit er wel meer naast. Toen de laatste duif eindelijk uit de mand was liepen er denk ik wel een stuk of 25 duiven over de grond. Maar er zaten toch ook al een paar duiven in de boom. Ik zei tegen Bert daar moet je zuinig op zijn want dat zijn vaak de beste duiven. Meen je dat nou zei Bert tegen mij. Ik zeg, jazeker meen ik dat want deze duiven die hebben geen hoogtevrees. Dat vond Bert geen leuke opmerking en was ook voorlopig de laatste keer dat we samen duiven gingen lappen. Net als bij Ton liepen toen ook de tranen over mijn wangen van het lachen. —————————————————————————————————————

Postbode Henk zwaar teleurgesteld in de Belgische Post

Henk heeft PIPA heel erg hoog zitten, dagelijks kruipt hij achter zijn computer om alle nieuwtjes van Pipa te bekijken. Zoals Henk altijd zegt als je bij PIPA staat dan hoor je bij de grote mannen en bij de tophokken van Nederland en zonder dat we het zelf in de gaten hebben gehad stonden we daar dus bij. Wat is nou het geval. Een paar dagen na de voorjaarsbeurs krijg ik van PIPA een dikke envelop door de brievenbus. Niet met een dik pak geld maar met twee diploma`s en er zat een brief bij waarin PIPA excuses maakt voor het volgende ongemak. PIPA heeft vanuit het hoofdkantoor in Knesselare (Belgiè) twee weken voor de uitreiking alle uitnodigingen naar de winnaars verstuurd en vervelend genoeg heeft niemand van de winnaars een uitnodiging ontvangen. Wat de oorzaak is en wat er precies fout is gegaan bij de Belgische post weet niemand maar voor Henk die notabene zelf een super postbode is geweest in Amsterdam (hij bluft wel meer) was dit een grote teleurstelling. Henk had het geweldig gevonden om uitgerekend bij PIPA gehuldigd te worden voor de 7e en de 8e beste marathon duif van PIPA. Zoals Henk zelf zegt, er had echt een droom voor hem uitgekomen. Jammer maar het is niet anders, het is nou eenmaal zo gelopen en dat is voor de organisatie net zo vervelend als voor de prijswinnaars.

Henk heeft een verrassing

Henk heeft inmiddels beslist dat hij toch met de overnachters verder wil gaan op het landje en niet thuis met de jonge duiven verder gaan. Henk is weer vol goede moed en ik ben er weer blij mee, ik heb Henk zelfs al horen zeggen dat PIPA hem dit seizoen zeker niet zal vergeten. Ik denk dan bij mij zelf, Henk leg je de lat nou niet wat te hoog maar Henk is er klaar voor en hij wil ons graag nog een keer laten zien hoe het echt moet. Laat ze maar komen die Chinezen hij staat klaar om ze te ontvangen, zelfs zonder mondkapje.

Sneeuw op vrijdag de 13e

Maandag 9 maart was het weer zover. Het keukenraam gaat open, de tussen deuren gaan dicht. De dag dat ik mijn wereld beroemde kruidenmix ga maken. Met een beetje mazzel heb ik nog net een mondkapje kunnen scoren want zonder trek ik echt niet. Ik sta te kokhalzen van de lucht, het is echt verschrikkelijk. De lucht doet me denken aan mijn vader als hij thuis kwam van een dag hard werken. Mijn vader deed dan in de achterkamer zijn werkschoenen uit. Zijn sokken bleven vanzelf rechtop staan en werden dan buiten onder het afdak gezet. Maar het was dan al te laat, de stank was niet meer weg te krijgen uit huis en dan moesten we nog eten ook. Maar het heeft ook zo zijn voordelen, zo zien we de buren nog eens. Bij ons in de straat wonen echt alle nationaliteiten die in ons kleine Nederland te vinden zijn. Zodra het raam open staat en de meur in de straat te ruiken is. Komt er zo af en toe wel eens een vriendelijke buitenlandse buurman met zijn hoofd door het raam en zegt dan in gebroken Nederlands, ruike goed boeman wat is voor soep. Wanneer ik dan zeg dat het een kruidenmix gaat worden voor de duiven dan staan ze me aan te kijken alsof ik maar snel op zoek moet gaan naar een nieuwe psycholoog. Duiven horen in de soep daar ga je toch geen soep voor maken. Nu heb ik nog het geluk dat er schuin tegenover ons een Hollands gezin is komen wonen. Misschien toch nog iemand die me begrijpt in de straat. Er zijn diverse kruidenmix producten in de handel en dat is prima spul en zonder meer goed. Alleen ik heb geen zin om 50 euro voor een litertje te betalen en ben een paar jaar geleden of eigenlijk al veel langer geleden begonnen om het zelf te maken. Ook in de periode dat ik parkieten en papagaaien had maakte ik een soort gelijke kruidenmix zelf. Er zijn regelmatig liefhebbers gepikeerd waarom ik het niet wil maken en verkopen. Hier begin ik niet aan om diverse redenen. Voornaamste is dat je er mee moet om kunnen gaan en weten waar je mee bezig bent. De meeste liefhebbers nemen het niet zo nou met het afmeten. Vaak is 10 ml bij hun een scheutje en soms schieten ze nog wat uit ook. Ze meten niets en daardoor klopt er van de ph waarde helemaal niets meer en breken ze meer af dan dat ze wat opbouwen. Ook kunnen ze het vaak niet laten om toch nog wat andere bijproducten te geven in combinatie met de mix en dat is dan dubbel op dus puur vergif. Daar komt nog bij dat ik de mix aanpas aan het seizoen en afstand die de duiven moeten vliegen. Bij warm weer is de kruidenmix meer gericht op de luchtwegen dan nu aan het begin van het vliegseizoen. Ook zit er een verschil in de suikers die ik toevoeg voor snel opneembare energie. Na een zware fondvlucht werk ik bij thuiskomst meer met Jodium Speciaal voor het ontsmetten zonder de medicijnen pot open te moeten maken.

Eindelijk het geheim onthuld

Hieronder een lijst wat er allemaal door de mix heen kan gaan. Alleen niet alles met elkaar gebruiken wanneer je het ene pakt kun je vaak het andere weer weglaten. Zo gaat er meestal in het tweede gedeelte van het seizoen spirulina door de mix en dan moeten producten zoals eiwitten- koolhydraten- en vezels worden aangepast om de mix in balans te houden. De volgende producten haal ik zo vers mogelijk en nogmaals ik zeg niet dat het beter is als de bekende merken die in de handel zijn. Maar hiermee heb ik mijn goede resultaten behaald. Wat gaat erin Eucalyptus, Anijs, Zoethout, Aluinpoeder, Knoflook, Tijm, Honing, Jodium, Mint, Kandijsuiker, Uien, Zwarte bes, Brandnetel, Citroen, Propolis, Salie, Baardmos en organische zuren met een snufje Spirulina. Op 9 Maart ben ik begonnen met het geven van de mix als kuur om ze schoon en in conditie te krijgen en op 13 Maart leek het wel of er een pak sneeuw in het hok lag. Allemaal dons dus daarom zeg ik, hier heb ik vertrouwen in.

Meer smaak aan de oudjes

Ik kan me er niets bij voorstellen maar het is net of de oude duiven beter smaken dan de jonge malse duifjes. Het maakt niet uit in welke volgorde ik de duiven los laat. Er worden meer jaarlingen en oude duiven gepakt dan jonge duiven op het moment. De eerste vlucht moet nog komen en in het hok zitten al aardig wat gewonde duiven die de rovers te pakken hebben genomen. Van de gewonde duiven kun je haast met zekerheid zeggen dat je er dit jaar niet veel meer van kan verwachten. Ik heb bewust nog even gewacht met het invullen van mijn hoklijst omdat deze langzamerhand al een behoorlijk stuk kleiner begint te worden. Ga toch maar een poging wagen om de duiven van Henk het eerste los te laten. Dat zijn ook ouwe duiven en die zijn zo taai dat de havik misschien denkt, die hoef ik niet ik ga ze wel ergens anders halen. Laat er nou bij toeval een duivenliefhebber vlak bij ons zitten met minstens een paar honderd heerlijke duiven op hok, succes Bert. —————————————————————————————————————

Feestavond Regio 1 Hilversum en omstreken

Eerlijk is eerlijk, ik spring geen gat in de lucht wanneer we weer naar de zoveelste feestavond moeten maar de feestavond van Regio 1 Hilversum en omstreken is voor ons en de polder toch wel de belangrijkste avond van allemaal. Voor ons zijn de uitslagen van Regio 1 Hilversum en omstreken de eerlijkste kampioenschappen qua ligging en met een windje uit de Zuidhoek of Oosthoek is het voor ons nog gunstig ook. Vandaar dat Regio 1 Hilversum en omstreken dan ook niet verloren mag gaan. Regio 1 Hilversum en omstreken moet de kampioenschappen financieren uit de feestavond en de jaarlijkse bonnenverkoop. Met de opbrengst wordt behalve de feestavond ook de vele gratis prijzen betaald. Het bestuur van Regio 1 Hilversum en omstreken doet het werkelijk fantastisch. Mijn petje af voor deze mensen, iets wat ik niet gauw zeg zoals jullie weten.

Prachtige prijzen

Nu we het toch over de prijzen hebben. We hadden weer een mooi stapeltje borden en diploma’s gekregen. Plus nog eens een hele grote en vooral heerlijk uitziende gourmetschotel. Nadeel van al die prijzen is toch wel de ruimte. Waar moeten we al die prijzen telkens weer laten. De muren in het koffiehok hangen vol. Maar dat was nog mijn minste zorg, hoe moeten we die gourmetschotel gaan verdelen. De super de luxe XXl gourmetschotel moest natuurlijk wel koel gehouden worden. Ik had even geen ruimte, Henk zat ook vol maar Ton die had nog wel een plekje over. Omdat Ton alias de zalmdief meer van vis houdt dan van vlees dacht ik dat we ton wel konden vertrouwen met al dat vlees. Afspraak was dat Ton dat vlees zou bewaren en dat we het de volgende ochtend dan eerlijk gingen verdelen. Althans zo was het plan. Geen zalm of vis maar vlees dus fijn dat Ton dat wilde doen. Volgende ochtend kwamen we vol verwachting op het landje. Henk had speciaal voor de gelegenheid een nieuwe koeltas bij de Jumbo gehaald en ik had nog een ouwe koeltas die ik voor de zalm gebruik wanneer ik zalm heb. Maar het werd steeds later en geen Ton te bekennen. Aan het eind van de ochtend toch maar een App gestuurd met de vraag of het allemaal een beetje gelukt was. Ik moet weer eerlijk zeggen dat Ton direct een App terug stuurde met als antwoord dat het allemaal uitstekend was gelukt. Dat schiet lekker op dacht ik bij mezelf. Bel hem maar even zegt Henk, makkelijker dan dat Appen met elkaar. Me vrolijke vriend nam meteen de telefoon op en zegt gelijk dat hij er al mooie porties van had gemaakt. Zes gelijke porties, lekker makkelijk dacht ik alle drie twee porties. Niet te groot is ook prettiger voor Henk die is niet zo een grote eter. Ton vertelt verder dat hij in het weekend altijd zijn kleinkinderen op visite heeft. Naief als ik ben denk ik nog wat heeft dat met die gourmetschotel te maken. En toen kwam het. Ik heb die zes porties apart ingevroren, kunnen we zes weekenden lekker gourmetten met de kleinkinderen. Vinden ze altijd zo leuk als we dat doen dus mijn vrouw en ik zijn er superblij mee. En dan het ergste dat smerige lachje erachteraan. Ton is wel iets vergeten. Natuurlijk kan Ton dat weer mooi bedacht hebben allemaal maar hij vergeet wel 1 ding. We hebben afgesproken om samen de ouwe duiven te gaan opleren. Zoals beloofd zal ik hem natuurlijk meenemen, een man een man is een woord een woord. Maar ik heb hem nooit beloofd dat ik hem ook weer terug breng naar huis. Dus als jullie iemand in Meerkerk zien lopen. Een klein lelijk mannetje met een ietswat gluiperig koppie en een duivenmandje in zijn hand. Kom niet in de buurt bij hem want hij steelt je zalm, je vlees en je beste eieren uit je duivenhok vandaan.

Het juiste moment

Het kleine maar mooie ploegje winterjongen zijn 14 dagen geleden voor het eerst naar buiten geweest. Altijd is het even zoeken wat nou precies het beste moment is en dat was nou net een weekje te vroeg. De afgelopen jaren hebben we geleerd dat als de roofvogels in de naast gelegen bossen als koppels te zien zijn dat dit voor ons het beste moment is om de jongen uit te wennen. De roofvogels hebben dan meer aandacht voor elkaar en zijn niet echt aan het jagen. We hebben het dan maar over een periode van een week of twee dat het rustig is maar net genoeg om de jongen duiven uit te wennen. Nu was ik dit jaar net even een paar dagen te vroeg en zijn er in de eerste drie dagen toch nog vijf duifjes gepakt maar wel even afkloppen, het is verder de hele week rustig geweest dus de jongen zijn vooralsnog veilig. Bij de winterjongen worden geen duiven van de tweede ronde bijgezet. De tweede ronde houden we apart. Met de winterjongen moet je snel aan de gang gaan om ze niet stom te houden. In de jaren dat ik fanatiek met de duiven speelde. Nam ik de winterjongen mee met het africhten van de oude duiven. Dit jaar gaan we er weer eens fanatiek tegenaan dus dit jaar gaan de winterjongen gelijk mee met de ouwe duiven.

Paramixo

We hebben het er al vaker over gehad dat ik een voorstander ben van twee keer paramixo enten in één jaar. De eerste keer na het vlieg seizoen maar ruim voor de kweek en de tweede keer enten we net voor het nieuwe vliegseizoen. Dit gaat altijd goed en als het goed gaat moet je het elk jaar blijven doen. In de afgelopen weken heb ik van diverse liefhebbers gehoord dat ze toch weer paramixo op het hok hebben. Daar wordt je natuurlijk niet blij van vlak voor het nieuwe vliegseizoen. Twee van de drie liefhebbers hebben bijna een jaar geleden voor het laatst geënt. Volgens hun is het niet nodig om twee keer te enten. Een enting is geldig voor een jaar zeggen ze dan als je vraagt waarom ze niet twee keer enten. Ondertussen liggen de duiven rondjes te tollen op de grond en nu is het de vraag of ze volgend jaar weer net zo eigenwijs zijn. Één ding weet ik zeker en dat is dat wij de dierenarts toch weer twee keer per jaar laten komen. Uiteraard doen we dat collectief zodat we de kosten laag kunnen houden en dan hoef je het voor het geld niet na te laten. Het zal je maar gebeuren dat je nu paramixo op je hok hebt is pure armoede denk ik dan.

De Voorbereiding

Van de vliegduiven zijn de duivinnen met jongen bij de doffers weggehaald. Er is nog een maand te gaan dat lijkt veel maar die tijd heb je nodig. Er moet nog een hoop gebeuren aan de doffers waar ik mee van start wil gaan. Deze vier weken zijn precies genoeg wanneer je vanaf het begin van het programma een klein beetje mee wilt doen. Zonder dat je je duiven al echt in vorm hebt. Het is nu de tijd voor een kuurtje tegen wormen of tegen geel als het nodig is. Natuurlijk ook het druppeltje tegen de luis moet nog gebeuren een enting tegen paratyfus zit er aan te komen. Heb ik het nog niet over de dingen die ik vergeten heb. Inmiddels ben ik al rustig begonnen met de ouwe doffers een klein stukje weg te brengen zodat de jaarlingen er aan kunnen wennen dat er een duivin zit bij het thuis komen. We zijn begonnen met een ritje Maartensdijk met de bedoeling om na een paar keer dan te rijden naar Meerkerk Mij benieuwen of Ton dan ook nog mee wilt gaan. Vanaf Meerkerk ga ik van de lijn af en rij meer richting de kust. Vaak begin ik dan eerst in Aalsmeer op het dak van de bloemenveiling en dan door naar Noordwijk. Ik denk dat we met de overnacht vluchten de vroege duiven hier aan te danken hebben. Langs de kust is het langer licht en onze duiven zijn het gewend om uit deze hoek aan te komen vliegen. De vroege duiven die we hebben zien vallen kwamen ook echt puur van het IJsselmeer af en ook voor de kortere vluchten zie ik hier het voordeel van in met een echte oosten wind. Hoop natuurlijk niet dat jullie het allemaal gaan doen. —————————————————————————————————————

Laatste pen in Januari

Even een onderwerp waar de meningen sterk over verdeeld zullen zijn. Ook op het landje hoor ik veel discussies aan die over de rui gaan. Onder andere over de stand van de pennen. Deze week heb ik aan een paar liefhebbers wat vliegduiven laten zien die de 10e pen hebben gegooid zoals ik het zelf graag zie. In het eigen vlieghok werpen zowel de jaarlingen als de oudere duiven pas in januari de laatste pen en met een beetje mazzel weet je dat je dan een heel mooi tweede deel van het vliegseizoen kan beleven. De 10e pen laat zich rond half februari voor iets meer dan de helft zien en dat is perfect, althans zo zie ik het.

Nu komt het

Je leest en hoort veel verschillende verhalen over het gegoochel met de pennen standen. Er zijn dingen bij waar dan ook echt wel een logica in zit. Soms denk je dat je behoorlijk achter loopt in de duivensport maar vaak hoor je ook een boel wartaal en onzin. Zo heb ik vorige week duiven in mijn handen gekregen waarvan ik wist dat er nog een laat rondje uit was gekweekt. Nu de eerste ronde weer gespeend is bij deze vliegduiven stond het licht er nog op. Het viel mij op dat deze duiven nog geen 10e pen hadden staan maar ook geen beginnetje dus zeg maar vlaggetje hebben gemaakt. Eerlijk gezegd ik begreep er niets van en vroeg de beste man leg mij eens uit wat heb je uitgespookt. Toen kwam het grote geheim de man begon tegen me te fluisteren alsof het hok vol met afluister apparatuur hing. Nu is fluisteren tegen iemand die voor 75% doof is toch al geen succes dus praat maar gewoon vroeg ik hem. Hij vertelde mij dat een goede duivenvriend dit trucje aan hem heeft geleerd en dat alle tophokken met grote namen het op deze manier doen. Nu begon ik helemaal nieuwsgierig te worden en vroeg door tot het hoge woord eruit kwam. Deze man heeft zich laten overhalen om na het kweken van de late jongen en tijdens het koppelen voor de winterkweek. Bij alle duiven de nieuwe 10e pen te trekken. Volgens de beste man duurt het nu maanden voordat de 10e pen terug is en dan gooien ze pas in de zomer de eerste pen. Ik vroeg hem of hij de duiven van zijn duivenvriend heeft gezien en of zijn vriend dat zelf ook heeft gedaan maar dat wist hij niet meer zeker. En dan sta je daar in het duivenhok en dan moet je de waarheid vertellen die soms erg hard kan zijn. Soms kan ik er ook best wel van genieten maar in dit geval was het niet leuk om deze man teleur te moeten stellen. Het is niet anders maar teleurstellingen horen nu eenmaal bij de duivensport. Ik kwam eerst even terug op zoals hij zegt, de grote mannen waar dit systeem vandaan zou komen. Het bestaat niet dat deze grote mannen dit gedaan hebben. De namen die hij liet vallen waren echt namen die bij de top van Nederland horen en natuurlijk hebben die een geweldig goed systeem om de duiven goed in de pennen te houden. Onder elkaar wisselen ze de nieuwste inzichten uit maar zijn er ook zuinig op. Het zijn specialisten die er alles aan doen om te winnen en ik durf ook te zeggen dat juist deze top melkers niet rommelen. Een pen trekken is niks mis mee maar denk er nooit te makkelijk over. Soms is het ook nodig maar van de laatste 10de pen moet je altijd afblijven zelfs niet wanneer deze pen gebroken is. Ik heb de man verteld dat als er wat terug groeit, het zo goed als zeker een raar vervormd stompje gaat worden en nooit meer een echte pen die een duif nodig heeft om te winnen. Toen ik dit aan hem vertelde, dat zijn zogenaamde duivenvriend de 10de pennen nooit getrokken zou hebben. En dat hij gewoon als proefkonijn is gebruikt en dat het nieuwe seizoen nu al naar de knoppen is geholpen door zijn vriendelijke gabber. Tja, het was mijn bedoeling om hem niet alleen een paar zakken duivenvoer te verkopen maar ook nog wat bijproducten. Toen ik hem zo aankeek had hij nu meer aan wat antidepressiva helaas had ik het niet bij me.

Laat je vooral niet gek maken

Ik snap best dat liefhebbers onzeker worden van alle verhalen over verduisteren en bijlichten. Afhankelijk van het spel dat je speelt kun je er niet omheen. Wil je prestaties zien moet je meegaan met de tijd en zeker weten wat je doet. Het zijn ook bijna altijd dezelfde liefhebbers die de verluchting van hun hok maar blijven veranderen. Teveel kijken bij andere duivenmelkers heeft totaal geen zin. De ligging van een hok is nooit te vergelijken met andere duivenmelkers. het is zo simpel maar we doen zelf zo moeilijk. Wanneer je een hok binnenstapt dan ruik je en voel je of het goed is. Het belangrijkste is dat de min en max temperatuur zo dicht mogelijk bij elkaar blijft wat je overigens kunt regelen met de schuiven in het plafond. Op elk hok, schuurtje of tuinhuisje is goed te vliegen. Gewoon logisch na denken, aan het gemiddelde nieuwe hok wat je laat bouwen mankeert ook veel aan, het is nooit perfect. Maar dat hoeft ook niet.

Winnaars in December zijn de verliezers in het jaar erop

De liefhebbers die met hun vliegduiven op de tentoonstellingen in December en Januari alle prijzen winnen. Daar hoef je in het vliegseizoen niet bang voor te zijn. Omdat de duiven die in het nieuwe vliegseizoen gaan winnen nu volop in de rui zitten. Met de natour en de laatste dagfond vluchten zijn het maar een handjevol liefhebbers die de dienst uit maken. De rest van de duivenmelkers komen op de uitslag niet meer voor. Het is voor mij al heel lang een grote ergernis om te zien hoe de liefhebbers maar aan het knoeien zijn met licht en verduisteren of de natuur zijn gang laten gaan. Duivenmelkers laten zich gek maken door elkaar, hebben geen geduld en zijn vaak onzeker. Ze hebben vaak geen idee waar ze het over hebben en doen alsof ze de wijsheid in pacht hebben. Ondertussen andere weer laten twijfelen etc. etc. Vervolgens lopen ze te brullen we spelen de duiven wel op de natour en geloof me het is dan één grote teleurstelling. Met de tweede natour vlucht zie je ze niet meer, duiven hebben niks geleerd dus ook als jaarling wordt het een drama. Verenigingen worden op deze manier om zeep geholpen omdat veel liefhebbers het dan maar opgeven en nauwelijks nog mee doen vanwege de grote verliezen die ze lijden.

Ik zal het je uitleggen

Je kunt denken waar slaat dat nou op. Liefhebbers die de jongen op de natour willen spelen, spelen vaak niet op de jonge duiven vluchten. Veel verenigingen komen dan deelnemers te kort. Gaan deze duivenmelkers dan op de natour spelen komen ze met een mand vol kale jongen. Na de eerste natour vlucht is het dan weer schooieren om aan voldoende deelnemers te komen. Voor een mooi voorbeeld hoef ik niet ver te zoeken, zolang wij in Lelystad mee spelen is het Simon van Benthem die in het samenspel van Lelystad de dienst uit maakt. Dat is toch wel voor de meeste liefhebbers iets om je voor te schamen. Met alle respect voor Simon die volgens mij al een jaar of tachtig is maar het kan toch niet zo zijn dat je het al jaren achter elkaar laat gebeuren dat deze man de boel op kan rollen. Wordt dan niemand een keer wakker moeten we dan niet een keer een voorbeeld nemen aan deze ouwe man. Simon laat zich niet gek maken, deze man raakt met de jonge duiven geen grote aantallen kwijt. Simon weet ook wanneer je wel of niet kan spelen. Gewoon omdat hij verstand heeft van duiven en zich aan zijn eigen schema houdt, zich niet gek laat maken door iedereen om zich heen en gewoon zeker van zijn zaak is. Wanneer ik terug kijk naar de laatste natour vlucht dan staan er geen andere liefhebbers meer op de uitslag dan Simon en wij. Samen met Simon hebben we weer het hele concours dicht gedraaid gewoon 10 van de 12 man die ernaast zitten ik weet niet hoe Simon er over denkt maar het is te triest voor woorden.

Verdiep je in je hobby en weet waar je het over hebt

Op internet is genoeg informatie te vinden over verduisteren of bijlichten. Hou je vast aan één schema en luister niet meer naar een ander. Verander ook niet zomaar een voersysteem, laat staan dat je je verluchting gaat veranderen. Denk er goed over na en maak een plan ruim voor het nieuwe seizoen start want in oktober twee weken na het seizoen is het nieuwe seizoen alweer begonnen. Ga er ook niet van uit dat duivenmelkers er zijn om elkaar te helpen en als ze het wel doen is het is bijna altijd uit eigenbelang. Liefhebbers die zelf hard spelen daar zal je echt niet veel wijzer van worden en als je goed luistert dan hoor je vaak in één zin al twee á drie leugens dus dat schiet lekker op.

Nog even over Ton

Ik heb het al vaker over onze 3de man Ton gehad. De man die onze combinatie afgelopen jaar heeft versterkt en nu alleen is door gegaan om zelfstandig de geheimen van de duivensport te ontdekken. Ton vertelde mij dat hij in hoofdzaak verder wil gaan met een bepaalde witte doffer die hij van ons heeft gekregen. Niet veel bijzonders volgens ons maar Ton was er gek op en ik ben dan de beroerdste niet. Ik dacht nog bij mijzelf waarom wil hij juist deze duif om te kweken. Volgens mij haalt deze witte doffer de dakgoot nog niet eens. Zou het alleen om de kleur zijn of is er een andere reden. Je probeert toch wat te verzinnen om hem te begrijpen. Zou die jenever uit dat kopje drinken, ik weet het niet. Nee zegt Ton, deze doffer heeft iets. Dit is echt een duif die ik goed kan gebruiken om te fokken. Ik wil een duif met een stevig postuur. Steeds meer begin ik te twijfelen aan Ton. Begrijpt hij de duivensport wel en waar is ze muts eigenlijk.

—————————————————————————————————————–

Cor Klingers Trofee

Drie jaar geleden was de Flevo Courier begonnen met het vervliegen van de Cor Klingers trofee. Cor was een duivenmelker die moeilijk te kloppen was op de Vitesse en de midfond vluchten. Er is een periode geweest dat Cor zijn tijd ver vooruit was, met voer, met supplementen en met bijlichten. Cor had een mooie ploeg duiven met hoofdzakelijk krassen die bekend stonden als het soort kijk in de verte. Zelf hebben we ,nou praat ik over de periode met ome Jan Kneppers’, een paar echte kampioensduiven bij Cor gehaald. Cor was een geweldige melker die op een unieke manier met zijn duiven omging wanneer een doffer niet op zijn vaste plek zat dan hoefde Cor maar te wijzen en de doffer ging op zijn plek zitten. Alles ging rustig aan Cor kon praten met zijn duiven. In de mand lagen de weduwnaars te slapen sterker nog als Cor de mand in het hok zette dan waren er duiven bij die zelf de maand ingingen. Alleen met inkorven moest je geen haast hebben en zeker niet achter Cor aan de beurt zijn. Cor nam ruimschoots de tijd en aan elke duif zat wel weer een verhaal vast. Zelf zit ik niet graag naast iemand in de auto en de mensen die Cor goed hebben gekend weten ook dat Cor niet echt het talent had van Max Verstappen. Maar ik was nieuwsgierig naar de kwekers van Cor die hij bij Joop Schilder in Kampen had zitten. De heenweg naar Kampen vergeet ik nooit meer. In de jaren dat ik met motoren op het circuit heb gereden had ik best wel wat angstige momenten meegemaakt maar dat is anders. Je zoekt die adrenaline stoten dan zelf op, vaak heb je het dan zelf ook nog wel een beetje in de hand en laten we eerlijk zijn een beetje spanning is niet verkeerd. Wanneer je er gewend bent aan een beetje adrenaline op zijn tijd dan is het zelfs moeilijk om zonder spanning door het leven te gaan. Je blijft het altijd maar weer opzoeken op wat voor manier dan ook. Maar dit ritje met Cor was voor mij meer angst dan spanning. Met je ogen dicht in de python van de Efteling voelde het toch nog beter aan als dit stukje naar Kampen. Onderweg kreeg ik een berg met informatie over zijn duiven, ik heb nog nooit zoveel ringnummers en namen van liefhebbers gehoord en niet te vergeten de tekst en uitleg over creatine en kruiden die voor de duiven geschikt waren, was voor mij heel leerzaam. Dat is allemaal geweldig om te horen maar dan moet je wel een beetje ontspannen zitten en niet met 70 km per uur (soms net even minder snel zelfs) op de A6 zitten waar de vrachtwagens je voorbij denderen. Ik was dan ook als een kind zo blij dat ik Cor hoorde zeggen, we gaan het laatste stuk binnendoor lekker door de polder. En dat kwam me bekend voor want na de jaren van motorrace heb ik nog twee jaar stockcar gereden (autocross) en daar had dit ritje veel van weg. We zaten regelmatig in de berm naast de smalle landweggetjes in plaats van op het wegdek. Niet omdat het te smal was maar dan zag Cor wel een haasje in het weiland of ergens een koppeltje duiven vliegen. Je snapt het al ik zat niet echt lekker ontspannen maar het kan nog erger. Net toen Cor tegen me zei, kijk een stukje verderop is het huisje waar Joop woont. Trapte hij boven op zijn rem ik zat met mijn gezicht tegen het voorraam aan net als een algemener in een aquarium. De riem had ik natuurlijk al losgemaakt met al die sloten maar toen ik vroeg Cor wat is er aan de hand. Kreeg ik een antwoord wat ik nog nooit heb gehoord en toen zeker niet begrepen. Een beetje verontwaardigd zei Cor, zie je dan niet wat een mooie molshopen daar liggen. Het waren niet de molshopen die naast en onder de auto lagen, nee juist aan de overkant van de sloot die waren verser dus ook een extra stukje lopen. Nou begrijp ik ook waarom Cor nog een aardig strak figuur had en ik toch wel wat behoorlijk minder strakke buikspieren. Cor was het gewend om over hekken te klimmen en door de weilanden te struinen voor een molshoop. Met een schepje en een plastic zak gingen deze achter in de auto mee voor de duiven. Thuis ging er dan een handje grit en wat snoepzaad door en het was een delicatesse voor de duiven. Alsof ik van een andere planeet kwam keek Cor me aan en zei, doen jullie dat dan nooit? Na het bezoek aan Joop en de kwekers van Cor en echt duif voor duif in mijn handen te hebben gehad dacht ik maar aan één ding. We moeten ook nog terug naar Lelystad maar dat viel mee. Tijdens de koffie bij Joop, met het zonnetje in de huiskamer’ vielen de ogen van Cor dicht dus dat was de kans om te zeggen weet je wat Cor, laat mij maar sturen dan kan jij lekker onderuit op de terugweg. Dat leek Cor een goed idee. Het was een dag om niet te vergeten met deze geweldige duivenmelker. Cor heeft mij toch ook aan het denken gezet met zijn leerzame verhalen, neem nou de aarde we geven de duurste emmers met grit en mineralen maar als de duiven met jongen in het nest even naar buiten gaan wat doen ze dan. De nestduiven gaan direct op zoek naar grond om te wroeten in de aarde dus ze komen wat tekort, bij Cor niet. De wisselbeker hebben wij met trots van Paula de dochter van Cor in ontvangst mogen nemen tijdens de geslaagde jaarlijkse prijsuitreiking van de Flevo Courier. Het is nu voor de tweede keer dat we hem hebben mogen winnen. De beker staat te pronken op een mooie eigen plek in de vereniging. De verenigingsprijzen bestonden uit wat bordjes en een diploma waar ook dit keer weer veel aandacht aan besteed is. Een mooie feestmiddag waar we toch wel met gemengde gevoelend naar terug kijken omdat dit de laatste prijzen uitreiking is van ons van als combinatie.

Slecht bevallen

Vorige week heb ik gezegd dat ik de duiven toch af en toe op ongeregelde tijden los zou gooien en dat het de laatste paar dagen redelijk was gegaan met de roofvogel aanvallen. Ik had gewoon mijn mond moeten houden. duiven zijn nog een paar keer los geweest maar dat is achteraf zeker niet verstandig geweest. Er zijn diverse duiven gepakt waarvan een wit duivinnetje en daar ben ik echt ziek van. Het kleine witte duivinnetje de 305 (een jong van Witte Frits) was een duifje die op de dagfond geweldig af kwam ook in 2019 was ze weer 2e duifkampioen op de dagfond. Na het overlijden van clubgenoot Frits Gal is er een witte Schaerlaeckens duivin van 2012 naar ons toe gekomen die we hebben gekoppeld met de 101 een zoon uit onze 701. Uit deze combinatie zijn alleen maar goede duiven gekomen. Jammer dat we het mooie en makke duivinnetje op deze manier zijn kwijtgeraakt, gelukkig liggen er nog twee mooie jongen in de schaal waarvan één met de zelfde kleur.

Voor de zware dagfond

Een paar zonen uit de 701 en 702 zijn op het moment gekoppeld aan duivinnen waar snelheid in zit. Het blijkt elk jaar weer dat uit deze combinatie van koppelen voor de echte zware dagfond vluchten topduiven over blijven die het super doen, hoe zwaarder hoe beter. We zien het ook aan de uitslagen van de duivenvrienden uit Polen ook daar zijn het deze duiven die kop vliegen op de vluchten van rond de 700 km.

Winter jongen

De vraag naar jonge duiven is groot op het moment en het was de bedoeling om zelf wat van de derde ronde van de kwekers te nemen maar zoals gewoonlijk loopt alles toch weer anders. Van de vliegduiven hebben we een mooi rondje gekweekt en daar ben ik nu mee begonnen om ze af te spenen om zelf te houden. Het probleem met de vliegduiven is dat je ze maar één keer op jongen laat komen en als ik deze zou verkopen heb ik zelf niets meer uit deze duiven. Dus er gaan alleen nogjongen van de kweekduiven weg en daar pak ik zelf nog wat uit de derde ronde en als het echt niet anders kan hou ik gewoon wat zomer jongen. —————————————————————————————————————

Er zijn melkers die leren het nooit

Twee jaar geleden ben ik bij een combinatie op hokbezoek geweest waar op dat moment behoorlijk problemen waren. De kolonie duiven van deze mannen hebben in 2016 en 2017 problemen gehad met Paratyphus en er zit naar mijn mening te veel inteelt in de duiven waardoor de stam verzwakt is en gevoelig blijft voor Paratyphus. Mijn advies was zowel voor en na het seizoen kuren tegen Paratyphus en laten enten. Het zijn twee seizoenen geweest met voor hun doen nette uitslagen en weinig verliezen. Maar nu kreeg ik een mail dat het niet goed ging met de kweek, onbevruchte eieren, koppels met één ei, jongen die niet opkomen en zelfs dood in de schaal lagen. Ja, dan zit je achter je beeldscherm en moet je hier een advies voor geven en dat is dan alleen een advies hoe ik het zelf zou doen. Ik zou alle jongen die er liggen ruimen, de koppels uit elkaar halen, de mest naar de dierenarts brengen en zo snel mogelijk kuren en weer in kweekconditie brengen. Maar je wordt dan toch nieuwsgierig en wil dan ook meer weten. Zoals hoe zitten de oude duiven erbij, zijn ze mager, hoe zien ze eruit enz. Vervolgens heb ik heb met de jongens afgesproken dat ze met de mest en het liefst met een dood jong naar de dierenarts zouden gaan voor verder onderzoek.

Leugenaars en viespeuken zijn het

Nu moest ik toevallig toch in Woerden zijn dus een stukje door naar Gouda (meer verklap ik niet) is een kleine moeite. Ik heb een telefoontje gegeven dat ik in de buurt was en ben langs gereden bij deze combinatie. Bij aankomst eerst even in de keuken een bakkie koffie met warme melk en vellen gedronken. Maar ik was eigenlijk nieuwsgierig naar de uitslag van de dierenarts. Nou die hadden ze, de duiven barsten van de coccidiose daar heeft de dierenarts wat tegen gegeven en de duiven zijn vervolgens maar weer gekoppeld. Ik had op dat moment nog geen duif gezien maar dat bestaat bijna niet zeg ik. De dierenarts heeft alles op kweek gezet en heeft geen Paratyphus, geen Adeno, geen Paramixo en geen Strepto-coccen gevonden heel apart. Nee, alleen Coccidiose en een beetje geel. Een gezonde duif heeft maar zelden echt veel Coccidiose alleen als een duif ziek is en sterk verzwakt dan komt hij vol te zitten. Dus ik mee naar hun duivenhok en ik kreeg daar te zien wat ik ook had verwacht. Het was één grote gore vieze zieke bende, ik probeerde nog een geintje te maken. Hebben die duiven van jullie ook koffie gedronken maar een lachje kon er al niet meer vanaf. Het was daar een trieste bende en ik zag er tegen op om het hok in te stappen trouwens dat kon ook bijna niet. Het hok is 60 cm lager gemaakt i.v.m klachten van de buren. De verluchting klopt niks meer van en bij het naar binnen gaan kreeg ik een soort helm op wat meer op een fluitketel leek maar dat moest om te voorkomen dat ik mijn hoofd zou stoten tegen de plafondbalken. Nou ben ik natuurlijk niet echt een slangenmens maar ik kon ook echt geen kant meer op en dan die lucht, verschrikkelijk. Ik zag duiven over de grond strompelen die ondanks het lage hok hun broedbak niet in konden komen. Op de grond liepen twee duivinnen met hangende vleugels en brood en broodmager dus zo snel mogelijk het hok uit dacht ik. Terug naar de keuken (dit keer zonder koffie) vroeg ik, vertel me nou eens de waarheid. Het bestaat niet dat jullie bij een dierenarts zijn geweest. Een vriendelijk dames stemmetje hoorde ik uit de voorkamer zeggen, het is niet echt een dierenarts toch? Nou weet ik dat het wel eens vaker voorkomt dat een vrouw met één zinnetje de sfeer kan verpesten maar hier waren deze mannen zeker niet blij mee. Tja en toen kwam het hoge woord eruit. Er zit in een dorpje verder op een man met duiven en die heeft zelf een microscoop en die man heeft ze nagekeken. Deze pseudo dierenarts zag geel en coccidiose dus van hem iets gekregen om dit te verhelpen en ze mochten gewoon weer doorgaan met kweken. Het eerste wat ik dacht was, deze man moet net zo een mafkees zijn als die twee mannen van deze combinatie. Maar goed ik vraag nog even door en er klopte nog veel meer niet. Ze waren best tevreden over de uitslagen van het afgelopen seizoen dus de duiven waren gezond. Het was bekend dat het een kolonie duiven is met Paratyfus problemen maar door het mooie seizoen (ze hadden tenslotte twee keer op de uitslag gestaan) was het niet meer nodig om te kuren en te enten volgens de heren. Heel irritant wanneer op alles een weerwoord wordt geven. De hangende vleugels zouden zijn gekomen doordat ze tegen het raam zijn gevlogen. Geschrokken van een kat vanzelfsprekend van de buren. Het lage dak is alleen maar beter omdat er een veel betere temperatuur is en zo nog veel meer van die flauwekul. Ik heb al vaker gezegd dat ik geen zin meer heb in dit soort hokbezoeken. Maar moet zeggen dat ik me er niet meer zo kwaad over maak als voorheen, ik heb op de terug weg mijn glimmende Ferrari rode koptelefoon opgezet met muziek van Pearl Jam en dan is het genieten. Ik ben deze asociale liefhebbers dan alweer snel vergeten ondanks het wel weer zonde van mijn tijd is geweest. Je zal maar bij deze viespeuke nmet je duiven in één mand zitten. Daar ben je dan mooi klaar mee en je gaat het dan zeker niet redden met een litertje Baytril in het seizoen.

Moeilijke keuze

Na de beslissing om door te gaan met een ploegje vliegduiven moest er een moeilijke beslissing worden genomen. De vliegduiven die op het moment op jongen zitten zijn veel te zwaar, bagger vet zelfs. Omdat het ploegje duiven ook al niet te groot is wil ik niet te veel duiven kwijtraken aan de roofvogels. Hierdoor komen ze ook niet buiten. De duiven die op jongen zitten kunnen ook niet op een dieetvoer dus wat is wijsheid. In de landen om ons heen zie je dat de vogelgriep er al weer aan zit te komen. Je kan er dus op wachten dat het ook in Nederland weer de kop opsteekt en als het tegen zit misschien dat er wel weer een ophokplicht komt. Wanneer er een ophokplicht komt krijg ik ze nooit meer op tijd op vlieggewicht. Ik heb de moeilijke beslissing genomen om dan toch maar op ongeregelde tijden de duiven los te laten om de duiven weer een beetje op gewicht te laten komen. De eerste twee dagen was het al foute boel en heeft het alweer vier duiven gekost maar even afkloppen, de laatste paar dagen gaat het redelijk. Over een week of tien moeten de duiven alweer super gezond zijn. Deze week komt de dierenarts voor de Paramixo enting, ik probeer het zo veel mogelijk collectief te doen met andere duivenmelkers in de buurt. Het is voor de dierenarts dan ook de moeite waard om te komen en het maakt het makkelijk voor de liefhebbers die in de buurt wonen. Naar schatting zijn dat toch circa 400 duiven. Nu komt de periode van het voorbereiden voor het nieuwe seizoen er alweer aan en daar heb ik toch wel weer zin in.

Ex-duivenmelkers

Er komen regelmatig ex-duivenmelkers langs maar soms ook wel een dochter of zoon hiervan. Het is leuk en soms minder leuk om te horen hoe zij als kind de duivensport hebben ervaren. Zo vroeg een zoon van een ex-duivenmelker nadat ik hem een foto liet zien van een jaarling doffer die 20 x prijs heeft gevlogen. Hoe weet je nou wanneer je hem niet meer kan spelen. Dat was een goede vraag, duiven in bloedvorm worden gespeeld. Wanneer zo een duif het dan eenmaal goed doet is het ook niet verstandig om deze duif een week rust te geven. Vaak worden dergelijke duiven doorgespeeld om bv duifkampioen te worden maar tot hoe ver kan je gaan en wanneer hou je ze in. Het aantal vluchten zegt niet zo veel want het gaat erom hoe zwaar is het seizoen. Hebben de duiven veel kopwind met heet weer gehad en hoe hersteld een duif, het heeft met veel verschillende factoren te maken. Een duif die net even te veel is doorgespeeld voor dat ene diplomaatje van een paar euro of die paar extra punten komt in een diep dal terecht waar het voor de duif nog moeilijk is om uit te komen. Een voorbeeld, in 2014 hadden we een grijs jong, een kruising van een Nellis v/d Pol met een Arie Dijkstra. Deze jonge doffer heeft toen alle jonge duivenvluchten mee gedaan. Werd op zijn sloffen nog duifkampioen en miste bijna nooit. Maar hij moest ook zo nodig mee op de natour (mijn schuld) waar hij volgens mij de laatste vlucht er compleet naast zat. Het duifje was opgebrand alleen aan het ringnummer kon je nog zien dat het onze jonge duifkampioen was. In 2015 vloog deze doffer geen platte prijs meer van de vluchten kwam hij als een zoutzak thuis. Ik weet niet waarom maar hij kreeg van Henk de naam Robbie. Het was over, het was klaar met Robbie. Door de kwaliteiten die Robbie heeft laten zien tijdens de jonge duivenvluchten hebben we hem de rest van 2015 ingehouden en op het vlieghok gelaten. De fut was er uit hij voelde slap aan en het gedrag van een doffer miste hij in het geheel. Wat dat betreft had Henk een goede naam voor deze doffer bedacht. Het jaar erop in 2016 was het een heel andere doffer geworden. Kwam weer goed op spanning en we hebben hem weer rustig kunnen inspelen. Met de Vitesse en Midfond vluchten kwam hij fris naar huis en we hebben Robbie klaargemaakt voor de Dagfond vluchten. Met het inkorven voor deze vluchten wist je het al, dat kan niet meer missen. Robbie ging de mand in als een kampioen soms zelfs te goed. Robbie is in 2016 zelfs nog dagfond duifkampioen geworden, heeft alle vluchten gepakt en hoe zwaarder de vlucht hoe vroeger hij op de plank zat. Zelfs met grote afstanden en vluchten zoals Chateauroux kwam hij klapperend aan en gaf nog een extra show rondje weg wat een geweldige doffer. We zijn toen zo verstandig geweest om hem een mooi plekje op het kweekhok te geven en hij heeft ons al beloond, de jongen zijn net als vader gewoon super. Wat ik er dus eigenlijk mee wil zeggen het is een kwestie van observeren. Kijken hoe een duif thuis komt en kijk hoe een duif een dag later is hersteld. Natuurlijk zijn er ook allemaal middeltjes om te geven zodat het herstel sneller verloopt. Een beetje helpen kan dan ook geen kwaad maar zoek de juiste balans wanneer een duif het zelf niet meer kan. Neem dan ook niet jezelf in de maling door hem toch op te pompen met van alles en nog wat. Gewoon op tijd ingrijpen dat is wat wij van onze fouten hebben geleerd. ———————————————————————————————————–

Wat een schoonheid

Hartje zomer kreeg ik een mailtje via FlevoPigeon dat er een duifje was opgevangen ergens langs de ringvaart voorbij Schiphol. Een particulier had het duifje toevallig gevonden in een leegstaand schuurtje. na wat googlen op internet kwamen ze al gauw onze website tegen. Een mail was dan ook snel gestuurd met de vraag wat te doen met dit lieve duifje.

6 September een dag om niet meer te vergeten

Ik heb gevraagd om het duifje een paar dagen te verzorgen, wat voer en water te geven om aan te sterken en dan weer los te laten zodat het terug naar huis kan vliegen. Maar een week of zes later om precies te zijn 6 September, kreeg ik weer een mail dat het duifje nog steeds in het schuurtje zat. Nu kom ik regelmatig in Aalsmeer en ben maar even een stukje doorgereden om is te gaan kijken. Bij aankomst zag ik het duifje al zitten en dacht, wauw wat een pareltje. Het is een klein duivinnetje waar de schoonheid vanaf straalde. Een paar mooie brutale ogen, super fijn gebouwd en ik dacht die laat ik niet meer los, die is voor Wimpie.

Wat een geluk kan een mens hebben

Uiteraard heb ik het duivinnetje gemeld bij de eigenaar. Maar zoals vaak het geval is wist de eigenaar niet wat voor topper die in handen had. Ik kreeg gelijk het eigendomsbewijs, stamboom met foto’s en uitslagen opgestuurd wat een geluk kan een mens hebben. Je maakt het in je leven misschien maar één keer mee en als je echt geluk hebt maak je het misschien nog een tweede keer mee in je leven maar dan houdt het ook echt wel op. Dit duifje is zo een gelukstreffer, dat zie je en dat voel je. Ze glijd door je handen, is pienter, is scherp kijkt dwars door je heen. Eigenschappen die je zelden ziet. Zoiets komt op je pad, je komt er met geluk aan en dan is het een geschenk uit de hemel. Wat een kwaliteit en wat een karakter om door een gouden ringetje te halen. Tot mijn verbazing is de moeder de 59 van de Vossenlijn. Een voor mij bekend lijntje, ik heb van deze lijn al jarenlang plezier gehad en kom nu gelukkig weer een afstammeling tegen. Een zeer betrouwbaar lijntje zowel op zware als makkelijke vluchten. Echte doorzetters en belangrijk altijd op tijd. Vaderskant zegt mij niet zoveel is ook totaal niet het type wat ik graag op mijn hok zie. Geen uitstraling, geen karakter waarschijnlijk teveel ingeteeld.

Jong en oud, perfecte combinatie

Gelukkig lijkt het duivinnetje in niets op vaderskant maar heeft wel alle kwaliteiten van moederskant meegekregen. Het slimme duivinnetje, de 32 zit in een eigen kweekbox en is aangelopen met de 64 een ouwe grijze doffer van oorsprong een echte overnachter maar ook op de dagfond kon je op hem rekenen. Je ziet aan die ouwe doffer zijn levenslust terugkeren. Hij is weer vitaal, trots en zit weer vol levenslust. Het is alsof dit koppeltje vanaf het begin altijd bij elkaar heeft gezeten, het klikte gelijk over echte liefde gesproken. Ik heb dan ook het volste vertrouwen dat dit koppeltje veel geluk gaat brengen in de toekomst. Dit vindt je niet op duivenmarktplaats, dit krijg je niet op een bonnetje, dit kun je niet kopen maar moet je gegund worden en dan kun je alleen nog maar genieten, zuinig en dankbaar zijn. ———————————————————————————————————

Even snel, een korte uitleg

Mensen zijn zo begaan met ons dat we overspoeld worden met vragen. Hoe zit dat nou toch allemaal op het landje. Eerlijk gezegd snap ik dat best wel want ook wij snappen het soms niet meer. Ik ga het in het kort proberen uit te leggen wat niet mijn sterkste kant is. Iedereen weet ondertussen wel dat de overnachtvluchten niet mijn vluchten zijn. In de afgelopen jaren heb ik alleen meegedaan met de ochtend en middag lossingen puur en alleen om Henk te plezieren. Ik weet dat Henk deze vluchten geweldig vindt. Maar de laatste twee jaar begon ik echt tegen deze weekenden op te zien. Ondanks de toch hele mooie resultaten was het een grote ergernis. Elke keer weer ‘s morgens 05.00 uur naar het landje en dan blijven zitten wachten tot 23.00 uur of langer. Vervolgens gaat ook alles je irriteren, het spelletje, de liefhebbers en het hele circus erom heen. Op deze manier verder gaan zag ik absoluut niet meer zitten dus ben me gaan specialiseren in het kweken van topduiven. Het was tenslotte de bedoeling dat Henk door zou gaan en ik zou stoppen met al die wedstrijden vliegen. Ondertussen mijn lidmaatschap opgezegd bij de vereniging met het idee dat ik alleen nog Henk zou helpen zonder verplichtingen verder.

Toen kwam de klap met de moker

Henk stopt ermee. In zijn privéleven zijn de kaarten overnieuw geschud zodat zijn aandacht meer naar het thuisfront moet gaan. En laten we eerlijk zijn ook mij heeft Henk de laatste tijd ook niet meer kunnen rekenen waardoor een hoop werk op zijn schouders kwam te liggen. Henk moest keuzes maken en heeft heel begrijpelijk voor het thuisfront gekozen. Het komt er nu op neer dat er niet meer gevlogen gaat worden op het landje.

Alles wordt netjes afgehandeld

Er zijn natuurlijk weer heel veel bonnen weggegeven in het afgelopen jaar en al die mensen willen natuurlijk wel hun bonnetje incasseren. Uiteraard gaan we al deze mensen nog een jong geven zodat niemand zich zorgen hoeft te maken. De duiven worden gewoon gekoppeld en we trekken er nog een mooie ronde jongen uit zodat niemand iets te klagen heeft.

Nieuw jaar, nieuwe kansen

Niet vliegen op het landje vindt ik toch wel heel jammer. Ik weet ook heel zeker dat Henk daar heel veel moeite mee heeft. Zonder duiven is er geen leven voor een ouwe duivenmelker. Ik heb me dan ook weer aangemeld bij een duivenvereniging. Dit keer bij de Lelybode en vereniging waar ik in het verleden ook lid van was. Zodat we toch op het landje met een paar duifjes aan de gang gaan. In afgeslankte vorm, niet meer zo fanatiek maar toch om leuke sport te hebben zodat Henk toch wat leuks te doen heeft op Zaterdag. Ik weet als geen ander dat Henk als geen ander, ontzettend kan genieten van de duivensport. Ondertussen zit ik weer bij mijn eigen clubje waar ik mij lekker thuis voel en wie weet wordt het nog wel een een grote club samen met de Flevocourier. Ik heb er een hard hoofd in maar ik hoop het toch wel. Dit is het dus een beetje, en alle andere maffe verhalen kunnen we nu van tafel vegen. Zo is het en niet anders. ——————————————————————————————————

Een fenomeen in de duivensport

Met Jan mijn duivenvriend ben ik naar het afscheid van Frans Fanger geweest. Wat Frans voor de duivensport heeft betekent is enorm. Niet alleen was hij een grootmeester in de duivensport maar ook zijn adviezen. humor en behulpzaamheid was onvergetelijk. Een groot voorbeeld in de duivensport voor heel veel mensen. Een man die ik nooit zal vergeten. Frans was een man met een heel warm hart voor iedereen en dat was te zien op zijn afscheid. Westgaarde stond vol met vrienden, familie, kennissen en vooral duivenmelkers. Indrukwekkend was ook het applaus, een staande ovatie die hij kreeg.

Mijn moeder en Frans

Ik heb de gebroeders Fanger leren kennen in het begin van de jaren negentig. Ik was net weer begonnen met duiven, in een hokje bij mijn moeder in Ouderkerk. Het zakje voer haalde ik zoals altijd bij Fanger maar ook als ik niks nodig had verzon ik wel wat om toch maar even naar Badhoevedorp te gaan en dan het liefst op Maandag. Op Maandag was het altijd volle bak. In de koffieruimte achter in de winkel hoorde je de sterkste verhalen en het was altijd lachen en gezellig. De toonbank voor in de winkel lag bezaaid met de uitslagen van alle verenigingen in de buurt en omstreken. Liefhebbers die vroeg zaten hadden natuurlijk de meeste praatjes en stonden voordat de winkel openging al voor de deur om Frans te vertellen hoe goed ze wel niet waren. En Frans stond achter zijn ouwe kassa van volgens mij nog voor de Oorlog en hoorde dat allemaal geduldig aan. Ik kan niet anders zeggen dat ik altijd super geholpen ben door de gebroeders Fanger en veel geleerd heb van alle verhalen die er verteld werden.

Mijn lieve moeder

Wanneer mijn moeder zin had om er even uit te gaan dan maakte we vaak een ritje richting de klak van Bovenkerk. Huub Hermans maakte een mineralenmix die tot op de dag van vandaag nog steeds wordt gebruikt in menig duivenhok. Alle topmerken hebben het recept van Huub nagemaakt maar Huub was de eerste die het bedacht had. De bak van Huub ik denk dat vele oudere duivenmelkers hem nog wel kennen. Vanaf Bovenkerk was het maar een klein stukje richting Badhoevedorp dus je begreep al dat ik natuurlijk even langs Fanger reed. Mijn moeder bleef dan vaak in de auto zitten maar als Frans dat in de gaten had dan liep hij gelijk naar buiten en haalde mijn moeder naar binnen om een bak koffie te drinken. Toen heb ik Frans pas echt leren kennen. Ik stond nog even met Frans te praten en zag dat hij zich ergerde aan het taalgebruik van een man of tien herrieschoppers in de koffiehoek. Het was mij niet opgevallen omdat Amsterdammers altijd wel luidruchtig en grof gebekt zijn. Maar het zat Frans niet lekker, hij stapte het koffiehok in en zegt hé lullen jullie nou even normaal, Moeder van Dam wil even een bakkie koffie doen. Het was in één keer stil en ik hoorde zeggen, hoe wilt u de koffie. Er kwam netjes een stoel vrij, ga zitten mevrouw van Dam. Het was mooi om te zien hoe Frans respect had voor mijn moeder maar ook het respect dat deze mannen voor Frans hadden. Toen we klaar waren en weer naar de auto liepen kwam Frans achter ons aan en gaf mijn moeder nog wat hondenkluifjes mee. Je kon goed zien dat hij er mee zat en geloof me maar dat was wel het laatste waar moeders zich aan stoorde. Het enige wat mijn moeder dacht was, we zullen wel kijken of ze na het weekeind nog zo een grote mond hebben als we voor ze zitten in de uitslag. Als de uitslagen bekend waren vroeg ze altijd aan mij, en Wimpie zitten we voor af achter Frans. Wanneer we achter Fanger zaten was het niet zo erg, moeders had ook veel respect voor Frans gekregen. Het was voor haar ook logisch dat Frans goed vloog. Ze zei Frans heeft een karakter van goud, hij is goed voor mens en dier. Duiven voelen dat aan en dan vliegen ze voor de baas. Mijn moeder heeft gelijk gehad want de beste uitslagen de ik heb gemaakt, waren de jaren dat moeders me hielp met de duiven. De mensen die haar hebben meegemaakt weten wat ik bedoel met een goed karakter dus ik begrijp het respect wat zei voor Frans had en dat was geheel wederzijds.

Weer veel nieuwe aanloop op het landje

Henk was net bezig om mij te vertellen dat hij was gebeld door iemand die vanaf de oprichting bij P.V. Almere lid was geweest, goed had gevlogen en daarna is verhuist naar Canada. Midden in het gesprek stapt er een grote kerel het koffie hok binnen, hij kwam me eerlijk gezegd niet bekend voor maar stelde zich voor als Peter Hartgerink en die naam kon ik wel. De verhalen kwamen los van zijn avontuur in Canada en dat is geweldig om aan te horen. Hij heeft in Canada op een farm gewerkt met 17000 stieren, altijd een geweer in de auto om de wilde honden en eventueel de beren weg te houden. Je kon aan hem zien dat hij tijdens het gesprek over zijn avontuur nog kon nagenieten. Maar ook nu nog is het een man die één is met de natuur. Het was op dat moment donker weer en ik hoor hem zeggen dat is mooi snoekweer. Jammer genoeg had ik geen tijd meer om verder te luisteren naar Peter want dat doe ik graag. Hij heeft toch maar gedaan. Avonturen beleefd naar Canada gegaan en dat kan niemand hem meer afpakken gewoon een levensgenieter. Op dit soort mensen ben ik jaloers, ik hoop hem nog snel tegen te komen bij een mooie poldersloot tijdens het snoeken. ——————————————————————————————————–

En zo kan het ook

Van de klanten waar ik voer breng zie ik steeds meer liefhebbers die wel duiven hebben maar geen lid zijn van een duiven vereniging. In Almere zijn er al zeven liefhebbers bij wie ik voer breng maar geen lid van een vereniging willen zijn.Ik het dan niet over sierduivenlxiefhebbers maar echte postduivenmelkers. Ik heb dit nooit zo goed begrepen en neem ze dan ook nooit zo serieus maar ben nu toch anders gaan zien. Vlak in de buurt waar ik woon zie ik wel eens een koppeltje duiven vliegen maar geen idee van wie deze duiven zijn. Totdat ik een mail kreeg van Ilse en Emiel met de vraag of ik voer kon leveren. Het koppeltje duiven bij mij in de buurt zijn dus van deze twee bijzonder aardige echte liefhebbers. Ik noem het bewust echte liefhebbers want wat ik heb gezien bij hun in de tuin is heel bijzonder. Er staat in de tuin een prachtig mooi duivenhok met een gezonde ploeg duiven die er niet alleen mooi uitzien maar ook opvallend mak zijn. Het geheel is brand en brandschoon en het is geweldig als je ziet hoe deze twee bijzonder aardige mensen geheel op een eigen manier genieten van hun duiven. Met een eigen verzorgingsschema waar goed over nagedacht is gaan ze samen dagelijks met hun hobby om. Het is gewoon fijn om dit te mogen zien en ook om te horen hoe ze er over praten. Maar dan komt er een WA (WhatsApp) van Ilse met, is het goed als we morgen om 10 uur even komen kijken op het landje. Altijd goed natuurlijk leuk zelfs, aardige mensen zijn altijd welkom. maar nadat ik hun hok heb gezien dacht ik wat moeten ze wel niet denken als ze bij ons in de hokken kijken. Inmiddels kon ik niet meer terug, de afspraak was gemaakt. Klokslag 10 uur stonden ze op het landje wat op het ogenblik meer op een jeugdland lijkt maar dan zonder jeugd. Ze hadden voor bij de koffie een heerlijke doos met vlaaipunten, ik wou zeggen dat zijn we ook niet meer gewend dat iemand iets mee neemt voor bij de koffie maar dat is niet zo. Ga nu geen namen noemen maar we kregen op 11 januari nog van iemand een zak met oliebollen, heerlijk. Zelfs de hond gooide ze terug. We hebben met Emiel en Ilse nog even lekker over de duiven kunnen kletsen en we hopen ze nog vaak terug te zien. Zoals deze mensen met de duiven omgaan dan kan je pas zeggen dat zijn echte liefhebbers, zo kan het ook. —————————————————————————————————————

We wisten het vorig jaar al

Met Paul Steenbergen hebben we ook in 2018 al samenkweek gedaan met div koppels. Één van die koppels bestond uit een doffer die we via Geurt Doppenberg kregen uit de geweldige Magic lijn. Een lijn waar we al veel echte toppers uit hebben gekweekt waaronder onze 321 en 322. Beide duiven zijn tot super dagfond duiven ontwikkeld. In deze afstamming zijn de bekende Vandenabeele en Koopman duiven terug te vinden. Deze duiven hebben voor ons grote kweek waarde om te kruisen met onze Nellis v/d Pol duiven. Maar in 2018 hebben we het anders gedaan. Paul was in het bezit van een mooi duivinnetje waar veel Schaerlaeckens bloed in zit en waar de kwaliteit vanaf straalde. Het was dan ook niet zo moeilijk om de beslissing te nemen om deze schoonheid tegen de Magic doffer te zetten en met succes. De 422 een kraswitpen doffer die we uit dit koppel hadden gekweekt. Vloog met de jonge duiven vluchten gewoon mee niks bijzonders. Maar ik heb vaak op het landje gezegd, dit gaat hem worden en alsof het zo moest zijn. Het nestmaatje is door Paul op de éénhok races gespeeld en won daar de Benzing race.
Heb je ooit een duivenmelker zo trots zien kijken?
In het begin van het seizoen 2019 hebben we de 422 opgegeven voor de jaarlingen competitie. Uit een keuze van ongeveer 20 jaarling doffers was het de 422 waar we het meest vertrouwen in hadden en terecht. Deze doffer heeft het gewoon, hij is mooi en goed gebouwd. Een keurmeester kan er op een tentoonstelling dan ook niet omheen, gewoon top kwaliteit en karakter. En ja dan vliegt deze doffer ook nog eens 20 keer prijs in 2019. Met als resultaat de beste doffer van de jaarlingen competitie in regio A. Op de Vitesse, de midfond en helemaal op de dagfond wist hij steeds vroeg op de klep te vallen. Ook op de dagfond wist deze doffer dan ook kampioen te worden. Natuurlijk zijn we zo verstandig geweest om bij Paul dit de ouders van de 422 weer samen te zetten. Dit zijn duiven die je niet vaak tegen komt dus nu maar afwachten of er nog meer toppers uit komen.

Kampioenen dag Regio A

Zaterdag even naar de kampioenendag in Soest geweest waar altijd de gehele regio A bij elkaar komt. Leuk om even bij de grote kampioenen te zitten en ook om te zien wie nou wie is. Vaak lees je de namen in de uitslag maar heb je geen idee welk gezicht erbij hoort. Het was een geslaagde dag, gelukkig voor de organisatie een volle bak. Alles verliep lekker vlot, de bonnen die door Geurt Doppenberg op een vakkundige manier werden verkocht brachten goed geld op en voor iedereen betaalbaar. Zoals we inmiddels weten van Geurt kan hij iemand een duif gunnen. Een beginner, jeugdlid of herintreder kan daardoor altijd wel aan een goede duif komen zonder de hoofdprijs te betalen. Geurt kan dat zo brengen dat niemand zich gepasseerd voelt of boos wordt. We gingen uiteindelijk met een tafel vol met mooie prijzen naar huis. Met Henk is het verdelen van de prijzen nooit een probleem altijd zo gebeurt maar nu was Ton er ook bij. Je denkt dan dat het een stuk moeilijker gaat worden maar nee hoor, het ging nog sneller als normaal. Dat verdelen kan je wel aan Ton overlaten. Ik denk dat er in de kruidenwijk nu een straat is, waar ze allemaal een vette bek van de zalm hebben. Henk en ik hebben nog wel twee mooie vleespakketten kunnen redden maar met moeite, wat is die Ton snel wanneer ze duiven net zo snel gaan vliegen hebben we een geduchte concurrent erbij.

Een paar weken terug

Maar dan komt het volgende probleem, een paar weken terug hebben we alle drie bij de fondclub een half varken gewonnen. Om drie halve varkens te verdelen hoef je geen hoge opleiding te hebben gehad. Drie man en drie halve varkens verdelen is gelukt. Ik had er rekening mee gehouden om voor het halve varken de vrieskist alvast leeg te maken. Zodat er voldoende ruimte is voor al dat vlees. Dacht toch wel ongeveer 40 kilo mooi verpakt vlees. Bij thuiskomst om een uur of één in de nacht heb ik het vlees in de koude schuur gezet. Zodat ik de volgende ochtend na het voeren van de duiven het vlees netjes in de vriezer kon doen. Helaas heb ik wel een foutje gemaakt, ik ben zo slim geweest om tegen onze dochter te zeggen dat ik vlees zou krijgen dus kom maar wat halen. Normaal gesproken was luisteren naar haar vader niet haar sterkste punt maar onderweg naar huis van het landje kreeg ik een App, met pap bedankt, hou van je. Toen wist ik het gelijk, dat is fouten boel. En inderdaad ruim veertig kilo vlees was uit de schuur verdwenen. De vrieskist schoon leeg en op de tafel lag het kookboek van Julius Jaspers met een heerlijk recept voor varkensvlees. Een prachtig nieuw vleesmes glom tegen me aan waar de Kok van een Michelin sterren restaurant jaloers op zou zijn. Alles goed geregeld maar er was geen speklapje meer te vinden in huis.

Toch wat geleerd

Nu met dit vleespakket ,wat ik heb kunnen redden van Ton’, heb ik het anders gedaan. Tussen neus en lippen door heb ik tegen de kinderen gezegd dat er een brandlucht uit de vriezer kwam. Erbij vertelt dat de vriezer gelukkig leeg was dus geen probleem verder maar wel toe aan vervanging. Vervolgens heb ik eerst alles netjes op me gemak ingevroren en is het uiteindelijk toch gelukt om een paar hamlappen in de pan te krijgen. ———————————————————————————————–

Tussen haakjes

Het is een vliegseizoen geweest waar we toch wel een dubbel gevoel aan hebben overgehouden. Een vliegseizoen waar we dieptepunten en hoogtepunten beleefde. Om het bij de hoogte punten te laten, 5 teletekst vermeldingen en heel even 8ste en 9de beste Marathon duif van Nederland geweest.

Super tevreden maar toch

Uiteraard zijn we super tevreden over onze duiven. Behalve bij de afstanden die onze duiven boven de 1000 km moesten vliegen. Voor het mooie hebben wij net iets te veel snelheid in onze kolonie met fondduiven gekweekt. Net te laat geweest om wat echte hangers te fokken en dan bedoel ik duiven die niet sneller dan 1000 meter per minuut vliegen.Kenners weten wat ik bedoel. Voor de wedstrijden waar de gemiddelde snelheden net boven de 1200 meter per minuut lagen konden we juist weer een hele vroege duif pakken. Kijk maar naar de uitslagen van afgelopen jaar en je zult zien dat we dan veel voorop vlogen. Met onze fondploeg gaan we (met we bedoel ik Henk) komend vliegseizoen dan ook weer vroege duiven pakken.

Dagfond duiven

Onze dagfondduiven (en met ons bedoel ik dit jaar mijzelf. Snap je het nog.;-) Hebben we het de kampioenen flink lastig gemaakt. Dat betekent dat we aan de kweekkoppels weinig hoeven te veranderen zoveel vertrouwen hebben we in de toekomst van onze dagfondkolonie.

Eindelijk duidelijkheid, hmmmmmmm

Afgelopen jaar heeft Ton met ons meegedraaid. Hierdoor heeft Ton een schat aan kennis en ervaring op kunnen doen met het schoonmaken van de hokken. Nu gaat Ton in 2020 zelf met een mooi ploegje duiven aan de gang. Wij (ik bedoel Henk en mijzelf) hebben Ton leren kennen als een geweldige vent. Ik moet dan ook eerlijk zeggen dat ik hem ontzettend ga missen op het landje vooral zijn humor. Leergierig en vooral onverstoorbaar heeft hij vooral Henk veel werk uit handen kunnen nemen. Ik verwacht dan ook dat Ton een heel eigen manier met postduiven vliegen gaat ontwikkelen. Ton, ik ben benieuwd en als je vragen hebt, je kunt ze altijd aan Henk stellen. We blijven vrienden.

Wat gaat Henk doen

Behalve bijkomen van een enerverend 2019 gaat Henk met de overnachters en middaglossingen verder. Vanzelfsprekend ga ik Henk zoveel mogelijk met helpen. We gaan uit mekaar als combinatie maar gaan nu meer samenwerken. Tenslotte zijn we al samen vanaf het overlijden van Ome Jan Kneppers in 2011. En in al die jaren hebben we het super naar ons zin gehad. (met we bedoel ik iedergeval mijzelf).In al die jaren veel kampioenschappen en teletekst plaatsen gehad en ik moet eerlijk zijn. Zonder Henk had ik dat niet kunnen doen dus we blijven vrienden en vrienden helpen mekaar, altijd door dik en dun, hé Henk.

Aan alles komt een einde

Kan zijn dat je deze zin al eens eerder gehoord hebt maar we worden ook een dagje ouder. Dus je moet de nieuwe garde ook eens een kans geven. Zodat de duivensport ook voor onze jeugdige liefhebbers leuk is. Om die reden ook dat we het generaal kampioenschap nu eens aan een ander overlaten. Een zeer moeilijke beslissing maar we doen het voor de duivensport. Wil ik over Henk schrijven, ga ik toch weer over mezelf praten. Vreemd. Zelf heb ik gekozen om dit jaar heel serieus te worden met het fokken van onze vrienden. Nu met de winterkweek kan ik niet anders zeggen dat dit voornemen geslaagd is. De jongen komen geweldig mooi op. Geen uitval, geen onbevruchte eieren, geen kapotte eieren, geen dode jongen. Alles en dan ook werkelijk alles ziet er zo goed uit. Dat ik eigenlijk spijt heb dat ze verkocht zijn. Voor het vliegen zit er alleen nog een klein ploegje weduwnaars en daar ga ik het mee doen op de Vitesse-Midfond en Dagfond ik zoek dan alleen de vluchten uit waar ik zin in heb. Verder ga ik vooral het leven vieren, leuke dingen doen en is kijken of dat bevalt.

Visite op het landje

De aanloop op het landje is soms zo groot dat je nauwelijks nog tijd over hebt om aan de duiven te besteden. Afgelopen week stonden er ook weer afspraken gepland.Inmiddels is dat de normaalste zaak van de wereld geworden en hebben wij (ik bedoel Henk) een agenda aangeschaft zodat we niet in de war komen en per ongeluk dubbele afspraken inboeken zoals afgelopen Maandag. Er stond vandaag een afspraak in de agenda met studentes die assistent dierenarts wilden gaan worden. Er zijn al vaak studenten geweest en zelfs regelmatig complete schoolklassen met kinderen die alles over duiven wilden weten. Het is altijd leuk om daar aan mee te werken maar dit keer namen we het toch wat serieuzer. Komen tenslotte vijf serieuze studentes naar ons koffiehok. Onderweg naar het landje dacht ik nog. We kunnen de dames toch niet zo in dat vieze koffiehok ontvangen. Dus ik stroopte mijn mouwen omhoog en heb alles buiten gezet. Vervolgens de bezem door het koffiehok gehaald en wezen schrobben met verschillende soorten allesreiniger en dettol. Het leek altijd of de vloer geasfalteerd was maar er zat toch nog een knappe linoleum vloer onder het vuil wat een verassing. Zeker anderhalf uur bezig geweest met vier vierkante meter. Hoop niet dat Greet dit leest. Laat ik nu denken dat we alleen een afspraak hadden met vijf jonge dierenarts assistentes op het landje. Komen er ook drie ouwe duivenmelkers aanlopen en het viel me op dat het anders was dan normaal, nette kleren aan, haren geknipt en ik rook iets vreselijk onaangenaams. Ik had nog niets in de gaten en dacht bij mezelf dat ik vergeten was een dode duif op te ruimen die van de zomer door een sperwer was aangeslagen maar het is Januari. Ik raakte in de war. Een heerlijk luchtje ben ik gek op maar die walm die mij bedwelmde toen de deur van het koffiehok open ging was ongelofelijk. Ik werd misselijk, ik moest kokhalzen, ik rook duidelijk Bruut 33. Een luchtje wat zeer populair was net na de tweede wereldoorlog. Ik had nog niets in de gaten en dacht bijmezelf. De jongens hebben een luchtje onder de kerstboom gekregen en zijn een beetje uitgeschoten. Maar er waren nog meer dingen die mij opeens opvielen. Henk neemt vaak koek mee maar dan zijn het hooguit wat droge biscuitjes voor de hond maar nou waren het hele luxe koeken. Van dat geld dat hij deze luxe koeken had gekocht, had hij ook drie keer zijn auto vol met lpg kunnen tanken. Ton heeft normaal gesproken tuinklompen aan, afwerkt met een heel schattig bontvachtje voor als hij de hokken gaat schoonmaken. Nu had Ton een soort lakschoenen aan en zijn vooral ouwe en vertrouwde trainingsbroek had plaats gemaakt voor een broek die je volgens mij (vroeger) met afdansen aantrok. Wel kon ik Ton nog herkennen zoals Henk altijd zegt aan een soort dweil wat hij muts noemt en waarmee hij over het landje paradeert als een trotse pauw zodat zijn oren niet koud worden. Ik bemoei me er niet mee. Zou Ton de reden zijn geweest waarom Henk zijn klompen niet meer kan dragen vanwege de gaten die er in zitten. Ik weet het niet. Maar ondertussen zaten er in een mum van tijd zaten zeven man in het koffiehok. Ik begon het eindelijk te begrijpen toen er een paar keer onopvallend werd gevraagd of die studentes vanmorgen zouden komen. Ja dat klopt de dames zouden vandaag komen en om tien uur precies op tijd. Kwamen de dames gezellig kwekkend het landje op lopen. Gelukkig hadden er toch een paar van deze ouwe mannetjes het fatsoen om plaats te maken voor deze jonge knappe dames die het desondanks toch nog wel naar hun zin begonnen te krijgen. Met een waslijst van goed voorbereide vragen die op ons afgevuurd werden kwamen we er redelijk snel doorheen. Er zijn wat foto`s gemaakt en natuurlijk de duivenhokken uitgebreid bekeken en dan merk je toch dat de duivenhokken best wat krap zijn met zeven ouwe mannen en vijf prachtige jonge dames. Nou weet ik niet of het toeval was maar toen het even te lang duurde dat Ton wat vragen mocht beantwoorden. Vloog zijn bak koffie spontaan over een strakke spijkerbroek van éen van de meiden. Tja met de duiven op jaloezie kan je hard spelen maar jaloezie bij mensen is erg lastig die gaan met van alles gooien zelfs met hete koffie. Maar goed ik zit Ton nu een beetje te plagen zo tegen het eind van het jaar. Maar het is toch wel fijn dat Ton is blijven komen om het jaar af te sluiten. Ton blijft bij ons dan ook kind aan huis en ik hoop dat hij nog vaak onze duiven gaat africhten in Hank en nog vele kilometers met de hond zal lopen 😉 ———————————————————————————————

Goed begin is het halve werk

Het koppelen van de kweekduiven zowel bij Paul als bij ons op het landje gaat zoals je het graag zou willen zien. Weinig of geen knokpartijen ondanks dat er toch veel nieuwe duiven aangevuld zijn. Er zijn veel koppels gelijk op het eerste ei gekomen, op zeg maar een dag of acht/negen na het zetten van de koppels. De temperatuur hebben we vanzelfsprekend mee op dit moment maar niet bijgelicht dus het is wel duidelijk dat de duiven er ook aan toe waren om te gaan kweken. Nagenoeg alle duiven hebben bevruchte eieren een teken dat ze super gezond zijn.

Niet bij iedereen gaat het kweken goed

Er zijn liefhebbers die vragen hoe het nou toch mogelijk is dat het bij ons zo goed verloopt en het bij hun zoals bijna elk jaar weer voor de nodige problemen zorgt. Het antwoord is heel simpel. Duivenmelkers hebben geen geduld, klooien maar wat aan met het licht en maken de duiven stapelgek met eiwitten, hennep, snoepzaad, P 40 korrels, eivoer enz. Veel liefhebbers willen maar niet begrijpen waarom de duiven zo knokken met als gevolg veel kapotte eieren en koppen die in elkaar gehakt worden etc, etc, Maar ze vergeten dat ik toevallig ook vaak het voer en andere duivenbenodigdheden bij deze liefhebbers kom bezorgen. Ik weet dan ook waarmee ze de problemen zelf creèren. Het is alleen jammer dat ze mijn wijze raad niet altijd aannemen. Aan de bestellingen is het al goed te zien waar veel liefhebbers de fout mee in gaan. Ruim voor het koppelen worden de duiven al op kweekvoer gezet wat al een stuk eiwitrijker is dan de rui mengeling. Niks mis mee zou je zeggen maar zelf doen we het nooit wanneer bij ons de jonge duiven pas tegen het ringen aan zitten. Pas dan gaan we beginnen met wat extra eiwitten ook weer niet te veel want vaak hebben de jonge duiven last van pap kontjes. Waar dan van gezegd wordt dat het een darm of navel ontsteking is maar ik geloof meer in te veel eiwitten. De oude duiven zijn vaak al wat aan de zware kant in de periode van het koppelen en eiwitten zijn zeer geschikt voor de opbouw van de spieren van de jonge duiven die in de groei zitten. Maar dat is nog lang niet het geval sterker nog de eerste eieren moeten nog gelegd gaan worden. Wij wachten dan ook nog even met kweekvoer geven. Vaak wordt er voor en tijdens het koppelen ook nog wat vetrijk hennepzaad (superfood) bijgevoerd maar niet door ons. Omdat de duiven te veel energie krijgen wat ze niet kwijt kunnen en dan ontzettend heetgebakerd worden. Tijdens het vliegseizoen gaan ze meer vliegen tijdens het trainen maar tijdens de kweekperiode gaan ze meer vechten. Omdat in de kweekperiode de duiven vaak niet worden losgelaten vanwege de roofvogels kunnen ze hun energie niet kwijt. Hennepzaad is misschien wel de beste plantaardige eiwitbron die er is voor mens en dier. In het vetpatroon van de hennepzaden / kempzaad zit oa: de omega 3 en omega 6 en mineralen/spoorelementen zoals fosfor,koper,jodium,calsium,kalium,ijzer en magnesium. Maar neem nou gewoon even een emmer mineralenmix als bv de Sportmix of Allroundmix van Vogro daar zitten de meeste van deze voedingsstoffen al in en die krijgen ze al bijna dagelijks dus waarom ga je dan nog meer geven terwijl ze hun dagelijkse portie al binnenkrijgen. Ik weet het niet vandaar dat ik het ook niet doe. Ik zie er dan ook totaal geen voordeel in om voor en tijdens de kweek kweekvoer, hennep etc te geven. Laat ik het nog een keer herhalen je maakt je duiven te fel en als ik dan zie hoeveel er op de bestellijst binnenkomt dan weet ik al hoe het kweek en vliegseizoen er uit gaat zien voor de heren. Zonder na te denken zomaar even een hand vol van alles en nog wat in de voerbak gooien. Maar er is nog iets wat de heren vergeten, hennepzaden en helemaal de hennepolie is maar zeer beperkt houdbaar en volgens zeggen kan het zelfs bloedstolsels geven. Wanneer je het dan toch geeft zoek dan eerst even een thee lepeltje bij moeders in de keukenlade.

De 702 hoe ouder hoe wijzer of juist niet?

Vanaf het eerste jaar was de 702 al een aparte doffer hij liep alleen maar aan met andere doffers. Een echte homo om het zo maar te zeggen. Best wel lastig omdat de 701 en 702 dus eigenlijk gekweekt waren om onze stam mee op te gaan bouwen wat overigens prima is gelukt. In het tweede jaar hebben we de 702 in een afdeling apart gezet met drie duivinnen. Je gelooft het of niet maar hiervan waren de eieren altijd bezet dus de 702 is nu officieel bisexueel. Maar inmiddels tien jaar later heeft hij de gewoonte ontwikkeld om altijd drie duivinnen te hebben. Van homo is de 702 naar super hetero ontwikkeld. Ondanks dat de 702 nog nooit de moeite heeft genomen om zelf op het nest te gaan zitten broeden, voerde hij al zijn jongen wel super goed. Nu heeft de 702 bij deze winterkweek zijn vaste duivin terug gekregen en wonder boven wonder meneer zit zelf op de eieren. We hebben natuurlijk voor alle zekerheid de eitjes even omgewisseld met een ander koppel maar hij zit er boven op. Kijkt zelfs niet meer naar andere duivinnen om. Ik weet niet of het zo blijft maar het kan zijn dat als de temperatuur omhoog gaat. Dat de 702 dan toch weer achter de meiden aan gaat en een aantal bijvrouwen scoort. We gaan het mee maken het is wel mooi om te zien dat de andere doffers in het kweekhok nog steeds groot respect hebben voor deze oude klasse doffer. Daar kunnen die jongens die bij ons op het landje komen nog een voorbeeld aan nemen.

Stapje terug met vliegen

Ik heb de beslissing genomen om het met vliegen dit jaar wat rustiger aan te doen. Het is de bedoeling om met 12 weduwnaars te beginnen en eventueel voor de dagfond nog wat duivinnen te gaan spelen. Het programma van 2020 is al ingekort met het aantal vluchten dus het moet geen probleem zijn met een klein aantal duiven toch goede prestaties neer te gaan zetten. De vlieg duiven zijn nu ook gekoppeld wat eerlijk gezegd nog niet de bedoeling was maar grof gezegd, ze schijten eieren. Ik laat ze dan ook maar gaan, ook een beetje uit gemakzucht. Maar ga nou niet denken dat er met de pet naar gegooid gaat worden want van de kweek is er erg veel werk gemaakt. Zelfs meer dan voorgaande jaren er zijn diverse duiven aangeschaft en ook de samen kweek met andere liefhebbers is in volle gang. Opvallend dit jaar is ook het grote aantal jonge duiven die inmiddels voor 2020 besteld zijn. Zelfs de eieren van de vliegduiven krijgen al een andere baas. Ik ben benieuwd wat er nog overblijft voor eigen gebruik. Met de kerstdagen komen de eerste pulletjes al weer uit de schaal en dan gaat het feest weer beginnen, en op nieuwjaarsdag staan we op de stoep bij de ringen commissaris dan kunnen de eerste jongen voor 2020 geringd worden. ————————————————————————————————————

Stofjas is van de spijker af

Zowel op het landje als in Emmeloord is het koppelen begonnen. De winterkweek is nu officieel van start. Bij het koppelen hoor je er natuurlijk uit te zien als een echte duivenmelker dus daar mag de stofjas niet aan ontbreken. Mijn stofjas hing alweer een poosje aan een wat roestige spijker en moest hem toch maar weer eens aan trekken. Dat dacht ik tenminste. Twee man hebben me geholpen om in mijn stofjas te komen en toen ik hem aan had hoorde ik de stiknaden kraken. Ik voelde me een soort rollade of beter gezegd een etalagepop ik kon me bijna niet meer bewegen. Voor de mensen die mijn vrouw Greta een beetje kennen is het wel duidelijk dat het niet door haar kookkunsten kan komen. Ik had zelf het idee dat ik met al het wandelen met de hond de laatste tijd wel een kilootje was kwijt geraakt dus daar kan het ook niet door gekomen zijn. Nou heb ik wel regelmatig als ik mijn kledingkast open doe. Dat ik denk wat doen die kleren van de kleinkinderen hier nou in maar dat blijken dus mijn eigen mooie zo goed als nieuwe Wibra truien te zijn. Vervolgens hoor ik iemand zeggen, snap het niet zeker te heet gewassen. Nou begrijp ik dus ook waarom mijn spijkerbroek niet meer over mijn knieen komt en de stofjas alleen nog geschikt is voor een jeugdlid. Denk dat ik het probleem nu heb opgelost. Greetje niet meer in de keuken en weg bij die wasmachine maar dat laatste ga ik nog niet zeggen. Heb zelf geen idee hoe dat ding werkt en wasknijpers heb ik al genoeg gezien en gemaakt in mijn leven 😉

Kampioen viespeuk

Al een poosje is er een plaatsgenoot die maar door blijft zeuren of ik kom kijken naar zijn hok. Om even de duiven te keuren. Er zijn diverse liefhebbers, zelfs in Almere waar het wel interessant is om even een kijkje te nemen. Vaak kunnen we dan ook nog wat leren van elkaar maar dat was in dit geval absoluut niet zo. De beste man vertelde mij dat het de bedoeling was om gelijk met ons te koppelen en ook het voorbereiden ging deze man serieuzer doen als wat we gewend zijn van hem. Voor ik bij hem was geweest, adviseerde ik hem om een week lang dus ruim voor de kweek onze kruidendrank te geven We waren toch net weer aan het maken, om alle bestellingen de deur uit te kunnen doen. De beste man heeft ons advies dit keer zonder tegen te stribbelen opgevolgd. Normaal gesproken heeft deze super eigenwijs wel iets om op aan te merken en zit altijd wel een weerwoord of discussie aan vast. Je kan hem maar zelden in een uitslag terug vinden en ook dat komt dan natuurlijk weer door een ander. Na de week van zeg maar kuren met onze kruidendrank ben ik toch maar zoals beloofd even naar hem toe gereden om naar zijn super hok met duiven te kijken. De duiven moesten nu wel klaar zijn voor de winterkweek. Nou had ik al een beetje op een puinhoop gerekend maar het was toch nog even schrikken geblazen. De voertafel lag vol met wormen die er door de kruidenkuur uit zijn gekomen. Duiven waren mager stonden nog op 3 tot 4 oude pennen en maakte een zeer verwaarloosde indruk. Klaar voor de winterkweek hoor ik hem nog zeggen het is al een wonder als deze duiven zonder te koppelen de winter overleven. Te vies om aan te pakken waren zijn duiven en dan ook nog om een advies durven vragen. Het enigste advies wat ik hem kon geven is gekke Ruudje bellen dat is de man die overal de slachtduiven ophaalt. Vervolgens stoppen met duiven want goede liefhebbers komen weer met hun duiven in dezelfde mand. Wat een viespeuk deze beste man. Ik heb het al vaker gezegd dat ik moet stoppen met het bezoeken van dit soort hokken het is een grote ergernis en ze leren het nooit. —————————————————————————————————–

Herintredende liefhebbers

Bij de bestellingen van jonge duiven verbaast het mij eigenlijk dat er nu al drie herintredende liefhebbers bij zitten. Fijn om te horen dat er op deze manier toch nog nieuwe leden bij komen en dat ze ons hebben weten te vinden. In twee van de gevallen gaat het om een vader en zoon. Pa heeft vroeger duiven gehad en wil nu overnieuw beginnen met duiven samen met een zoon en zelfs met een kleinzoon. De derde herintredende liefhebber heeft 20 jaar geleden postduiven gehad en heeft nu een vrijstaand huisje in Friesland, volop ruimte en een zee van tijd. Ideale combinatie om met postduiven te beginnen. Twee van de drie liefhebbers hebben we al persoonlijk gesproken en ik moet zeggen ze weten wat ze willen. Met het laatste beetje advies van ons hebben we goed bekeken wat voor type duif er het beste past bij deze toekomstige liefhebbers. Zodat ze een vliegende start kunnen maken met de duivensport.

Moeder en ik moesten huilen

Bij het schrijven over de herintreders schiet mij ineens een heel zielig verhaal te binnen maar wel met een lachwekkend einde. In de periode dat ik mijn duiven nog bij mijn moeder in Ouderkerk aan de Amstel had. En wegens omstandigheden voor een poosje moest stoppen met de duiven. Had ik bij de gebroeders Fanger in Badhoevedorp een advertentie opgehangen met daarop mijn Atis computerklok te koop. Direct nadat ik thuis was gekomen kreeg ik gelijk een telefoontje van een meneer. Deze man zocht duivenklok voor zijn kleine jongen die wou beginnen met wat postduifjes. Ik zal je het fijne van het verhaal besparen maar ik was echt onder de indruk van zijn verhaal. Het was geweldig om te horen wat deze man allemaal voor zijn zoon over had, wat een aardige vader en vooral zo lief voor zijn kind. Vanzelfsprekend had ik de prijs van de duivenklok behoorlijk aangepast tot ver onder de vraagprijs. Het scheelde niet veel of de tranen liepen over mijn wangen. Ja dat gebeurd nou eenmaal bij gevoelige mensen zoals ik daar durf ik best voor uit te komen 😉 Ik vroeg nog netjes aan de beste man moet ik de klok anders even langs komen brengen want ik kreeg het idee dat ze op de fiets of op een oud brommertje zouden komen. Maar dat was niet nodig ze gingen zelf wel wat regelen. Een afspraak was snel gemaakt en precies op tijd kwamen ze de dijk af naar beneden lopen. Ik heb mijn moeder nog nooit zo horen lachen nu liepen bij haar ook de tranen over de wangen. Tot mijn stomme verbazing stond er een pracht van een nieuwe Mercedes op de dijk en de kleine jongen was ongeveer een kop groter dan ik zelf en ik was groot voor me leeftijd. Ze hadden niet gelogen het was inderdaad zijn zoon en hij ging ook echt weer overnieuw beginnen met de duivensport. Later kreeg ik ook nog te horen dat ze een grote Juwelierszaak hadden. Het leuke is dat deze kleine jongen nu nog steeds bij de sterkste top hokken van de ZLU te vinden is. Achteraf hebben we tot op heden nog heel veel plezier van de duiven die bij hem vandaan kwamen dus die vijf tientjes korting op de klok is achteraf een goede investering geweest in de toekomst. Vanaf toen heb ik nooit meer tegen een ander gezegd dat ze geen mensenkennis hebben. Ik zat er niet een klein beetje naast die keer. ——————————————————————————————————

Wat een materiaal

We zijn volop bezig om op papier de koppels samen te stellen voor de aankomende winterkweek periode. Van veel duiven moeten de stambomen nog wat worden bijgewerkt en wat ook heel belangrijk is, de prestaties van de nakomelingen goed bekijken.

Wat een top materiaal op het kweekhok

Zelf zijn we gelukkig zo verstandig geweest om de laatste jaren goed kweekmateriaal op het kweekhok te zetten. Ook is er via Paul van Steenbergen nog mooi spul bijgekomen. In de basis van de Henk Joffer stam zijn veel duiven van Geurt Doppenberg terug te vinden. Toevallig iemand waar we heel goed mee omgaan en mee samenwerken. De duiven die we via Geurt Doppenberg hebben zitten zijn voor ons een enorme aanwinst. Met Geurt doen we nu al jarenlang samenkweek en ook nu zijn er weer hele goede duiven van Geurt onze kant op gekomen. Hiermee kunnen wij de lijn van de 333 verder versterken en dat gaat 100% zeker lukken. Sterker nog ik denk dat het al gelukt is. In 2016 hebben we een ronde jongen van de toen nog goed presterende Henk Joffer aangeschaft met deze duiven hebben we mooie uitslagen kunnen maken. Er zaten diverse kampioenen bij en deze duiven zijn zeer geschikt om met onze eigen Nelles v/d Pol duiven te kruisen waardoor er iets meer body en iets meer rug in de nakomelingen is gekomen. Een ander voordeel is dat er in de duiven met een terugslag naar de Pol duiven weer wat meer snelheid zit, dat zijn twee vliegen in èèn klap. Een mooiere bouw en meer snelheid. De duiven waar nu 50% of meer Nelles v/d Pol bloed in zit gaan we terug zetten op de lijn van de Double Silver die de opa van de 333 is. Uit deze kruising zijn hier zijn al ontzettend veel kampioenen uit voortgekomen. Bij de jonge duiven van afgelopen jaar hebben zich al drie van de vier van dit soort gelijke kruisingen het aan ons laten zien dat ze mee vliegen om te winnen Deze duiven kunnen nu aan de bak als jaarling op de dagfond. Maar we gaan niet alleen maar kruisingen maken. Door het goede contact met het kleine wereldje duivenliefhebbers die nog in het bezit zijn van de Nelles v/d Pol duiven. Hebben we genoeg kweekmateriaal zitten om een aantal mooie koppels zuiver te houden. De jongen hieruit hebben we weer hard nodig met warm weer en een kopwind, ik zou zo snel niet weten welk soort beter is dan deze duiven met het boven genoemde weertype. Okee, ze zijn lastig in het hok, zeker niet de makkelijkste met voeren en veroorzaken veel onrust met knokken maar wat een karakter. Mijn schoonmoeder was net zo.

We moeten een stofzuiger kopen

Normaal gesproken hebben we in het seizoen niet te klagen over de aanloop op het landje. Soms zelfs wel iets te veel aanloop maar zoals Henk altijd zegt, de deur staat voor bijna iedereen open dus niet zeuren. Maar nu is het kil en koud en er is totaal geen verschil met het aantal bezoekers. Zo staan er nu alweer afspraken met diverse liefhebbers die langs komen de komende week. Ook onze Poolse vrienden komen weer langs en daar zijn we blij mee. Onze Poolse vrienden vliegen heel goed met onze duiven en ook wij zijn zeer tevreden met de duiven die onze kant op komen. Voor de derde keer dit jaar komen er ook weer studenten. Dit keer vijf dames die Paraveterinair studeren op de MBO in Barneveld. Toen ik dat tegen Henk zij, waren er toch wat rimpels te bespeuren op zijn voorhoofd. Henk keek wat moeilijker als normaal en kwam al snel met de opmerking maar het is hier een bende. We moeten wel wat gaan opruimen en schoonmaken voordat ze langskomen. Alleen we hebben geen stoffer en blik alleen een halve bezem en we hebben ook geen stofzuiger. Je kan er op wachten dat zijn auto deze week is afgeladen met schoonmaak artikelen van de action en een stofzuiger. Ik hoop dat de stofzuiger van de kringloop komt, ik ben bang dat ik zelf ook mee moet betalen. ——————————————————————————————————-

Tijd om weer wat serieuzer te worden

De weken na het seizoen hebben we zoals de meeste duivenmelkers er een beetje met de pet na gegooid. Het afgelopen vliegseizoen is zeker niet naar wens verlopen en dan ben je het ook nog eens spuug en spuugzat. Ik was dan ook blij dat het er weer opzat. Met de stille hoop door wat afstand te nemen van de duivensport en weer eens wat leuke dingen te gaan doen. Het duivenvirus wel weer terug zou komen maar helaas dat is nog niet gelukt, integendeel zelfs. Ook al zijn de plannen voor het volgende seizoen nog lang niet rond er moet in elk geval wel weer wat aan onze gevleugelde vrienden worden gedaan. Deze periode is dan ook heel belangrijk voor de voorbereiding van het aankomende kweekseizoen. Je gaat dan denken in de rui periode hoeft er toch niet veel te gebeuren, echt wel. Voor de vroege kweek hebben we nog maar een paar weken te gaan eind november is het alweer zover. De duiven moeten schoon zijn maar het is dan alweer kort dag. Duiven waar snelheid inzit worden vroeg gekoppeld deze duiven hebben we inmiddels een kuur tegen paratyfus gegeven en laten enten hiervoor. Direct laten controleren op geel – cox- enzovoort dus ze zijn er bijna klaar voor. Paramixo laten we enten als ze op eieren zitten en dan moet het allemaal wel weer gaan lukken. De komende week even tijd vrij maken om de koppels samen te stellen en om nog wat duiven uit te zoeken die we uitlenen voor samenkweek met andere liefhebbers in de hoop dat we er beide sterker van worden. Dit is iets waar de grotere sterke hokken ook alleen maar nog sterker door zijn geworden. Samenwerken is heel belangrijk in de duivensport. Alleen met welke duivenmelkers kun je goede afspraken maken en zijn ook nog een beetje te vertrouwen, dat is ff zoeken. Gelukkig zijn onze kwekers in goede handen bij Paul in Emmeloord die zitten er super bij en dit is nou juist een liefhebber waar wij het volste vertrouwen in hebben. De eieren van de kwekers gaan we overleggen bij voedster koppels dus ook deze koppels moeten er zo langzamerhand weer goed bij zitten en minstens de zelfde aandacht krijgen als de kwekers, zo niet meer.

Geven van bonnetjes

De prijsuitreikingen zijn alweer volop bezig en daar hoort natuurlijk ook het geschooier om bonnetjes bij. We hebben ons voorgenomen om dit jaar wat minder bonnen te geven. Normaal zijn het er 18 tot 20 en dat moeten er wat minder gaan worden maar dat is niet zo makkelijk. Henk en ik hebben hetzelfde probleem we kunnen moeilijk nee zeggen en zeker niet tegen aardige mensen. Nou gaan onze bonnen dit jaar apart en Henk vindt veel liefhebbers aardiger dan ik. Denk dat het voor mij dan goed gaat uitpakken dit jaar.;-) Ik noem het vragen om bonnetjes, geschooier. Maar het is de enige manier waardoor de meeste verenigingen kunnen blijven bestaan. Met de opbrengst van de bonnenverkoop kan de kas worden gespekt om nog een jaartje te blijven bestaan want laten we eerlijk zijn de meeste verenigingen zijn op sterven na dood. Gelukkig zijn er wel weer diverse verenigingen die zo verstandig zijn om zich samen te voegen met duivenverenigingen in de buurt. Jammer genoeg gebeurt dat nog veel te weinig door trots, eigenwijsheid en oud zeer.

Toekomst van de postduivensport

Zelf denk ik dat volgend jaar de genade klap gaat worden voor de duivensport. Je hoort de meeste liefhebbers nu al zeggen we kijken het nog een jaartje aan en dat 2021 hoeft voor mij niet meer. Dit hebben we natuurlijk mede te danken aan de onzekerheid wat er in 2021 gaat gebeuren. De meest uiteenlopende verhalen over de nieuwe indelingen en over de nieuwe klokken daar zitten onze oudjes niet meer op te wachten. Nieuwe aanwas van duivenmelkers is er bijna niet meer. Jongere beginnen niet meer aan de duivensport, misschien nog een enkele herintreder en dan heb je het wel gehad. Mijn idee kunnen ze dan ook beter de duivenmelkers die er nog zijn proberen te behouden door bijvoorbeeld de griepprik te verplichten. Anders blijven er straks alleen nog maar enkele specialisten en professionals over. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik mij de laatste tijd erop betrap dat de vogel tentoonstellingen mij veel meer aanspreken dan die van de duiven. Wie weet komt er in de toekomst wel weer een hoop gekwetter op het landje. ——————————————————————————————————-

Ff wat uitleggen

Regelmatig vragen er liefhebbers waarom ik niet wil schrijven waar en bij wie we zijn geweest tijdens een hok bezoek voor advies of het selecteren van de duiven. Bij elke afspraak is altijd het eerste wat ik vraag, kan ik er wat over schrijven of heb je dat liever niet. Wanneer je er dan wat over kan schrijven dan vermeld ik alleen de naam erbij alleen als de liefhebber dit zelf wil. Het komt niet veel voor dat we de naam van de liefhebber er bij mogen vermelden. Met uitzondering van beginnende liefhebbers die vinden het juist wel weer leuk (maar waar vindt je die nog). Wij duivenmelkers zijn allemaal stuk voor stuk geheimschrijvers en willen de concurrentie zo weinig mogelijk vertellen. Gunnen een ander niks en zijn als de dood dat het geheimpje wat we denken te hebben op deze manier bij een ander terecht komt maar zo gaat dat helaas in veel sporten. En dan is er nog wat. Soms zou ik graag wat willen zeggen over liefhebbers die bv een mooie uitslag maken of door het vele werk wat ze verrichten, een keer verdienen om in het zonnetje gezet te worden. Maar ook daar ben ik van terug gekomen. Een enkele keer dat ik het wel heb gedaan was er weer commentaar van liefhebbers die zeggen ja maar ik zat ook vroeg of mijn percentage was beter en ik verricht toch ook veel werk. Je slaat natuurlijk snel iemand over en ook dan hebben we weer boze gezichten dit is voor mij dus genoeg rede om zo weinig mogelijk namen te plaatsen en als er mensen zijn die zich daar aan storen kan ik alleen maar zeggen neem een leesmap, pak een Donald Duck of zo maar klik dit niet meer aan. Het is voor mij maar een aardigheidje en het moet geen ergernis worden.

Over ergernis gesproken

We storen ons er steeds meer aan dat er liefhebbers zijn die zeggen, ik geef geen bonnen. Het is dan niet dat ze zelf geen jonge duiven genoeg hebben maar zoals ze zeggen. Ik heb geen zin om tegen mijn eigen duiven te vliegen. Zelf maken we het elk jaar weer mee dat we klop krijgen van onze eigen duiven maar wat is daar nou mis mee. Dit jaar nog bij ons in de vereniging. We hebben vorig jaar iemand in de club wat jongen gegeven omdat deze liefhebber pech had en veel jongen duivenkwint was geraakt. Elkaar een beetje helpen is altijd belangrijk en als je het iemand dan ook nog gunt dan kan je alleen maar hopen dat er wat bruikbaars tussen zit en het liefst nog een topper. Nou zijn we afgelopen seizoen diverse keren verslagen door een paar van deze duiven en dat is toch de mooiste reclame die er is en het houdt je scherp. Je kunt jezelf dan afvragen of we nog wel goed genoeg bezig zijn. Het maakt het allemaal ook nog een stukje spannender want deze clubgenoot heeft toevallig dezelfde afstand dan wij en we melden de duiven op de vereniging app. Op het moment dat de duiven dan kunnen komen en je hoort dan dat er gemeld wordt dan denk je, nee hè niet weer’ maar dat is gezonde spanning. Het maakt het er ook weer leuker op er is niks mooiers dan een onderlinge sportieve strijd.

Weer weinig verliezen met de jonge duiven

We gaan het niet hebben over de verliezen van de jonge duiven voor het seizoen. Er zijn nog nooit zoveel duiven door de roofvogels vermoordt. Nee we gaan het over het jonge duiven seizoen zelf hebben. Met 54 jonge duiven zijn we van start gegaan en we zijn gestopt met 45 stuks. Van de 54 zijn er drie bij de buurman op de kas gevonden en we hebben gezien dat er nog drie gepakt zijn het komt er dan op neer dat er met 10 vluchten die we hebben gespeeld, drie jonge duiven zijn achtergebleven. We raken al jaren lang op de vluchten bijna geen jongen kwijt maar we dachten altijd het zit hem in het soort. Maar nee dat is het niet, er zijn diverse liefhebbers die duiven van ons hebben en ze net zo makkelijk kwijt raken dan andere duiven. Ik ben een beetje aan het polsen geweest en ook goed gekeken met het inkorven van andere liefhebbers en dan zie je pas wat een fouten er worden gemaakt met het spelen van de mooie jonge garde waar uiteindelijk bijna niets van overblijft. Even op een rijtje proberen te zetten.

Voeren

Er worden veel duiven gespeeld die te hongerig zijn maar ook veel duiven en dat is zeker net zo erg met een veel te volle krop. Deze duiven kotsen alles weer uit in de mand en barsten van de dorst. De jongen hebben vaak nog niet leren drinken in de mand met als gevolg dat ze afhaken bij het eerste water wat ze zien. Met alle gevolgen van dien.

Drinken

Hoeft niet moeilijk te zijn maar ook daar worden met de jonge duiven veel fouten gemaakt. Beetje ouderwets maar met inkorven op vrijdag zijn er veel liefhebbers die ze donderdag opvoeren zelfs een poosje een volle bak geven en vrijdag een beetje snoepzaad. Ook deze duiven drinken op vrijdag bijna niets meer en als dan de temperaturen hoog zijn komen ze in de problemen. Voor de jonge duiven is het drinken in de mand een probleem maar zorg dan dat er twee drinkbakken aan de mand hangen. Zodat over de hele breedte van de mand het mogelijk is om bij de drinkbakken te komen. Vooral de jongen moeten de kans krijgen om bij de drinkbakken te komen. Bij de meeste verenigingen doen ze het wel maar helaas nog niet bij allemaal.

Nog zo iets

Steeds vaker geven de liefhebbers wat in de drinkbak op de dag van inkorven zoals electrolyten of allerlei middeltjes om vocht vast te houden. Wanneer je daar in gelooft moet je dat doen maar wen ze daar dan ook op tijd aan. Zorg ervoor dat de duiven het zelfs lekker gaan vinden. Anders drinken de jonge duiven juist weer te weinig op deze belangrijke dag van inkorven. Wanneer je dan toch besluit om wat in de bak te doen op vrijdag. Test het dan ook goed uit op hete dagen kijk of het geen slijmslierten gaat geven wat vaak het geval is met producten waar suikers in zitten. Veel liefhebbers zijn ook te bang voor coli en gooien maar allerlei soorten zuur in het water zonder de ph te meten. Je sloopt hiermee je duiven met als gevolg grote verliezen. En wanneer de duiven thuiskomen dan staat er vaak al weer water met een ontsmetting middel tegen van alles en nog wat voor ze klaar. De duiven moeten nog herstellen van de vlucht en worden alweer vergiftigt.

Te voorzichtig

Duiven die je speelt hou ze niet in. Vaak hoor je de voorspelling dat het weer slecht wordt en gelijk besluiten we maar om een vlucht over te slaan. Maar als je dat doet hou ze wel aan de praat. De afstand is niet belangrijk maar breng ze weg. Aan rust heb je niks als het spel éenmaal op de wagen is. Begin op tijd met het wennen aan de mand leer ze drinken in de mand en breng ze veel weg. Vooral op jonge leeftijd al zijn het maar hele kleine stukjes.

Het spel

Veel jongen gaan verloren doordat ze te nerveus worden ingekorfd. Een spelletje voor het motiveren is prima maar werk er naar toe. Zelf beginnen we daar pas mee na de derde of vierde vlucht of het nou op de deur is of op een nestje spelen het maakt niet uit maar korf ze de eerste vluchten rustig in en maak ze niet te gek. Hou ook in de gaten dat een jonge duif op het nest niet zal gaan trainen dus daar moet weer mee gereden worden, geeft niet maar je moet er wel de tijd voor hebben en voor willen maken. Het spel met de jonge duiven is een prachtig mooi spel en aan het werk wat je er allemaal voor moet doen zit vaak een mooie beloning vast zoals weinig verliezen en vroege duiven. Maar ook belangrijk het jaar erop een goed opgeleerde ploeg met jaarlingen.

Over goede jaarlingen gesproken

We zijn alweer begonnen met het ringen van wat jongen van de beste jaarlingen op het hok. Als we goede jaarlingen hebben die uit vaste kweekkoppels komen maken we ons niet druk. Die koppels gaan gewoon weer op elkaar alleen maar makkelijk. Maar er zijn ook jaarlingen die niet uit onze vaste koppels komen en het toch goed hebben gedaan. Daar moet dan wat mee worden gedaan en dat doen we ook. We pakken van deze duiven nog wat late jongen na het seizoen gewoon om het kweekhok te versterken. Wanneer we wachten tot het voorjaar loop je het risico dat goede jaarlingen gepakt zijn door de roofvogels en nou kunnen we in het voorjaar alweer kweken met deze late jonge duiven dus loop je een jaar voor en zijn verliezen door roofvogels minder belastend voor de kwaliteit van je kolonie duiven. ————————————————————————————————————–

Leuk en interessant weekje

Afgelopen week even de tijd genomen om wat afspraken na te komen. Twee van die afspraken was het selecteren van duiven bij collega duivenmelkers, dat neemt toch altijd veel meer tijd in beslag als gepland maar dat hoort er ook bij. Het is niet makkelijk om te oordelen over de kale duiven die van een ander zijn. En om het allemaal nog wat moeilijker te maken hebben we gelijk de koppels op papier samengesteld voor de aankomende kweek periode.

Complete verbouwing

Een poosje geleden heeft er een iemand contact met mij opgenomen die zelf eind jaren negentig loei en loei hard met de jonge duiven heeft gespeeld. Nu was de vraag of er van een atelier dat op dit moment nog als naaiatelier in gebruik was. Ook als duivenhok verbouwd zou kunnen worden. En dan specifiek voor het jonge duiven spel. Kan altijd natuurlijk maar wel jammer dat de vliering die er op zit. Een opslag ruimte moet blijven en die was nou juist zo goed geschikt om als duivenhok verbouwd te worden. Bij aankomst was het wel duidelijk dat het fanatieke van bijna 20 jaar geleden er nog steeds in zit. Een afval container voor de deur met daarin de restanten van het naaiatelier. De hele ruimte was al leeg gemaakt en brandschoon. Het was dan ook niet zo moeilijk om het eens te worden hoe de ruimte omgetoverd kan worden tot een perfect duivenhok. Geschikt voor het mooiste spel van de duivensport, het jongen duivenspel. Over een lengte van ruim 5 meter worden twee afdelingen gebruikt om op de deur te spelen en een afdeling van 1 meter om de eventuele laatkomers op te vangen. Het hok gaat 2 meter diep worden en er komt een dubbel plafond in met een trechtervormige verluchting. Het plaatmateriaal en balken zijn inmiddels al bezorgd en de timmerman is ook al geregeld. Dat bedoel ik nou met fanatiek. Een gedeelte van het rondje van onze vliegduiven gaat eind februari deze kant op. We mogen dan ook blij zijn dat wij niet in afdeling 5 zitten. We hadden het dan nooit van onze eigen duiven kunnen winnen, denk ik.

Afspraak over de roofvogel problematiek

Bij het eerste telefoontje die ik kreeg van twee dames met de vraag om de problemen te bespreken met de roofvogeloverlast die wij hebben. Dacht ik nog, dit zijn aardige dames. Komen vriendelijk en begripvol over en zijn tenminste niet zo stug en kortzichtig als de mensen van natuurbeheer die wij eerder bij ons over de vloer hebben gehad. Maar toen kwam het tweede telefoontje om een datum en tijd te prikken. Het eerder zo vriendelijke dametje was nu ineens een ouwe chagrijnige bitch, oeps. Ze begon gelijk met, we willen wel komen maar we willen wel de waarheid horen. We willen geen sterke verhalen horen want bij duivenmelkers krijgen de roofvogels overal de schuld van. En als het er op aankomt valt het best wel mee allemaal, slik. Met de uitspraak “we willen wel komen” had ik al zoiets van jullie vragen om bij ons te mogen komen en niet andersom. En sterke verhalen, was het maar zo. De mensen die bij ons op visite komen, zien het dagelijks gebeuren. Nu met het over wennen van de hokken kost het bijna dagelijks duiven. Zwaar beledigd was het dametje dan ook, toen ik vertelde dat ze absoluut niet welkom meer waren en ons ook niet meer moesten lastig vallen met dat gezeik. Gewoon lekker bij de Oostvaarders plassen met een spandoekje gaan staan daar horen ze thuis.

Studenten zijn wel vriendelijk

Afgesproken met twee studenten die advertising bestuderen op de Willem de Kooning academie in Rotterdam. (Kooning met twee keer een O is geen spelfout) Hun project ging over de menselijke relatie met dieren en in dit geval met de duif. We hadden geen idee wat we ons er van voor moesten stellen, maar ja we zien wel. De avond voor onze afspraak hadden ze nog gevraagd of er ook gefilmd mag worden. Wel ja mannen, hangt alleen een beetje van jullie vragen af maar kom maar op. Rond 10 uur in de ochtend hebben we met ze afgesproken op het landje. Ik zeg nog tegen Henk, het zijn studenten dus kan het ook zomaar een uurtje later worden. Wist ook niet of ze met de auto kwamen of met de trein. Of bij het station op een oude dames fiets springen die ze zien staan. Maar om klokslag 10 uur komt er een mooie vette dikke zwarte Mercedes aan rijden met onze studenten. Nou zijn we tegenwoordig wel gewend dat duivenmelkers tegenwoordig met een dikke vette zwarte Mercedes rijden maar studenten dat is nog nieuw voor ons. Deze gezellige gasten waren goed voorbereid met best wel veel vragen waar goed over nagedacht was maar daar staan ze om bekend natuurlijk. Al snel was het duidelijk dat ze proberen om de relatie verschillen te zien tussen de zwerfduiven die vaak ziek door de stad lopen en de gezonde duiven bij de duivenliefhebbers. Ik denk dat we de studenten een behoorlijk stukje op weg hebben kunnen helpen en als de stukken zijn uitgewerkt krijgen we het allemaal te zien. Sterker nog we zijn uitgenodigd om bij de presentatie aanwezig te zijn en dan is het wel weer fijn dat Henk op gas rijd.😀 ———————————————————————————————–

Pfffff, het seizoen van zitten en wachten zit er weer op

Met een prachtig mooie natourvlucht en jonge duivenvlucht hebben we het vliegseizoen met een goed resultaat af kunnen sluiten. Je denkt dan, we kunnen het nu even rustig aan gaan doen maar dat valt behoorlijk tegen. We zijn gelijk begonnen met het uitzoeken van de fond duiven waar Henk verder mee gaat volgend jaar. Dat is een mooie ploeg duiven geworden. Afgelopen seizoen hebben we de echte fondduiven, zeg maar de hangers waar geen snelheid in zit gemist op bepaalde vluchten. Niet dat we ze niet gekweekt hebben maar die zijn in het voorjaar bijna allemaal gepakt en opgevreten door de roofvogels. De fond duiven waar wel snelheid in zit hebben het goed gedaan. In totaal vijf op teletekst maar dan moesten de vluchten er wel naar zijn. Niet te zwaar en niet boven de 1000 km. Nu hebben we het hok van Henk kunnen versterken met 18 jaarlingen en daar zitten de goeie wel tussen. Het is dus een kwestie van geduld hebben maar als iemand dat heeft dan is het Henk wel.

Wordt een drukke winter

Er zijn veel afspraken bewust na 15 september verschoven zodat we zonder al te veel drukte het vliegseizoen af hebben kunnen maken. Maar nu is het zover en moeten we aan de bak. Er staan verschillende hokbezoeken gepland en ook op het landje gaat het nog druk worden. Er komen binnenkort een aantal mensen die problemen met roofvogels bestuderen. Ze willen met ons hierover praten. Hier zijn wel vaker mensen geweest die over de roofvogel problematiek wilde praten wat absoluut geen succes was. Deze onderzoekers klinken anders dus we zijn erg benieuwd. Ook komt er weer een klas met kinderen. Vorig jaar was er ook al een klas met kinderen geweest. Die kinderen hebben allemaal vragen over duiven. Henk gaat dat helemaal geweldig vinden, dat weet ik nu al. 😉 Er komen ook studenten van een academie uit Rotterdam. Deze studenten zijn bezig met een project over de menselijke relatie met dieren en onderzoeken dan specifiek de relatie duif versus mens. We zijn er nog niet er komt ook nog iemand langs met angst voor duiven en vogels in het algemeen. Samen met zijn Coach hopen we dan een steentje bij te kunnen dragen om hem van deze angst af te helpen. Zelf kan ik mijn draai in de duivensport niet meer zo vinden. Maar het heeft ook geen zin om negatief te zijn. We proberen toch op deze manier de duivensport te promoten, ook al valt het niet altijd mee.

Opluchting

Nadat we vorige week bekend hebben gemaakt hoe het verder gaat op het landje. Dat we met de combinatie stoppen en Henk alleen verder gaat, zijn er nog al wat reacties geweest. Het zijn ook veel verschillende reacties geweest. Liefhebbers die het jammer vinden, vragen of ze ergens mee kunnen helpen. Maar ook de aasgieren liggen alweer op de loer. met vragen als wat gebeurd er met het landje en waar gaan bepaalde duiven heen. De gekste vragen krijgen we binnen. Eerlijk gezegd heb ik geen zin op daar op in te gaan want Henk en ik weten wat we aan elkaar hebben en dat we elkaar zeker niet laten vallen. Het is voor mij dan ook een hele opluchting dat Henk het weer helemaal ziet zitten voor volgend jaar. Hij heeft het weer naar zijn zin en schenkt twee keer zoveel koffie in als normaal. ——————————————————————————————–

We zijn er bijna

Nog een week te gaan en dan zit het vliegseizoen er weer op. De natourvlucht Roye is voor ons 350 km. Deze vlucht is 100% mee gevallen en zelfs een mooie vlucht geworden. De duiven hadden wel wat regenbuien onderweg maar dat is voor de duiven die nog in de veren zitten geen probleem. Het mooie van dit soort vluchten is dat het concours niet binnen tien minuten gesloten is. Moet ook eerlijk zeggen dat ik niet had verwacht dat er op zaterdag gelost zou kunnen worden. Het weer viel toch mee met wederom een goed verloop en geen verliezen. Bij ons was het de 422 die als eerste op de plank viel. Deze mooi gebouwde kraswitpen heeft zich het hele jaar al super laten zien. De klasse van deze doffer straalt er vanaf. Dat is ook de reden dat wij aan het begin van het seizoen hebben opgegeven voor de beste jaarling doffers in afdeling 7. Met nog een vlucht te gaan heeft de 422 al 19 x prijs gevlogen en is hiermee ook de duifkampioen op de dagfond. Dit is dan ook weer een doffer die we hebben over gehouden uit de samen kweek met Paul. De vader is een doffer van Geurt Doppenberg uit de Magic lijn waar weer veel Koopman en Vandenabeele in zit en de moeder is een duivin van Paul van Steenbergen waar Schaerlaeckens en Camphuis in zit. Ook nu was het de eerste duif van Almere – Lelystad en de rest van de polder en ook wel lekker, de bovenste van de lijst.

We hebben zitten slapen

Na het inkorven van de natour (10 oude doffers) kregen we op de club te horen dat deze vlucht ook telde voor de fondclub jonge duiven. Dat hebben we dus niet geweten we hebben gewoon zitten slapen want het staat duidelijk in het bekende blauwe boek van de fondclub. Jammer want we hebben nog een koopduif die het tot nu toe goed heeft gedaan en die zat nu lekker thuis.

We zijn er zo goed als uit

Ik had al eerder gezegd dat er een oplossing moest komen over hoe het volgend jaar verder moet gaan op het landje. Vorige week hadden we geschreven dat Ton zelfstandig doorgaat maar met Henk is het nog even anders. In 2012 zijn we na het overlijden van Ome Jan Kneppers verder gegaan als combinatie v.Dam-Bisschop. Samen met Henk hebben we mooie jaren gehad met veel kampioenschappen en teletekst overwinningen. Het probleem is nu dat ik het niet meer trek om weer een jaar van zonsopgang tot zonsondergang op de overnacht vluchten te gaan zitten wachten. Dit is iets wat in het duivenseizoen gewoon me weekenden verziekt omdat ik echt een hekel heb aan dit soort vluchten. Er moest dus een oplossing komen en daar zijn we nu redelijk uit. Henk gaat zelf verder op de grote fond met waarschijnlijk de ZLU en daar help ik hem zoveel mogelijk mee. Voor mij is de druk dan een beetje van de ketel en kan mij dan voorlopig bezig gaan houden met het kweken. Hou ik eindelijk weer wat tijd over om te vissen en al het andere wat wel leuk is want er is een tijd van komen en ……..

Wat gaan we doen met de teletekst duiven

Henk en ik zijn niet zo van die praters dus dan is het soms moeilijk om dingen goed te bespreken. Dit komt ook omdat er altijd wel mensen op visite zijn en dan denk je al snel het komt van de week wel. Maar iets waar wel goede afspraken over gemaakt moet worden zijn onze teletekst duiven. Zoals verwacht zaten Henk en ik ook nu weer snel op èèn lijn, binnen een paar minuten waren wij het eens. De teletekst duiven moeten gewoon te koop worden aangeboden. Het is precies zoals Henk zegt, wanneer we de teletekst duiven houden worden ze uiteindelijk opgevreten door de roofvogels. Van deze bloedlijnen hebben we genoeg duiven in het vlieghok zitten dus Henk heeft genoeg goed materiaal om de ZLU op te rollen 😉 Ik heb het idee dat Henk wèl lid wil blijven in Lelystad en dat is dan ook wel weer mooi omdat er diverse liefhebbers op de ZLU gaan vliegen. Dat maakt het allemaal weer wat gemakkelijker en gezelliger als je met een paar clubgenoten gezamenlijk in kan korven in Putten of Soest.

Het is stil

Een paar weken geleden is er een nieuwe indeling bekend gemaakt voor de afdelingen in 2020. De Polder tot en met Urk is dan ingedeeld onder 3a bij Noord Holland, vanaf Amsterdam Noord naar boven. Ik had verwacht dat er zoals gewoonlijk een hoop commentaar zou komen maar het is nog stil. Vanaf 1996, als ik het goed heb. Zitten we bij afdeling 7 het meest aan de westkant. Zoals je in de uitslagen kunt zien is er met een beetje westenwind niet tegen de oostkant op te boksen. Met deze nieuwe indeling zit de polder ruim in het midden met alleen het markermeer er tussen in wat op de fondvluchten geen probleem hoeft te zijn. Het lijkt niet verkeerd en het is zeker een nieuwe uitdaging voor de fondmannen en nou maar hopen op een beetje westenwind zodat de duiven niet langs de kust hoeven komen, ben erg benieuwd. —————————————————————————————————————-

Nog twee weken aanmodderen

Voor de natourvlucht vanuit Niergnies hadden we besloten om nog maar met tien doffers te spelen. Deze doffers zitten strak genoeg om goed mee te komen en dat ging ook redelijk goed. Het is wel elke week een andere duif die we voorop krijgen maar ook nu was deze weer netjes op tijd. Volgens mij was er in de polder maar 1 duif sneller dus dat is niet verkeerd. De tien duivinnen die we normaal ook spelen hebben we nu bewust thuis gehouden omdat dit ook onze weduwduivinnen zijn.

Waarom aanmodderen

Normaal gesproken worden in de duivenverenigingen de jonge duiven gescheiden ingekorfd. Doffers bijelkaar in een mand en de duivinnen bijelkaar in een mand. In de mand met jonge duivinnen kunnen dan de oude duivinnen worden toegevoegd, simpel geen enkel probleem zou je zeggen. Maar bij onze vereniging wil dit er jammer genoeg niet in. De jonge duiven worden bij elkaar gezet en worden dan met de oude duivinnen aangevuld. Je kunt je bedenken dat die oude duivinnen dan tussen bijna volwassen doffers worden vervoerd. Hierdoor heeft het weduwschap ,waar de oude duivinnen op staan’ totaal geen zin meer. Erg jammer want de weduwduivinnen zitten er nog super bij en hadden anders gewoon meegekund.

Redden we het nog twee weken?

Maar goed, over twee weken zit het duivenseizoen er gelukkig op. Het is dus nog even aanmodderen, niet alleen voor ons maar ook voor de club is het aanmodderen. Om maar een voorbeeld te geven, met de 2e natourvlucht hadden we 322 duiven in de club nu met de 4de vlucht zijn het er nog 89. Het is schooieren om met moeite nog vijf man bij elkaar te krijgen en dan moeten we nog twee weken.

Ton is eruit nu wij nog

Over twee weken moeten wij er voor ons zelf ook uit zijn. Hoe het verder moet gaan en of we überhaupt nog verder gaan. Er zijn heel wat factoren die hier invloed op hebben. We moeten dan ook eerst alles op een rijtje krijgen en daar zijn we voorlopig nog niet helemaal over uit. Ton is er wel uit die gaat alleen door met een hokje wat hij thuis heeft staan en zet er zelfs nog een duivenhok bij. Hij heeft het dit jaar allemaal een beetje kunnen bekijken en weet nu hoe hij zelf verder wilt gaan. Ton heeft niet alleen geleerd hoe de duivensport in elkaar zit maar ook van onze fouten heeft hij kunnen leren. Geleerd hoe het niet moet en waar leer je dat nog.

Sens, jonge duivenvlucht

Normaal gesproken is Sens een prachtig mooie vlucht. Ik denk zelf wel één van de allermooiste vluchten alleen de duiven moeten wel super goed zitten. Twee weken terug schreef ik al dat onze duiven hun dekveren al gooien. Natuurlijk niet alle duiven maar het is wel veel te vroeg. Afgelopen week kregen we duiven terug die niet naar onze zin waren. Zaten wat te krabben aan de kop, knipperen met de ogen en zelfs een paar duiven met een dik opgezwollen oog. En dat net voor deze mooie vlucht, veel tijd om er nog wat aan te doen was er niet meer. We hebben er 25 stuks uitgezocht en precies een volle eigen mand gespeeld. Dit is natuurlijk niet zo als het hoort maar om niet mee te spelen is ook een hard gelag. Een vroege duif zat er echt niet in maar je hoopt dan toch nog op een duifje voor de middenmoot te draaien en dat lukte ook maar ze hadden het wel moeilijk. Nu hebben we even een weekje rust en kunnen we er nog wat aan gaan doen. Hopen maar dat we de duiven op de laatste vlucht Melun weer in orde hebben. We hebben een bloedhekel aan medicijnen maar we zullen nu toch in de laatste weken naar de pot moeten grijpen. —————————————————————————————————-

Voorbereiding voor een echt duivenweekeind

Heet weer met een oostenwind en dan moeten ze goed zijn anders kost het veren. Voor de natour gingen we naar Quivrain, voor ons tegen de 250 km. Normaal maak je daar niet zoveel werk van maar dit kon wel eens een echte worden. Dit was nou juist het mooie weer en de goede afstand voor onze 337 maar deze is helaas twee weken geleden gepakt door een roofvogel. Nu moeten we het gaan doen met de jaarlingen. Al wekenlang lopen we te mekkeren over de westenwind. Met een westenwind zijn we kansloos maar nu komt de wind uit de goede hoek dus dan moeten we er ook bij zitten met onze grote mond.;-) We hebben ervoor gekozen om 10 doffers en negen duivinnen in te korven. Met de weersverwachting die er aan zat te komen. Is er deze week veel aandacht besteed aan de luchtwegen van onze duiven. De ogen zijn nog voor het inkorven gedruppeld en als de druppel goed wegloopt dan weet je voor je zelf dat de duiven schoon zijn. Een excuus minder want daar kan het niet meer aan liggen. Om 09,15 werden de duiven van de natourvlucht gelost en we kregen van liefhebbers uit de afdeling 6 te horen dat daar de natourvlucht een zeer slecht verloop had. Met name de jonge duiven hadden het erg moeilijk. Bij ons in de regio vielen de vroege duiven op de voorhand dus we hadden wel het idee dat ook in Almere de vroege zouden zitten maar dat viel toch tegen. De eerste duif van de polder viel bij ons op de klep en zelfs deze duif kwam niet eens bij de eerste honderd duiven voor in regio A. Het was weer de hoek van Baarn die goed pakte. Het blijkt dan toch maar weer dat op een korte afstand de meeste duiven met de grote massa mee gaan. Het is dan moeilijk om op tijd een duif te draaien bij ons in de polder. Op zich kwamen ze super af en van de 19 duiven stonden er in onze club 18 in de uitslag en dat is prima.

We zeggen het al jaren

Maar wat hebben we een telefoontjes gehad over het verloop met de jonge duiven die mee waren op de natour. Het was net als in de afdeling 6 dramatisch. En dit is nou precies wat we bedoelen en waar we al jaren veel meningsverschillen over hebben. Dat de duivenliefhebbers zo makkelijk over de natour denken, door te zeggen we gooien de jonge duiven daar wel op. Als je ziet wat er de mand in gaat dan weet je al deze duiven zijn kansloos met dit weer. Je raakt ze kwijt en wat er thuis komt ziet er niet meer uit en dat noemen ze dan selecteren. De oude duiven zitten vaak nog op het hok en moeten nog worden geselecteerd maar door de vele verliezen met de jongen duiven. Kunnen er veel te weinig jaarlingen worden aangevuld dus blijven de oude duiven die er eigenlijk uit moesten toch maar op het hok zitten. De jaarlingen die er dan bijkomen hebben geen ervaring, dit is dus achteruit krabben.

Pt,st,Max 400km

Vorige week schreef ik al dat de jonge duiven dekveren begonnen te gooien en dat is iets waar we normaal nooit zo snel last van hebben. De oorzaak is bekend, het is gewoon mijn eigen fout die ik heb gemaakt met het bijlichten. Ik heb wat uitgeprobeerd en dat pakt dus helemaal verkeerd uit. Stom maar het is niet meer terug te draaien, wel weer geleerd hoe het niet moet.

Lijn van de 333

We hebben voor deze vlucht die wel eens loodzwaar kon gaan worden 25 duiven gepakt die nog redelijk in de veren zaten waaronder een blauwe die we als tweede getekende ingekorfd hadden.. De duiven zitten natuurlijk niet zo strak als wat eigenlijk zou moeten in deze periode maar met dit echte duiven weer hadden we toch wel een stille hoop op een mooie tijd duif. Op compuclub live zagen we dat de duiven best wel moeizaam af kwamen en we hadden zo iets van als je tegen half drie een duif pakt dan zit je er goed bij. Op 14,29 vallen er twee duiven eerst een rooie en een paar seconde later een blauwe. Die rooie was leuk maar met die blauwe waren we helemaal gelukkig deze was de tweede aangetekende uit een volle zuster van de 333.

Lijn van de 702

Maar waarom is die rooie dan zo geinig om te zien vallen? Uit de 702 lijn kweken we soms wat rood terug en dit zijn altijd goede duiven die het op de dagfond – overnacht en vluchten met een slecht verloop het altijd goed doen. Omdat er zoveel jonge duiven verloren zijn gegaan door de roofvogels bij ons. Hebben we op het laatste moment nog een klein rondje jongen bijgezet. Deze duifjes hebben als piepers op Duffel gevlogen waaronder dus ook twee rood krassen uit een zoon van de 702. Vorige week hadden een waaivlucht en klokte we als eerste een rood jong de 799. Dat was verrassend omdat dit een duif is van het late rondje maar goed hij had wind mee dus daar hechten we nog niet zo veel waarde aan. Nu was het de nest maat de 798 en dit was bepaald geen makkie met dit weer. Van het bij gezette rondje is het opvallend dat ze er op twee na allemaal nog zijn. Daaruit blijkt maar weer dat je duiven net als bijvoorbeeld een pup het meeste kan leren in de eerste maanden. Dus bij de eerste drie mooie vroege duiven is het de 702 lijn en de andere twee komen uit de lijn van de 333 wat moeten we dan met de rest zou je zeggen. In de regio A1 was het de 5e-6e-9e duif van 800 duiven en in de afd 7 de 24e-25e en 40e van 3800 duiven en het belangrijkste alles thuis. —————————————————————————————————

Het regende duiven en het sneeuwt in het hok

Het is een moeilijk weekeind geweest voor de lossingscommissie. Ga er maar aan staan om met dit soort weersvoorspellingen de juiste beslissingen te nemen. Wat je ook beslist, commentaar is er altijd. Maar voor ons is het wederom de juiste beslissing en een goede lossing geweest. Wat dat aangaat hebben we echt niks te klagen dit jaar over de lossingscommissie en dat doen we dan ook maar niet.

Afgelopen Zaterdag

Zaterdag was het gewoon niet mogelijk om te lossen dus werden de jonge duiven vluchten afgelast. De Natour kon Zondag pas om 15.00 uur los en het verloop van deze vlucht was prima te noemen. Onze eerste duif kwam uit de verkeerde hoek vandaan en dan weet je het eigenlijk al. Het gaat moeilijk worden voor Almere. De duiven waren dan ook heel moeilijk naar beneden te krijgen. Omdat we alle jonge duiven mee hadden gegeven op deze vlucht. Was het wel een prachtig gezicht, het regende dan ook duiven.

Toch nog derde van Almere

Van alle liefhebbers uit Almere hadden we de derde duif. Ondanks het moeilijke binnenkomen van de duiven viel het ons erg mee. Maar in de regio kwamen de duivenmelkers uit Almere totaal niet aan de bak. We zijn in de polder helemaal weg gedraaid door de andere kant en dan bedoel ik Baarn en omstreken. Jammer, maar voor het aankomende weekeind zit er misschien een windje uit de oost hoek aan te komen en dan is het weer een ander verhaal voor de melkers in Almere.

Sneeuw op maandag

De volgende ochtend wisten we in het jonge duivenhok niet wat we zagen. Alles lag bedekt met niet alleen dons maar ook met dekveren en dat is een probleem want er komen nog een paar mooie vluchten aan zoals Sens en Melun. Geloof me de duiven die je op deze vluchten goed pakt zijn het jaar erop ook de beste dagfond duiven bij ons is dat tenminste altijd zo geweest.

Wat gaan we doen, alles of….

We moeten nog even bekijken wat we deze week gaan doen. Spelen we de duiven allemaal nog een keer of gaan we ze uitzoeken, Donderdag gaan we daarover beslissen nog een paar dagen om te denken. Gelukkig hebben de duiven al aardig wat kilometers achter de rug. Het is dan ook geen probleem om de kale duiven thuis te houden maar het is ook wel weer belangrijk om ze met een oostenwind te spelen. Daar leren de duiven weer veel van en dat is belangrijk voor de aanstaande jaarlingen.

Poeplappen zijn het

Helaas denken niet alle duivenmelkers hetzelfde over het feit dat jonge duiven moeten leren. We hebben het er ook al eerder over gehad dat het jammer is. Dat de meeste liefhebbers er zo makkelijk over denken en zeggen we spelen de jongen wel op de natour. Je weet dan nu al dat die duivenmelkers volgend jaar weer lopen te piepen dat ze zoveel jaarlingen kwijt zijn. Nu komen ze met kale jongen of sterker nog ze komen helemaal niet omdat er regen in de lucht zit of de wind gaat naar het oosten. Er is altijd wel wat waarom ze hun duiven niet doorspelen. Het zijn gewoon poeplappen die duivenmelkers die hun duiven niks meer laten leren. De duiven hebben nog nooit een extra nacht mand gehad dus ook niet geleerd om te eten en te drinken in de mand. Hierdoor is inmiddels ook het mooie jonge duiven spel behoorlijk om zeep geholpen. Er zijn nog maar een paar liefhebbers die het jongen duivenspel van begin tot eind mee spelen omdat alles zo nodig op de natour mee moet. Het is dus ook niet zo moeilijk om te voorspellen wie er volgend jaar weer bij de kampioenen zullen zitten en wie er weer lopen janken en klagen. Zeker als het weer een zwaar jaar gaat worden en dat hopen we dan maar. —————————————————————————————————————

Zware windstoten en prachtige uitslagen van de nazaten van de 333tjes

Met zware windstoten van afgelopen zaterdag hadden we donderdag toch 50 jonge duiven ingekorfd. Zaterdag om 07.40 uur werden de jongen in Pt,st Max gelost, de afstand voor Almere was tegen de 400 km en we gingen er al van uit dat de metersnelheid boven de 2000 meter per minuut zou kunnen zijn. In de beide verenigingen van Lelystad vielen dan ook de echte vroege duiven niet alleen met de jonge duiven maar ook op de natour en dat was te verwachten met deze harde wind. Vaak krijgen we van Lelystad een pak slaag als er een harde Z/W wind staat. Nu valt het ontzettend mee omdat de duiven die in de vereniging voor ons draaien met deze wind nu ook bij de snelste in de regio zitten en dan is het geen schande. Ook nu weer deden ze het goed in Lelystad maar de schade bleef beperkt voor ons, In de vereniging en zeker in de regio viel het toch mee dit zijn echt vluchten waar je helemaal weg gevlogen kan worden. Vaak zijn het dan ook nog de hokken die ook al het klinkt gek, te veel vorm hebben’ die compleet mis pakken. Ook jonge duiven die te gek gemaakt worden door ze bv op eitjes of een jong te spelen. Raak je met dit soort vluchten snel kwijt en komen ergens in de buurt van de Waddeneilanden terecht. Lukt het wel dan kan je vroeg zitten en ga je met de bloemen aan de haal. Verrassende uitslagen altijd met dit soort wedvluchten en vaak namen van liefhebbers die normaal pas op het tweede blaadje te vinden zijn. Dat is ook juist wat deze mensen ook nodig hebben, juist deze liefhebbers moeten de moed er in houden. Want als zij niet inkorven dan is het voor ons ook over. Met 120 tot 125 km per uur kwamen de jonge duiven naar huis en dan denk je het is een makkie. Dat is het ook voor de duiven die van de goede kant komen maar dat zijn er niet zo veel. De rest van de duiven schiet door en die moeten tegen de storm in het hok terug weten te vinden en dat is heel zwaar. Gelukkig leren de doorgeschoten duiven er ontzettend veel van en dat is ook wel weer heel belangrijk voor de toekomst. Gelukkig kunnen we tot nu toe rekenen op de jonge duiven die uit de lijn van de 333 komen dus die zetten we natuurlijk boven aan de lijst en die zaten ook weer bij de eerste duiven dus aangetoonde punten die we nog hard nodig kunnen hebben voor het jonge duiven spel.

Onze Vitesse specialist..

Zelf had ik er geen zin meer in om met de navlucht nog mee te doen het was mijn bedoeling om alleen nog met de jonge duiven te spelen. Maar Henk en Ton dachten daar anders over en Henk zegt dan stop ik ze wel in de mand. Met de 11 doffers en 9 duivinnen die vorige weekeind op de dagfond zijn gespeeld heeft Henk de twee manden in zijn tomaatje weten te proppen (zoals hij zijn autootje noemt). Vervolgens is hij naar de vereniging gegaan en heeft ze ingekorfd voor de eerste natourvlucht Duffel. Dat is iets wat hij vaker mag doen. Ik heb in Almere geen vroegere duiven gezien. Met 17 van de 20 duiven in de prijzen en bij de eerste vier zaten de 1e en de 2e aangewezen duiven. Ik heb het altijd al gedacht Henk is een echte Vitesse man. 😉 Al met al zijn dit absoluut niet onze favorieten vluchten maar was het toch een redelijk weekeind met nauwelijks verliezen. ————————————————————————————————————— We hadden er deze week het volste vertrouwen in het weer. Het was zoals we het graag zien, bewolkt met een licht kopwindje. Deze wind zorgt voor een jonge duivenvlucht waar gewerkt moet worden en een dagfond vlucht waar ze 9 a tien uur over gaan doen een echte wedstrijd dus. Voor de overnacht hebben we na een slecht verlopen Orange de boel weer op weduwschap gezet en daar knapte de duiven en wij zelf ook weer aardig van op.

Bergerac toch weer teletekst

Vorig jaar hadden wij een 1e Bergerac in sector 3 en dat maak je natuurlijk niet snel meer mee. We hebben wel voor deze Bergerac speciaal een doffer (de 360) gespaard. Deze doffer vloog dit jaar op Limoges een derde teletekst. Het is een doffer waarvan aan vaders kant onze 701 lijn in zit en moeders is een duivin die van Gert Jan Richter uit Amstelveen afkomt waar dan ook weer de 621 van de Gebr Jacobs in zit. We hebben op deze vlucht 7 duiven ingekorfd vier doffers en drie duivinnen. Zoals inmiddels wel bekend heb ik zelf helemaal niks met overnacht vluchten maar Bergerac heeft wel iets. Het is de laatste middaglossing van het seizoen dus je kan ook nog wat meegeven wat het op de dagfond net niet doet.

Weer een Topper

Het was weer zover de duiven waren vrijdag om 13.30 uur gelost dus je moet op zaterdag toch weer vroeg bij de duiven zitten. Je weet het nooit met een overnachtvlucht, het kan ook zo maar zijn dat je in de avond nog in de lucht zit te kijken en gek wordt van de muggensteken. Maar dit keer niet, er waren op de korte afstand wat duiven gevallen en we zaten met een behoorlijk ploegje supporters op het landje gezellig wat te ouwehoeren. Tot er op 10.37 uur een paar man begonnen te roepen of eigenlijk schreeuwen, daar is die bonte. Nou waren we nog van de vorige dagfond een bonte kwijt maar deze viel op het goede hok en het was de 360 de eerst getekende van Bergerac die al eerder een teletekst vermelding vloog dit jaar. Dat is een vroege hoor ik Henk tegen Ton zeggen en dat was het zeker. Nationaal een 32e van 23728 duiven In de sector 3 de 8e van 7406 duiven In de regio A de 1e van 796 duiven In de regio A1 de 1e van 562 duiven In de afd 7 2e van 2141 duiven En dan ook nog een 1e in Fondclub Gooi en Eemland en nog veel meer, teveel om allemaal op te noemen. Tja en dan heb je het druk. De telefoon blijft gaan en de felicitaties gaan de hele dag door. Het verdere verloop van de vlucht ging niet zo snel. Er vielen niet veel duiven en tot onze stomme verbazing viel er om 11.52 een grijze doffer die nog nooit is gespeeld op de overnacht. Eerlijk gezegd is deze doffer de mand in gegaan omdat hij op de dagfond altijd te laat was maar nooit iets mankeert en altijd heel fit thuiskwam. Deze grijze doffer kwam vijf kwartier later als onze eerste en dan blijkt hij ook nog als 6e in afdeling 7 te zitten. Geweldig maar het zegt ook wel weer genoeg hoe het verloop is in de afdeling. Maar we zijn er nog niet 40 minuten later om 12,32 komt er ook nog een duivinnetje en die is ook nog de 13e in de afdeling en 35e in de sector 3. Zo hebben we er vier van de zeven geklokt en kunnen we terug kijken op een geweldig mooie Bergerac met in de regio een 1e-2e-3e plaats. En het mooie van deze dag was dat ik na het klokken van de derde duif nog even lekker naar huis kon gaan om de trainingen van de Motor GP en de Formule 1 te kijken omdat de jonge duiven en de dagfond niet voor vier uur konden vallen.

Jonge duiven

De jongen werden gelost om 12.15 in Niergnies voor ons is dat 288 km. We hebben er nog steeds 54 van de 56 in kunnen korven niks te klagen dus. Het was al bekend dat het verloop van de jonge duiven een beetje moeizaam ging in de andere afdelingen maar we maken ons geen zorgen. We weten dat onze jongen duiven goed genoeg zijn. Om 16,32 uur kwamen de eerste jongen duiven uit de lucht vallen en heel belangrijk bij de eerste drie ook de bovenste van de lijst. Er vielen wel behoorlijke gaten dat betekent dat onze duiven het niet cadeau kregen. Wel weer opmerkelijk om te zien dat bij de eerste duiven. Alleen maar duiven zitten die uit een zoon van de drie drietjes komen en uit een zuster van de 333. Zoals het er nu voor staat in de regio A een 9e-13e-16e plaats van 1116 duiven maar daar kan nog iets aan veranderen omdat Stads genoot Hans Kaas vroeg zit maar daar weet ik nog geen meter snelheid van.

Niet goed opgelet wat een geluk

Het zoals wij het noemen Joffer hokje hebben we de hele week met het lepeltje gevoerd omdat we dachten dat de natour zou beginnen op Minderhout. Donderdag net voor het inkorven van de dagfond zegt Ton er staat op het aangepaste programma dat het een africhting is en geen klokvlucht. Heb er nooit op gelet en baalde omdat ze er goed voor stonden. Dus dan maar mee naar Vierzon 621 km voor ons.Bij het kleine ploegje jaarlingen die we tot nu toe spelen op de dagfond zitten toch wel een paar vaste duiven waar je op kan rekenen dus waarom nou niet. Bij het inkorven zei Henk ook al dat Joffer hokje voelt beter nu aan. Op Compuclub live kon je al zien dat het geen makkie zou gaan worden en om 15,12 viel tussen de wat latere jongen een blauwe doffer uit het Joffer hok. Het was de 411 een zoon uit de 333 x een pracht duivin van de Brakel uit Soest. Toeval of niet maar ook de eerste jongen die we draaide kwam uit deze 411. De volgende duif was de nest maat 412 ook uit het Joffer hok. De volgende duif kwam pas uit het vaste ploegje van de dagfond. Achteraf dus blij dat we ze niet hebben gespeeld op Minderhout nu hebben we nog een mooie 5e duif in de regio A1 en de 9e in Regio A van 910 duiven.

Begrijp niks meer van de duivensport

We hebben het er al vaker over gehad. Dat we de duiven bijna of helemaal niet meer laten trainen op het landje vanwege de vele aanvallen van de roofvogels. Wegbrengen doen we ook niet meer omdat ze dan bij thuiskomst alsnog gepakt worden en ik moet eerlijk zeggen dat we ook niet meer zo gemotiveerd zijn om in de auto te stappen om de duiven te lappen. Voor ons gevoel doen we er ook veel te weinig aan om een mooie uitslag te maken. Maar is dat ook zo, het blijkt van niet. Het lijkt wel of de duiven ons dankbaar zijn dat ze wat rust hebben gekregen. De jonge duiven komen super goed af. In vier vluchten zijn we er pas twee kwijt. Jammer dat het weer een westen wind was. Dat is op de korte afstand echt een probleem voor Almere maar ze kwamen toch geweldig af. We verheugen ons nu op een afstand die wat verder is en een wind uit het oosten. Voor de Vitesse komen we tekort. Het ligt niet aan de duiven maar aan ons. We zijn gewoon te slordig en te gemakzuchtig. Uit het duivinnen hok hebben we al wat duivinnen verkocht en de rest is met elkaar aangelopen. Ze kijken niet meer naar de doffers om. Met nog een midfond te gaan is het nog even aan knoeien en dan misschien opnieuw koppelen met andere duivinnen voor de natour.

En dan de dagfond

We hebben met de dagfond sowieso niks te klagen gehad. De dagfond gaat goed en dit keer gingen de duiven ook de mand in met het idee dat ze het alle tien zouden kunnen gaan doen. Er viel helemaal niets op aan te merken. De eerste en de derde van Chateauroux twee weken geleden hebben we bewust niet mee gegeven zodat we deze eventueel kunnen spelen op Orange of Bergerac. De westen wind is voor de dagfond niet echt een groot probleem een teletekst zit er dan niet in maar in de regio moet je er wel een duifje tussen kunnen draaien en dat was ook zo. Om 14.06 kwam er een blauwe jaarling doffer vanaf het IJsselmeer aan knallen en we wisten dat is een mooie tijd duif (zoon uit de 702 x een oude kweekduivin van Geurt Doppenberg). Vijf minuten later twee duivinnen te gelijk op de valplank ook uit de goede hoek waar onder een dochter uit witte Frits een duivin met karakter. Een geweldig duivin net iets groter dan een spreeuw maar je kan altijd op het beestje rekenen. Deze dagfond vlucht was natuurlijk niet de zwaarste dit seizoen maar er stonden nog een hoop goede liefhebbers in de lucht te kijken. Toen wij er al drie in de klok hadden zitten. Zelfs in de regio 1 Hilversum en omstreken een 1e 2e en 3e plaats en dat is al weer een poosje geleden. Wat ik er dus mee wil zeggen. Al dat werk wat we voorheen hebben gedaan hebben ze dat wel nodig of zit het bij ons gewoon tussen ons oren.

Nog een mooi voorbeeld

Een goede kennis van ons was lekker op vakantie naar de Canarische eilanden. Zijn dochter heeft wat voer in het hok gegooid en af en toe de tuinslang in de drinkbak gehangen. Bij terugkomst van vakantie toch maar de duiven op de overnacht ingekorfd en wat denk je. Hij rolt alles op met een loodzware vlucht, dat zijn toch dingen die je aan het denken zet.

Vorige week waren we het zat. Deze week gaan we er weer tegenaan

Wat een reacties op de column van vorige week. Ik ben het zat heb gezegd en dat ik nog maar moet zien of we het einde van het seizoen nog wel gaan halen. Goed bedoelde reacties van onze collega duivenmelkers, kennissen, en zelfs familie. Bang dat ik de hele dag thuis kom zitten. Dat thuis zitten gaat niet gebeuren het leveren van voer en dierenbenodigdheden gaan we zelfs uitbreiden dus niet alleen de artikelen voor duiven maar veel en nog veel meer. Ook is er veel werk gemaakt van het kweekhok bij Paul in Emmeloord. Daar zit geweldig kweekmateriaal waar we met de jongen nog jaren mee voorop kunnen vliegen. Er is ook veel vraag van liefhebbers om eens een ronde jongen te kunnen kopen. We gaan ons voorlopig echt niet vervelen. Ook opvallend veel tips gehad over hoe we het probleem met de roofvogels kunnen oplossen. Maar daar zijn we klaar mee, die strijd met de roofvogels hebben we verloren toch iedereen hartelijk bedankt. Zaterdag toch weer even kunnen genieten van de duivensport. De jonge duiven hadden een vlucht van 175 km met een stevige N/W wind gehad. Nu is dat voor Almere nooit zo gunstig maar nu waren we er blij mee omdat de duiven dan niet met koppels te gelijk aankomen. De duiven komen met een kopwind vaak apart binnen en dan heb je minder kans op een roofvogel aanval. Geen roofvogel aanval en dat betekent weer een keer ouderwets genieten. Het spel met de jonge duiven vind ik sowieso het mooiste spel om te spelen. De jongen kwamen geweldig af en iets wat een raadsel is. Ook nog eens uit de goede hoek en dat met noord/westen wind. Boven het Markermeer was de lucht open getrokken en van deze richting kwamen de duiven aanvliegen. Waarschijnlijk is dat de reden geweest dat de jongen de snelste aanvlieg route hebben genomen. Van de 55 duiven waren er 53 thuis en mooi op tijd met een 4e in regio 1. Wat ons weer opviel was dat een jong van de volle zus van de 333tjes weer vooraan vloog. Het kan toeval zijn maar ik geloof het niet maar we gaan het zien. Een klein ploegje duiven die we nog binnen hebben gehouden gaan woensdag mee om te trainen als ik naar Woerden ga. De nieuwe garde kan dan toch nog even de vleugels strekken en donderdag de mand in voor de dagfond. Ze zien er super uit hoop alleen dat het geen waaivlucht gaat worden en daar ziet het er tot nu toe wel naar uit.

We zijn het zat

Meestal zijn we wel positief ingesteld.Zelfs als we te laat zitten dan gaan we weer met frisse moed aan het werk voor het volgende weekeind. Nieuwe vluchten, nieuwe kansen. Ook willen we niet te veel blijven zeuren over de roofvogels. Dat zeuren over roofvogels doet iedereen al. Langzamerhand word je er ook een beetje moe van om altijd te klagen over roofvogels. Maar we zitten er nu doorheen. Buiten de ruim 80 jongen die gepakt en vermoord zijn dit jaar. Zijn er ook een 35 stuks oude duiven doodgemaakt door de roofvogels. Er komt maar geen eind aan de slachtpartijen. Het is nu zelfs net zo erg als in de wintermaanden. Waar we ontzettend veel duiven verliezen aan de roofvogels. De duiven durven zelfs niet meer naar buiten. Om onze duiven toch te kunnen trainen brengen we ze veel weg in kleine ploegjes zowel de jonge als oude duiven. Maar zelfs dan als de duiven thuiskomen en op het hok vallen. Klapt er wel weer een sperwer tussen of de havik duikt in het koppel wat thuis komt. . De duiven zijn leeg van het blijven vliegen en ze zijn het net als wij spuug zat. Zaterdag op Duffel was er geen duif die naar beneden dorst te komen. Ruim tien minuten zijn de eerste duiven hoog boven het hok blijven vliegen en dat op een Vitesse en jonge duiven vlucht. Van de duiven die zaterdag nog Chateauroux hebben gevlogen zijn er inmiddels ook al weer twee gepakt. De hokken raken leeg en dat bedoel ik letterlijk.

Spuugzat

We zijn er nog niet helemaal uit hoe het verder moet gaan maar ik ben bang dat we het einde van het seizoen niet gaan halen. Wat mij betreft kappen we er zo snel mogelijk mee want we zijn het echt spuugzat om zoveel goede topduiven kwijt te raken. Het lukt ons op het moment ook niet meer om ook maar iets positiefs over de duivensport te vertellen. Waar en bij wie je ook maar komt het is overal het zelfde liedje. Bergen met jonge duiven weg ,veel oude duiven gaan verloren tijdens de vluchten. Wij hebben echt nog absoluut niets te klagen over de lossingen van afdeling 7 daar kunnen de andere afdelingen nog wat van leren. Als je ziet hoe weinig duiven er nog op de fond gespeeld kunnen worden door de liefhebbers. De hokken beginnen leeg te raken, het is voor de meeste verenigingen aanknoeien om genoeg liefhebbers bij elkaar te peuteren. En dan heb ik het nog niet eens over het vlieggeld. Natuurlijk moet de vrachtwagen betaald worden maar met die paar manden die gebracht worden schieten de prijzen de pan uit en geloof me de afd 7 is nog een stuk goedkoper als andere afdelingen. Het komt er bij ons dus op neer dat de laatste wedstrijd duiven van ons. Tussen de wekelijkse of tweewekelijkse vluchten door, overdag niet meer naar buiten kunnen. Zelfs als je de duiven een stukje wegbrengt worden ze nog gepakt bij thuiskomst. Omdat je weet dat de duiven met de wedstrijden ook niet meer naar beneden durven komen. Zie je ook zo langzamerhand tegen de zaterdagen op. Het is toch de bedoeling dat je een hobby voor je plezier doet en het moet geen ergernis zijn dan moet je kappen zo snel mogelijk.

Jonge duiven

De jonge duiven zijn jammer genoeg uitgesteld afgelopen weekeind, iets wat we zonde vinden maar het is wel een verstandige beslissing geweest van de NPO. Met de temperaturen van afgelopen zaterdag had het gegarandeerd een pak problemen opgeleverd. Niet zo zeer voor de duiven die op tijd zijn maar de laatkomers. De laatkomers waren met deze hitte absoluut kansloos geweest vooral als ze erg verkeerd zaten. Waarom vinden we het dan toch jammer, om in de regio op de korte afstanden op tijd te draaien moet er gewoon oost in de wind zitten. Dat is het beste voor Flevoland en zeker voor Almere. Kijk naar de uitslag van vorige week onze duiven waren nog zeker niet in puike conditie maar in regio A stonden er 32 van de 46 in de uitslag en ook nog eens op de 10e plek bij de beste hokprestaties in het spoor der kampioenen. En als er dan een weekeind aan zit te komen met een oost of een zuidoosten wind dan is het jammer dat het uitgesteld is maar nogmaals zeer terecht.

Moeilijke beslissing. Wel of niet verkopen

We hebben het er onder elkaar al vaker over gehad. Wat gaan we doen als we weer een topper hebben zitten en we kunnen deze duif goed verkopen. Om een teletekst duif op het hok te houden hebben we tot nu toe best wel slechte ervaringen. Het is net of de klasse duiven ook voor de roofvogels veel aantrekkelijker zijn. We zijn dan ook meerdere keren een topper kwijtgeraakt aan de roofvogels hier in de buurt. Nu hebben we het geluk dat wij de beste kwekers en prestatie duiven in een prachtig mooi en goed beveiligd kweekhok hebben kunnen plaatsen. Het kweekhok staat bij onze duivenvriend Paul van Steenbergen op zijn nieuwe locatie in Emmeloord. Met Paul doen we samenkweek en hier gaan veel super duiven gekweekt worden die op bestelling ook verkocht kunnen worden maar daar gaan we het later nog over hebben. Nu is het zover, we hebben weer een topper die twee keer achter elkaar teletekst pakt en zelfs een 2e sector 3 op Periqeux. Dat valt op bij de grote mannen en dan kan je er op wachten dat er telefoontjes gaan komen. Die telefoontjes kwamen er ook en uit binnen en buitenland. Je moet dan snel een beslissing nemen, spelen we deze weduwduivin nog een derde keer. Gaat zij naar het kweekhok of krijgt het mooie blauwe duivinnetje een nieuwe baas. We hebben besloten om voor het laatste te kiezen. Er is nu ook ineens belangstelling voor meerdere duiven uit deze 702 lijn en zelfs een mooi bod op de 702 zelf maar dat gaat ons even te ver. We hebben al 11 jaar veel plezier van deze stamdoffer voorheen als vlieger en nu als kweker. Wanneer je een duif op deze leeftijd gaat verplaatsen is het meestal over met de vruchtbaarheid en daar koopt niemand wat voor. Nu bevrucht deze doffer nog goed en heeft zelfs meerdere duivinnen die hij tevreden stelt.

De midfond

De afstand van 357 km was ons met deze temperatuur te ver om de duiven te spelen die donderdag weer naar Chateauroux moeten. Aan het aantal duiven te zien wat er werd ingekorfd was het wel duidelijk dat er meer liefhebbers net zo over dachten. We hebben besloten om er in totaal 10 te spelen waarvan er drie een paar weken stil hebben gezeten omdat ze gewond zijn geweest. Het was ondanks de hitte een mooie midfond vlucht en het was voor ons weer een vertrouwd gezicht dat de doffers die het de laatste tijd een beetje af lieten weten het weer doen en met een 1e 2e 3e plek in de club. We gaan er dan ook vanuit dat we een mooi tweede gedeelte van het seizoen kunnen krijgen. Zoals we wel vaker hebben gezegd dan zijn de punten te verdienen. Met de duiven die naar Chateauroux gaan willen we van de week gaan rijden om ze in beweging te houden. Maar niet alleen de dagfond duiven want ook de jongen hebben stil gezeten dus als we toch gaan rijden dan gaan die ook maar mee.

Fondmannen van de Flevocourier

Vorige week hebben we het er al over gehad dat op de grote fond onze club sterk is en dat heeft Bert Prasing maar weer bewezen op de ZLU vlucht Agen. We zijn van Bert al lang gewend dat hij zijn duiven super gezond weet te houden en regelmatig mooie uitslagen maakt maar wat hij dit keer heeft gepresteerd is geweldig. Op deze lood zware vlucht speelt Bert een eerste Nationaal en de derde Internationaal Agen en dat zit gewoon bij ons in de club super toch.

Pittig weekje

Maar liefst vier vluchten staan er weer voor de deur aankomend weekeind. Dinsdag inkorven voor middag lossing Agen, Donderdag inkorven dagfond Chateauroux, Vrijdag jonge duiven en een oude duiven Vitesse vlucht ik denk dat het Duffel gaat worden genoeg te poetsen dus.

Eindelijk

Het is alweer een paar weken geleden dat we even tijd vrij hebben kunnen maken om achter het toetsenbord te gaan zitten. Komt hoofdzakelijk omdat we ondanks de twee mooie teletekst duiven van Limoges toch nog niet tevreden zijn over de duiven. We zitten er boven op maar het loopt nog niet zoals we gewend zijn.

Duidelijk verschil

Afgelopen week was er duidelijk verschil te zien. De duiven zaten weer wat strakker en er was weer wat leven in de brouwerij. Er is dan ook gelijk weer een beetje hoop. Dat moest ook wel want er stonden maar liefst vier vluchten op het programma afgelopen weekeind. Op dinsdagavond hadden we 4 duivinnen ingekorft voor Periqeux waaronder de 901 die op Limoges 4e teletekst had gevlogen. De doffer die toen derde teletekst vloog hebben we bewust thuis gehouden omdat we van de doffers nog niet helemaal zeker zijn en op St Vincent drie doffers zijn kwijt geraakt. Donderdag voor de dagfond vlucht Issoudun zijn er negen duivinnen en een doffer ingekorfd. Waarom hier dan wel een doffer zegt de oplettende lezer. De 422 die gekweekt uit de samenkweek die we hebben met Paul van Steenbergen. Komt uit een doffer van de Magic lijn van Geurt Doppenberg en een duivin van Paul. Dat we in deze doffer veel vertrouwen hebben. Blijkt wel aan het begin van het seizoen. Toen we deze prachtig mooi gebouwde doffer opgaven voor de competitie beste jaarling doffer. De twee dagfond vluchten hiervoor kwam de 422 ook goed af en met trainen vloog hij steeds apart uit het koppel. De 422 begon zich dan uit te sloven en te gedragen als een echte weduwnaar. Iets wat we lang niet hebben gezien de laatste tijd dus geen enkele reden om hem thuis te houden.

De eerste keer

Afgelopen Vrijdag hebben wij de jonge duiven voor de eerste keer meegegeven naar Minderhout. Samen met 18 oude duiven voor een Vitesse vlucht die gelijk met de jongen los gingen. Het zag er even naar uit dat we de jonge duiven niet zouden kunnen gaan spelen. Afgelopen Maandag na het chippen zaten ze toch in de mand en hebben ze toch nog even een stukje weggebracht richting Vinkenveen. Dat was schrikken, bij thuiskomst zat alles te kotsen en scheten ze vieze groene mest. In zo geval zakt je de moed in de schoenen precies in de week voor de eerste wedvlucht. Maar de coli kuur sloeg aan en vrijdag toch 46 jongen duiven in de mand.

En dan is het zaterdag

De middaglossing was vrijdag uitgesteld vanwege de aanhoudende regen in Frankrijk en de duiven van uit Minderhout waren mooi vroeg gelost. Altijd spannend de eerste jonge duiven vlucht. We hadden een stille hoop dat de oude duiven de jonge mee naar beneden zouden nemen maar het was net andersom. De jonge duiven bleven vliegen en de oude duiven vlogen lekker met ze mee. Dat probleem hadden meerdere liefhebbers maar zowel de jonge en oude vlogen toch nog een eerste in de club en het belangrijkste alle 46 jonge duiven thuis.

Dagfond vroeg gelost en vroeg gedraaid

De dagfond was gelukkig vroeg gelost om 07.00 uur en met een behoorlijke kopwind. Zou dit weer een ouderwetse vroege uitslag worden. We gingen er van uit, als we om 17 uur een duif zouden draaien dat we er op een afstand van 651 km goed bij zouden zitten. Maar dan komt om 16.41 uur als een kanonskogel de 422 over de hoofden van onze vaste gasten aan knallen en verspeelt geen seconde. Dat moest wel een vroege zijn en dat was het ook. Een tweede in de regio A1 en een eerste in de regio1 Hilversum en omsteken. Ook de duivinnen kwamen goed af een mooie vlucht waar de duiven hebben moeten werken en dat hebben ze ook keihard gedaan.

Perigueux 2de van sector drie van ruim 7100 duiven

De duiven van Perigueux waren zaterdag om 13.00 uur gelost en ook dit zou een zware vlucht gaan worden. Het was helder weer dus je moet er toch vroeg zijn op de zondagmorgen. Alles was mogelijk. Er waren op de korte afstand nog geen meldingen dus ik dacht dat ik wel rustig aan kon doen. Maar onderweg naar het landje krijg ik al te horen dat plaatsgenoot Herman Koopman een duif heeft gedraaid om 05.29. Iets wat ik nooit had verwacht om op deze afstand een eerste melding in sector 3 te hebben met een kop wind. We weten natuurlijk dat Herman al jaren lang een top hok is op de fond. Deze geweldige prestatie is iets wat hem elk jaar weer meerdere keren lukt. Maar dan loop je op het landje de boel een beetje voor te bereiden en dan hoor je wat duivenvrienden (die al eerder op het landje waren als wij zelf) zeggen er komen er twee aan. Ik wist dat er nog wat vreemde duiven zaten van de dag ervoor dus nam het niet zo serieus totdat ik zag dat er een blauwe duif probeerde te vallen. Maar een roofvogel in de lucht stond dit niet toe. De blauwe had lef en durfde toch met de afdaling te beginnen. Vervolgens begin je je maag te voelen en denk je, het zal toch niet een Periquex duif zijn. Het was de zelfde duivin (901) die ook de vierde teletekst Limoges vloog die om 06,23 op de klep viel. Bijna een uur na de duif van Herman maar dan blijkt bij het melden dat het toch de 2e duif in sector 3 te zijn en weer een rechtstreekse dochter van onze stamdoffer de 702 x met dit keer een duivin van Mike Peereboom uit Amstelveen. Dat we een sterke vereniging hebben op de fond blijkt wel uit het feit dat ook Bart Knol in afdeling 7 een 5e teletekst heeft op Perigueux. Bert Prasing had op de ZLU vlucht Pau, gewoon zes van de zes gedraait.
Samen met Geurt Doppenberg gevulde koek eten en verse koffie drinken.
Zondag was het een gekkenhuis. De telefoon stond roodgloeiend en de ene na de andere felicitatie. Geweldig om het nog een keer mee te mogen maken want geloof me dit hadden we echt even nodig. We zaten er behoorlijk doorheen de laatste tijd. Nou maar hopen dat we het lek boven water hebben, daar lijkt het iedergeval wel op.

Dat was schrikken

Deze week is er op het landje door ons drietjes veel werk verzet. Het gaat al weken niet naar ons zin maar we hebben wel na de dagfond vlucht van vorige week weer een beetje hoop gekregen. Alleen we zijn er nog steeds niet uit wat er nou echt aan de hand is. Waarom presteren we onder ons kunnen op de korte afstanden. Maar op de dagfond kunnen we wel mooie tijd duiven pakken. Gelukkig hebben we het voordeel dat we beschikken over kleine ploegjes duiven die in kleine afdelingen zitten dus je kan iets meer uitproberen als de gemiddelde duivenmelker.

Mest onderzoek leverde niets op

Natuurlijk hebben we de duiven en de mest laten onderzoeken maar dat heeft tot op heden niets opgeleverd. Vervolgens krijgen we van alle kanten te horen dat er veel duiven met schimmel infecties zijn op het moment. Tegen ons principes in hebben we toen besloten om de doffers die voor het korte werk zijn tegen schimmel te behandelen en de duivinnen niet. Normaal kuren we alleen als we zeker weten waar we tegen kuren en gaan zeker niet gokken. Tot onze stomme verbazing kwamen de duivinnen op de midfond goed af en de doffers waar we altijd op konden rekenen niet. Maar een schimmelinfectie kunnen we nu wel uitsluiten. Van de overnacht duiven zijn we gelukkig af gebleven omdat die in verhouding veel beter afkwamen.

Keuzes maken

Dinsdag was het moment om een keus te maken welke duiven we op Limoges gaan spelen. Limoges is een pracht vlucht voor onze 701-702 lijn. In totaal zijn er vijf doffers en vijf duivinnen gezet voor Limoges. Ja, en dan is het zaterdagmorgen de duiven waren vrijdag gelost om 14.30 uur. De verwachting was dat de duiven in de nacht of vroeg in de ochtend gingen vallen. Aan het weer kon het niet liggen.

Knalvroeg

Een knal vroege duif in lelystad op 04.43 de verste afstand van afdeling 7 bij de Comb Graaff-Gernaat. Ook nog in de Flevocourier onze eigen vereniging. Wanneer je dan deze tijd hoort dan duurt wachten op een eigen duif lang maar er gebeurde verder niets. In de afdeling worden verder geen duiven gemeld en dan valt er plotseling een bonte doffer om 06.07 op de klep. Bij het melden van deze duif bij Bert de Graaff kregen we te horen dat het de derde melding in de afdeling was. Maar tijdens het melden van onze eerste duif komt er ook een blauwe weduwduivin aan zeilen die om 06.12 op de plank valt. Tja en dat is dan nummer vier in de afdeling.

Feest bij de Flevocourier

Op teletekst met 3 duiven van de Flevocourier bij de eerste vier. Dat moet natuurlijk gevierd worden met een doos gebak. Het mooie resultaat drong pas echt tot ons door toen Henk met zijn fond ervaring wist te vertellen. Er hebben 193 liefhebbers mee gedaan met deze vlucht en we hebben er 190 achter ons gelaten met twee vroege duiven.

De 701/702 lijn heeft het weer geflikt

Deze twee supercracks komen allebei uit een lijn waar we al jaren mee bezig zijn. Het zijn ook duiven waar we regelmatig door worden beloont met een teletekst vermelding. Regelmatig zetten we deze stam duiven tegen duiven van goede liefhebbers en ook daar hebben we nu weer profijt van. De eerste duif die op de klep viel was een doffer uit de lijn van de 701 en een duivin van Gert Jan Richter uit Amstelveen. Ook de tweede is een duivin rechtstreeks uit de 702 maal een duivin van Mike Peereboom ook uit Amstelveen. Voor degene die het niet weten de 701 en de 702 zijn twee broers. Deze twee stamdoffers vererven fantastisch zowel tegen hun eigen duivinnen als tegen andere duivinnen. Vele teletekst vermeldingen keer op keer. Het zijn fantastische duiven die het uitstekend doen tegen verschillende bloedlijnen. Voor de wat verdere afstanden hebben we ook de 701/702 lijn gekruist met duiven van Pieter Woord uit Urk. We kunnen dan ook op de verdere afstanden laten zien dat het echte toppers zijn.

Geschrokken op vrijdag

Tegen schemer ben ik vrijdag nog even naar het landje gegaan om alles in orde te maken voor Limoges en wat ik daar zag, ben ik echt van geschrokken. We weten dat er altijd wel wat muizen zitten. Dat is haast niet tegen te gaan maar in alle hokken vlogen ze uit de voerbakken drinkbakken. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het er wel tussen de honderd en tweehonderd muizen waren. We hebben dus echt een gigantische muizenplaag. Nu begrijpen we ook waarom de duiven soms niet lekker zitten. Ze hebben ‘s nachts weinig rust. Er is dus weer genoeg te doen op het landje, met z’n allen op muizenjacht.

De dubbelvluchten komen eraan

De eerste dubbel vluchten van dit jaar zitten eraan te komen dit weekeind. Voor ons begint het seizoen dan pas echt interessant te worden. Alleen moeten de duiven nu wel op tijd in orde zijn. En dat is nou juist waar we niet helemaal zeker van zijn. De korte afstanden gaan niet zoals het zou moeten gaan. We hebben regelmatig bij de eerste duiven tijdens de wedstrijden, overnachters zitten en dat is niet goed. Deze horen eigenlijk een staart prijsje te pakken en gewoon een kwartier na de Vitesse duiven op de plank te vallen. De doffers gedragen zich nog niet als echte weduwnaars en met tonen mis je gewoon nog wat. Je kan natuurlijk zeggen we draaien wel mooie series. Het prijs percentage is goed en het licht staat er nog niet op maar dan nemen we ons zelf ook een beetje in de maling. Het moet beter over de hele linie genomen.

Waar is de motivatie

De Vitesse vlucht van 216 km was weer niet goed genoeg. We komen nog steeds te kort op de wedstrijden alleen wat er echt aan hapert daar zijn we nog niet uit. De duiven zijn totaal niet gemotiveerd, bij thuiskomst blijven ze draaien en dan verspeel je te veel kostbare tijd. Maar dan zien we wel weer hoe belangrijk motivatie is. Uit het hok met de jaarling Vitesse duiven hebben we een koppeltje voor de dagfond van Salbris 600km afgelopen donderdag ingekorfd. We hebben voor het inkorven het deurtje half open gezet met twee eieren in de schaal. Het koppeltje probeerde op alle manieren bij het nest met de eieren te komen en er kon geen duif in de buurt komen. Onze eerste twee duiven waren wel precies dit koppeltje en ze zaten mooi op tijd in de regio en dat uit een hok waar wij van denken dat ze niet in orde zijn. Dat geeft wel weer moed voor de aankomende overnacht vlucht van Limoges die dinsdag de mand in gaan. We zijn blij dat we met deze vlucht als eerste middaglossing beginnen. Dit is een afstand waar we meestal wel lekker mee draaien met de duiven uit onze 702 lijn, we gaan het zien.

Pokken en gemakzucht

Maandag alle jongen op de ouderwetse manier behandelt tegen pokken. Met de ouderwetse manier bedoel ik gewoon met het kwastje op een stukje ontbloot dijbeen. Vooral de laatste jaren zijn we gemoderniseerd en enten we modern maar deze keer waren we bang dat we net niet voldoende entstof hadden. Nu de duiven toch in de mand zaten hebben we de duiven gelijk nog maar een stukje weggebracht. Was tenslotte mooi weer dus daar moet je dan gebruik van maken als duivenmelker. Door de vele verliezen met de roofvogels hebben we vorige week nog een klein ploegje extra jongen in een andere afdeling bijgezet. Het is de bedoeling om deze duiven een spoedcursus te geven om ze toch nog te kunnen spelen met de jonge duivenvluchten en niet op de natour. Nu is er niks mis mee om jongen duiven te spelen op de natour maar kale jongen spelen doen we niet en om dit rondje in de pennen te houden voor de natourvluchten, gaat ons niet lukken. Ik stoor me ook erg aan liefhebbers die er zo makkelijk over denken en roepen we spelen ze wel met de natour. Wanneer het dan zover is hebben deze liefhebbers een berg met veren in het hok liggen en hebben de jonge duiven zelfs al dekveren gegooid. Na twee vluchten gaat de handdoek weer in de ring en het volgende jaar lopen de liefhebbers weer te piepen dat er zoveel jaarlingen verloren gaan. Maar dan ook nog durven zeggen dat de goeie wel thuis komen en de slechte duiven vanzelf weg blijven. Echt niet, er gaan veel mooie en goede duiven verloren omdat ze niks hebben geleerd wat ze te danken hebben aan de gemakzucht van de baas. Zonde van deze duifjes die bij voorbaat al kansloos waren.

Nieuwe garde

Dinsdag zijn we begonnen met de jonge duiven te pakken en op te leren. Een beetje je laat voor ons doen. We zijn met de winterjongen en vroege jongen, door het vele bijzetten een week of vier later als voorgaande jaren. Terwijl het jonge duiven seizoen nu drie weken eerder begint als normaal. Precies over een maand beginnen de eerste africhtingen. Onze winterjongen zijn al wat aan de oude kant en zelfs het eerste eitje lag al verstopt in een hoek van het jongen hok. Voor het opleren was het mooi bewolkt weer met wat blauwe open plekken in de lucht en dat zien we graag voor de eerste paar keer. De afstand is niet belangrijk ze moeten gewoon wennen aan de mand en geen stress meer hebben. We gaan ook de eerste 5 keer de polder niet uit met het opleren dus de duiven worden maximaal 10km weggebracht. De vierde en vijfde keer doen vaak op de zelfde dag mits er tijd voor is. Na 20 minuten kwamen de jongen alweer over het hok vliegen en gelijk waren ze weer weg. Ze waren mooi bij elkaar gebleven nu mogen ze nog even buiten spelen zoals ze gewend zijn in de ochtend. De paar duiven die gelijk op het hok kwamen zitten zijn precies de jongkies die we het laatst hadden bij gezet. Afgelopen Woensdag op dezelfde afstand met zware bewolking en regenachtig weer de jongen gelost. Dit keer kwamen ze slecht weg maar ze waren allemaal weer netjes thuis gekomen. Donderdag zijn we meer naar het oosten gegaan om ze op te leren. Dit doen we bewust omdat de jongen dan recht over Almere moeten vliegen. Waar hier en daar wat koppels met duiven van andere liefhebbers draaien, ze moeten leren om daar door heen te gaan. Zo zijn we er ook voorstander van om af te richten met meerdere hokken uit de omgeving. Laat ze maar leren om uit een groot koppel met duiven te vallen. De jongen hebben we vorige week voor de tweede keer laten enten voor paramixo, Meningen hier over zijn verdeeld door de dierenartsen of het nu wel of geen flauwekul is, het bevalt ons prima en we stappen er niet van af.

Verkeerd gegokt

Wat een sfeer hangt er op het landje. Dat kregen we te horen van een duivenmelker die op bezoek was, jullie zijn zo chagrijnig. Laat dat nou precies op het moment zijn dat we er achter kwamen dat onze 1e nationaal sector 3 Bergerac is opgevreten door een roofvogel. We hadden nog een paar keer staan te twijfelen, gaat deze jaarling naar het kweekhok of spelen we hem dit jaar door. Toch besloten om het maar te gokken en hem te spelen misschien pakken we hem nog een keer vroeg. Dat was net even anders want hij werd vroeg gepakt door een havik. Verkeerd gegokt dus en dat is niet bevorderlijk voor de stemming. Maar we verliezen de moed niet er zitten genoeg duiven uit deze lijn en ook deze fond duiven worden op het moment goed ingevlogen en daar hebben we het volste vertrouwen in, Limoges zit er al weer aan te komen.

70 duiven vermoord

Van het wekelijkse praatje is er de laatste tijd helaas niet veel gekomen. We hebben veel reacties van liefhebbers gekregen die vragen of er soms wat aan de hand is, ze beginnen zo tegen het begin van het seizoen nieuwsgierig te worden wat er allemaal op het landje gebeurt. Om eerlijk te zijn is dat op het moment niet zo veel maar het is even niet anders.

Henk is ziek

Henk hebben we ruim zes weken wegens ziekte moeten missen. Gelukkig is Henk weer aan de betere hand en komt sinds vorige week weer regelmatig op het landje maar wat het belangrijkste is, hij krijgt ook weer praatjes.

Zelf had ik ook een APKtje nodig

Door drukke werkzaamheden en zeg maar lichamelijk wat achterstallig onderhoud. Is het even wat minder gegaan met de voorbereiding voor het nieuwe seizoen maar laten we eerlijk zijn het is maar een hobby en er zijn gewoon dingen die belangrijker zijn en soms voorrang hebben.

Onze vrienden

Ton heeft het allemaal goed weten te runnen en met een beetje hulp van wat duivenvrienden (die leer je in deze periode kennen) is het allemaal best gelukt de afgelopen weken.

Moordenaars

Het loopt niet zo als het zou moeten lopen. Dat komt gewoon omdat de moed ons behoorlijk in de schoenen zakt. Ik had het me voorgenomen om niet steeds weer over die roofvogels te blijven zeuren maar dat is wel de hoofdzaak. We hebben even een balans gemaakt over het aantal duiven wat we tot op heden kwijt zijn aan de roofvogels en dat is echt niet normaal 54 jongen en 16 oude duiven. Als de jongen naar buiten gaan is het niet een sperwertje wat er tussen klapt. Het zijn een paar Sperwers te gelijk en als het duifje mazzel heeft en de aanvallen heeft overleeft en toch nog weg kan komen. Komt de havik eraan en slaat hem alsnog uit de lucht.

Roofvogels moorden uit plezier

Het ergste is nog wanneer een sperwer een duif van het hok pakt, ze er niets mee doen. Wanneer het van de honger is vreet die duif dan op maar ze laten een duif gewoon liggen met de kop eraf. Niet alleen de mannetjes maar ook de grotere vrouwtjes doen dat. Het zijn gewoon moordenaars.(zie foto) de duif wordt vermoord en vervolgens blijft de vermoorde duif gewoon liggen zonder verder opgevreten te worden.

Onze kolonie is bijna helemaal uitgemoord

Van de oude duiven waar we het seizoen mee wilden beginnen is niet veel meer over. We hebben nu besloten om de overgebleven duiven niet meer los te laten bij het hok. De paar doffers die nog over zijn brengen we nu steeds kleine stukjes weg zodat ze toch wat beweging krijgen en bij thuiskomst meteen het hok in schieten uit angst. De overgebleven duivinnen laten we helemaal niet meer vliegen zodat we misschien nog wat over kunnen houden voor de dagfond. Bij de jongen duiven is het helemaal een drama. We gaan een complete ronde jongen duiven erbij nemen welke is aangeboden door Bert de Klerk. Anders is de kans groot dat wij volgend jaar geen jaarlingen meer hebben. Het lappen van de oude doffers is in deze weken ook een groot risico. De ochtenden zijn veel te koud en nu met een n/o wind loop je snel de kans op dikke koppen of nog erger overbelaste vleugels. Maar je moet wat en wat kunnen we anders vooral er regelmatig iemand van de natuurbescherming langskomt om te controleren of het nog goed gaat met de roofvogels.

Onze vliegploeg voor dit jaar

Zoals het er nu uit ziet gaan we van start met 10 a 15 duiven. Snel klaar met pakken en als we te laat zitten kunnen we altijd zeggen we hadden maar een paar duiven mee. Met de verwachting voor het aankomende weekend van max 7 graden en koude kopwind is het ook niet bepaald een goede keus geweest om met de doffers te beginnen maar we zien wel waar het schip strand. We gaan proberen om de draad weer op te pakken en wekelijks weer wat te schrijven maar dan in de categorie prestaties. Daar kunnen jullie weer een klein verslag van de laatste wedvlucht vinden. O ja, we vliegen dit jaar onder de naam Team Dam-Bis-Sten.

Week 10

Bij de bestellingen die ik binnen krijg via de webshop worden regelmatig de rookblokken van Koudijs besteld. Het is een goed middel om het hok te ontsmetten en er zijn veel melkers die de hokken uitroken met de duiven er in waar ik zelf absoluut geen voorstander van ben. Maar dit keer had ik een behoorlijke discussie met een liefhebber die zijn jonge duivenhok aan het uitroken was. Ik had hem beloofd om langs te komen als ik in de buurt zou zijn om dan even naar zijn jonge duiven te kijken. Het ging niet naar zijn zin, de winterjongen willen de lucht niet in ze willen niet luisteren en volgens hem zit het puur in de luchtwegen. Hij zegt, ze hebben misschien coli want de mest is niet mooi hij is groen. Na eerst even met hem hebben te zitten kletsen bij de koffie begreep ik uit zijn verhaal dat de jonge duiven al een geel en een ornithose kuur hebben gehad. Verder nog een capsule voor de luchtwegen maar dan zijn we er nog niet er staat alweer een 4 in 1 mix klaar want ze zijn nog niet naar zijn zin. Om de jonge duiven in de lucht te krijgen stond er een hengel met een eng soort vlieger er aan gebonden waar ze mee de lucht in worden gejaagd, het eerste wat ik dacht bij wat voor mafkees ben ik nou weer verzeild geraakt. Ik zeg zullen we dan maar even een kijkje nemen in het jonge duiven hok maar kreeg van hem te horen dat gaat niet. Ik ben net met rookblokken bezig. Dat doe ik op advies van een jonge duiven specialist, 3 weken achter elkaar 1 x per week. Lekker dan ik heb dus nog geen duif kunnen zien en zit te luisteren naar iemand waar ik me dood aan erger. Hier heb ik natuurlijk helemaal geen zin in en wil zo snel mogelijk weer terug naar Almere. Maar je kon er op wachten dat zijn vrouw en zoon vroegen wat denk je ervan. Jullie vragen wat ik er van moet denken ,dat is voor mij niet zo moeilijk om uit te leggen. Wat hier gebeurt met deze jonge duiven is pure dieren mishandeling. De duiven zijn winterjongen dus ze zijn ergens rond 20 januari gespeend. Begin februari voor het eerst naar buiten en dan moeten de piepers zich vertrouwd gaan voelen op hun eigen hok maar nee de baas jaagt ze er van af want ze moeten de lucht in. In het korte maandje van februari worden ze ook nog een keer half vergiftigd met een geel kuur en daarna nog een ornithose kuur. Vervolgens komt er nog een grappenmaker die zich een jonge duivenspecialist noemt, steekt ze nog een capsule op en ze worden drie keer uitgerookt in het hok waar ze zich veilig zouden moeten voelen. Omdat de duiven niet meer binnen durven te komen worden ze ook nog belachelijk krap in het voer gehouden en dan ook nog klagen dat de mest wat groen is. Luisteren naar dit soort mensen daar heb ik echt geen zin meer in. Soms is het leuk en echt dankbaar werk als je een beginnende liefhebber of een jeugdlid op weg kan helpen maar voorlopig stop ik even met de hok bezoeken er is nog genoeg te doen op het landje. Wat er op het ogenblik op het landje aan de hand is met de roofvogels is echt niet normaal. Dit hebben we nog nooit meegemaakt. We hebben al vaker gezegd dat je in deze periode per dag gemiddeld èèn duif kwijt raakt aan de roofvogels. Maar dat is iets waar we nu alleen nog maar van kunnen dromen. Er zijn in de korte tijd dat ze buiten zijn een 30 a 35 jonge duiven gepakt, 11 oude en een berg gewonden. Er is geen duif meer die er uit durft en als ze er wel uitgaan worden ze van alle kanten aangevallen. Afgelopen vrijdag waren de jonge duiven er even uit en ik heb Ton een paar keer met een half aangevreten jong zien lopen. Het is erg voor de duiven maar heb ook te doen met Ton, het is triest als je op deze manier aan de duivensport moet beginnen. Er is in Almere vanwege een ziekte onder de essen. Een groot deel van het bomen landschap gekapt, er zijn bossen gewoon verdwenen. Normaal zat er altijd wel een koppeltje sperwers naast ons in bos bij de buren. Dit koppel sperwers hadden daar hun territorium en natuurlijk waren ze wel eens lastig en kwamen regelmatig een duifje halen. Maar nu met al die gekapte bossen zijn het zeker vier misschien wel vijf koppels in dat zelfde stukje bos. Het is dan ook wel logisch dat we nu zoveel duiven kwijt raken. De duiven waar we mee van start willen gaan op de Vitesse vluchten moeten toch maar een keer gaan beginnen met wat te trainen. Maar de duiven komen echt niet uit het hok en als je ze naar buiten jaagt gaan ze onder de hokken zitten. Ik denk dan maar meenemen als ik ergens heen moet maar ook dat werkt niet. Ik heb ze los gelaten in Aalsmeer. Zeg maar drie kwartier vliegen, dat klopt ook alleen bij thuiskomst worden ze direct aangevallen en blijven van angst nog een paar uur vliegen in de stromende regen. Het is geweldig als het vet er een beetje af gaat maar hier zit nu al geen gewicht meer op. Zaterdag even naar de vereniging geweest daar kon van af halfelf weer geënt worden tegen paramixo. In oktober ruim voor de kweek hebben we dit ook gedaan en er zijn gelukkig toch aardig wat liefhebbers zo verstandig om het na de kweek zo vlak voor het seizoen nog een keer te doen. Ook een paar manden met vroege jongen zag ik er al tussen staan fijn dat ze dit zo collectief regelen bij de Flevocourier. Vrijdag tijdens de voorjaars vergadering gaan we dan ook gelijk weer een datum prikken wanneer de dokter weer langs kan komen om de rest van de jongen te enten.

Week 9

We gaan met de jonge duiven stoppen. Althans met het bijzetten van jongen en gaan beginnen met het geven van wat zuurkoolvocht. In de vogelwereld is dit al oud in de duivensport hoor je er zelden iets over. Duivenmelkers betalen liever 40 tot 50 euro voor een liter kruidendrank. Hoe duurder, hoe beter het zou moeten zijn. Dat zal dan ook allemaal best wel en als het goed bevalt moet je er niet van afstappen. Alleen wij vinden het veel te duur met het aantal duiven wat we hebben en zoals wij het doen kost het bijna niets en wij draaien toch ook lekker mee. Elke donderdag komen de kinderen en kleinkinderen bij ons eten en vragen bijna altijd wel om een stampotje. Dat komt dan aanstaande donderdag mooi uit, het gaat dit keer verplicht zuurkool eten worden. Ik maak dan maar een extra grote pan met zuurkool zodat ze de dag erna nog een kliekje hebben om op te bakken. Goedkoper kan ik niet aan het zuurkoolvocht komen dat als probiotica gebruikt gaat worden. Hoe en waarom maken we dit aan, om te beginnen heeft zuurkool uit een pot totaal geen zin omdat deze door sterilisatie langer houdbaar is gemaakt en zijn alle zeg maar goede bacterien gedood. Gewoon een paar pakjes zuurkool van 500 gram boven een kom goed uitknijpen dan blijft er ongeveer 150 cc vocht per pakje over wat je in een fles over giet. In de koelkast is dit ruim een maand goed te houden. Er zit wel wat bezinksel in dus je moet wel voor het gebruik goed schudden. Gebruik dan ongeveer 40 tot 50 cc per liter water en laat de duiven de drinkbak tot op de bodem leeg drinken. We doen dit een week achter elkaar maar zorg wel dat de duiven buiten, niet in een plas water of op een plat dak kunnen drinken. Voor de eerste keer dat de jonge duiven het moeten gaan drinken gooien wij er wat druivensuiker bij dan is het geheel wat minder wrang voor ze. Buiten dat het zuurkoolvocht gezond is vinden wij het belangrijk dat de jonge duiven alle kleuren en smaakjes moeten leren drinken. Maar waarom is het gezond, de prebiotica (kruiden en specerijen) zijn de celstoffen die de darmwand prikkelen en zorgen voor een bijdrage voor het goed functioneren van het spijsverteringskanaal dus houden de darmen gezond. De probiotica zijn de goede bacterien die simpel gezegd zorgen voor een goede stofwisseling en voor de balans in het spijsverteringskanaal tussen de goede en slechte bacterièn. Wat weer heel belangrijk is voor de jonge duiven die nog geen of onvoldoende weerstand hebben op kunnen bouwen tegen diversen ziekteverwekkers. Juist in deze periode heel belangrijk, met het aanzuren op deze ouderwetse maar zeer goedkope manier heb je niet alleen het darmkanaal en de spijsvertering een handje geholpen maar ook kropschimmel en kropgeel zijn nu tot een minimum beperkt. We weten ook allemaal dat zeker bij veel fond liefhebbers het afgelopen seizoen grote problemen zijn geweest met schimmel infecties dus om dit te voorkomen gaan we met de fondduiven in het seizoen ook weer gewoon te werk met deze natuurlijke manier van weerstand opbouwen. Nogmaals we hebben het over weerstand opbouwen het is dus geen medicijn probeer het maar eens met nestspuiters. Maandag had ik even Hans Kaas aan de telefoon en ook bij Hans zijn er veel jaarlingen niet op eieren gekomen. We kennen Hans al een poosje en je kan wel zeggen dat hij èèn van de beste duivenmelkers van de regio en misschien zelfs wel van de afdeling is. Het probleem met de jaarlingen hebben we dit jaar opvallend veel gehoord en gek genoeg steeds bij tophokken en nooit bij de prutsers zoals …….. We hebben aan verschillende liefhebbers gevraagd, die met het zelfde probleem te kampen hebben of ze al wat wijzer zijn geworden. Over wat de oorzaak kan zijn maar er is niemand die een zinnig antwoord hier over kan geven. Als de duiven geen paratyfus hebben. Niet te vet zijn en je zeker weet dat ze niet over de kop zijn gespeeld. Duiven zijn goed voorbereid voor de kweek en de temperaturen zijn zelfs beter als normaal voor deze tijd van het jaar dan is het voor ons en helemaal voor deze liefhebbers een raadsel waarom het niet lukt. Ik heb een poosje terug gezegd dat we met een centraal hok gaan starten voor het nieuwe seizoen. We wonen nu precies 30 jaar in de Wierden en hebben het goed naar ons zin, gewoon een rustig buurtje. In de tuin heeft bij ons een duivenhok gestaan van 6 meter en één van 3 meter voor beide is er een vergunning. Er hebben alleen kwekers gezeten dus er heeft nog nooit een duif buiten gevlogen. De hokken zijn alweer een poosje de tuin uit en ik heb een leuk hokje op de kop getikt wat prima geschikt is voor een centraal hok. Uit fatsoen ben ik even bij een paar buren langs gegaan om netjes uit te leggen wat de bedoeling is dus dat er ook nu weer geen duiven buiten komen. Tja dat heb ik geweten ook, na een paar dagen kreeg ik een lijst met handtekeningen van mensen die er tegen waren. Ze hebben op internet opgezocht wat voor ziektes straat en opvang duiven hebben. De mest komt in de container en stinkt, zomers zit het vol met vliegen en dan hebben we ook zo weer last van muizen en ratten en nog veel meer van dat soort dingen. Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik het van sommige buurtjes wel kan begrijpen omdat ze een zeer slechte ervaring hebben met een duivenmelker die twee huizen naast ons heeft gewoond. Deze man heeft een hok laten plaatsen in een L vorm zo groot als de tuin en er zaten binnen een mum van tijd een kleine 100 duiven in en gewoon een open hok. De buurt was dit zo zat dat het hok midden in de nacht door iemand in de brand is gestoken met duiven en al. Dit was zo heftig dat zelfs bij ons de ramen knapte van de hitte. Je snapt dat we in dit soort flauwekul helemaal geen zin hebben en voor een andere oplossing moeten gaan kijken. Ik hoop maar dat het allemaal nog gaat lukken er is inmiddels al aardig wat centen in de voorbereiding gaan zitten voor het centrale hok en bij de buren eten zit er ook even niet in. Zaterdagmorgen nog even op de voorjaarsbeurs geweest in Houten. Het was behoorlijk druk en duivenmelkers uit heel Europa liepen er te struinen. Je zag ook dat er goed verkocht werd. Zelf moesten we er heen om de Benzing klok in ontvangst te nemen die we samen met Paul van Steenbergen gewonnen hebben met de Benzing race op Griekenland. En omdat we niet bij de prijsuitreiking konden zijn van de Noordelijke Unie had Henk een afspraak gemaakt om deze prijs in Houten te mogen ontvangen prima geregeld zo.

Week 8

Aan het begin van de nieuwe week zijn door de havik en sperwers de eerste 18 jonge duiven plus vier oude duiven alweer opgepeuzeld. Zo is het elk jaar dus wij zijn (ook al klinkt het gek) er zo langzamerhand wel aan gewend. Zo af en toe komt er ook wel eens iemand van natuurbeheer een kijkje nemen op het landje. We hebben het dan over van alles wat met de natuur te maken heeft vaak best wel interessant en leerzaam. Maar nu even niet, deze vent was slecht voor me bloeddruk, hij begon al met te vertellen dat duivenmelkers altijd bezig zijn met de boel te vergiftigen en dat ze gevaarlijke klemmen neer zetten en erg kunnen overdrijven. Volgens hem pakken de roofvogels alleen maar zieke zwakke duiven. Een gezond en slim duifje krijgt een roofvogel niet te pakken en dan moest ik een paar keer aan horen, ja dat is de natuur he. Ik was nog even begonnen om hem te vertellen dat zelfs een beetje muizengif bij ons niet voorkomt omdat de katten genoeg muizen vangen en dat de jonge duiven toch geen schijn van kans krijgen tegen de roofvogels. Maar een discussie met dit geitenwollen sokken figuur heeft totaal geen zin, het is zonde van de tijd en energie. Door dit soort gasten kom ik slecht in slaap. Ik heb hem netjes gezegd dat hij zijn bakkie koffie maar moest laten staan en met zijn verrekijkertje in de auto moest stappen. Hij mompelde nog iets van, je hoeft je niet gelijk aangesproken te voelen maar hij begreep nu wel dat een bakkie koffie er bij ons echt niet meer in zit. Het is niet zo dat zijn collega`s bij ons niet meer welkom zijn. Integendeel zelfs maar als deze bijdehand nog eens langs komt, hoop ik dat de honden los lopen. Tja en bewaken van hun eigen terrein dat is dan ook de natuur. Met de duiven waar we de vit/mid en dagfond mee gaan spelen hebben we een begin gemaakt met het controleren op eventueel gebroken pennen. We hebben tot nu toe twee duiven gevonden met een gebroken pen en het afgebroken stukje getrokken. Als je dit een week of vijf á zes voor het seizoen doet is de pen weer op tijd terug gegroeid en heeft de duif weer een volle vleugel. Ook maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om gelijk een druppeltje tegen de stuitluis te geven het stelt allemaal niet zo veel voor maar wel belangrijk voor een goede start. Vorige week heb ik een foto laten zien hoeveel dons er los komt na het geven van ons kruidendrankje. Nou verscheen er van de week een mail met een mooi uitgebreid verslag erbij van Willem Mulder over de nieuwe mengeling van Matador die ze op de voorjaars beurs gaan promoten. Nou is het niet zo dat we reclame voor Matador gaan maken omdat we zelf zeer tevreden zijn over Vogro maar ze schrijven wel een mooi stukje over de mariadistel. In de tachtiger jaren was ik zelf behoorlijk fanatiek met het kweken van diverse parkiet en papegaai soorten. Ik kwam toen regelmatig bij dierenartsen als dr Kaal in Amersfoort en dr v.d Brink in Tilburg en dr Roders uit Zelhem die gespecialiseerd waren in vogels. Als er wat met de vogels aan de hand was en er moesten medicijnen aan te pas komen dan kreeg ik vaak het advies om daarna wat mariadistelzaad te geven voor het ontgiften van de lever en nieren. Met het maken van onze kruidenmix waar we voor het seizoen 10 dagen achter elkaar mee werken gebruiken we de mariadistel nog steeds. Het sneeuwt in het hok van de dons, de duiven zijn actiever en trainen beter. Het was dan ook een verassing om na bijna 40 jaar te horen dat de mariadistel weer opduikt in de duivensport en wel door niemand minder als Willem Mulder die je toch wel toch wel heel serieus kan nemen.

Week 7

Er zijn nu de eerste honderd jonge duiven geringd en we zijn nu volop begonnen met het ringen van de bestelde jongen. We hebben de liefhebbers zoveel mogelijk gevraagd om eigen ringen op te sturen omdat we vorig jaar veel gezeur hebben gehad met duiven die niet op naam zijn overgeschreven bij de NPO. De kweek gaat echt super en we zijn nu begonnen om alle duiven twee keer in de week wat calcium bij te geven. Grit en mineralen mix krijgen de duiven om de dag met kleine beetjes. Een bak vol met grit gooien heeft totaal geen zin want zodra er een stof laagje op zit vreten ze hier niks meer van. Je denkt dan dat je duiven genoeg grit binnen krijgen maar komen juist te kort. Bij ons spoelt er na het weggooien van het badwater soms wat grit mee en daar zijn de duiven weer stapel gek op. Niet omdat het grit is voor geweekt maar het is weer stofvrij. Duiven die te weinig vers grit krijgen zullen verzwakken en vermageren doordat het voer in de krop niet wordt vermalen door de kleine steentjes en de spijsvertering niet optimaal meer is. Als de jongen in het nest wat te dunne mest hebben. Doen we bij de mineralenmix wat extra roodsteen. De mest krijgt dan ook de kleur van roodsteen en is snel weer zo als het moet zijn. Je hoort nog veel te veel dat melkers maar wat aan knoeien met azijn en zout. Daar is niks mis mee maar meet dan ook de ph-waarde en sloop je duiven niet. De vliegduiven die klaar zijn met kweken geven we 10 dagen onze eigen kruidendrank. Bij de derde dag beginnen ze al met dons te gooien (zie foto) coccidiose is dan ook uitgesloten en wormen zijn kansloos en de stront is weer prachtig van kleur. Het kweken met duiven is zeker net zo moeilijk als het vliegen. Bij ons op het landje zitten ook de kweekduiven van fondclub Gooi en Eemland voorzitter, Bert de Klerk. Bert heeft maar bar weinig tijd voor de duiven, altijd druk met zijn werk, de zorg voor zijn vader en dan is hij ook nog voorzitter. Thuis heeft Bert een groot aantal vliegduiven waar hij zeker op de overnacht vluchten zowel ZLU en Marathon, zeer goed presteert. Maar ook op de programma vluchten zit Bert er altijd goed bij. Met de jonge duiven verspeelt Bert net als wij maar heel weinig duiven en dat is knap vooral als je er maar zo weinig tijd voor vrij kan maken (petje af). Met te veel duiven ben je snel het overzicht kwijt maar dat gaat bij Bert absoluut niet op, in tegendeel zelfs. Bert heeft thuis niet alleen zijn vliegduiven, op het landje zit ook nog een hok vol met kwekers geschikt voor alle afstanden. Het is al knap dat Bert de hokken thuis gezond weet te houden maar we weten ook dat de kwekers het hele jaar door kweken en die blijven ook in puike conditie. Als je dan hoort dat duivenmelkers zelfs kleine hokjes niet gezond weten te houden en dan zie je dat er met zo weinig tijd een paar honderd duiven het hele jaar door super zitten. Mag je wel zeggen dat het iemand is die verstand heeft van duiven en alles op tijd ziet en ingrijpt als het nodig is. Er komen elk jaar wat jonge duiven uit het kweekhok van Bert naar ons en daar zijn al heel wat 1e prijs duiven uit voort gekomen. Maar dan hebben we het ook wel eens over een duif moet bij de melker passen en dat is bij ons elk jaar weer een mooi voorbeeld. Met de duiven die geschikt zijn voor de snelheid delen we vaak wat jongen, Bert een jong en wij de nest maat. De duiven die het dan bij ons goed doen daar heeft Bert vaak geen succes mee en andersom precies hetzelfde. Het komt maar weinig voor dat we er alle twee tegelijk goed mee presteren en dat heeft dan niks met de kwaliteit van de duiven te maken. Wanneer er dan een koppel duiven is waarvan de jongen het bij ons alle twee goed doen. Is het ook een koppel om zuinig op te zijn want die zijn er niet zo veel. Een duif moet dan ook echt bij de melker passen wil hij daar succes mee hebben. Zaterdag nog even bij de prijsuitreiking van regio 1 Hilversum en omstreken geweest. We vinden zelf dat dit voor ons het eerlijkste spelletje is om aan mee te doen en hopen dat het voorlopig nog kan blijven bestaan. Ik weet het niet precies maar denk dat er een man of zestig waren. Jaarlijks gemiddeld tien man minder en er komt niet snel meer iets bij. Dat er geen nieuwe liefhebbers meer bij komen kan ik ergens ook wel begrijpen. Ik zat van de week bij de afhaal chinees een krantje te lezen waar ik Gerard Koopman in zag staan met een tekst van “een topduif kan miljoenen waard zijn” waar hebben we nou nog over. Dit is wat de mensen lezen er begint toch niemand meer aan de duivensport op deze manier. Misschien moeten we het meer over de gezelligheid hebben, sportiviteit onder elkaar, het sociale aspect van de duivenhobby maar ook de hulpvaardigheid en het koppie koffie van Henk.

Week 6

Op zondagavond kwam er een telefoontje van fond liefhebber Cor uit Limburg. Cor had wat vragen over onze 393 de Bergerac doffer. Als je zelf al wat aan de dove kant bent en je hebt dan iemand aan de andere kant van de lijn met een Limburgs accent dan weet je al, dat kan wel eens een latertje gaan worden en ja hoor dat werd het ook. Precies vijf kwartier later. Cor was met iemand mee geweest naar de prijsuitreiking van afdeling 7 waar we zaterdagavond zijn geweest. Het was Cor opgevallen dat de 393 de enigste jaarling is geweest die éen van de zeven marathon vluchten in afdeling 7 heeft gewonnen afgelopen jaar. Hij was dan ook heel nieuwsgierig wat de afstamming van deze duif was en wou van alles weten over onze hele 702 lijn. Er is in de 702 lijn behoorlijk wat snelheid gekruist en ik heb Cor er mee kunnen overtuigen dat het zowel voor de ochtend als middag lossingen goed bruikbaar materiaal is, Ik heb hem ook eerlijk gezegd dat ik niet begrijp dat hij met een afstand van een kleine 150 km korter. Ook niet al lang begonnen was met het inkruisen van snelheid maar gewoon door blijft hameren op oude overnacht rassen. Natuurlijk heb je ze nodig met extreem zware vluchten maar niet meer voor de vroege duiven. En dan komen er weer veel verhalen los over vroeger maar daar hebben we tegenwoordig niks meer aan. Vroeger was een dagfond vlucht niet gesloten binnen een half uurtje. Kijk nu bij de ochtendlossingen van de ZLU hoeveel duiven komen er niet door op de zelfde avond. Het is niet meer te vergelijken met de vroegere tijden. Je moet mee groeien met de duivensport en proberen op te boksen tegen de specialisten. Cor heeft inmiddels een afspraak gemaakt en komt naar het landje om over onze lijn verder te kletsen. Maandag had ik een afspraak met Ton Mengering gemaakt om even bij Jos Baars in Landsmeer te kijken bij zijn kwekers. Het was leuk om Jos weer eens te zien hij kwam in de jaren negentig regelmatig naar Almere. Met zijn vaste ploegje vrienden om gezellig een biertje te drinken bij de tentoonstelling. Vaak genoeg heb ik van melkers gehoord dat ze een topper hebben die bij Jos vandaan komt en dat is niet verwonderlijk zijn kweekhok zit er vol mee. Een hele afdeling met zuivere Lambrechts duiven, ze hebben dan ook niet voor niks een wachtlijst om jonge duiven te bestellen. Ik heb met Ton afgesproken dat we nog wat van deze duiven willen aanschaffen voor het kweekhok dat binnen kort gebouwd gaat worden en dat gaat zeker goed komen, daar heb je duiven vrienden voor. Het is voor onze nieuwe maat Ton even wennen om op het landje te zitten in plaats van in de kruidenwijk. Ik heb Henk al vaak horen zeggen, ga je niet hechten aan een duif want er wordt er bijna elke dag wel èèn gepakt door de roofvogels. Woensdag was het de dag dat er een ploegje van 10 jonge duiven voor het eerst naar buiten mochten. Voor Ton was dit net even spannender als voor ons. Wij weten inmiddels wel zeker dat er een rover tussen duikt alleen niet wanneer. En, ja hoor. Twee aanvallen achter elkaar en geen jong meer te zien, Ton zwaar teleurgesteld. De volgende dag maar wat oude duiven los gelaten en af en toe kwam er een jong mee terug. Daar is er ook weer èèn van gepakt maar uiteindelijk zijn er toch weer zeven van de tien terug gekomen. Maandag gaan de jonge duiven er weer uit. Hoop maar dat het dan meevalt met de roofvogels anders loopt onze nieuwe maat binnen kort met een maagzweer in het rond. Zaterdag nog even naar onze eigen club geweest voor de prijsuitreiking. Jammer dat er toch weer een ploegje leden niet de moeite neemt om even langs te komen maar het is niet anders. Het bestuur en de dames achter de bar hebben er weer veel werk van gemaakt en ondanks dat het ploegje wat aan de kleine kant was. Hebben we het wel weer even gezellig gehad.

Week 5

Ik wil eerst nog even terug komen op een stukje van twee weken geleden, er zijn verschillende vragen gekomen over waarom het ploegje winterjongen bij ons de tweede ploeg gaat worden. De ploeg jongen die het wat later in het seizoen zouden moeten gaan doen. Ook Ton vroeg het zich af die dit jaar onze jonge duiven gaat doen. Hij dacht dat het een schrijf foutje was maar dat is niet zo. De winterjongen houden we schemerig en worden niet echt verduisterd. Zoals bekend houden de echte winterjongen zelf de pennen al langer vast. Het ploegje jongen wat hierna komt moet wel verduisterd worden anders heeft het geen zin om de laatste vluchten te spelen met deze duiven. Stel je stopt met het verduisteren op de langste dag 21 juli. Een beetje ouderwets maar de meeste liefhebbers doen het zo dan zijn de winterjongen ongeveer net zo ver met de pennenstand als de latere jongen. Je zou zeggen dan kunnen ze toch bij elkaar maar dat is nou juist waar veel liefhebbers de mist mee ingaan. Na het stoppen van de verduistering hebben deze jongen veel meer voer nodig als de winterjongen van een ronde later. De winterjongen krijgen dan te veel voer als ze door elkaar zitten of de latere ronde komt voer te kort. Allemaal ten koste van de uitslagen en verliezen. Het rondje met winterjongen hebben we al laten enten voor paramixo en herpes. Dit enten doen we altijd voordat ze de eerste keer naar buiten gaan. We wachten na het enten nog even een paar dagen en als het weer niet te helder is gaan ze in kleine ploegjes naar buiten. Altijd spannend en gewoon verstand op nul zetten wanneer je de jongen duiven voor het eerst naar buiten laat gaan. De prijsuitreikingen zijn in deze tijd in volle gang en vallen helaas wel eens dubbel in een weekeind. Ook deze week waren er weer twee te gelijk. Het samenspel van Lelystad had de uitreiking zaterdagmiddag en de afdeling 7 midden Nederland op de zelfde middag. Jammer genoeg moet je dan een keus maken. We hebben toen besloten om naar de afdeling te gaan en dat was geslaagd. Het is een behoorlijk stuk rijden naar Asperen maar dan zie je gelijk wat een enorme overvlucht we hebben in de afdeling. In de zaal waren alle plekken bezet. De opkomst was gelukkig prima en de huldigingen zeer goed georganiseerd. Alles verliep vlot en volgens het schema. Het viel ons wel op dat de meeste kampioenschappen zoals gewoonlijk toch wel op de korte afstanden zijn gevallen. Het is dan wel weer iets om trots op te zijn dat wij een paar keer het podium op mochten. Wetende dat we op Lelystad na de langste afstand hebben en dat wist de voorzitter v/d Veer ook mooi te verwoorden. De generaal kampioenen gingen met een prachtige vaas naar huis mooier als die van de ZLU en 120 km korter om hem op te halen. O ja, we zijn druk met de tekeningen voor de nieuwe kweekhokken. Het is de bedoeling dat eind van deze maand het materiaal binnen is en dan kunnen we gaan beginnen met de bouw. binnenkort meer hierover.

Week 4

Lekker druk maar nuttig weekje, we hebben op het landje een hoop werk verzet in de hokken en er stonden nog een paar afspraken en hokbezoeken. Een hele leuke afspraak was bij ome Barend, een echte Amsterdammer die zijn hele leven in het hartje van de Jordaan heeft gewoond en dat is iets wat hem ook nog steeds goed aan te horen is. Vorige week had ik een mail gekregen van zijn kleinzoon of het mogelijk was om voor zijn opa een hokje in de schuur te maken zodat hij weer wat duifjes zou kunnen gaan houden. Zijn kleinzoon Remco (14 jaar) is zelf weg van tropische duiven en sierduiven en volgens hem heeft zijn opa er veel verstand van dus het zou geweldig zijn om wat samen te doen. Ik heb met Remco in de muziekwijk van Almere afgesproken en we hebben het hele verhaal bij ome Barend thuis besproken. In eerste instantie hebben we Barend behoorlijk overvallen met het verhaal en duiven in de schuur gaat zeker niet lukken want daar moet de scootmobiel van zijn vrouw, tante Dien in staan. Zoals Barend zelf zei, ik moet geen duiven in de tuin met al die katten in de buurt. Dat gaat oorlog worden met de buren. Maar toen kwamen de foto boeken te voorschijn met de til en duiven die hij in de Jordaan heeft gehad. Zag ik plotseling een heel andere ome Barend. Na een uurtje kletsen bleek dat Barend ook de familie van mijn vorige compagnon Jan Kneppers goed heeft gekend en toen was het ijs helemaal gebroken. Barend zegt duiven horen niet in een tuin maar we kunnen wel op zolder een stukje afzetten dan maken we van het zolderraampje een uitvliegklep en van de tafel die eigenlijk bestemd was voor zijn electrische trein. Kunen weer wat broedbakken gemaakt worden. Ome Barend heeft me wel een paar keer gezegd ja ik doe het om die jongen een plezier te doen hoor. Het houdt hem een beetje van de straat en het is voor die gasten goed om te leren met beesten om te gaan. Ze hebben geen respect meer voor de dieren en zitten alleen maar op hun telefoon of achter de computer. Wanneer je tegen ze praat krijg je geen antwoord dan hebben ze van die dingen in hun oren en zo mopperde hij nog even door. Ik dacht nog, had ik maar een setje oordoppen bij me. We hebben een schetsje gemaakt hoe het zou kunnen worden en dat zag Barend wel zitten, sterker nog het leek wel of ome Barend ineens 10 jaar jonger was geworden. Ik hoor hem tegen Remco zeggen, jongen je opa is al 78 jaar. Ik kan nou nog goed de trap op komen dus laten we het ook maar niet uitstellen. Tante Dien was het er ook helemaal mee eens en de buren? Ja die hebben een vijverpomp kletteren daar horen ze ons ook niet over zeuren, trouwens ik jaag daar ook steeds een reiger weg dus dat is ook wel goed. We hebben een dag later (dinsdag) met het vallen van een pak sneeuw het materiaal gehaald en zijn begonnen met een vloerplaat en een wand te zetten. Ome Barend heeft me een handje geholpen en dat ging goed tot hij een borreltje of vijf op had. Daarna kreeg ik wel heel vreemde maten van hem door zoals een deur van bijna 3 meter. Kan misschien in de westertoren maar niet in zijn hokje ik kan voorlopig ook geen Andre Hazes of Willy Alberti meer horen maar het was reuze gezellig. Door de vele oude verhalen over de Jordaan en de duiven die ze kochten en verkochten op de Noordermarkt was het net of ik ome Jan Kneppers weer hoorde praten. Jammer dat hij hier niet meer bij kon zijn. Tegen de avond zat het meeste werk er op en Remco zat al op internet bij duivenhouden.com om van alles over sierduiven op te zoeken. Ik heb hem nog verteld dat hij precies tussen onze twee grootste concurrenten van Almere in de muziekwijk woont dus hoop dat hij met goede lokkers gaat beginnen om die mannen een beetje te plagen. Het was heel mooi om te zien hoe trots ome Barend op zijn kleinzoon Remco is en andersom helemaal. Door de heisa over onze Olympiade duif lijkt het wel of de melkers wakker zijn geworden. Henk wordt helemaal suf gebeld wat we nog hebben zitten uit deze lijn en veel vragen over de afstamming. Het middag dutje zit er voorlopig even niet meer in voor Henk en ik ben zelf blij dat we twee jaar geleden bij de NPO zijn mobiele nummer hebben opgegeven, lekker rustig zo voor mij. Jammer dat ik nog te jong ben voor een middag dutje. Ton is begonnen met het spenen van wat jongen. We hebben absoluut niks te klagen met de kweek. Er zijn ongeveer 80 jonge duiven geringd en als we het zo om ons heen horen gaat het zeker niet bij iedereen naar wens. Problemen met de jaarlingen die niet willen leggen of oude duiven met onbevruchte eieren en veel onrust in de hokken. Wat ook weer kapotte eieren geeft. Bij een paar liefhebbers de jongen dood in de schaal dus het gaat allemaal niet vanzelf. Woensdag even met Henk naar Urk geweest. Vader en zoon Jan Pieter Brands hebben van ons verschillende bonnen gekocht en we hebben afgesproken om even bij ze langs te gaan om mee te denken over de verluchting in het duivenhok. We waren er al bang voor dat het nieuwe gedeelte van Urk niet in onze oude tom tom zou staan en dat klopte ook maar dan zie je toch weer snel het verschil van mensen met bv Almere of Lelystad. Hier vragen we de weg aan een leswagen en we krijgen te horen dat het nog wel een stukje rijden is. De rij instructeur van de leswagen zegt gewoon volg me maar, ik breng jullie wel. Waar maak je dat nog mee, we zijn 20 min van huis en er is hier niemand gestrest ook moest ik nog even aan de woorden van ome Barend denken over de jeugd. Langs de dijk van het IJsselmeer zag je in Urk volop kinderen op de slee en zelfs op een golfplaat kwamen ze van de dijk af naar beneden. Je zag ze genieten van de sneeuwpret, in Lelystad en Almere hebben we geen slee gezien. Daar zitten ze te computeren met de cv op 20 graden. Maar goed nou dwaal ik af dus laten we het over de duiven hebben. Bij Jan Pieter jr zitten 16 koppels oude vliegduiven. We hebben verschillende duiven in onze handen gehad en er zit niet alleen kwaliteit, maar het ziet er ook nog eens zeer verzorgd uit. Een prachtige doffer die volgens mij het soort was van Henri van de Linde uit St.Jansklooster springt er echt boven uit. We hebben al eerder gehoord dat vader en zoon echte strevers zijn. Ze gaan voor een eerste plek en dan bij voorkeur op de dagfond. J.P junior zei zelf al, ik kan slecht tegen mijn verlies maar ben wel een eerlijke verliezer en dat is nou juist de mentaliteit die je moet hebben in de duivensport. Afgelopen zomer toen de wind naar het n/no draaide ging het met de prestaties wat minder. Het hok staat met de voorkant op het noord oosten,.Met 16 weduwnaars heb je maar heel weinig zuurstof nodig en is het belangrijk om de warmte die overdag in het hok komt. Voor de nacht zoveel mogelijk vast te houden dus te knijpen met de verluchting. De verschillen van de dag en nacht temperatuur zijn in dit hok te groot omdat het plafond te open is, met een wind op de achterkant is het niet zo`n probleem maar op de voorkant wel. Het moet dan ook echt in de verluchting worden gezocht wanneer je tenminste zeker weet dat er geen fouten met voeren gemaakt word. Ik weet zeker dat we dat laatste uit kunnen uitsluiten bij deze liefhebbers. Aan de verluchting moet dus wel even gewerkt worden en daar laten ze geen gras over groeien. Zaterdag kreeg ik een mail dat de eerste afdeling al grotendeels gedaan is daar uit blijkt maar weer dat ze er bovenop zitten. Om op Urk bij de top te vliegen moet je van goede huizen komen maar we gaan ze lezen. Onderweg naar huis met een prachtige gerookte zalm in de achterbak zei Henk, ik ben blij dat er wat jongen van ons naar de fam Brands gaan. We hopen ook echt dat er een topper tussen zit het is ze gegund.

Week 3

Afgelopen Maandag hebben we met elkaar besproken hoe we het nieuwe seizoen ongeveer aan gaan pakken. Daar bedoel ik mee, hoe we de afdelingen in kleine ploegjes op kunnen gaan delen. Waarom in kleine groepjes, om de vorm op verschillende tijdstippen op te kunnen wekken. Niet iedereen heeft hier de ruimte voor maar die mazzel hebben wij wel. We gaan er maar vanuit dat de duiven het hele seizoen gezond zijn en dan draai je automatisch al lekker mee maar daar pak je nog niet die hele vroege duif mee. Gezond zijn is nog geen vorm dus het gaat erom wanneer is er vorm en hoe en hoe lang hou je die vorm vast. Als de vorm er is gaat het melken pas echt beginnen. Er mag dan geen foutje meer gemaakt worden met voeren, verduisteren of bijlichten. Het in vorm krijgen van een duif is minder moeilijk als de vorm uitstellen tot een bepaalde periode of vlucht. Als het lukt om met het eerste ploegje oude duiven het seizoen goed van start te gaan dan gaat het ook al weer een stuk makkelijker worden met de jonge duiven. Met genoeg goede oude duiven op het hok en met een gezonde ploeg jongen is het dan ook geen probleem om de toekomstige weduwnaars wat minder te sparen. De jonge duiven in vorm verspeel je niet snel meer en komen na een vlucht met een slecht verloop ook veel beter nog thuis. Het is de bedoeling om de jonge duiven in twee afdelingen te spelen en om de 2de ploeg die eigenlijk bij ons de oudste zijn wat later in vorm te brengen. De afdelingen van het jonge duivenhok zijn geschikt gemaakt om op de deur te spelen. Het is er al een paar jaar niet meer van gekomen om op de deur te spelen maar nu met Ton erbij zijn de taken beter verdeeld, dus gaan we het weer proberen. Het is niet dat de jongen veel harder vliegen maar knallen wel als weduwnaars naar binnen met deze methode. Ook een voordeel is dat de jonge doffers gelijk met de weduwnaars los gaan en houden zo de oude doffers met trainen in de lucht, hetzelfde met de duivinnen. Duiven die geen vorm hebben spelen we dit jaar niet of het moet puur alleen zijn als het gaat om invliegen en kilometers maken voor de grote fond. Dit is ook het geval met duiven die vijf pennen hebben gestoten, zodra de zesde pen gaat vallen gooit de duif de dekveren dus zijn ze kansloos en daar wil je niet op gaan zitten wachten, we worden strenger. De kweekduiven worden overnieuw gekoppeld, zes goede vliegdoffers (waarvan 5 uit de 702/701) die zich hebben bewezen en duifkampioen zijn geweest of teletekst hebben gevlogen. Gaan we nu koppelen met de kweekduivinnen. We doen hetzelfde met de bewezen vliegduivinnen die nu op leeftijd zijn om tegen de doffers uit het kweekhok te zetten. Eerlijk gezegd was het de bedoeling om dit een week of vier later te doen maar op verzoek van onze Poolse vrienden gaat het deze week worden. Dat er een beetje winterweer aan zat te komen hebben we gemerkt aan de roofvogels. Met het zachte regenachtige weer was het even rustig met de roofvogel aanvallen maar dat is met een weekje wind uit het oosten en een paar graden vorst gelijk weer raak. Er zijn weer een paar jaarlingen gepakt en natuurlijk precies die duiven die op het nest zaten. Uit angst voor de roofvogels zitten onze duiven nu ook regelmatig op het dak bij Bert de Klerk. Bert woont een kilometer of twee bij ons vandaan of het komt omdat hij onze duiven stiekem pinda`s voert op zijn dak. De jonge duiven die bijna zelfstandig zijn en nog op de grond lopen met wat duivinnen doen het geweldig. We zijn deze week begonnen met het kweekvoer te mengen met het jonge duivenvoer van Vogro. Door het jonge duivenvoer zit er wat meer fijn voer in de bak en pikken ze eerder wat voer mee met de duivinnen. Iets wat makkelijk is, kan toch nog moeilijk worden als alles langs mekaar heen loopt. We hebben al diverse malen doorgegeven dat de 333 niet meer in ons bezit is en dus ook niet naar de olympiade kan gaan vrij simpel toch. Tot onze verbazing staat hij bij de NPO nog steeds op de lijst en we krijgen allerlei info binnen over het vervoer, verzekering, keuring enz. We zijn apentrots op de prestaties van deze doffer en ook dat er met deze bloedlijn een goed hok is opgebouwd. Maar voor ons is het belangrijkste dat ook al zit hij ver weg. We nog steeds jongen terug kunnen krijgen, daarom gaat zelfs zijn vaste duivin binnenkort ook naar Polen. Het is natuurlijk een hele eer om naar de olympiade in Polen te mogen gaan maar zoals Henk zegt, het is hier al koud genoeg. Misschien zijn we wel weer te nuchter voor al die rompslomp.

Week 2

Voor de jonge duiven die tussen de kerst en oud jaar zijn geboren heeft Ton de hokken piek fijn in orde gemaakt. De duifjes van 2 weken oud zijn met wat duivinnen naar deze hokken verhuist en de doffers van deze koppels blijven nog met èèn jong achter in hun kweekhok. Om wat tijd te rekken verkleinen we de jonge duiven die bij de doffers liggen. Wanneer een jong ongeveer 15 dagen oud is gaat het naar de duivinnen en krijgt de doffer weer een jong terug van een dag of vier jonger. Inmiddels zijn er al een stuk of 60 jongen geringd en het gaat nog steeds naar wens. Natuurlijk hebben we de weergoden mee en hebben we nog steeds geen winter gehad dus je zou zeggen dan moet het ook wel goed gaan maar toch niet voor iedereen. Op verschillende hokken zijn er alweer problemen soms gaan jonge duiven van een paar dagen dood in het nest. geen eieren bij de jaarlingen of eieren onbevrucht en dit zijn niet alleen liefhebbers waar je het van kan verwachten maar ook van een paar goed spelende hokken. Van twee van deze goed spelende melkers weet ik dat ze vorig jaar dezelfde problemen hebben gehad met pap jongen die dood gingen. Ook weten we dat ze ruim voor het koppelen alles na hebben laten kijken en is de mest ook op kweek gezet. De duiven zijn overal voor gekuurd en geënt maar nu is het weer hetzelfde liedje en ik snap best dat ze daar moedeloos van worden. Nog even langs geweest bij de liefhebber in Noord Holland waar we een paar maanden geleden hebben geholpen om de boel opnieuw op te pakken. Ik had al een week of drie niks meer van zijn nieuwe hokverzorger gehoord en dat was al geen goed teken. Dat klopt ook wel want de hokverzorger zit weer thuis op de bank en van al onze afspraken is er ook totaal niks van terecht gekomen. Ik ben nog even met zijn vrouw door de hokken gelopen, de timmerman die bezig is geweest heeft echt vakwerk afgeleverd maar achteraf is het allemaal tijd en geld verspilling geweest. Zoals zijn vrouw zelf zegt deze man is zo super eigenwijs het licht brand dag en nacht in de hokken. Op de vloer ligt het vol met pinda`s en in alle hokken zit weer verwarming enz enz. In de afdeling die bestemt was voor 16 koppels Vitesse duiven telde ik nu alweer ruim 21 koppels en zo was het in alle afdelingen. Het enigste wat hem wel goed is gelukt, dat is mijn dag verzieken. Hij heeft ons nog niet zo lang geleden gevraagd of hij een bod kon doen op 4 doffers uit de 702 maar dat kan hij wel vergeten. We zijn echt klaar met deze man. Ja en dan komen er via de mail en telefoon allemaal felicitaties omdat de 333 is uitgenodigd voor de Olympiade in Polen we waren van de week al eerder gebeld door de NPO met wat vraagjes maar dit wisten we nog niet. Zaterdagmiddag nog naar Soest geweest voor de prijsuitreiking van regio A. De regio heeft het net even anders aangepakt als voorgaande jaren met een ander bestuur. Voorzitter Dennis Krol heeft samen met Roy Vos, Bert de Graaff en Mandy de schouders eronder gezet en met succes. Belangrijk is dat het een redelijk jong bestuur is en zelf ook goede melkers zijn dus weten waar ze het over hebben. Het uitreiken van de prijzen ging lekker vlot en de kleine bonnenverkoop van tien bonnen wist Geurt Doppenberg toch weer goed aan de man te brengen met ruim honderd euro gemiddeld. Wat we zelf belangrijk vinden is dat we op deze manier een beetje meer contact krijgen met de liefhebbers van A2. Vaak lees je wel de namen in de uitslagen maar heb je geen idee wie het zijn. Het valt ons wel op dat er bij de kampioenen steeds meer jongere liefhebbers met de bordjes naar huis gaan met als voorbeeld natuurlijk Robin Richter. Robin is gewoon de beste van Nederland met de jonge duiven deze jongen kan niet genoeg in het zonnetje gezet worden.

Week 1

Een nieuw jaar, een nieuw seizoen en met de nieuwe combinatie nieuwe kansen. Henk was nog even naar de tentoonstelling geweest op Urk. De verenigingen op Urk staan er om bekend dat er veel gedaan wordt voor de jeugd liefhebbers en hebben zoals altijd mooie prijzen voor de loterij. Ook dit jaar was het weer gezellig druk en dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te gaan blijkt wel hoe dit jaar duiven gekeurd zijn. Pieter Woord heeft de duiven gekeurd door een cijfer te geven tussen de 6 en 10. Duid met het hoogst aantal punten is de beste, heel simpel en iedereen is tevreden. Zo kan het ook. De laatste dag van het jaar, jonge duiven die met de kerstdagen zijn geboren groeien als kool. We hebben dan ook maar even de ringen commissaris Bert de Graaff gebeld dat we met de ringen niet kunnen wachten tot de nieuwjaarsreceptie op 4 Januari maar dat we ze morgen op nieuwjaarsochtend even komen halen, geen probleem natuurlijk. Belofte maakt schuld in die zin dat ik eindelijk wat over Ferry ga schrijven. Stads en club genoot Ferry de Kok is een duivenmelker die in de zomer van 2017 na 30 jaar is gestopt met zijn mooie stam met Pica duiven en vervolgens postduiven heeft aangeschaft. Het verschil tussen Pica’s en Postduiven is zoals hij zelf zegt erg groot. Met de Pica duiven heeft Ferry bijna nooit zieke duiven gehad, wat met de postduiven wel even iets anders is zoals we allemaal wel weten. De start ging dan ook moeizaam, Ferry had de pech dat het ploegje zomer jongen met de natour het circo virus kregen en heeft helaas het rondje postduiven moeten ruimen. Van Paul van Steenbergen heeft Ferry toen wat duiven over gewend en in 2018 is hij begonnen met wat jonge duiven van clubgenoot Bert Visser en ons. Om teleurstellingen te voorkomen leek het ons voor Ferry het beste. Om te beginnen met jonge duiven waar wat fond doorheen zijn gekruist. Ook omdat het nog niet helemaal duidelijk was of Ferry een fond of Vitesse man zou gaan worden. De jongen postduiven van ons raak je niet zo snel kwijt zoals echte vitesse duiven en ze zijn weer goed terug te zetten tegen snelheid of de overnacht. Afgelopen seizoen heeft hij dan ook een leuk ploegje met duiven over gehouden en heeft netjes mee gedraaid in de club waar ze hem trouwens rollade Ferry noemen (geen idee waarvoor). Als Ferry zelf geen duiven mee heeft is hij bij ons een vaste supporter. Hij kan dan ook genieten als hij de duiven ziet vallen bij ons. Ferry luistert alleen maar naar wat hij wil horen en leest ontzettend veel over de duivensport. Laat een ander graag praten en zegt zelf weinig. Voor veel beginnende duivenmelkers is het voeren en selecteren van de duiven meestal het grootste probleem voor hem totaal niet. Misschien komt het door zijn ervaring met de Pica’s of heeft hij het echt in de vingers zitten? Ferry laat zich dan ook niet gek maken door alle verhalen en maakt een plan wat het beste bij hem en bij zijn drukke werk past. Vaak heeft hij dan ook nog een A en een B plan. Ook een sterk punt van Ferry is het vooruit denken. Het viel ons op dat hij vorig jaar al met 2020 bezig was en zo hoort het ook. In het seizoen van 2018 hebben we de afspraak gemaakt om de koppels waar Ferry niet echt de jongen van wil hebben gelijk te koppelen met onze tweede ronde van de kwekers zodat hij voor een schappelijke prijs de eieren over zou kunnen leggen onder zijn eigen koppels. Zo gezegd zo gedaan, op nieuwjaarsdag heeft hij ze van een paar kweek koppels uitgezocht en zijn de eieren naar de kruidenwijk verhuist. Door zijn kennis hebben wij ook weer wat geleerd over het vervoeren van eieren. De beste manier blijkt te zijn om het te doen als de eieren niet ouder zijn als vier dagen broeden of vier dagen voor het uitkomen. Nooit geweten dus ook geen rekening mee gehouden terwijl we vaak eieren uit Belgie hebben meegenomen. Dat is altijd goed gegaan maar er zijn nou eenmaal mensen die altijd mazzel hebben. De jongen die uit de eieren komen die Ferry heeft meegenomen zijn pure snelheid duiven en voor volgend jaar weer prima terug te zetten tegen zijn eigen duiven. Meeste mensen nemen Ferry niet zo serieus door de wat onnozele antwoorden die hij kan geven en door de filmpjes die hij op de whatsApp stuurt maar hij weet wat hij doet en let maar op die vliegende meubelmaker gaat nog een concurrent worden. Van de nationale sector 3 winnaar op Bergerac de 393 hebben we een dubbele ronde gekweekt. We hebben de 393 eerst op een prachtige duivin van Pieter Woord gezet. De duivin van Pieter is uit de lijn van de beroemde Bami hap en daarna tegen onze eigen Mont de Marsan duivin die een 13e internationaal vloog bij de ZLU. Van het laatste koppel brengt hij nu zelf de jongen groot (zie foto). We laten Ton zoveel mogelijk de jonge duiven ringen om er een beetje handigheid in te krijgen en dat gaat steeds vlotter. Het verraste me om Henk en Ton te horen praten over Barcelona. Niet dat ze samen op vakantie willen maar ik heb begrepen dat ze wel serieus een paar duiven willen spelen op deze klassieker. Zeker voor Henk zou dit weer een uitdaging zijn we hebben de duiven er voor zitten dus waarom niet. Zolang ik maar niet mee hoef naar Limburg om een vaas op te halen.😀

Week 52

De jaarlingen die afgelopen week zijn gekoppeld hebben we voor het eerst maar weer eens buitengelaten. Laatste weken zijn er i.v.m de roofvogels geen duiven meer buiten geweest maar vanwege het zachte weer toch maar de stoute schoenen aangetrokken en het duivenhok open gezet. De 2e dag van deze week hebben we gezien dat er een duif is gepakt door een sperwer en op de 4e dag is er nog een duif gevonden bij het tuincentrum van Almereplant die zwaar gewond was. Maar voor de duif een geluk bij een ongeluk want laat nou net vriend Nico langskomen om zijn rollades te laten braden voor de kerst. Hij vroeg of hij de gewonde duif mocht hebben om op te lappen. Het genezen van de wonden doet hij trouwens met suikerwater en niet met wondzalf en als het lukt (en dat gaat hem lukken) maken we er een koppeltje van. Zo kan hij zelf wat duifjes gaan kweken om rond het huis te laten vliegen en hebben we er weer een duivenmelker bij. Ik heb hem al horen zeggen dat in plaats van een hoekje in de schuur ook wel op de vliering een mooi duivenhok gemaakt kan worden dus het blijft waarschijnlijk niet bij een koppeltje. Voor het laatst dat Nico heeft gevlogen in een vereniging, gingen de gummi ringen nog in een busje. Wel een poosje terug dus. Ik weet nou al wat zijn volgende vragen zullen gaan worden. Wat kost een moderne klok en hoeveel is tegenwoordig de contributie ( wie weet). Eerste kerstdag, de aangepikte eieren zijn aan het uitkomen (zie foto) dat gaat allemaal zoals gepland. Bij de vliegduiven hebben we nooit het licht aan met de kweek, bij de kwekers wel maar niet lang. Het licht van de kweekhokken gaat aan om 06,00 uur in de ochtend tot 16,00 uur ‘s middags. Waarom zo kort, nou dat is simpel. Als er in de avond bij de kweekhokken licht brandt dan hebben de vliegduiven er last van omdat de hokken tegen over elkaar staan. Wanneer het licht bij de kwekers uit gaat om 16 uur dan is het nog even schemer dus is het niet in èèn keer donker en kunnen de duiven nog makkelijk het nest terug vinden. Dan kun je zeggen daar zijn toch dimmers voor. Natuurlijk er is van alles te koop en er zijn boeken vol over geschreven maar dit bevalt ons prima en hier stappen we niet van af. En als er wel iets fout gaat dan bestaat de combinatie tegenwoordig uit drie man dus kan ik die andere twee de schuld geven. 😉 We lopen voor op schema, Ton heeft een afdeling van het jonge duiven hok klaar gemaakt. Hier worden de vliegduivinnen met een jong van 15 dagen naar toe verhuist om de jongen verder groot te brengen. Dit gaat al vanaf 10 Januari gebeuren. Stap voor stap proberen we Ton zoveel mogelijk uit te leggen hoe het naar ons idee zou moeten. Maar net zo belangrijk is het voor hem om te weten hoe het niet moet. Waar wel veel liefhebbers binnen en buiten het seizoen de fout mee ingaan. Daar is het landje een mooie leerschool voor want we hebben veel aanloop van duivenmelkers en Ton zal moeten gaan wennen aan alle verhalen. Het valt wel weer op dat de spelers die geen platte prijs vliegen de sterkste verhalen hebben tegen Ton. Hij begrijpt nu ook dat veel grote kampioenen ook grote leugenaars zijn en dat je van hun echt niks wijzer gaat worden. Maar wij leren ook weer van Ton. We hebben in een week tijd een complete schoonmaak cursus van hem gekregen het èèn moet met bleek het ander met Dettol. De sponsen zijn niet goed, de emmers mogen niet rond zijn en alle hokken krijgen een eigen stoffer en blik met een eigen krabber. Ik ben bang dat we ook nog wel van die blauwe hoesjes om onze schoenen moeten doen als we een hok binnen gaan. Dat is voor Ton en Henk geen probleem maar met maatje 47/48 wel, denk ik. Zoals gewoonlijk hebben we weer een paar duivinnen die geen doffer toe laten op de eieren en zelf willen broeden. Dit heeft zijn voor en nadelen. Het nadeel is dat we deze duivinnen geen 2 jongen laten groot brengen dus we moeten eieren gaan overleggen. Niet echt een probleem maar het kan wel eens beroerd uitkomen. En dan nog een nadeel, de doffer die geen kans krijgt om op het nest te gaan zitten wil wel eens een bak er naast proberen te pakken met alle gevolgen van dien. Maar dan het voordeel, bij ons zijn het steeds duivinnen uit de 702 lijn dus geschikt voor de fond. Van deze duivinnen maken we een notitie dat ze fel op het nest zijn. Henk gaat ze dan op de overnacht op een eitje spelen. Het is even werk omdat we weduwschap spelen maar wel meer kans op een vroege duif of misschien wel een nachtvlieger. Bij de vliegduiven op het snelle hok is het mooi om te zien hoe de baasspelers bezig zijn. Niet iedereen kan er tegen maar wij vinden het geweldig. De doffers met een vaste broedbak hebben ook op de grond een plek weten te bemachtigen en zitten daar op het nest. Op deze manier vergroten ze het territorium en de niet broedende partner maakt dan gebruik van de broedbak als zitplaats. Als de doffers weer op weduwschap staan zitten ze weer gewoon in hun eigen bak maar het hoekje op de grond is altijd weer goed te gebruiken. Voor wat extra motivatie als het wat minder gaat in het seizoen.

Week 51

Maandag duivenvoer wezen bezorgen bij Willem een duivenmelker met al 46 jaar te veel duiven. Willem heeft niet alleen duiven. Voor de gezelligheid loopt er van alles in het rond wat eigenlijk op een kinderboerderij thuis hoort. Willem vertelde mij dat het niet lekker ging met de winterkweek. Er zijn veel duiven die van de eieren af zijn gelopen en dat is iets wat hij nog nooit heeft meegemaakt. Zelf denkt Willem dat het door de muizen komt. Nou is het natuurlijk niet ideaal om muizen in het hok te hebben maar ik heb nog nooit een duif meegemaakt die er bang voor is. Dus wat gaat er fout bij Willem en dat is me nogal wat. Iets wat gelijk opviel is dat de nesten veel te hoog zijn. Door het vele stro rollen de eieren er uit. Alleen bij Willem waren de eieren koud maar lagen nog wel in het nest. De duiven waren erg schuw en als je in de buurt van de bakken komt. Lopen de duiven van het nest af. Dit gebeurde zelfs al direct bij het binnen komen van het hok. Ook op de grond zijn veel nesten gemaakt die de doffers willen verdedigen en daardoor ook steeds van het nest lopen. De duiven voelen niet goed aan en ze zijn zelfs aan de lichte kant. Voor het koppelen is er nog een mest onderzoek gedaan dus ga ik er maar van uit dat ze geen wormen hebben. Ja, dan ga je dus alles een beetje met hem doornemen en dan is het best wel een wonder dat er nog eieren over zijn. Hoe voer je vraag ik, alleen in de ochtend 25 gram per duif omdat er geen voer in de bak mag blijven voor de muizen. Ze hebben toch nog geen jongen dus dat is voldoende volgens Willem. Ik laat het hem zien dat bij het geven van een handje voer het hele hok met duiven op de voerbak afstormt van de honger. Ook dan lopen de duiven weer van het nest af. Daar komt nog bij dat in de winter de duiven zichzelf warm houden door de verbranding van het voer. Iets wat de duiven in dit geval toch echt te weinig krijgen. En dan komt het, als het donker is gaan er twee katten het hok in om de muizen te pakken. Volgens Willem doen ze de duiven niks. De duiven zijn het gewend volgens Willem maar als er nu een muis in een broedbak zit, vraag ik. Ja dan pakken ze die muis ook zegt Willem. Dus de kat springt in de nestbak achter een muis aan. De broedende duif springt van het nest af maar kan in het donker niet meer zijn nest terugvinden. Schets ik een mogelijk scenario. Tot overmaat van ramp blijkt het dat de duiven vol zitten met rode luis. Dat is overigens niet zo verwonderlijk vanwege hokken vol met kippen naast de duiven. Wat moet ik nou gaan doen vraagt Willem aan mij, het is juist zo mooi die winterjongen. Beste wat je kunt doen zeg ik, is alle eieren in de vuilnisbak gooien en dan het duivenhok vrij van muizen – en de duiven vrij van luizen maken. Goed het hok ontsmetten stro eruit halen en wat beukensnippers op de grond strooien. Ondertussen de doffers van de duivinnen scheiden met de wetenschap dat Willem in het seizoen ook al op het nest speelt. En ervoor zorgen dat de duiven eind Februari begin maart weer gekoppeld kunnen worden dan nog het belangrijkste. Veel meer gaan voeren aan je duiven dan verdien ik ook nog wat als verkoper van duivenvoer 😉 Afgelopen Maandag het hokje met jaarlingen gekoppeld er zitten nu twaalf koppels in. Eerst was het niet de bedoeling dat we dit zouden doen omdat we van diverse aangeschafte duiven nog geen stambomen hebben. Zonder afstamming fokken we niet met duiven. Maar zoals Henk zegt, koppel de jaarlingen gewoon want dan kan de tweede ronde van de kwekers er mooi onder. Henk had hiermee wel weer gelijk. Op het landje en bij Henk thuis gaat het super met de kweek. Alle duiven zitten op eieren en tot nu toe nog geen kapotte of onbevruchte eieren. We hebben bewust van de bewezen koppels en van de duiven waar we veel van verwachten de eerste ronde eieren overgelegd en deze gaan de komende week alweer de tweede ronde eieren leggen. Een paar prachtige doffers die we van Geurt Doppenberg hebben (zie foto) zijn gekoppeld aan jonge duivinnen die al gekruist zijn met onze eigen lijn. Met name de Magic en de Silver lijn doen het goed tegen de Pollen. Voor de tweede kweekronde gaan deze doffers van Geurt weer terug tegen hun eigen vaste duivin. 1e kerstdag zullen de eerste eieren alweer uit gaan komen. Zo langzamerhand worden er tussen de kerstkaarten door ook de namen van de kopers bekend die de door ons geschonken bonnen hebben aangekocht. Fijn om te horen dat de bonnen in het algemeen zijn gekocht door goede liefhebbers en zelfs door enkele kampioenen zowel voor de snelheid als overnacht vluchten. Donderdag nog even met onze nieuwe maat ,Ton Stenekes’ wat dingen doorgenomen. Moet zeggen, we hebben alle drie een heel goed gevoel met deze combinatie. Ton is pas het vorige seizoen met postduiven begonnen. Met een klein ploegje jonge duiven is hij in de vereniging van Laren in de B poule kampioen jonge duiven geworden en heeft bijna geen jonge duif verspeeld. Ton is heel leergierig, vraagt veel en ziet alles wat ook de reden is van zijn goede start mede dankzij Henk v/d Linden. Henk v/d Linden heeft Ton vanaf het begin in zijn duivencarrière bijgestaan met raad en daad en daar heeft Ton zich supergoed aan gehouden. Iets wat heel moeilijk is voor een beginnende liefhebber lijkt mij. Luisteren naar èèn man is echt belangrijk anders kom je in het gekkenhuis terecht met al die verschillende meningen. Het is voor Ton wel even moeilijk om voor deze overstap naar onze combinatie te bedanken bij de vereniging in Laren. Waar Ton het prima naar zijn zin heeft gehad maar dat begreep het bestuur in Laren volledig. We hebben Ton tijdens de tentoonstelling van de Flevocourier in Lelystad voorgesteld aan ons bestuur. Met zijn Amsterdamse humor gaat Ton zijn draai wel vinden in onze duivenclub. Dat Ton er geen gras over laat groeien was de volgende ochtend wel duidelijk. De hokken die leeg staan zijn weer brandschoon en de drink en voerbakken zijn weer helemaal als nieuw om te zien. Dat is voor ons en voor de duiven wel even wennen.

Week 50

We beginnen deze week maar eens met wat boze gezichten maar daar wen je ook aan. Vorige week hebben we laten weten dat er volgende week drie koppels naar Polen gaan. Uit deze koppels zijn diverse toppers gekomen bij ons en in Polen. Vier van de zes duiven komen uit zoals wij het noemen ‘de Hongaren lijn’ en zijn al bijna 10 jaar oud. Zelf hebben we er genoeg nazaten van zitten. De jongens in Polen zijn bloedserieus met de duiven bezig en willen wat echte Pollen hebben om terug te koppelen. Het is natuurlijk een gok om duiven van deze leeftijd te verhuizen maar dat risico nemen ze graag. We weten dat deze mannen het maximale uit de duiven weten te halen en regelmatig komen er goede duiven weer terug onze kant op waar wij ook weer sterker door zijn geworden. Het is dus een kwestie van elkaar wat gunnen en dat is wederzijds. Maar nou komt het, maandag zijn we gebeld door Robert uit Utrecht. Hoe ik het in me hoofd haal om deze koppels te verkopen naar Polen. Deze koppels had hij dus ook wel willen hebben. Op het landje ook twee man met precies het zelfde liedje, zwaar beledigd. Nou kan ik het me van Robert nog wel voorstellen dat hij gepikeerd is en die kan best langskomen voor wat Pollen maar zoals ik al zij. Het is een kwestie van gunnen en ik zou niet iemand weten wie we het meer gunnen als onze twee Polen. En zo gaan we het ook met de ronde winterjongen doen het is voor ons belangrijk waar ze heen gaan en wie de liefhebber is. Als het iemand is die we het niet gunnen of waar we van weten dat ze er niet mee om kunnen gaan dan zijn ze gewoon niet te koop. Jonge duiven kweek je, speelt ze en selecteert je want een goed hok met duiven koop je niet. Je krijgt ze niet maar dat bouw je zelf op en dan moet het ook nog een duif zijn wat bij jou past. Pas dan kan het wat gaan worden. Bij de Flevocourier in Lelystad is er dit weekend de jaarlijkse tentoonstelling. Voor ons is het nu moeilijk om duiven uit te zoeken omdat alle koppels op eieren zitten. We zijn met de eieren maar wat aan het schuiven gegaan en hebben een viertal bij elkaar gezocht. Zeker geen winnaars maar goed genoeg om niet helemaal voor joker te staan. De tentoonstelling zelf was op zich geslaagd er is weer veel werk van gemaakt. Alleen wel jammer dat bijna de helft van de leden niet even een paar duiven komen inbrengen. Een probleem opgelost? We hebben het er al vaker over gehad wanneer we harder willen gaan vliegen dan moeten er veel dingen veranderen op het landje. We weten dat we de duiven er voor hebben zitten en zijn ook tevreden over de resultaten van 2018. Maar voor ons gevoel is het bekende cirkeltje niet helemaal rond en is er veel meer uit te halen. In een stap terug doen hebben we alle twee geen zin dus we maken het ons zelf best wel moeilijk. Sterker nog op deze manier willen we niet nog een jaar verder. Door omstandigheden hebben we in het nieuwe seizoen nog minder tijd voor de duiven dan afgelopen jaar. Dus of het vliegprogramma wat we willen vliegen wordt aangepast of we gaan de combinatie versterken. Dat laatste proberen we al een poosje maar het is moeilijk om iemand te vinden die er een beetje bij past. De taken moeten beter worden verdeeld en het zou mooi zijn als we ook het kweken wat meer uit handen kunnen geven. Nou is vanaf de tweede ronde kweken het probleem met de kwekers opgelost daar komen we later nog op terug. De combinatie versterken lijkt ook te gaan lukken. Donderdag hebben we een laatste gesprek met duivenvriend Ton om zeg maar de puntjes op de i te zetten en dan komen we daar gelukkig ook uit. Het is de bedoeling dat Ton met de jonge duiven gaat spelen, Henk met de overnacht en ikzelf met de rest van de duiven. Volgende week wordt het allemaal wat duidelijker en dan komt vanzelf onze motivatie weer een beetje terug want die is ver te zoeken op dit moment.

Week 49

Vorige week hadden we al aangegeven dat de kweekkoppels van de Vitesse/mid en dagfond duiven echt klaar zijn voor de winterkweek, ze breken de tent af’ zelfs de zomer jongen die zijn aangevuld doen er al aan mee. We weten uit ervaring dat de Nelles v/d Pol duiven erg lastig kunnen zijn dus we hebben met de voorbereiding al bewust geen snoepzaad, hennep, eivoer en zelfs geen kweekvoer gegeven. De duiven staan nog gewoon op Vogro rui/rust voer en zelfs het licht staat er nog niet op. Bij deze koppels zijn we ook verplicht om de nestmatjes aan de onderkant met een stukje dubbelzijdig tape vast te plakken aan de broedschaal anders gaat het zeker eieren kosten. De Pollen zijn gekoppeld met de duiven die bij Geurt Doppenberg en Henk Joffer vandaan komen. Zeg maar de basis van de 333 en met deze koppeling hebben we succes maar we proberen altijd weer wat nieuws. Zo is de lijn van de 333 en ook enkele Pollen tegen enkele Lambrechts duiven gezet. Waarom doen we dat want je zou zeggen, is goed dan niet goed genoeg. Echt niet want we blijven streven naar perfectie. Met de inbreng van de Pol duiven op de lijn van de 333 komt er iets meer rug in. De duiven zijn iets sterker en tonen in het hok wat meer karakter (lastiger) maar het is geen vooruitgang voor snelle vluchten met een windje mee. Wanneer je in Almere zit dus op Lelystad na op de verste afstand van de afdeling 7 dan moet je het juist hebben van de snelle vluchten voor een vroege duif in de afdeling. De meeste melkers beweren dat je daar geen rekening mee hoeft te houden een duif waait toch wel naar huis. Dat klopt ook maar 95% komt uit de verkeerde hoek. De duiven zijn te ver door gevlogen of vliegen mee met de grote klat. Die 5% van de duiven die wel uit de goede hoek komen kunnen een keer mazzel hebben of zijn echt slim. Zien we dit meerdere keren gebeuren dat dan gaan we het benutten en proberen er rekening mee te houden als we de kweekkoppels samen gaan stellen. Als er eitjes voor 6 dec gelegd worden dan pakken we ze nog even weg, anders worden ze net te vroeg geboren. Zeker met de duiven voor de snelheid geeft dit problemen met ringen vanwege de dikkere poten. Precies op 6 dec hebben we de eerste eitjes in de nestschalen. Prachtig mooi op tijd deze komen met de kerstdagen uit en op nieuwjaarsdag kunnen we bij de ringen commissaris de nieuwe ringen gaan halen. Van drie vaste kweekkoppels moeten we de eieren overleggen omdat deze koppels in de kerstvakantie naar Polen verhuizen. Uit deze duiven hebben ze daar div 1e prijs duiven zitten en dan willen ze de basis ook hebben, slimme jongens. Even naar Ouderkerk geweest om te helpen bij het uitzoeken van de jaarlingen bij fondliefhebber Jan Teer. Jan, ze noemen hem ook wel boeren Jan. Is in de begin jaren negentig in Duivendrecht met de postduiven begonnen en tot op heden kan hij nog steeds op zijn eigen manier genieten van de duivensport. Bij Jan zijn maar een paar dingen belangrijk de eenvoud en gezelligheid. De manier waarop Jan met zijn duiven omgaat is dan ook best wel uniek. Schuin tegen over de vereniging is het landje of zoals Jan zelf zegt de tuin. Om er te komen moet je eerst via een gammel bruggetje over een baggersloot heen zien te komen. Vervolgens moet je nog even zorgen dat een monster van een hond je niet te grazen neemt en als dat is gelukt dan sta je op de tuin. De eerste indruk doet je een beetje denken aan een jeugdland zonder jeugd. Stroom en water is er op de tuin niet maar in een accu zit ook stroom zegt Jan. Onderweg drinken de duiven ook uit de sloot dus daar doet Jan ook niet moeilijk over. De duiven pakken zelf wel verse groente en als het hier niet staat dan staat er wel wat bij de buren. En als het daar nou wel bespoten is vraag ik, dan leren ze het gelijk af om te stelen bij de buren simpel toch, zegt Jan. Jan en ik kennen elkaar zeg maar vanaf de kleuterschool en buiten de duiven om is Jan ook mijn vaste vis maat dus ik weet als geen ander wat een geduld deze man heeft. Tijdens de fondvluchten of ook met een vitesse vlucht daar doen de fondduiven soms ook wel een dagje over. Ligt er altijd wel wat op de b.b.q of er hangt wel wat in de rook ton altijd lekker en super gezellig. Het duivenbestand van Jan bestaat hoofdzakelijk uit de duiven van fondtoppers uit zijn eigen vereniging die ook bij de beste hokken van Nederland horen dus materiaal genoeg. Zo speelde Jan toen nog onder de naam Teer/Mulder met de Lucky een 1e fondclub Noordholland en een 7e Nationaal op St,Vincent. Dat is natuurlijk een uitslag om geweldig trots op te zijn maar als Jan in de middenmoot zit is hij net zo gelukkig en nogmaals als het maar gezellig is op de tuin. In 2019 is het zijn bedoeling om het hele Z.L.U programma te gaan spelen, ik hoop alleen dat die mannen een beetje tegen hun verlies kunnen zegt Jan lachend. Voor het bekijken van de duiven moet je bij Jan geen haast hebben, aan elke duif zit wel een verhaal vast. Bij het uitzoeken van de jaarlingen is het me opgevallen dat bij veel duiven het uiteinde van de pennen tot in het zwarte gedeelte van de staart komen. Zelf hecht ik daar niet zo veel waarde aan maar weet dat er veel liefhebbers zijn die er op letten. Aan de jaarlingen moet nog wel wat worden gewerkt ze zitten nog net niet strak genoeg maar zo is het elk jaar om deze tijd op de tuin. Vorig jaar zei ik ook ze kunnen wel wat strakker en kreeg van Jan te horen, bij mij zit in de zomer m’n haar toch ook een stuk beter, ja dan gaan we het maar weer over vissen hebben. We hebben het wel eens geprobeerd om samen te gaan vliegen maar dat ging hem niet worden. Onze gedachte over de duiven ligt zo ver uit elkaar en daar is èèn van ons twee veel te eigenwijs voor. Maar het is goed om te zien dat ook op deze manier de duivensport beoefend kan worden en daar zijn we soms wel jaloers op. Hoop dat we Jan het komende seizoen weer gaan lezen, maar dan wel met een mooie uitslag en niet in de Amstelgids. Met een bericht dat ze Jan Teer uit een baggersloot moesten takelen, jonge jonge wat een brug.

Week 48

We zijn er zo goed als uit, hoe we eind van deze week de kweekkoppels gaan samen stellen. Maar waarom winterkweek horen we dan veel zeggen. In de eerste plaats zijn we met de kwekers vrij vroeg gestopt met kweken dit jaar dus onze duiven zijn er gewoon weer aan toe. Daar komt nog bij dat de temperatuur nu hoog is en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker om te starten met fokken. Wanneer het toch gaat vriezen dan leggen we bij het eerste ei een kunst ei. De duivin gaat er dan gelijk op zitten en het eerste ei kan niet bevriezen. Het zijn wel opvallend veel liefhebbers die aan winterkweek beginnen deze week. Volgens mij hebben de meeste liefhebbers geen idee waar ze mee bezig zijn. Ze rommelen maar wat aan en zijn totaal niet voorbereid. Knoeien maar wat aan met het licht. Je weet nu al hoe het nieuwe seizoen er uit gaat zien voor deze liefhebbers. Dat wordt weer janken geblazen voor veel duivenliefhebbers over duiven die te snel in de rui vallen. Het gaat bij ons dit jaar om nog meer kweekkoppels dan aanvankelijk de bedoeling was. Er is nu ook een groot gedeelte van de vliegduiven bij gekomen waar we jongen van willen hebben. We hebben dit besloten omdat we de hele ronde winterjongen gaan verkopen. De jonkies zullen dan ongeveer 20 januari speenklaar zijn en naar hun nieuwe eigenaar kunnen. Er zijn er nog een aantal beschikbaar voor de echte liefhebbers. Vandaag opvallend veel telefoontjes gekregen van duivenliefhebbers die vragen of we voer willen leveren. Dit is voor de omgeving van Ouderkerk natuurlijk geen probleem. Het gaat een vaste dag in de week worden dat we duivenvoer gaan leveren in die omgeving. Maar bij de vraag waarom zoveel aanvragen opeens, blijkt het dat de Gebr Fanger met hun voerhandel in Badhoevedorp gaan stoppen. Nu al blijkt dat het een groot gemis gaat worden voor veel duivenliefhebbers. Het is ook haast niet voor te stellen dat de gebroeders Fanger gaan stoppen na ruim 38 jaar. De twee grootheden in de duivensport hadden in hun winkel altijd een geweldige sortering duivenartikelen en ruime sortering duivenvoer. Ook voor een goed advies, een kop koffie of om te lachen en te discussiëren was dit het juiste adres. Menig duivenmelker in de buurt van Amsterdam zal deze ontmoetingsplek dan ook erg gaan missen. Ja en dan eindelijk een keer naar de kampioen huldiging van de N.P.O. De afstand van Almere naar Nieuwegein had Henk ook precies nodig om zijn TomTom in te stellen maar het was hem weer gelukt. De nieuwe locatie voor deze huldiging is zeker geen verkeerde keus geweest. Je kan en mag deze beurs absoluut niet vergelijken met de voorjaarsbeurs in Houten maar het is vergeleken met de afgelopen jaren er flink op vooruit gegaan. Wij zien er alle twee altijd wel tegenop om naar huldigingen te gaan misschien zijn we daar wel wat te nuchter voor. Toch is dit wel een beloning voor het werk wat we hebben gedaan om zo goed te kunnen presteren. Na vorig jaar op het podium van de Z.L.U te zijn geweest was het wel eens leuk om dit ook een keer mee te maken en als je dan bij Henk aan de tafel zit. Hoor je wie er allemaal op het podium staan, hij kent ze echt allemaal.Henk verteld je dan ook gelijk maar even waar ze vandaan komen en met wat voor duiven ze spelen. Denk toch dat ik maar wat vaker een duiven blaadje moet gaan lezen. Met de huldiging waren alle tafels en stoelen bezet. Gewoon volle bak dus gewoon een geslaagde avond. Maandag kregen we een telefoontje van Gerard Voorn van P.v.Vrij Snel uit Hilversum. Wat er nou precies is misgegaan met de tentoonstelling waar wij ook aan mee zouden doen. Het probleem was dan ook vrij snel opgelost. De uitnodiging is naar een ander emailadres gestuurd en zelf hebben we er nooit gedacht dat het op de zelfde datum zou zijn. Jammer dat het zo is gegaan maar fijn dat Gerard even een belletje heeft gegeven, probleem opgelost en heel attent van Gerard Voorn om toch contact met ons op te nemen.

Week 47

Wanneer je een blik naar buiten werpt, dan ben je blij dat je lekker binnen zit. Met deze winterse temperaturen is het heerlijk om weer even achter de computer te duiken om weer verder te gaan met het bijwerken van de afstammingen om de toekomstige koppels samen te stellen. Voorheen was het niet zo moeilijk om kweekkoppels samen te stellen, het was altijd goed op goed. Je let een beetje op de bouw of je kruist wat nieuw bloed in en veel moeilijker was het niet. Vaak genoeg kwamen uit de vrije koppelingen zelfs nog de betere duiven en kampioenen. Jammer genoeg werkt dit niet meer zo in de moderne duivensport. We fokken nu met het doel om zoveel mogelijk bekende namen in het stamboom te hebben staan. Een duif met minder goede prestaties maar een “goed” stamboom is zo verkocht vaak voor ongelofelijk veel geld. Maar een duif met goede prestaties en een stamboom zonder bekende namen is nauwelijks te verkopen en brengt bijna niets op. Er zijn prima duiven geruimd omdat zonder een bekende afstamming er geen interesse is van de moderne duivenmelker. Wat de moderne duivenmelker nu wil zien zijn stambomen met grote en bekende namen van duiven die tot de verbeelding spreken want vaak vliegen ze er geen eens een staartprijs mee. Op deze manier gaan we ons zelf bijna verplichten om tegen onze eigen lijn van de 701 en 702 duiven te zetten die afstammen van bekende liefhebbers met een grote naam. Dit is voor ons geen vooruitgang maar het is wel belangrijk als je af en toe nog een duifje wil verkopen om uit de kosten te komen. We hebben het zelf ondervonden afgelopen seizoen op Bergerac. Met twee vroege duiven op teletekst waarvan een 1e in de sector 3 en een 4e nationaal. Beide duiven komen uit onze eigen 701-702 lijn. Er zit wat snelheid in en overnacht doorheen gekruist. Voor ons is deze bloedlijn goud waard er zijn veel teletekst duiven uit voort gekomen maar daar kijkt de moderne duivenmelker niet meer naar. Het gaat alleen nog om de stambomen en die zijn niet aantrekkelijk genoeg voor het grote geld bij de mannen. Op deze twee teletekstduiven duiven is nog geen redelijk bod gekomen ondanks het een aanwinst zou zijn voor menig duivenkolonie. Worden ze niet verkocht dan gaan ze bij ons het nieuwe kweekhok in. Bij het opzetten van het nieuwe kweekhok moeten we er rekening mee houden en wat meer duiven met bekende namen koppelen aan onze eigen duiven. Niet dat het altijd een verbetering is maar dat is wel wat makkelijk en goed verkocht wordt. Van de week hadden we nog een kleine discussie met een liefhebber uit de buurt. Het ging over regio A en over het kleine aantal duiven die op de fondvluchten mee gaan. Hij zegt het stelt toch niet veel meer voor als je een tijd duif draait met zo weinig duiven in het concours. Maar dat is nou juist waarvoor is gekozen. Bij de fondvluchten word er 1 op 10 gespeeld dus iemand die 10 of minder duiven mee heeft hoeft maar 1 duif te draaien voor de punten. De fanatiekere duivenmelkers die alleen voor de punten en kampioenschappen spelen. Komen met maximaal 10 duiven en vaak nog minder naar het inkorflokaal om in te korven. Midden in het seizoen maken we mee dat er in het inkorfcentrum maar 50 of 60 duiven zijn ingekorfd dus met 12 of 15 duiven zijn de prijzen er al uit. Vergeet echter niet dat deze duiven wel allemaal toppers en bewezen duiven zijn. Het systeem 1 op 10 zou bedoeld zijn voor de kleine liefhebber maar zie hier maar een duifje tussen te draaien. Een mooi voorbeeld is de natour. Afgelopen jaren speelden we met jong en oud op de natour tussen de 70 en 80 duiven. Hier werden mooie uitslagen door ons gemaakt en er kwamen in de club en samenspel Lelystad maar weinig liefhebbers tussen met een duif. Leuk maar uiteindelijk heb je er niks aan. Wij zitten voor Lelystad op de voorhand in Almere en dat heeft met een kopwind een voordeel. Commentaar was vaak met dat aantal is het logisch dat ze alles oprollen. Met Henk afgesproken dat we het in 2019 anders gaan doen. De jongen gaan niet meer mee en we zoeken 5 snelle duiven en een regenduif uit en die korven wij in. In het samenspel zijn de eerste 5 duifkampioenen voor ons en de regenduif heeft pech als het droog weer is of is eerste wanneer het regent. Wat we hier mee willen zeggen is dat het gaat om hoe de specialisten bezig zijn met hun vluchten of het nou fond of natour is. Hoe kleiner het concours is hoe moeilijker het is voor de kleine melker om een prijsje te pakken en de kleine liefhebbers die hebben we juist nodig want de vrachtwagen moet voor het vervoer betaald worden en met weinig duiven mee gaat het er zeker niet goedkoper op worden. Nog even terug komen op de paramixo entingen die we een paar weken geleden in de club hebben laten doen. De reacties van de liefhebbers lopen erg uiteen. Een entlijst is geldig voor een jaar en het is niet nodig om voor een tweede keer te enten. Maar wij hebben er goede ervaringen mee om ruim voor de kweek nogmaals te enten omdat er meer antistoffen worden opgebouwd. Veel liefhebbers waren er blij mee omdat collectief enten ook een stuk goedkoper is zijn er toch veel liefhebbers geweest om te enten. Donderdag hebben wij de duiven uitgezocht die naar de eerste tentoonstelling gaan, dit jaar in Hilversum. We zijn helemaal geen tentoonstellings mensen maar deze tentoonstelling slaan we niet over. Piet Langhorst probeert altijd de 10 generaal kampioenen bij elkaar te krijgen en dat lukt hem normaal gesproken aardig. Dat komt alleen omdat Piet een gezellige vent is en daar zeg je niet snel nee tegen. We gaan het proberen om een kwartet met vier blauwe duiven in te zenden maar gaan er wel van uit dat we dit jaar de wisselbeker kwijt zijn, we gaan het zien. Bij het brengen van de duiven voor de tentoonstelling kregen we te horen dat de andere vereniging in Hilversum ook een tentoonstelling heeft en wel op dezelfde dagen. Het was de bedoeling dat we hier ook aan mee gingen doen maar ja, nooit verwacht dat de twee tentoonstellingen op dezelfde dagen zou worden gehouden. Erg jammer en erg onhandig misschien met wat meer communicatie tussen beide verenigingen had dit voorkomen kunnen worden. Ons kwartet met duiven kwam net een 1/2 punt te kort op de eerste tentoonstelling. Met 3 x 92.5 en 1 x 92 zegt het wel wat over de hoge kwaliteit duiven die er zijn ingezet door de generaal spelers. Leuk om te zien dat Piet Langhorst met een jonge duivin die hij als zomer jong uit een zus van onze 333 heeft gehaald. De schoonste van het geheel was en als we het iemand gunnen dan is het Piet

Week 46

Op het duivenlandje komen veel liefhebbers langs voor een bakkie koffie of om voer te halen. Niet alleen in het seizoen maar ook in de wintermaanden is het altijd gezellig druk. Een vaste thee en geen koffie klant is Henk van de Linden. Henk is een liefhebber die als eerste duivenmelker een hok in Almere heeft geplaatst en staat bekend als een fanatieke en nette melker. Henk speelt niet het hele programma maar als hij speelt dan zit hij vroeg ook. In 2018 pakte hij weer een teletekst plaats. Wanneer Henk bij ons langs is geweest dan is het ook goed te zien. Behalve aan de bodem van de koektrommel is alles aangeveegd. De kruiwagen met mest is leeg, vuilniszakken staan in de aanhanger en vaak is ook nog de hond uitgelaten. Ik dacht bij mijzelf, het is eigenlijk een schande dat we nog nooit bij hem zijn langs geweest. Henk woont vijf minuten bij me vandaan en voor ons staat hij altijd klaar. Eindelijk ben ik in de auto gestapt en is naar Henk zijn huis gereden. Dacht ik bel hem niet, zie wel of hij thuis is en dat was zo. Met een grote glimlach doet Henk open en zegt op zijn plat Amsterdams wat doe jij hier, moet je koffie. De tijd om het bakkie op te drinken kreeg ik bijna niet. Henk wou gelijk zijn duiven laten zien. We hebben al vaak gehoord dat de hokken bij Henk en Loes super schoon en netjes zijn en dat is zeker niet overdreven. Ik ben in veel schone hokken geweest maar dit slaat alles. Zelfs met nog wat duiven in de rui is er geen veertje in het hok te vinden. Laat staan duiven poep, nou begrijp ik ook waarom ze hem Henkie Nilfisk noemen. En dan de duiven, het eerste wat opvalt is dat de duiven super mak zijn en dat zegt al genoeg over een liefhebber. Het is goed te zien dat de basis bestaat uit de Lambrechts duiven die Henk bij zijn vriend Ton Mengerink vandaan heeft. Toch zie je wel dat Henk niet stil zit en regelmatig de top melkers opzoekt om kwaliteit bij te halen en echt niet alleen in Nederland. Het is mooi om te zien hoe Henk en Loes samen kunnen genieten van de duivensport. We moeten eens wat vaker op hok bezoek gaan bij liefhebbers in de buurt. Altijd gezellig en we leren wat van elkaar. Nu zien we wat een viespeuken we zelf zijn. 😉 Dinsdag nog even bij een toekomstige duivenmelker geweest in Almere. Rien heeft een hokje van ruim 3.5 meter waar wat sierduiven in hebben gezeten. Hij wil het nu gaan proberen met wat postduiven. Zoals beloofd even naar zijn hok wezen kijken voor eventueel wat advies. De buitenkant ziet er prachtig uit staat goed in de verf alleen de valplank moet wat aangepast worden voor een antenne plank en meer niet. Aan de binnenkant zit wel wat meer werk er ontbreekt een binnenbetimmering en het is steen koud. De verluchting is verder niks mis mee. Aan de voorkant van het hok staat s`morgens de zon. Op het oosten dus dat is prima. Aan de achterkant gaat de zon onder en dat moet je benutten voor de temperatuur. We hebben hem geadviseerd om met het aftimmeren van de binnenbetimmering rekening te houden om een raampje te maken. In de achterwand, in het midden van het hok. Tussen de broedbakken is er een ruimte van ruim 40 cm breed. Zet daar wat glas in en zet er aan de binnenkant vijverfolie overheen. Dit geeft in de late middag meer warmte als een kachel en je hebt er geen last van met verduisteren. Voor de broedbakken gaat Rien een paar loketkasten hangen en kan deze midden in het jonge duiven seizoen weghalen. De jonge duiven gaan dan bakkeleien om de broedbakken met deze motivatie speel je of een eerste prijs of ze bellen je vanaf Ameland wanneer je je duiven komt ophalen. Rien heeft bij ons 6 jonge duiven uit onze vliegduiven besteld en je kon er op wachten. Een exsierduiven liefhebber kijkt naar de kleur wit, vaal, bont en rood daar moeten ze uit komen en niet anders. Het is leuk om weer eens een nieuwe liefhebber te ontmoeten die positief is en dat is wel weer even wennen. Laten we eerlijk zijn de duivenmelkers van tegenwoordig zijn best wel een negatief volkje. Ze gunnen elkaar niks meer en hebben altijd wel wat te jammeren over de lossingen, over het weer, hebben bij de verkeerde in de mand gezeten of weet ik veel wat pfff wat een volk. Als ik bij het landje aan kom rijden en ik zie van die jankers zitten dan komt het steeds vaker voor dat ik weer omdraai naar huis. Dat kan toch niet de bedoeling zijn op ons eigen landje. Zelf hebben we de duiven nu een week binnen gehouden en twijfelen wat we nou gaan doen. Kunnen de duiven wel of niet los. Het nadeel van het vasthouden is dat ze snel zullen aanvetten en als de duiven dan naar buiten gaan hebben ze geen schijn van kans meer tegen de roofvogels. Vorig jaar hebben we de duiven de hele winter laten vliegen en dat is redelijk goed bevallen maar toen waren de aanvallen lang niet zo heftig als op dit moment. Wel is het belangrijk met het loslaten goed op te letten in deze maanden. Zodat de duiven geen wintervorm krijgen want dan gaat het een heel kort wedstrijdseizoen worden. Zo hebben we het afgelopen jaar diverse fondspelers de mist in zien gaan in het tweede gedeelte van het fond programma. De duiven vlogen op de Vitesse midfond vluchten te goed mee met hun overnacht duiven en dan moet je echt een super melker zijn om ze zo lang goed in vorm te houden. Het is ons iedergeval nog nooit gelukt. Wij nemen altijd de uitslagen van P.v. de Snelvlieger uit Ouderkerk a/d Amstel als voorbeeld. In deze grote vereniging zitten de echte fond toppers. Wanneer ze spelen op een korte vlucht dan zie je dat mannen als Jacobs, Richter, Peereboom, Verweij/de Haan, Teer, Molleman enz, nog net met een paar duifjes onder in de uitslag staan met hun fondduiven. Zo hoort het ook een marathon loper pakt toch ook geen prijs op de sprint. Oude tijden herleven, we hebben Edward beloofd dat hij zijn duiven even kon onder brengen bij ons. Zijn duiven zijn al mooi door de rui heen en zien er geweldig uit. Het oog viel gelijk op een paar blauwe duiven die er uit sprongen. Bij de vraag wat dat nou voor duiven zijn kreeg ik een leuk antwoord. Er zit Vandenabeele in en nog het soort van de klak van Bovenkerk, Huub Hermanns. Toen ik in de begin jaren negentig een hokje in Ouderkerk had staan kwam ik wekelijks bij Huub. Er zijn regelmatig duiven onze kant opgekomen en met succes gekruist met eigen Pollen. Het is wel weer grappig dat deze duiven je toch weer aanspreken. Ik ben heel benieuwd naar de afstammingen van deze duiven.

Week 45

Zondag, Gebeld door de mevrouw uit Leiden waar we zijn geweest voor het hok dat we willen gebruiken als centraal hok. Een duivenliefhebber daar uit de buurt wil graag de dakpannen hebben en dat is mooi want die zijn voor ons niet bruikbaar omdat de kap te hoog is. Afgesproken dat het hok begin Maart op gehaald kan worden en dat is voor ons mooi op tijd. Zelf nog even met Robert uit Utrecht contact gezocht. Om te vragen of hij al een beetje over de schrik heen is van de slachtpartij. Die een marter vorige week had aangericht in zijn duivenhok. Over de schrik heen is hij nog lang niet. Wel heeft hij gehoord dat in de straat een steenmarter is dood gebeten door een hond. De duivenmelker uit Belgie waar Robert elk jaar voor kweekt kan hem weer helpen om zijn eigen stam pollen terug te krijgen, dat is een mooi gebaar. Wij hebben hem ook voorgesteld om een paar voedster koppels te nemen zodat hij van ons wat eieren kan overleggen. Van sommige liefhebbers snappen we echt niets meer. Een paar weken geleden is er een duivenmelker (uit Almere) gelijk met ons opgegaan met het kuren en enten tegen paratyfus en ook met de paramixo entingen was hij er keurig bij. Henk zei nog die jongen is nog nooit zo serieus geweest. Op dinsdag bij de koffie vroeg ik, heb je ze nog probiotica of elektrolyten na de enting gegeven voor herstel. Van zijn antwoord ben ik nog steeds stom verbaast. Na de kuur en entingen heeft de grapjas besloten om er nog maar een 4 in 1 kuur tegen aan te gooien. Hij heeft zelf geen idee waarvoor maar dat heeft hij gehoord van een melker die zelf ook nooit in de uitslag voor komt. Het is om moe van te worden die gasten. Waarom wordt er eerder geluisterd naar liefhebbers die nooit een prijs vliegen dan naar liefhebbers die jaar in jaar uit bij de top horen. En dan nog zoiets ik kreeg te horen van iemand dat de duivenmest dun was en de duiven zaten niet echt lekker. Een kennis van me die in de buurt woont heb ik toen gevraagd of hij even bij hem langs wil gaan om te kijken. Inderdaad het was een waterballet en wat is nou het geval. De man is gek van tentoonstellingen en er is hem wijsgemaakt dat ze twee weken alleen op lijnzaad moeten staan dan worden ze glad als een aal. Hoe verzin je het, alleen de vloer was zo glad als een aal. De eerste liefhebbers bestellen nu al vroege jongen. Het is net of er een beetje paniek uitbreekt omdat de jonge duiven vluchten drie weken eerder beginnen als normaal. Natuurlijk zijn we blij dat er zoveel belangstelling is maar waar we niet zo gelukkig van worden is dat er ook liefhebbers bij zitten die geen platte prijs vliegen. Het is dan weer jammer dat daar onze jongen duiven heen gaan. We zien zelf veel liever dat de jonge duiven in een goed hok terecht komen maar dat willen we allemaal. In Noord Holland afgesproken om te helpen met selecteren. De timmerman heeft twee hokken klaar en de duiven voor het snelle werk mogen er nu in. Alleen welke duiven wel of niet. Per hok is er plek voor 16 koppels dus 64 duiven in totaal. Ja, ga er maar aan staan van de 131 duiven moet de helft weg. Gelukkig heeft iemand belangstelling voor alles wat Heremans is en dat waren er al 26. De laatjes (ruim 30) waar niks of weinig mee is gedaan ook gelijk er uit dus dat ging vlot allemaal. De doffers die mochten blijven een bak laten uitzoeken en er is weer overzicht en leven in de brouwerij. We proberen de duiven zo lang mogelijk in beweging te houden door ze los te laten maar het is niet verstandig. De Havik die dood bij de bloemenkas is gevonden was een lastpost en we hoopten dat het nu wat rustiger zou zijn met de aanvallen. Nu is het een koppel sperwers die blijft jagen. Dagelijks worden er duiven gepakt (zie foto) we hebben besloten om ze maar even niet meer los te laten 6 duiven dood in een week is wel erg veel. Stadsgenoot Willem heeft zijn duiven opgehaald die bij ons waren ondergebracht. We dachten om nu het hok in orde maken voor de winterjongen. Maar we moeten nog even geduld hebben want een andere stadsgenoot gaat een maand op vakantie. Hij zocht ook een vakantieadres voor zijn duiven. Je moet elkaar een beetje helpen toch dus wij wachten dan maar even met de winterjongen. Dit weekeind een begin gemaakt met het koppelen op papier. Geweldig om te doen, materiaal zit er genoeg en elk jaar kweken we meer kampioenen dus we zijn niet verkeerd bezig. Huub Hermanns (de klak van Bovenkerk) zei een jaar of 25 geleden tegen me met koppelen moet je minstens 3 jaar vooruit blijven kijken als je dat niet doet sta je stil in de duivensport.

Week 44

Maandag zijn we naar Leiden geweest om naar een hok te kijken. Een duivenhok die ik goed kan gebruiken als centraal hok voor Almere. Het gaat om een hok van 4 meter waarvan de kap eigenlijk te hoog is omdat het thuis op een vlonder komt te staan maar verder is het in zeer goede staat. Voor het nieuwe seizoen dus uiterlijk eind Maart starten we met het centrale hok. Het is in de Flevopolder moeilijk om opgevangen duiven onder te brengen, ook een probleem voor de dieren ambulance. De opgevangen duiven kunnen vanaf 1 April naar FlevoPigeon worden gebracht en voor een klein bedrag zelfs terug gebracht worden naar de eigenaar. Leuk bericht over de 333, Henk heeft op Pipa gelezen dat onze doffer op de 16de plek bij de beste Vitesse duiven van Nederland staat. Ook op de midfond is deze top doffer als 31e geëindigd bij de top van Nederland. . Gelijk een mail naar Polen gestuurd maar dat was daar al bekend. De nieuwe eigenaar had ze huiswerk al goed gedaan. De familie uit Noord Holland waar we het vorige week over hadden, zitten midden in de verbouwing van het duivenhok. Ik heb beloofd om op woensdag morgen langs te komen om alles nog een keer met de timmerman door te nemen. Je moet wat over hebben voor onze collega duivenmelkers. De timmerman heeft zelf geen duiven maar zijn werk ziet er heel professioneel uit. Indeling van het jongen duivenhok gaat iets anders worden zodat er ook op de deur gespeeld kan gaan worden. De verbouwing van het fondhok ging niet helemaal zoals afgesproken. Voor de fond duiven beginnen de vluchten pas in Juni, deze duiven hebben veel meer lucht nodig. Ze mogen niet te vroeg in vorm komen door een warm voorjaar en fond duiven worden vaak op het nest gespeeld. In plaats van 1 duif per broedbak heb je dan al gauw 3 tot 4 duiven die veel meer zuurstof gebruiken. Ik had dan ook een andere verluchting geadviseerd. De fundering van het duivenhok moet ook nog veranderd worden er is nu geen trek onder het hok. Dat gaat nog een pittig klusje worden. Fijn om te zien wat er in een paar weken al verandert is en dat ze het vertrouwen hebben dat het goed gaat komen. Ons complete voerschema met alles er op en eraan gaan ze gebruiken en ze willen zelfs het Vogro voer wat wij geven geleverd hebben. Dat komt goed uit want er is regelmatig vraag uit Noord Holland naar Vogro voer maar net niet genoeg om ook te kunnen bezorgen. Nu kunnen we het Vogro duivenvoer naar Noord Holland brengen en ook fijn ze hebben zelf een heftruck. Triest bericht van Robert uit Utrecht die pas nog langs is geweest met zijn mooie Nelles v/d Pol duiven. Een marter is dwars door het plafond heen gekomen en heeft alle twaalf duiven gedood. Vrijdag, na een dagje voer rijden zijn we nog even naar de vergadering geweest van de FlevoCourier in Lelystad. Op zich nooit zo spannend een najaars vergadering maar wat me wel aan het denken heeft gezet. Zijn de woorden van onze voorzitter Felix. Hij begon te vertellen dat het jammer is dat de kleine melker met het petje en stofjas bijna niet meer bestaat en er geen rekening mee wordt gehouden. Dat in onze hobby de dienst wordt uitgemaakt door de specialisten en professionele melkers, hij heeft helaas gelijk. Zoals afgesproken zijn we Zaterdag met de dierenarts mee naar de vereniging in Lelystad gegaan om te enten tegen paramixo. Het enten ging lekker vlot iedereen was mooi op tijd en altijd leerzaam. Theo had voor ons ijskoffie gemaakt en de verwarming begon het lekker te doen toen we naar huis gingen maar dat past wel bij ons clubje. Terug op het landje nog even de duiven van wat liefhebbers uit Almere geènt wat een totaal maakte van ongeveer 800 duiven. Het is me opgevallen dat bij de duiven die ik in de hand heb gehad best grote verschillen te zien waren. Vooral in het gewicht en in de pennen stand. Mooi om te zien als een duif weer door de rui is en de laatste pen heeft gegooid maar het zijn vliegduiven en geen tentoonstellingsduiven. Bij ons hebben de duiven net of bijna de 8e pen gestoten en zo willen we het ook graag hebben. Vroeg door de rui is ook weer vroeg in de rui en zoals altijd worden in de tweede helft van het seizoen de punten verdiend. Na het enten hebben wij alle duiven even op de probiotica gezet, kom maar op met het kweek seizoen.

Week 43

Vandaag even voer gebracht bij een liefhebber die zeer slecht gepresteerd heeft het afgelopen seizoen. Midden in het warme seizoen heb ik zelf om privè redenen een weekje zijn duiven gevoerd. De eerste indruk op het hok was niet goed, het was er benauwd, stoffig en te droog. Volgende dag heb ik een hygrometer opgehangen en kwam net aan de 30%. Met een hok wat zo droog is kan je er op wachten dat ornithose terug blijft komen door aantasting van de slijmvliezen. Het viel me gelijk op dat de weduwnaars niet in de bakken zaten maar lusteloos op de grond scharrelden. Ze vochten niet met elkaar en waren zeker niet strak. Als de doffers er zo uit zien en op de grond zitten dan weet je dat er een gebrek aan zuurstof is. De meeste zuurstof is te vinden op het laagste punt en daar zitten de duiven dan ook. De dierenarts heeft regelmatig ornithose bij zijn duiven geconstateerd en er is veel tegen gekuurd. Goed dat er wat tegen ornithose is gedaan maar er is niets tegen de oorzaak van het probleem gebeurd. Het hok heeft een hoog pannen dak met nieuwe pannen die alles afsluiten. Alleen in de nok kan er wat lucht ontsnappen. Tussen de pannen en het plafond wordt de lucht zo warm dat de warmte van het hok zelf niet naar het hoogste punt toe kan en dan komen de problemen. Dit zijn vaak de hokken die in het voorjaar redelijk draaien maar met een warme zomer weg vallen. De liefhebber heeft in het seizoen nog een aantal nood oplossingen geprobeerd zoals grote roosters onderin de voorkant maar dat is allemaal geen oplossing alleen maar kou over de vloer. We hebben de problemen met het hok besproken. Iedere afdeling moet voor zichzelf gaan verluchten en de spanten boven het plafond per afdeling gaan we dicht maken. Ik heb hem ook het verschil van temperatuurschommelingen laten zien. Tussen de dag en nacht temperatuur zit 9 graden verschil. Wat bij onze hokken met de simpele golfplaatjes nog geen 4 graden is. Dit zijn nou juist de dingen die met weduwnaars zo belangrijk zijn. Dinsdag was het bekende witte busje uit Polen onderweg. Ik moest bij het centraal station in Almere staan om de beloofde fondduivinnen aan te pakken die het bij hun zo goed doen tegen de 702 lijn.Twee mooie donker krasjes die bijna door de rui zijn. We zijn er blij mee. Henk heeft een afdeling schoon gemaakt voor de duiven die worden gebracht door stadsgenoot en duivenmelker Willem. Het hok van Willem gaat plat en er komt een ander hok. We hebben aangeboden om zijn duiven zolang bij ons onder te brengen. Je moet elkaar een beetje helpen. Er stoppen al genoeg duivenmelkers met de sport. Wel moeten we even naar de action om een telraam te kopen voor Willem. Het zijn een stuk meer duiven geworden als afgesproken. Woensdag zijn wij bij een jonge duiven specialist langs geweest die een nieuw hok heeft laten maken voor zijn spel met de jonge duiven. Het hok is in maart geplaatst en ziet er super mooi uit. Alleen de vroege duiven heeft hij allemaal gepakt op het oude hok en niet op het nieuwe. De verluchting en de stand van het oude en nieuwe hok is gelijk maar op het nieuwe hok hebben de duiven veel problemen met de luchtwegen en dat is niet zo moeilijk. Tegen de zijwanden en een gedeelte van de achterwand zijn door zijn broer (en niet door de hokkenbouwer) een soort jaloezie kasten gemaakt van geìmpregneerd tuinhout. Met het warme weer van deze zomer is de temperatuur hoog en komen er van dit hout chemische stoffen vrij die funest zijn voor de ogen en luchtwegen. Jammer voor hem om dit na het seizoen te horen maar we weten zeker dat het probleem nu is opgelost. Afgelopen donderdag hebben we de ringnummers van alle duiven genoteerd voor het invullen van de paramixo entinglijst. Zaterdag 3 November in de club gaan we enten. Nog 4 koppels onder gebracht bij een kennis in Joure deze worden in de week na de kerst gekoppeld als het goed is. De havik waar we veel last van hebben de laatste tijd. Is met een harde knal tegen de glazen tuinkas van de buurman geklapt. De duif en havik hebben het allebei niet overleeft. Zonde van de duif, het is al het zoveelste slachtoffer. Ook nog even bij Ton Mengerink wezen kijken naar de Lambrechts duiven. Wat een kwaliteit zit daar er was niet veel tijd we gaan volgende week terug en gaan zeker slagen voor een paar duivinnen. Op Urk was de prijsuitreiking van de taartvluchten van de afgelopen maand. Het was volle bak en zoals altijd is er opvallend veel voor de jeugd liefhebbers gedaan. Zelf hebben we nog nooit mee gedaan maar zitten er wel over te denken voor 2019 en ook niet onbelangrijk de kibbeling was superlekker.

Week 42

Zaterdag mooi even de tijd om een begin te maken met de antenne planken los te halen en de klokken compleet met versterkers veilig op te bergen voor de wintermaanden. Het is niet, dat de antenne planken niet tegen de kou kunnen maar de muizen knagen de kabels door. Onderweg naar huis werd ik gebeld door Robert uit Utrecht dat hij al bijna in Almere was met zijn Nellis v/d Pol duiven. Ik heb zes schitterende koppels van hem mogen bewonderen. Zonder de ringnummers te hebben bekeken wist ik zeker dat dit nog de echte Pollen zijn. Een paar prachtig mooie blauwe en blauw bonte doffers en bij de duivinnen ook nog 2 blauwe driebanders. Zelf speelt hij niet en heeft deze duiven in een grote ren zitten. Hij kweekt soms wat duiven voor een melker uit Belgie en verder gebeurt er weinig met deze duiven. We zijn achter de computer gaan zitten en hebben bij negen van de twaalf duiven de afstammingen terug kunnen vinden. Iets waar de eigenaar nooit meer op gerekend heeft. Hij is het er helemaal mee eens dat we iets voor elkaar kunnen betekenen en onze stammen kunnen versterken. Door wat duiven te ruilen met elkaar. Ook voor het artikel die over de Nellis v/d Pol duiven is geschreven in postduiven.nl. Gaat Robert voor aanvulling zorgen. Het is super om te horen wat Robert allemaal weet en hoeveel materiaal hij nog bezit over de Hofkens/Pol duiven. Omdat bij ons de echte oude Pollen zijn onder gebracht ga ik niet zomaar iedereen meenemen om te kijken, maar van de Pollen die Robert op het landje zag werd hij al helemaal gelukkig. Maandag , Gesprek gehad met twee liefhebbers die hard spelen op de overnacht vluchten zowel op de ochtend als middaglossing. Het gesprek ging voornamelijk over de problemen met de luchtwegen die ze dit jaar hebben gehad door een schimmel infectie. Bij veel fond hokken is dit het afgelopen seizoen een groot probleem geweest. Opvallend was dat de liefhebbers die in de zelfde vereniging zitten en Ropa producten gebruiken er weinig of geen last van hebben gehad. De oregano en met name de fliteboost heeft bij deze melkers de duiven gezond gehouden denken ze zelf. Zelf geven we ook Ropa producten, ook in de wintermaanden. We hebben het schema wat wij hanteren gedeeld met deze twee liefhebbers. Wel een beetje aangepast voor de mannen omdat er voor de ZLU op maandag moet worden ingekorfd. Er was ook veel belangstelling voor onze eigen lijn. Het is de heren opgevallen dat er steeds meer over gesproken wordt en opvallend veel teletekst duiven uit de 701/702 lijn komen. Ze hebben zorgvuldig de afstammingen zitten te bestuderen, en waren het er mee eens dat er goed is over nagedacht. Dat we alle kanten met onze duiven op kunnen. De duiven die we terug hebben gekruist tegen bv Volkens of Woord duiven spreken hun het meeste aan. Deze kruisingen zijn van 2016 en moeten in 2019 zich gaan bewijzen. Waar we natuurlijk het volste vertrouwen in hebben. De familie uit Noord Holland waar ik vorige week ben geweest. Waren in de buurt en vroegen of het uitkwam om langs te komen. Klokslag 15 uur zoals afgesproken begonnen de honden te blaffen en daar waren ze dan. Onze buurman kwam uit nieuwsgierigheid een kijkje nemen. Volgens mij dacht de buurman dat Maxima en Willem Alexander bij ons langs kwamen (wat een auto). We hebben veel dingen doorgenomen daarmee bedoel ik de verluchting, constante temperatuur, vochtigheidsgraad en de trucjes om te motiveren. Maar ook de gezelligheid voor de duiven en het observeren wat er zich in het hok afspeelt. Het verschil van voeren maar ook dingen als het verzorgen van laatkomers enz, enz. Steeds maar weer laten zien dat het eenvoudig kan zonder te veel kosten. We hebben bijna drie uur zitten kletsen en we zijn het er over eens dat het totaal anders moet bij de Noord Hollanders. Hun nieuwe hokverzorger ziet het helemaal zitten en begreep het hele verhaal. Op de verluchting na, zijn we al een heel stuk verder gekomen. De timmerman kan zich op de hokken uit gaan leven. De uitslag van het mest onderzoek wat ze hebben laten doen na het eerste bezoek is net binnen. Daar zijn ze behoorlijk van geschrokken coccidiose, wormen en uiteindelijk kwam er ook nog paratyfus uit. Als de paratyfus kuur er op zit ga ik ze helpen selecteren en de boel op poten zetten. Ik hoor het ze nog zo zeggen die duiven mankeren niks. Ze gaan in bad en eten goed. We zijn er met onze eigen duiven nog niet helemaal uit. En piekeren nog over de kweekkoppels voor de snelheid. Eigenlijk zijn we op zoek naar een wat kleiner type duivin die tegen onze zware en diepe doffers gezet kunnen worden. Na wat zoeken en spitten zijn we terecht gekomen bij Ton Mengerink. Ton is net als ik een oud Duivendrechter en heeft een geweldige collectie met Lambrechts duiven. De Lambrechts duiven zijn in veel top hokken terug te vinden. Denk zelf dat het niet verkeerd is om het kweekhok aan te vullen met een paar van zijn duivinnen, gewoon is proberen. Ton gebeld en we gaan snel naar Assendelft toe. Hoop dat we niet gelijk over het oude Duivendrecht beginnen dan ben ik bang dat ik geen duif te zien krijg. Onze vereniging de Flevocourier in Lelystad heeft besloten om op 3 november de leden de kans te geven om collectief de duiven tegen Paramixo te laten enten. Gelukkig is er voldoende animo voor en ook de datum is prima. Het is drie weken voor de vroege winterkwekers gaan koppelen. Ook ruim voor de tentoonstellingen en als je binnen een half jaar weer zou willen enten dan ben je mooi op tijd voor het nieuwe seizoen. Het is mooi dat de vereniging zoveel mogelijk collectief wil doen hetzelfde voor pokken en paratyfus. We weten dat het niet makkelijk is om het iedereen naar de zin te maken. De verschillen van Vitesse en fond spelers zijn erg groot en duivenmelkers zijn super eigenwijs. Maar als we allemaal een beetje water bij de wijn doen hou je een gezonde vereniging. De buurman van het paintball bos kwam langs, helaas niet voor een bak koffie. Hij vroeg of we soms wat duiven missen. Even met hem mee gelopen het bos in en kwam bij een slachtplaats waar een berg veren en aangevreten duiven lagen. Niet alleen onze eigen ringen maar ook van vreemde duiven. De afgelopen week missen we vijf duiven. Negentien jaar geleden dachten we, het is even wennen. Maar hier wennen we nooit aan, het is natuurlijk ook niet slim om met de duivenhokken tegen de Oostvaders plassen aan te zitten.

Week 41

Afgelopen Maandag had ik een gesprek met een exduivenmelker die zijn hok nog heeft staan maar zelf geen duiven meer heeft. Hij wil of kan niet meer meedoen met wedstrijden vliegen. Maar ondertussen verveelt hij zich en de muren komen op hem af. De afstand van zijn huis naar ons landje is te ver om hem in onze combinatie op te nemen maar voor ons duiven kweken lijkt hem wel wat. Dit zijn nou juist de mensen die ons een handje kunnen helpen, dacht ik. Er gaan negen doffers uit onze stamdoffers 701 en 702 naar toe. De doffers kunnen dan vast wat knokken om een broedbak. Later brengen we ook duivinnen er heen om de doffers gezelschap te houden. Voor de eerste kweekronde gaan er negen snelle duivinnen naar toe. Voor de tweede ronde, duivinnen voor de zware fond. Voor ons een uitkomst om op deze manier het kweken voor een deel uit handen te geven aan een vertrouwd iemand. Het afgelopen seizoen zijn we ook een paar keer gebeld door een liefhebber uit Noord Holland. Deze liefhebber wilde wel wat van onze 702 lijn bestellen en nodigde ons uit om eens langs te komen. Op dat moment lagen er geen jongen en hebben we afgesproken om er na het vliegseizoen op terug te komen. Ik heb de liefhebber een beetje in de uitslagen gevolgd. Om hem te vinden was het verstandig om bij het laatste blaadje te beginnen. Gewoon slecht dus, veel duiven mee en maar een enkeling op de lijst en dan ook nog een staartprijsje. Nadat ik deze duivenmelker drie kwartier aan de telefoon heb gehad was het wel duidelijk dat hij met de duivensport behoorlijk de weg kwijt is. Het is voor ons dan geen reclame als daar onze duiven terecht komen. Zelf schiet hij er niks mee op wij ook niet. Toch ben ik bij hem langs gegaan en tot mijn verbazing zag ik een prachtig mooie locatie achter zijn bedrijf. Met op het oog zo goed als nieuwe hokken, ik schat wel een meter of twintig. Tijdens de koffie vlogen de beste en duurste stambomen me om de oren maar dan ook echt van alles door elkaar heen, van Vitesse tot Barcelona duiven. Het was wel duidelijk dat de beste man maar weinig begreep van de duivensport. Op alles een weerwoord heeft of in de verdediging gaat. Kritiek waar zijn vrouw bij is, zit hij zeker niet op te wachten (wie wel). Van zijn vrouw begreep ik dat er voor de derde keer een hokverzorger is vertrokken. Daar kan ik me nu al iets bij voorstellen. Inmiddels is er een jongen bij ons komen zitten die zich gaat bemoeien met de duiven. Ik ben met hem door alle hokken gelopen. Moet wel zeggen dat die jongen mij vragen stelde waar over nagedacht was. Dat kon ik helaas niet zeggen van de baas. Met deze jongen heb ik afgesproken om alles op te schrijven wat we later kunnen gaan doornemen. De hokken waren kil, koud en vochtig. Duiven zijn schuw, hokken te diep en te hoog. Ik zag duiven met een vuile neus, dikke natte ogen en ook nog duiven die maar moeilijk omhoog konden komen. De kampioenen uit de omgeving komen bij hem regelmatig op bezoek vertelde de jongen. Wil deze duivenmelker niet geholpen worden of is hij niet te helpen, bedacht ik mij. Wat is de reden dat het zover heeft kunnen komen met zijn duiven. Je zal maar in dezelfde mand zitten tijdens de wedstrijden. Terug aan de koffietafel vroeg ik, wat is nou de bedoeling. Als je resultaten wilt gaan zien, zit er maar eèn ding op. Alles reorganiseren, hokken moeten aangepast worden, bijna de helft van de duiven kan er uit en maak een plan met wat je wilt gaan spelen. Kies je voor het programma spel of ga je naar de ZLU. Stop om te beginnen maar eens met te denken dat in de duivensport geld het belangrijkste is. Ik word niet goed van de bedragen die ik hoor van wat de duiven en hokken hebben gekost. Kijk eens naar de stambomen, zie je dan niet dat er een paar generaties tussen uit zijn gehaald. Bij al die zogenaamde goede vrienden en topmelkers bevruchten de duiven van een jaar of 15 nog steeds? Geloof je het zelf, ik niet. De hokken hebben een vermogen gekost maar zijn meer geschikt voor een bed en breakfast. Het heeft niks met duivenhokken te maken. Zijn buurman aan de overkant zit elke week voor hem met een hokje van 4 meter en een golfplaatje op het dak. Dat is pas echt genieten. Het zou goed zijn om hem uit te nodigen met zijn vrouw en nieuwe hokverzorger om te zien hoe het bij ons gaat. Zonder dure hokken en zonder duiven die een vermogen hebben gekost maar wel elke week meer dan een leuke uitslag. Nog even een kijkje in het voerhok genomen maar dat sloeg helemaal nergens op. Het duurste van het duurste duivenvoer maar als je daar niet mee om kan gaan is het gif. We hebben afgesproken om er eerst maar goed over na te denken wat precies de bedoeling is. Bespreek het met je nieuwe hokverzorger en bespreek het met je vrouw. Jullie moeten eerst op èèn lijn zitten voor we het roer om gooien. Ben benieuwd of we er nog wat van gaan horen. Woensdag nog even met Henk rustig kunnen zitten en het afgelopen seizoen doorgenomen. De mooie en minder mooie vluchten besproken en vooral onze fouten. We zijn het met elkaar eens dat gemakzucht ons soms duur komt te staan en punten kost. Zoals elk jaar gaan we proberen om dingen als africhten midden in de week meer collectief te doen. Het is toch te gek als we horen wie er allemaal aan het rijden zijn terwijl we het ook gezamenlijk kunnen doen. De duiven hebben er meer aan en het is allemaal een stuk goedkoper. Donderdag 11 Oktober werd ik gebeld door de mevrouw uit Noord Holland waar ik afgelopen dinsdag ben geweest. Ze zijn het er mee eens dat het zo niet verder gaat en er moet snel wat gaan veranderen. Ook wil mevrouw er zelf meer bij betrokken worden en dat was nou juist de bedoeling. Volgende week komen ze bij ons langs op het landje. Ik zorg dat er dan een plan is wat we vast gaan doornemen. Ook krijg ik alvast de maten van het hok en wat foto`s van de eerste vier afdelingen. Daar kan ik vast een schets van maken om te laten zien wat de bedoeling is. Vandaag nog even naar de eitjes van de 333 gekeken en deze zijn wat aangepikt gelukkig. Eerste eitje uit (zie foto) tweede jong is onderweg. De hele ochtend aanloop van koffie klanten en zoals altijd na het seizoen. Komen er gesprekken los over hoe het verder moet in de toekomst. Je merkt dat er onzekerheid is bij de liefhebbers wat betreft de nieuwe indelingen. Waar gaan we worden ingedeeld, gaat Almere naar afd 6 of blijven we in afd 7. Vliegen we met afdeling 8 en 9, je hoort de meest maffe indianen verhalen maar als je er zelf niet zo druk om maakt. Is het wel grappig om aan te horen. Volgende week hangen we hier een bloeddruk meter op en kijken wie de winnaar gaat worden want er zijn een paar duivenmelkers die bijna ontploffen. Als het goed is komt er morgen nog iemand uit Utrecht langs met wat Nellis v/d Pol duiven. Niet om te verkopen maar gewoon om even te laten zien. Hij heeft geen echte stambomen maar wel wat nummers op een papiertje. Kijken of ik ze kan vinden in ons stamboom programma, ik ben benieuwd. Bij de eerste hap avondeten staan er twee jongens aan de deur die informatie willen hebben voor het maken van een spreekbeurt over postduiven. Ik heb ze verteld dat ze op postduivenhouden.nl veel informatie kunnen vinden en op het landje welkom zijn om wat foto`s te maken en voor verdere info. Altijd leuk als er jeugd is die wat van de duivensport willen weten.

Week 40

Zaterdag 29 September zijn de kwekers uit elkaar gehaald en van elkaar gescheiden. De kweekdoffers hebben hun eigen broedbak gekregen. Het lijkt allemaal een beetje vroeg maar over twee maanden worden ze al weer gekoppeld. We zijn ook met wat aanpassingen begonnen in de hokken om weer aan hengstenkweek te gaan doen met enkele doffers. En we zijn begonnen met 1 keer voeren in plaats van 2 keer. Wel regelmatig met de booster van Ropa-B door het voer. Vandaag hebben we ook het laatste hok met Vitesse duiven los gelaten om de oude bewoners aan de nieuwe hokgenoten te laten wennen. En de 333 hebben we nog even gekoppeld met zijn vaste duivin, gekregen van de combinatie Brakel en zn uit Soest. Eieren laten we door een ander koppel uitbroeden en grootbrengen. Jongen gaan naar het kweekhok van Henk Zondag zijn er twee blauwe jongen niet binnen gekomen bij het overwennen tot onze verbazing zijn het precies de 412 en 413. Allebei jongen van de 333, je ziet gelijk het verschil van karakter, geweldig. Na de vaste aanloop van onze koffie klanten op zondagmorgen. Belt er een liefhebber op of hij nog even langs kan komen met wat duiven. Ik dacht nog, ben mooi op tijd om naar Max verstappen en de Superbike te gaan kijken. Niet dus, eerlijk gezegd had ik dat beter wel kunnen gaan doen. De beste man kon of wilde maar niet begrijpen waarom zijn duiven niet lekker zaten. Uit fatsoen de mand met duiven bekeken maar wat een zieke en verwaarloosde bende. Ik vroeg hem of hij ze bij het centraal station met een schepnet had gevangen (weg glimlach). Om een indruk te krijgen begon ik te vragen hoe de kweek was verlopen. Niet zo best antwoord de man, beetje pech veel onbevruchte eitjes die niet uitkomen en pap jongen die dood gaan. Maar na de kweek nog wel twee weken een Paratyfus kuur gegeven en ze waren weer als nieuw. Hoe was het schema van afgelopen seizoen vroeg ik, moet wel zeggen hij heeft het serieus aan gepakt. Een schema van Gert Jan Beute en hij kon het zo uit het hoofd vertellen dus ik geloof hem. Voer koopt hij altijd bij mij en ik breng het hem zelf. Zodoende weet ik dus dat zijn duiven zeker niet om komen van de honger. Voor zijn doen heb ik hem ook regelmatig mooie uitslagen zien maken. Zelf heb ik geen ervaring met de producten van Beute maar ze worden bij ons regelmatig besteld. De beste man was eind augustus gestopt met vliegen en wat ben je toen gaan doen vroeg ik. Gewoon volle bak gerst, schoon water en licht uit en dat is het antwoord de man. Maar waarom volg je dan niet verder het schema van Beute. Je duiven hebben in het vliegseizoen het maximale aan voeding supplementen gekregen en nu midden in de rui krijgen ze niks meer. Zijn antwoord, ja maar dit is de natuur. Man hoe durf je in de duivensport nog over natuur te praten zei ik. De duiven worden zwaar verduisterd daarna bijgelicht de langste dag word tot aan de laatste vlucht aan gehouden en dan pats het licht eraf, lekker natuurlijk. Verder verteld hij me ook nog dat ze een week voor de dagfond vluchten gespoten worden met Orni rood en nu geen ondersteuning voor de rui periode. Zonde van mijn energie en zondagmiddag geloof me, het zijn altijd dezelfde liefhebbers met dit soort problemen en als er een dierenarts op de club is zie je ze niet. Ze hebben echt geen idee hoe moeilijk de duiven het hebben in deze belangrijke periode. De ruitijd is alweer de start voor het nieuwe seizoen. Zondag avond waren onze Poolse vrienden in Almere aangekomen. We zijn een lekker hapje met ze wezen eten om wat bij te praten over hun succesvolle seizoen in Polen. Met de lossingen van uit Nederland hebben ze vroege duiven gepakt uit de bloedlijn van onze 702 en 701. Ze willen zeker met deze bloedlijn verder kweken in het komend seizoen. Vooral toen ik ze de afstammingen liet zien waar we zelf een 1e sector 3 Bergerac mee vlogen en nog drie teletekst duiven uit deze lijn. Het viel op dat de vroege duiven van ons toch wel met redelijk snelle vluchten zijn gevallen. Zeg maar tussen de 1300 en 1800 meter. Bij onze Poolse vrienden zijn de prijzen juist met een kop wind en ruim onder de 900 meter verdient. Wat ons laat zien dat we een echte allround bloedlijn in handen hebben. De duivinnen die in Polen tegen onze bloedlijn hebben gestaan komen voor de kweek onze kant op en worden tegen de 702 en zijn zonen gezet. De jongen uit deze combinatie delen we samen. Er zijn ook nog wat duiven mee terug gegaan naar Polen. Iets waar we heel blij mee zijn is dat onze 333 verkocht is. Deze super doffer zit nu veilig in Polen. We hoeven nu niet meer bang te zijn dat hij gepakt word door een roofvogel. 1200 km hier vandaan maar blijft voor ons toch binnen bereik. De bloedlijn van de 333 is op ons hok goed vast gelegd. En mocht het nodig zijn mogen we de 333 altijd lenen om mee te kweken. Wat een dag vandaag. Dinsdag gestopt met de Paratyfus kuur en een afspraak gemaakt om morgen de duiven bij ons te laten enten. Er zijn verschillende liefhebbers die gelijk met ons op zijn gegaan met kuren dus voor de dierenarts is het ook de moeite waard om bij ons langs te komen. Wanneer er genoeg belangstelling is vanuit de duivenvereniging kunnen we eind Oktober gezamenlijk enten tegen paramixo. Het enten ging lekker vlot. Gelijk de duiven die voor de tentoonstellingen worden ingezet nog even gecontroleerd op luis maar alles was schoon. De eitjes van de 333 bekeken maar ook die lijken goed. Het is toch altijd een gokje tijdens het kuren. Vandaag ook toestemming van de NPO binnen gekregen om een centraal hok op te starten in Almere. Niet op het landje maar gewoon bij mij thuis in Almere Haven. Ben ook al gebeld door de NPO om de boel te controleren maar moet eerst nog gaan bouwen. Donderdag, we worden gek gebeld met de vraag of we een bon willen schenken. Bij de zuster verenigingen is het moeilijk om nee te zeggen. We weten ook allemaal dat het de enigste inkomen is voor een club en onze duiven worden altijd goed verkocht. Maar het zijn nu zo langzamerhand wel genoeg bonnen. De bonnen kopers moeten ons wel twee duivenringen op sturen omdat het vaak voorkomt dat de nieuwe eigenaren de duiven niet altijd op hun naam overschrijven. Vandaag het eerste hok wat is leeg gekomen ontsmet met Ropa DE. Dit is diatomeeën aarde en dood bloedluis, mijten en vlooien. Alles wat ongedierte is wordt gedood en dat zonder chemicaliën. Ik had ook nog een leuk klusje toen ik thuis kwam. Kinderen uit de buurt hebben een postduif gebracht die vol met visdraad zat. De poten afgekneld en vleugel kapot. Kortom een behoorlijk klusje om het beestje te helpen. Het telefoon nummer opgezocht van de eigenaar en het duifje meegegeven aan de jongens. Zelfde avond is het duifje opgehaald door de eigenaar en de jongens hebben 5 euro de man gekregen. Iedereen weer blij en gelukkig. Zaterdag zijn we naar Friesland toe geweest. Om te kijken naar een duivenhok waar de verluchting niet goed zou werken. Het hok rook muf en de verluchting was niet helemaal in orde maar dat kon nooit de oorzaak zijn. Ook het aantal duiven was niet teveel voor het hok. Na wat zoeken hebben we de binnenbetimmering van de achterwand eraf gehaald. En ja hoor, de achterwand die op de regenkant staat heeft gelekt. Tussen de wand zaten gipsplaten en isolatie. Dit alles en al het hout was beschimmelt over de hele lengte van het hok. Soms is een hok gewoon op maar dat is hier niet het geval. Het is alleen een pak werk. De buurman komt uit de bouw en zijn zoon gaat hem helpen met een nieuwe achterwand dus opa staat volgend jaar weer in de uitslag.

Week 39

Maandag zijn we naar Schiedam geweest bij een schitterende stam met dagfond duiven. Om te helpen de kweekkoppels voor volgend jaar samen te stellen. In de stambomen vonden we nog veel van de echte Nelles van de Pol duiven terug. Het over wennen van onze eerste ploeg jonge duiven zat er dinsdag op. De paar duifjes die weigerden binnen te komen en buiten bleven zitten. Hebben we water mee laten drinken op de spoetnik om de preventieve paratyfus kuur niet te onderbreken. Vandaag weer twee topduiven gepakt door de sperwer, jammer maar we beginnen eraan te wennen. Woensdag ,zoals afgesproken’ kwam Geurt Doppenberg een prachtige doffer brengen. Deze doffer is een volle broer van de moeder van de 333 Voor de mazzel kregen we ook nog een halfzus van deze doffer met een super afstamming. Geurt weet als geen ander dat dit de enige manier is om samen sterker te worden. Zonder dat altijd maar die knip open moet. Het is gewoon een kwestie van gunnen. Donderdag de tweede ploeg met overgewende fond jongen naar buiten. Dit ging prima op 3 duiven na alles binnen en niets gepakt door de sperwer. Op vrijdag hebben Henk en ik een heel serieus gesprek gehad over hoe we verder moeten in het nieuwe duivenseizoen. We weten dat we voor alle afstanden fantastische duiven hebben zitten. Duiven die naar onze zin zijn en zeker kopprijzen in de regio kunnen vliegen. Alleen is er nog veel meer uit te halen dan we nu gedaan hebben. Met wat extra tijd, aandacht en energie moet het lukken om nog veel betere prestatie’s te kunnen leveren. Wat gaan we doen volgend jaar, gaan we weer voor het keizer generaal of gaan we ons specialiseren in bepaalde afstanden. Andere optie is dat we door gaan als team met iemand erbij. Tenslotte zijn we niet meer de jongste en worden we een dagje ouder misschien ook wat minder fanatiek. Zo hebben we dit jaar op de dagfond veel punten laten liggen terwijl het de mooiste vluchten van het jaar zijn. Ook zijn de duivinnen dit jaar bijna niet gespeeld enz, enz. Het kan veel beter maar dan moeten er wel dingen gaan veranderen. Hoe precies weten we nog niet maar daar komen we wel uit.

Week 38

Het vliegseizoen zit er op, zaterdag de 15e September de laatste twee vluchten gehad. Met nog een 1e prijs bij de jongen in regio 1 Hilversum. Een mooie afsluiting van een heel goed seizoen ondanks dat het veel beter had gekund. Afgelopen Zondag nog een ploegje van 7 koppels met jonge duiven in het hok met oude (snelheid) duiven geplaatst. Hiermee gaan we volgend jaar uitsluitend de Vitesse vluchten mee vliegen. In het bestaande jonge duivenhok de loketkasten er uit gesloopt en 12 broedbakken geplaatst voor 12 koppels toekomstige jaarlingen die geselecteerd zijn voor vitesse t/m de dagfond. De overnacht jongen zijn geplaatst bij de oude overnachters die we over hebben gehouden na een zeer strenge selectie. Omdat we er nog niet uit zijn of we volgend jaar de ochtend of middaglossing gaan spelen zit alles nog bij elkaar. Maandag van alle vlieghokken de verlichting er af gehaald. Het restant zoontjes en jonge duivenvoer gemengd met rui/rust om hier mee door te gaan met voeren tot aan de kweek. Dinsdag 18 September zijn we met de kweek en vliegduiven begonnen aan een Parathyfus kuur van 12 dagen. Na deze 12 dagen laten we ze enten en dan gaan we nog eens 3 dagen nakuren. De temperatuur is nu nog goed dus drinken ze voldoende water met de kuur en zit er een maand tussen als we de duiven laten enten voor de Paramixo eind oktober. Beide entingen worden binnen een half jaar herhaald. Vanaf donderdag zijn we gelijk begonnen met het over wennen van de eerste ploeg met jonge duiven naar hun nieuwe verblijf. Dit doen we zo snel mogelijk omdat de duiven nu nog voldoende in de veren zitten en dus niet helemaal kansloos zijn voor de roofvogels. Vrijdag bij twee liefhebbers geholpen met selecteren. Altijd moeilijk als het niet je eigen duiven zijn maar we zijn er toch redelijk uit gekomen. Opvallend was dat beide liefhebbers (op leeftijd) te veel naar de oude uitslagen bleven kijken en een stam hebben zitten met naar mijn mening te veel inteelt. Het zijn op het oog en in de hand zwakke stammen geworden en zijn echt toe aan wat nieuw bloed. In het weekeind hebben we besloten om de prestatie duiven die op leeftijd zijn en inmiddels hun prijzen hebben verdiend. Een apart hok te geven om zo op pensioen te gaan. Zonder het risico te lopen dat deze oudjes op het eind van hun leven ten prooi vallen aan de roofvogels.