Column

De wekelijkse column van Ome Willem. We beginnen met week 38 zodat je kunt controleren of we wel elke week een column schrijven over de bezigheden in ons duivenhok. Waar we mee bezig zijn, over nadenken, hoe we ons voorbereiden. Van dag tot dag gaan we alle geheimen van FlevoPigeon vertellen. Elke week weer een nieuw weeknummer dus mocht je een weeknummer missen spreek er ons maar op aan. ūüėČ

Week 45

Zondag, Gebeld door de mevrouw uit Leiden waar we zijn geweest voor het hok dat we willen gebruiken als centraal hok. Een duivenliefhebber daar uit de buurt wil graag de dakpannen hebben en dat is mooi want die zijn voor ons niet bruikbaar omdat de kap te hoog is. Afgesproken dat het hok begin Maart op gehaald kan worden en dat is voor ons mooi op tijd.

Zelf nog even met Robert uit Utrecht contact gezocht. Om te vragen of hij al een beetje over de schrik heen is van de slachtpartij. Die een marter vorige week had aangericht in zijn duivenhok. Over de schrik heen is hij nog lang niet. Wel heeft hij gehoord dat in de straat een steenmarter is dood gebeten door een hond.
De duivenmelker uit Belgie waar Robert elk jaar voor kweekt kan hem weer helpen om zijn eigen stam pollen terug te krijgen, dat is een mooi gebaar.
Wij hebben hem ook voorgesteld om een paar voedster koppels te nemen zodat hij van ons wat eieren kan overleggen.

Van sommige liefhebbers snappen we echt niets meer. Een paar weken geleden is er een duivenmelker (uit Almere) gelijk met ons opgegaan met het kuren en enten tegen paratyfus en ook met de paramixo entingen was hij er keurig bij. Henk zei nog die jongen is nog nooit zo serieus geweest.
Op dinsdag bij de koffie vroeg ik, heb je ze nog probiotica of elektrolyten na de enting gegeven voor herstel.
Van zijn antwoord ben ik nog steeds stom verbaast. Na de kuur en entingen heeft de grapjas besloten om er nog maar een 4 in 1 kuur tegen aan te gooien. Hij heeft zelf geen idee waarvoor maar dat heeft hij gehoord van een melker die zelf ook nooit in de uitslag voor komt. Het is om moe van te worden die gasten. Waarom wordt er eerder geluisterd naar liefhebbers die nooit een prijs vliegen dan naar liefhebbers die jaar in jaar uit bij de top horen.

En dan nog zoiets ik kreeg te horen van iemand dat de duivenmest dun was en de duiven zaten niet echt lekker.
Een kennis van me die in de buurt woont heb ik toen gevraagd of hij even bij hem langs wil gaan om te kijken.
Inderdaad het was een waterballet en wat is nou het geval. De man is gek van tentoonstellingen en er is hem wijsgemaakt dat ze twee weken alleen op lijnzaad moeten staan dan worden ze glad als een aal. Hoe verzin je het, alleen de vloer was zo glad als een aal.

De eerste liefhebbers bestellen nu al vroege jongen. Het is net of er een beetje paniek uitbreekt omdat de jonge duiven vluchten drie weken eerder beginnen als normaal.
Natuurlijk zijn we blij dat er zoveel belangstelling is maar waar we niet zo gelukkig van worden is dat er ook liefhebbers bij zitten die geen platte prijs vliegen. Het is dan weer jammer dat daar onze jongen duiven heen gaan.
We zien zelf veel liever dat de jonge duiven in een goed hok terecht komen maar dat willen we allemaal.

In Noord Holland afgesproken om te helpen met selecteren. De timmerman heeft twee hokken klaar en de duiven voor het snelle werk mogen er nu in.
Alleen welke duiven wel of niet. Per hok is er plek voor 16 koppels dus 64 duiven in totaal. Ja, ga er maar aan staan van de 131 duiven moet de helft weg.
Gelukkig heeft iemand belangstelling voor alles wat Heremans is en dat waren er al 26. De laatjes (ruim 30) waar niks of weinig mee is gedaan ook gelijk er uit dus dat ging vlot allemaal.
De doffers die mochten blijven een bak laten uitzoeken en er is weer overzicht en leven in de brouwerij.

We proberen de duiven zo lang mogelijk in beweging te houden door ze los te laten maar het is niet verstandig.
De Havik die dood bij de bloemenkas is gevonden was een lastpost en we hoopten dat het nu wat rustiger zou zijn met de aanvallen. Nu is het een koppel sperwers die blijft jagen. Dagelijks worden er duiven gepakt (zie foto) we hebben besloten om ze maar even niet meer los te laten 6 duiven dood in een week is wel erg veel.

Stadsgenoot Willem heeft zijn duiven opgehaald die bij ons waren ondergebracht. We dachten om nu het hok in orde maken voor de winterjongen. Maar we moeten nog even geduld hebben want een andere stadsgenoot gaat een maand op vakantie. Hij zocht ook een vakantieadres voor zijn duiven. Je moet elkaar een beetje helpen toch dus wij wachten dan maar even met de winterjongen.

Dit weekeind een begin gemaakt met het koppelen op papier. Geweldig om te doen, materiaal zit er genoeg en elk jaar kweken we meer kampioenen dus we zijn niet verkeerd bezig.
Huub Hermanns (de klak van Bovenkerk) zei een jaar of 25 geleden tegen me met koppelen moet je minstens 3 jaar vooruit blijven kijken als je dat niet doet sta je stil in de duivensport.

Week 44

Maandag zijn we naar Leiden geweest om naar een hok te kijken. Een duivenhok die ik goed kan gebruiken als centraal hok voor Almere. Het gaat om een hok van 4 meter waarvan de kap eigenlijk te hoog is omdat het thuis op een vlonder komt te staan maar verder is het in zeer goede staat. Voor het nieuwe seizoen dus uiterlijk eind Maart starten we met het centrale hok. Het is in de Flevopolder moeilijk om opgevangen duiven onder te brengen, ook een probleem voor de dieren ambulance. De opgevangen duiven kunnen vanaf 1 April naar FlevoPigeon worden gebracht en voor een klein bedrag zelfs terug gebracht worden naar de eigenaar.

Leuk bericht over de 333, Henk heeft op Pipa gelezen dat onze doffer op de 16de plek bij de beste Vitesse duiven van Nederland staat. Ook op de midfond is deze top doffer als 31e ge√ęindigd bij de top van Nederland. .
Gelijk een mail naar Polen gestuurd maar dat was daar al bekend. De nieuwe eigenaar had ze huiswerk al goed gedaan.

De familie uit Noord Holland waar we het vorige week over hadden, zitten midden in de verbouwing van het duivenhok. Ik heb beloofd om op woensdag morgen langs te komen om alles nog een keer met de timmerman door te nemen. Je moet wat over hebben voor onze collega duivenmelkers.

De timmerman heeft zelf geen duiven maar zijn werk ziet er heel professioneel uit. Indeling van het jongen duivenhok gaat iets anders worden zodat er ook op de deur gespeeld kan gaan worden. De verbouwing van het fondhok ging niet helemaal zoals afgesproken. Voor de fond duiven beginnen de vluchten pas in Juni, deze duiven hebben veel meer lucht nodig. Ze mogen niet te vroeg in vorm komen door een warm voorjaar en fond duiven worden vaak op het nest gespeeld. In plaats van 1 duif per broedbak heb je dan al gauw 3 tot 4 duiven die veel meer zuurstof gebruiken. Ik had dan ook een andere verluchting geadviseerd. De fundering van het duivenhok moet ook nog veranderd worden er is nu geen trek onder het hok. Dat gaat nog een pittig klusje worden.

Fijn om te zien wat er in een paar weken al verandert is en dat ze het vertrouwen hebben dat het goed gaat komen.
Ons complete voerschema met alles er op en eraan gaan ze gebruiken en ze willen zelfs het Vogro voer wat wij geven geleverd hebben. Dat komt goed uit want er is regelmatig vraag uit Noord Holland naar Vogro voer maar net niet genoeg om ook te kunnen bezorgen. Nu kunnen we het Vogro duivenvoer naar Noord Holland brengen en ook fijn ze hebben zelf een heftruck.

Triest bericht van Robert uit Utrecht die pas nog langs is geweest met zijn mooie Nelles v/d Pol duiven. Een marter is dwars door het plafond heen gekomen en heeft alle twaalf duiven gedood.

Vrijdag, na een dagje voer rijden zijn we nog even naar de vergadering geweest van de FlevoCourier in Lelystad. Op zich nooit zo spannend een najaars vergadering maar wat me wel aan het denken heeft gezet. Zijn de woorden van onze voorzitter Felix. Hij begon te vertellen dat het jammer is dat de kleine melker met het petje en stofjas bijna niet meer bestaat en er geen rekening mee wordt gehouden. Dat in onze hobby de dienst wordt uitgemaakt door de specialisten en professionele melkers, hij heeft helaas gelijk.

Zoals afgesproken zijn we Zaterdag met de dierenarts mee naar de vereniging in Lelystad gegaan om te enten tegen paramixo. Het enten ging lekker vlot iedereen was mooi op tijd en altijd leerzaam. Theo had voor ons ijskoffie gemaakt en de verwarming begon het lekker te doen toen we naar huis gingen maar dat past wel bij ons clubje. Terug op het landje nog even de duiven van wat liefhebbers uit Almere geènt wat een totaal maakte van ongeveer 800 duiven.
Het is me opgevallen dat bij de duiven die ik in de hand heb gehad best grote verschillen te zien waren. Vooral in het gewicht en in de pennen stand. Mooi om te zien als een duif weer door de rui is en de laatste pen heeft gegooid maar het zijn vliegduiven en geen tentoonstellingsduiven.
Bij ons hebben de duiven net of bijna de 8e pen gestoten en zo willen we het ook graag hebben. Vroeg door de rui is ook weer vroeg in de rui en zoals altijd worden in de tweede helft van het seizoen de punten verdiend.
Na het enten hebben wij alle duiven even op de probiotica gezet, kom maar op met het kweek seizoen.

Week 43

Vandaag even voer gebracht bij een liefhebber die zeer slecht gepresteerd heeft het afgelopen seizoen.
Midden in het warme seizoen heb ik zelf om privè redenen een weekje zijn duiven gevoerd.
De eerste indruk op het hok was niet goed, het was er benauwd, stoffig en te droog.
Volgende dag heb ik een hygrometer opgehangen en kwam net aan de 30%. Met een hok wat zo droog is kan je er op wachten dat ornithose terug blijft komen door aantasting van de slijmvliezen.
Het viel me gelijk op dat de weduwnaars niet in de bakken zaten maar lusteloos op de grond scharrelden. Ze vochten niet met elkaar en waren zeker niet strak.
Als de doffers er zo uit zien en op de grond zitten dan weet je dat er een gebrek aan zuurstof is. De meeste zuurstof is te vinden op het laagste punt en daar zitten de duiven dan ook.
De dierenarts heeft regelmatig ornithose bij zijn duiven geconstateerd en er is veel tegen gekuurd.
Goed dat er wat tegen ornithose is gedaan maar er is niets tegen de oorzaak van het probleem gebeurd.
Het hok heeft een hoog pannen dak met nieuwe pannen die alles afsluiten. Alleen in de nok kan er wat lucht ontsnappen. Tussen de pannen en het plafond wordt de lucht zo warm dat de warmte van het hok zelf niet naar het hoogste punt toe kan en dan komen de problemen.
Dit zijn vaak de hokken die in het voorjaar redelijk draaien maar met een warme zomer weg vallen.
De liefhebber heeft in het seizoen nog een aantal nood oplossingen geprobeerd zoals grote roosters onderin de voorkant maar dat is allemaal geen oplossing alleen maar kou over de vloer.

We hebben de problemen met het hok besproken. Iedere afdeling moet voor zichzelf gaan verluchten en de spanten boven het plafond per afdeling gaan we dicht maken. Ik heb hem ook het verschil van temperatuurschommelingen laten zien. Tussen de dag en nacht temperatuur zit 9 graden verschil. Wat bij onze hokken met de simpele golfplaatjes nog geen 4 graden is. Dit zijn nou juist de dingen die met weduwnaars zo belangrijk zijn.

Dinsdag was het bekende witte busje uit Polen onderweg. Ik moest bij het centraal station in Almere staan om de beloofde fondduivinnen aan te pakken die het bij hun zo goed doen tegen de 702 lijn.Twee mooie donker krasjes die bijna door de rui zijn. We zijn er blij mee.

Henk heeft een afdeling schoon gemaakt voor de duiven die worden gebracht door stadsgenoot en duivenmelker Willem.
Het hok van Willem gaat plat en er komt een ander hok. We hebben aangeboden om zijn duiven zolang bij ons onder te brengen. Je moet elkaar een beetje helpen. Er stoppen al genoeg duivenmelkers met de sport.
Wel moeten we even naar de action om een telraam te kopen voor Willem. Het zijn een stuk meer duiven geworden als afgesproken.

Woensdag zijn wij bij een jonge duiven specialist langs geweest die een nieuw hok heeft laten maken voor zijn spel met de jonge duiven.
Het hok is in maart geplaatst en ziet er super mooi uit. Alleen de vroege duiven heeft hij allemaal gepakt op het oude hok en niet op het nieuwe.
De verluchting en de stand van het oude en nieuwe hok is gelijk maar op het nieuwe hok hebben de duiven veel problemen met de luchtwegen en dat is niet zo moeilijk.
Tegen de zijwanden en een gedeelte van de achterwand zijn door zijn broer (en niet door de hokkenbouwer) een soort jaloezie kasten gemaakt van geìmpregneerd tuinhout. Met het warme weer van deze zomer is de temperatuur hoog en komen er van dit hout chemische stoffen vrij die funest zijn voor de ogen en luchtwegen.
Jammer voor hem om dit na het seizoen te horen maar we weten zeker dat het probleem nu is opgelost.

Afgelopen donderdag hebben we de ringnummers van alle duiven genoteerd voor het invullen van de paramixo entinglijst. Zaterdag 3 November in de club gaan we enten.
Nog 4 koppels onder gebracht bij een kennis in Joure deze worden in de week na de kerst gekoppeld als het goed is.

De havik waar we veel last van hebben de laatste tijd. Is met een harde knal tegen de glazen tuinkas van de buurman geklapt. De duif en havik hebben het allebei niet overleeft. Zonde van de duif, het is al het zoveelste slachtoffer.
Ook nog even bij Ton Mengerink wezen kijken naar de Lambrechts duiven. Wat een kwaliteit zit daar er was niet veel tijd we gaan volgende week terug en gaan zeker slagen voor een paar duivinnen.

Op Urk was de prijsuitreiking van de taartvluchten van de afgelopen maand. Het was volle bak en zoals altijd is er opvallend veel voor de jeugd liefhebbers gedaan. Zelf hebben we nog nooit mee gedaan maar zitten er wel over te denken voor 2019 en ook niet onbelangrijk de kibbeling was superlekker.

Week 42

Zaterdag mooi even de tijd om een begin te maken met de antenne planken los te halen en de klokken compleet met versterkers veilig op te bergen voor de wintermaanden.
Het is niet, dat de antenne planken niet tegen de kou kunnen maar de muizen knagen de kabels door.

Onderweg naar huis werd ik gebeld door Robert uit Utrecht dat hij al bijna in Almere was met zijn Nellis v/d Pol duiven. Ik heb zes schitterende koppels van hem mogen bewonderen. Zonder de ringnummers te hebben bekeken wist ik zeker dat dit nog de echte Pollen zijn. Een paar prachtig mooie blauwe en blauw bonte doffers en bij de duivinnen ook nog 2 blauwe driebanders.

Zelf speelt hij niet en heeft deze duiven in een grote ren zitten. Hij kweekt soms wat duiven voor een melker uit Belgie en verder gebeurt er weinig met deze duiven.
We zijn achter de computer gaan zitten en hebben bij negen van de twaalf duiven de afstammingen terug kunnen vinden. Iets waar de eigenaar nooit meer op gerekend heeft. Hij is het er helemaal mee eens dat we iets voor elkaar kunnen betekenen en onze stammen kunnen versterken. Door wat duiven te ruilen met elkaar.

Ook voor het artikel die over de Nellis v/d Pol duiven is geschreven in postduiven.nl. Gaat Robert voor aanvulling zorgen. Het is super om te horen wat Robert allemaal weet en hoeveel materiaal hij nog bezit over de Hofkens/Pol duiven. Omdat bij ons de echte oude Pollen zijn onder gebracht ga ik niet zomaar iedereen meenemen om te kijken, maar van de Pollen die Robert op het landje zag werd hij al helemaal gelukkig.

Maandag , Gesprek gehad met twee liefhebbers die hard spelen op de overnacht vluchten zowel op de ochtend als middaglossing. Het gesprek ging voornamelijk over de problemen met de luchtwegen die ze dit jaar hebben gehad door een schimmel infectie. Bij veel fond hokken is dit het afgelopen seizoen een groot probleem geweest.
Opvallend was dat de liefhebbers die in de zelfde vereniging zitten en Ropa producten gebruiken er weinig of geen last van hebben gehad.
De oregano en met name de fliteboost heeft bij deze melkers de duiven gezond gehouden denken ze zelf.
Zelf geven we ook Ropa producten, ook in de wintermaanden. We hebben het schema wat wij hanteren gedeeld met deze twee liefhebbers. Wel een beetje aangepast voor de mannen omdat er voor de ZLU op maandag moet worden ingekorfd.

Er was ook veel belangstelling voor onze eigen lijn. Het is de heren opgevallen dat er steeds meer over gesproken wordt en opvallend veel teletekst duiven uit de 701/702 lijn komen. Ze hebben zorgvuldig de afstammingen zitten te bestuderen, en waren het er mee eens dat er goed is over nagedacht. Dat we alle kanten met onze duiven op kunnen.
De duiven die we terug hebben gekruist tegen bv Volkens of Woord duiven spreken hun het meeste aan. Deze kruisingen zijn van 2016 en moeten in 2019 zich gaan bewijzen. Waar we natuurlijk het volste vertrouwen in hebben.

De familie uit Noord Holland waar ik vorige week ben geweest. Waren in de buurt en vroegen of het uitkwam om langs te komen. Klokslag 15 uur zoals afgesproken begonnen de honden te blaffen en daar waren ze dan. Onze buurman kwam uit nieuwsgierigheid een kijkje nemen. Volgens mij dacht de buurman dat Maxima en Willem Alexander bij ons langs kwamen (wat een auto).
We hebben veel dingen doorgenomen daarmee bedoel ik de verluchting, constante temperatuur, vochtigheidsgraad en de trucjes om te motiveren. Maar ook de gezelligheid voor de duiven en het observeren wat er zich in het hok afspeelt. Het verschil van voeren maar ook dingen als het verzorgen van laatkomers enz, enz. Steeds maar weer laten zien dat het eenvoudig kan zonder te veel kosten.

We hebben bijna drie uur zitten kletsen en we zijn het er over eens dat het totaal anders moet bij de Noord Hollanders. Hun nieuwe hokverzorger ziet het helemaal zitten en begreep het hele verhaal. Op de verluchting na, zijn we al een heel stuk verder gekomen. De timmerman kan zich op de hokken uit gaan leven.

De uitslag van het mest onderzoek wat ze hebben laten doen na het eerste bezoek is net binnen. Daar zijn ze behoorlijk van geschrokken coccidiose, wormen en uiteindelijk kwam er ook nog paratyfus uit. Als de paratyfus kuur er op zit ga ik ze helpen selecteren en de boel op poten zetten.
Ik hoor het ze nog zo zeggen die duiven mankeren niks. Ze gaan in bad en eten goed.

We zijn er met onze eigen duiven nog niet helemaal uit. En piekeren nog over de kweekkoppels voor de snelheid.
Eigenlijk zijn we op zoek naar een wat kleiner type duivin die tegen onze zware en diepe doffers gezet kunnen worden.
Na wat zoeken en spitten zijn we terecht gekomen bij Ton Mengerink.

Ton is net als ik een oud Duivendrechter en heeft een geweldige collectie met Lambrechts duiven.
De Lambrechts duiven zijn in veel top hokken terug te vinden. Denk zelf dat het niet verkeerd is om het kweekhok aan te vullen met een paar van zijn duivinnen, gewoon is proberen.
Ton gebeld en we gaan snel naar Assendelft toe. Hoop dat we niet gelijk over het oude Duivendrecht beginnen dan ben ik bang dat ik geen duif te zien krijg.

Onze vereniging de Flevocourier in Lelystad heeft besloten om op 3 november de leden de kans te geven om collectief de duiven tegen Paramixo te laten enten. Gelukkig is er voldoende animo voor en ook de datum is prima.
Het is drie weken voor de vroege winterkwekers gaan koppelen. Ook ruim voor de tentoonstellingen en als je binnen een half jaar weer zou willen enten dan ben je mooi op tijd voor het nieuwe seizoen.
Het is mooi dat de vereniging zoveel mogelijk collectief wil doen hetzelfde voor pokken en paratyfus.
We weten dat het niet makkelijk is om het iedereen naar de zin te maken. De verschillen van Vitesse en fond spelers zijn erg groot en duivenmelkers zijn super eigenwijs. Maar als we allemaal een beetje water bij de wijn doen hou je een gezonde vereniging.

De buurman van het paintball bos kwam langs, helaas niet voor een bak koffie.
Hij vroeg of we soms wat duiven missen. Even met hem mee gelopen het bos in en kwam bij een slachtplaats waar een berg veren en aangevreten duiven lagen. Niet alleen onze eigen ringen maar ook van vreemde duiven. De afgelopen week missen we vijf duiven. Negentien jaar geleden dachten we, het is even wennen. Maar hier wennen we nooit aan, het is natuurlijk ook niet slim om met de duivenhokken tegen de Oostvaders plassen aan te zitten.

Week 41

Afgelopen Maandag had ik een gesprek met een exduivenmelker die zijn hok nog heeft staan maar zelf geen duiven meer heeft. Hij wil of kan niet meer meedoen met wedstrijden vliegen. Maar ondertussen verveelt hij zich en de muren komen op hem af. De afstand van zijn huis naar ons landje is te ver om hem in onze combinatie op te nemen maar voor ons duiven kweken lijkt hem wel wat.
Dit zijn nou juist de mensen die ons een handje kunnen helpen, dacht ik. Er gaan negen doffers uit onze stamdoffers 701 en 702 naar toe. De doffers kunnen dan vast wat knokken om een broedbak. Later brengen we ook duivinnen er heen om de doffers gezelschap te houden.
Voor de eerste kweekronde gaan er negen snelle duivinnen naar toe. Voor de tweede ronde, duivinnen voor de zware fond. Voor ons een uitkomst om op deze manier het kweken voor een deel uit handen te geven aan een vertrouwd iemand.

Het afgelopen seizoen zijn we ook een paar keer gebeld door een liefhebber uit Noord Holland. Deze liefhebber wilde wel wat van onze 702 lijn bestellen en nodigde ons uit om eens langs te komen. Op dat moment lagen er geen jongen en hebben we afgesproken om er na het vliegseizoen op terug te komen.
Ik heb de liefhebber een beetje in de uitslagen gevolgd. Om hem te vinden was het verstandig om bij het laatste blaadje te beginnen. Gewoon slecht dus, veel duiven mee en maar een enkeling op de lijst en dan ook nog een staartprijsje.
Nadat ik deze duivenmelker drie kwartier aan de telefoon heb gehad was het wel duidelijk dat hij met de duivensport behoorlijk de weg kwijt is. Het is voor ons dan geen reclame als daar onze duiven terecht komen. Zelf schiet hij er niks mee op wij ook niet.

Toch ben ik bij hem langs gegaan en tot mijn verbazing zag ik een prachtig mooie locatie achter zijn bedrijf. Met op het oog zo goed als nieuwe hokken, ik schat wel een meter of twintig.
Tijdens de koffie vlogen de beste en duurste stambomen me om de oren maar dan ook echt van alles door elkaar heen, van Vitesse tot Barcelona duiven.
Het was wel duidelijk dat de beste man maar weinig begreep van de duivensport. Op alles een weerwoord heeft of in de verdediging gaat. Kritiek waar zijn vrouw bij is, zit hij zeker niet op te wachten (wie wel).

Van zijn vrouw begreep ik dat er voor de derde keer een hokverzorger is vertrokken. Daar kan ik me nu al iets bij voorstellen. Inmiddels is er een jongen bij ons komen zitten die zich gaat bemoeien met de duiven. Ik ben met hem door alle hokken gelopen. Moet wel zeggen dat die jongen mij vragen stelde waar over nagedacht was. Dat kon ik helaas niet zeggen van de baas. Met deze jongen heb ik afgesproken om alles op te schrijven wat we later kunnen gaan doornemen.

De hokken waren kil, koud en vochtig. Duiven zijn schuw, hokken te diep en te hoog. Ik zag duiven met een vuile neus, dikke natte ogen en ook nog duiven die maar moeilijk omhoog konden komen.
De kampioenen uit de omgeving komen bij hem regelmatig op bezoek vertelde de jongen. Wil deze duivenmelker niet geholpen worden of is hij niet te helpen, bedacht ik mij. Wat is de reden dat het zover heeft kunnen komen met zijn duiven. Je zal maar in dezelfde mand zitten tijdens de wedstrijden.

Terug aan de koffietafel vroeg ik, wat is nou de bedoeling. Als je resultaten wilt gaan zien, zit er maar eèn ding op. Alles reorganiseren, hokken moeten aangepast worden, bijna de helft van de duiven kan er uit en maak een plan met wat je wilt gaan spelen. Kies je voor het programma spel of ga je naar de ZLU.

Stop om te beginnen maar eens met te denken dat in de duivensport geld het belangrijkste is. Ik word niet goed van de bedragen die ik hoor van wat de duiven en hokken hebben gekost. Kijk eens naar de stambomen, zie je dan niet dat er een paar generaties tussen uit zijn gehaald. Bij al die zogenaamde goede vrienden en topmelkers bevruchten de duiven van een jaar of 15 nog steeds? Geloof je het zelf, ik niet.

De hokken hebben een vermogen gekost maar zijn meer geschikt voor een bed en breakfast. Het heeft niks met duivenhokken te maken. Zijn buurman aan de overkant zit elke week voor hem met een hokje van 4 meter en een golfplaatje op het dak. Dat is pas echt genieten.

Het zou goed zijn om hem uit te nodigen met zijn vrouw en nieuwe hokverzorger om te zien hoe het bij ons gaat. Zonder dure hokken en zonder duiven die een vermogen hebben gekost maar wel elke week meer dan een leuke uitslag.

Nog even een kijkje in het voerhok genomen maar dat sloeg helemaal nergens op. Het duurste van het duurste duivenvoer maar als je daar niet mee om kan gaan is het gif.

We hebben afgesproken om er eerst maar goed over na te denken wat precies de bedoeling is. Bespreek het met je nieuwe hokverzorger en bespreek het met je vrouw. Jullie moeten eerst op èèn lijn zitten voor we het roer om gooien. Ben benieuwd of we er nog wat van gaan horen.

Woensdag nog even met Henk rustig kunnen zitten en het afgelopen seizoen doorgenomen.
De mooie en minder mooie vluchten besproken en vooral onze fouten. We zijn het met elkaar eens dat gemakzucht ons soms duur komt te staan en punten kost.
Zoals elk jaar gaan we proberen om dingen als africhten midden in de week meer collectief te doen.
Het is toch te gek als we horen wie er allemaal aan het rijden zijn terwijl we het ook gezamenlijk kunnen doen.
De duiven hebben er meer aan en het is allemaal een stuk goedkoper.

Donderdag 11 Oktober werd ik gebeld door de mevrouw uit Noord Holland waar ik afgelopen dinsdag ben geweest.
Ze zijn het er mee eens dat het zo niet verder gaat en er moet snel wat gaan veranderen. Ook wil mevrouw er zelf meer bij betrokken worden en dat was nou juist de bedoeling.
Volgende week komen ze bij ons langs op het landje. Ik zorg dat er dan een plan is wat we vast gaan doornemen.
Ook krijg ik alvast de maten van het hok en wat foto`s van de eerste vier afdelingen. Daar kan ik vast een schets van maken om te laten zien wat de bedoeling is.

Vandaag nog even naar de eitjes van de 333 gekeken en deze zijn wat aangepikt gelukkig. Eerste eitje uit (zie foto) tweede jong is onderweg.

De hele ochtend aanloop van koffie klanten en zoals altijd na het seizoen. Komen er gesprekken los over hoe het verder moet in de toekomst.
Je merkt dat er onzekerheid is bij de liefhebbers wat betreft de nieuwe indelingen. Waar gaan we worden ingedeeld, gaat Almere naar afd 6 of blijven we in afd 7. Vliegen we met afdeling 8 en 9, je hoort de meest maffe indianen verhalen maar als je er zelf niet zo druk om maakt. Is het wel grappig om aan te horen.
Volgende week hangen we hier een bloeddruk meter op en kijken wie de winnaar gaat worden want er zijn een paar duivenmelkers die bijna ontploffen.

Als het goed is komt er morgen nog iemand uit Utrecht langs met wat Nellis v/d Pol duiven. Niet om te verkopen maar gewoon om even te laten zien. Hij heeft geen echte stambomen maar wel wat nummers op een papiertje. Kijken of ik ze kan vinden in ons stamboom programma, ik ben benieuwd.

Bij de eerste hap avondeten staan er twee jongens aan de deur die informatie willen hebben voor het maken van een spreekbeurt over postduiven. Ik heb ze verteld dat ze op postduivenhouden.nl veel informatie kunnen vinden en op het landje welkom zijn om wat foto`s te maken en voor verdere info. Altijd leuk als er jeugd is die wat van de duivensport willen weten.

Week 40

Zaterdag 29 September zijn de kwekers uit elkaar gehaald en van elkaar gescheiden. De kweekdoffers hebben hun eigen broedbak gekregen. Het lijkt allemaal een beetje vroeg maar over twee maanden worden ze al weer gekoppeld.
We zijn ook met wat aanpassingen begonnen in de hokken om weer aan hengstenkweek te gaan doen met enkele doffers. En we zijn begonnen met 1 keer voeren in plaats van 2 keer. Wel regelmatig met de booster van Ropa-B door het voer.
Vandaag hebben we ook het laatste hok met Vitesse duiven los gelaten om de oude bewoners aan de nieuwe hokgenoten te laten wennen. En de 333 hebben we nog even gekoppeld met zijn vaste duivin, gekregen van de combinatie Brakel en zn uit Soest. Eieren laten we door een ander koppel uitbroeden en grootbrengen. Jongen gaan naar het kweekhok van Henk

Zondag zijn er twee blauwe jongen niet binnen gekomen bij het overwennen tot onze verbazing zijn het precies de 412 en 413. Allebei jongen van de 333, je ziet gelijk het verschil van karakter, geweldig.

Na de vaste aanloop van onze koffie klanten op zondagmorgen. Belt er een liefhebber op of hij nog even langs kan komen met wat duiven. Ik dacht nog, ben mooi op tijd om naar Max verstappen en de Superbike te gaan kijken.
Niet dus, eerlijk gezegd had ik dat beter wel kunnen gaan doen. De beste man kon of wilde maar niet begrijpen waarom zijn duiven niet lekker zaten.
Uit fatsoen de mand met duiven bekeken maar wat een zieke en verwaarloosde bende. Ik vroeg hem of hij ze bij het centraal station met een schepnet had gevangen (weg glimlach).
Om een indruk te krijgen begon ik te vragen hoe de kweek was verlopen. Niet zo best antwoord de man, beetje pech veel onbevruchte eitjes die niet uitkomen en pap jongen die dood gaan. Maar na de kweek nog wel twee weken een Paratyfus kuur gegeven en ze waren weer als nieuw.

Hoe was het schema van afgelopen seizoen vroeg ik, moet wel zeggen hij heeft het serieus aan gepakt. Een schema van Gert Jan Beute en hij kon het zo uit het hoofd vertellen dus ik geloof hem.
Voer koopt hij altijd bij mij en ik breng het hem zelf. Zodoende weet ik dus dat zijn duiven zeker niet om komen van de honger. Voor zijn doen heb ik hem ook regelmatig mooie uitslagen zien maken. Zelf heb ik geen ervaring met de producten van Beute maar ze worden bij ons regelmatig besteld.

De beste man was eind augustus gestopt met vliegen en wat ben je toen gaan doen vroeg ik.
Gewoon volle bak gerst, schoon water en licht uit en dat is het antwoord de man. Maar waarom volg je dan niet verder het schema van Beute. Je duiven hebben in het vliegseizoen het maximale aan voeding supplementen gekregen en nu midden in de rui krijgen ze niks meer. Zijn antwoord, ja maar dit is de natuur. Man hoe durf je in de duivensport nog over natuur te praten zei ik. De duiven worden zwaar verduisterd daarna bijgelicht de langste dag word tot aan de laatste vlucht aan gehouden en dan pats het licht eraf, lekker natuurlijk.
Verder verteld hij me ook nog dat ze een week voor de dagfond vluchten gespoten worden met Orni rood en nu geen ondersteuning voor de rui periode. Zonde van mijn energie en zondagmiddag geloof me, het zijn altijd dezelfde liefhebbers met dit soort problemen en als er een dierenarts op de club is zie je ze niet. Ze hebben echt geen idee hoe moeilijk de duiven het hebben in deze belangrijke periode. De ruitijd is alweer de start voor het nieuwe seizoen.

Zondag avond waren onze Poolse vrienden in Almere aangekomen. We zijn een lekker hapje met ze wezen eten om wat bij te praten over hun succesvolle seizoen in Polen.
Met de lossingen van uit Nederland hebben ze vroege duiven gepakt uit de bloedlijn van onze 702 en 701. Ze willen zeker met deze bloedlijn verder kweken in het komend seizoen. Vooral toen ik ze de afstammingen liet zien waar we zelf een 1e sector 3 Bergerac mee vlogen en nog drie teletekst duiven uit deze lijn.
Het viel op dat de vroege duiven van ons toch wel met redelijk snelle vluchten zijn gevallen. Zeg maar tussen de 1300 en 1800 meter. Bij onze Poolse vrienden zijn de prijzen juist met een kop wind en ruim onder de 900 meter verdient. Wat ons laat zien dat we een echte allround bloedlijn in handen hebben.

De duivinnen die in Polen tegen onze bloedlijn hebben gestaan komen voor de kweek onze kant op en worden tegen de 702 en zijn zonen gezet. De jongen uit deze combinatie delen we samen.

Er zijn ook nog wat duiven mee terug gegaan naar Polen. Iets waar we heel blij mee zijn is dat onze 333 verkocht is.
Deze super doffer zit nu veilig in Polen. We hoeven nu niet meer bang te zijn dat hij gepakt word door een roofvogel.
1200 km hier vandaan maar blijft voor ons toch binnen bereik. De bloedlijn van de 333 is op ons hok goed vast gelegd. En mocht het nodig zijn mogen we de 333 altijd lenen om mee te kweken. Wat een dag vandaag.

Dinsdag gestopt met de Paratyfus kuur en een afspraak gemaakt om morgen de duiven bij ons te laten enten.
Er zijn verschillende liefhebbers die gelijk met ons op zijn gegaan met kuren dus voor de dierenarts is het ook de moeite waard om bij ons langs te komen.
Wanneer er genoeg belangstelling is vanuit de duivenvereniging kunnen we eind Oktober gezamenlijk enten tegen paramixo.

Het enten ging lekker vlot. Gelijk de duiven die voor de tentoonstellingen worden ingezet nog even gecontroleerd op luis maar alles was schoon.
De eitjes van de 333 bekeken maar ook die lijken goed. Het is toch altijd een gokje tijdens het kuren.

Vandaag ook toestemming van de NPO binnen gekregen om een centraal hok op te starten in Almere. Niet op het landje maar gewoon bij mij thuis in Almere Haven. Ben ook al gebeld door de NPO om de boel te controleren maar moet eerst nog gaan bouwen.

Donderdag, we worden gek gebeld met de vraag of we een bon willen schenken. Bij de zuster verenigingen is het moeilijk om nee te zeggen. We weten ook allemaal dat het de enigste inkomen is voor een club en onze duiven worden altijd goed verkocht. Maar het zijn nu zo langzamerhand wel genoeg bonnen. De bonnen kopers moeten ons wel twee duivenringen op sturen omdat het vaak voorkomt dat de nieuwe eigenaren de duiven niet altijd op hun naam overschrijven.

Vandaag het eerste hok wat is leeg gekomen ontsmet met Ropa DE. Dit is diatomee√ęn aarde en dood bloedluis, mijten en vlooien. Alles wat ongedierte is wordt gedood en dat zonder chemicali√ęn.

Ik had ook nog een leuk klusje toen ik thuis kwam. Kinderen uit de buurt hebben een postduif gebracht die vol met visdraad zat. De poten afgekneld en vleugel kapot. Kortom een behoorlijk klusje om het beestje te helpen. Het telefoon nummer opgezocht van de eigenaar en het duifje meegegeven aan de jongens. Zelfde avond is het duifje opgehaald door de eigenaar en de jongens hebben 5 euro de man gekregen. Iedereen weer blij en gelukkig.

Zaterdag zijn we naar Friesland toe geweest. Om te kijken naar een duivenhok waar de verluchting niet goed zou werken. Het hok rook muf en de verluchting was niet helemaal in orde maar dat kon nooit de oorzaak zijn. Ook het aantal duiven was niet teveel voor het hok.
Na wat zoeken hebben we de binnenbetimmering van de achterwand eraf gehaald. En ja hoor, de achterwand die op de regenkant staat heeft gelekt. Tussen de wand zaten gipsplaten en isolatie. Dit alles en al het hout was beschimmelt over de hele lengte van het hok.
Soms is een hok gewoon op maar dat is hier niet het geval. Het is alleen een pak werk. De buurman komt uit de bouw en zijn zoon gaat hem helpen met een nieuwe achterwand dus opa staat volgend jaar weer in de uitslag.

Week 39

Maandag zijn we naar Schiedam geweest bij een schitterende stam met dagfond duiven. Om te helpen de kweekkoppels voor volgend jaar samen te stellen. In de stambomen vonden we nog veel van de echte Nelles van de Pol duiven terug.

Het over wennen van onze eerste ploeg jonge duiven zat er dinsdag op. De paar duifjes die weigerden binnen te komen en buiten bleven zitten. Hebben we water mee laten drinken op de spoetnik om de preventieve paratyfus kuur niet te onderbreken. Vandaag weer twee topduiven gepakt door de sperwer, jammer maar we beginnen eraan te wennen.

Woensdag ,zoals afgesproken’ kwam Geurt Doppenberg een prachtige doffer brengen. Deze doffer is een volle broer van de moeder van de 333 Voor de mazzel kregen we ook nog een halfzus van deze doffer met een super afstamming.
Geurt weet als geen ander dat dit de enige manier is om samen sterker te worden. Zonder dat altijd maar die knip open moet. Het is gewoon een kwestie van gunnen.

Donderdag de tweede ploeg met overgewende fond jongen naar buiten. Dit ging prima op 3 duiven na alles binnen en niets gepakt door de sperwer.

Op vrijdag hebben Henk en ik een heel serieus gesprek gehad over hoe we verder moeten in het nieuwe duivenseizoen. We weten dat we voor alle afstanden fantastische duiven hebben zitten. Duiven die naar onze zin zijn en zeker kopprijzen in de regio kunnen vliegen. Alleen is er nog veel meer uit te halen dan we nu gedaan hebben. Met wat extra tijd, aandacht en energie moet het lukken om nog veel betere prestatie’s te kunnen leveren.

Wat gaan we doen volgend jaar, gaan we weer voor het keizer generaal of gaan we ons specialiseren in bepaalde afstanden. Andere optie is dat we door gaan als team met iemand erbij. Tenslotte zijn we niet meer de jongste en worden we een dagje ouder misschien ook wat minder fanatiek. Zo hebben we dit jaar op de dagfond veel punten laten liggen terwijl het de mooiste vluchten van het jaar zijn. Ook zijn de duivinnen dit jaar bijna niet gespeeld enz, enz.

Het kan veel beter maar dan moeten er wel dingen gaan veranderen. Hoe precies weten we nog niet maar daar komen we wel uit.

Week 38

Het vliegseizoen zit er op, zaterdag de 15e September de laatste twee vluchten gehad. Met nog een 1e prijs bij de jongen in regio 1 Hilversum. Een mooie afsluiting van een heel goed seizoen ondanks dat het veel beter had gekund.

Afgelopen Zondag nog een ploegje van 7 koppels met jonge duiven in het hok met oude (snelheid) duiven geplaatst. Hiermee gaan we volgend jaar uitsluitend de Vitesse vluchten mee vliegen.

In het bestaande jonge duivenhok de loketkasten er uit gesloopt en 12 broedbakken geplaatst voor 12 koppels toekomstige jaarlingen die geselecteerd zijn voor vitesse t/m de dagfond.

De overnacht jongen zijn geplaatst bij de oude overnachters die we over hebben gehouden na een zeer strenge selectie. Omdat we er nog niet uit zijn of we volgend jaar de ochtend of middaglossing gaan spelen zit alles nog bij elkaar.

Maandag van alle vlieghokken de verlichting er af gehaald.

Het restant zoontjes en jonge duivenvoer gemengd met rui/rust om hier mee door te gaan met voeren tot aan de kweek.

Dinsdag 18 September zijn we met de kweek en vliegduiven begonnen aan een Parathyfus kuur van 12 dagen. Na deze 12 dagen laten we ze enten en dan gaan we nog eens 3 dagen nakuren.
De temperatuur is nu nog goed dus drinken ze voldoende water met de kuur en zit er een maand tussen als we de duiven laten enten voor de Paramixo eind oktober. Beide entingen worden binnen een half jaar herhaald.

Vanaf donderdag zijn we gelijk begonnen met het over wennen van de eerste ploeg met jonge duiven naar hun nieuwe verblijf. Dit doen we zo snel mogelijk omdat de duiven nu nog voldoende in de veren zitten en dus niet helemaal kansloos zijn voor de roofvogels.

Vrijdag bij twee liefhebbers geholpen met selecteren. Altijd moeilijk als het niet je eigen duiven zijn maar we zijn er toch redelijk uit gekomen.
Opvallend was dat beide liefhebbers (op leeftijd) te veel naar de oude uitslagen bleven kijken en een stam hebben zitten met naar mijn mening te veel inteelt. Het zijn op het oog en in de hand zwakke stammen geworden en zijn echt toe aan wat nieuw bloed.

In het weekeind hebben we besloten om de prestatie duiven die op leeftijd zijn en inmiddels hun prijzen hebben verdiend. Een apart hok te geven om zo op pensioen te gaan. Zonder het risico te lopen dat deze oudjes op het eind van hun leven ten prooi vallen aan de roofvogels.