Column

De column van Ome Willem

Begrijp niks meer van de duivensport

We hebben het er al vaker over gehad. Dat we de duiven bijna of helemaal niet meer laten trainen op het landje vanwege de vele aanvallen van de roofvogels.
Wegbrengen doen we ook niet meer omdat ze dan bij thuiskomst alsnog gepakt worden en ik moet eerlijk zeggen dat we ook niet meer zo gemotiveerd zijn om in de auto te stappen om de duiven te lappen.

Voor ons gevoel doen we er ook veel te weinig aan om een mooie uitslag te maken.
Maar is dat ook zo, het blijkt van niet. Het lijkt wel of de duiven ons dankbaar zijn dat ze wat rust hebben gekregen. De jonge duiven komen super goed af. In vier vluchten zijn we er pas twee kwijt. Jammer dat het weer een westen wind was. Dat is op de korte afstand echt een probleem voor Almere maar ze kwamen toch geweldig af. We verheugen ons nu op een afstand die wat verder is en een wind uit het oosten.

Voor de Vitesse komen we tekort. Het ligt niet aan de duiven maar aan ons. We zijn gewoon te slordig en te gemakzuchtig.
Uit het duivinnen hok hebben we al wat duivinnen verkocht en de rest is met elkaar aangelopen. Ze kijken niet meer naar de doffers om. Met nog een midfond te gaan is het nog even aan knoeien en dan misschien opnieuw koppelen met andere duivinnen voor de natour.

En dan de dagfond

We hebben met de dagfond sowieso niks te klagen gehad. De dagfond gaat goed en dit keer gingen de duiven ook de mand in met het idee dat ze het alle tien zouden kunnen gaan doen. Er viel helemaal niets op aan te merken.
De eerste en de derde van Chateauroux twee weken geleden hebben we bewust niet mee gegeven zodat we deze eventueel kunnen spelen op Orange of Bergerac.

De westen wind is voor de dagfond niet echt een groot probleem een teletekst zit er dan niet in maar in de regio moet je er wel een duifje tussen kunnen draaien en dat was ook zo.
Om 14.06 kwam er een blauwe jaarling doffer vanaf het IJsselmeer aan knallen en we wisten dat is een mooie tijd duif (zoon uit de 702 x een oude kweekduivin van Geurt Doppenberg). Vijf minuten later twee duivinnen te gelijk op de valplank ook uit de goede hoek waar onder een dochter uit witte Frits een duivin met karakter. Een geweldig duivin net iets groter dan een spreeuw maar je kan altijd op het beestje rekenen.

Deze dagfond vlucht was natuurlijk niet de zwaarste dit seizoen maar er stonden nog een hoop goede liefhebbers in de lucht te kijken. Toen wij er al drie in de klok hadden zitten. Zelfs in de regio 1 Hilversum en omstreken een 1e 2e en 3e plaats en dat is al weer een poosje geleden.
Wat ik er dus mee wil zeggen. Al dat werk wat we voorheen hebben gedaan hebben ze dat wel nodig of zit het bij ons gewoon tussen ons oren.

Nog een mooi voorbeeld

Een goede kennis van ons was lekker op vakantie naar de Canarische eilanden. Zijn dochter heeft wat voer in het hok gegooid en af en toe de tuinslang in de drinkbak gehangen. Bij terugkomst van vakantie toch maar de duiven op de overnacht ingekorfd en wat denk je. Hij rolt alles op met een loodzware vlucht, dat zijn toch dingen die je aan het denken zet.

Vorige week waren we het zat. Deze week gaan we er weer tegenaan

Wat een reacties op de column van vorige week. Ik ben het zat heb gezegd en dat ik nog maar moet zien of we het einde van het seizoen nog wel gaan halen.
Goed bedoelde reacties van onze collega duivenmelkers, kennissen, en zelfs familie. Bang dat ik de hele dag thuis kom zitten.

Dat thuis zitten gaat niet gebeuren het leveren van voer en dierenbenodigdheden gaan we zelfs uitbreiden dus niet alleen de artikelen voor duiven maar veel en nog veel meer. Ook is er veel werk gemaakt van het kweekhok bij Paul in Emmeloord. Daar zit geweldig kweekmateriaal waar we met de jongen nog jaren mee voorop kunnen vliegen. Er is ook veel vraag van liefhebbers om eens een ronde jongen te kunnen kopen. We gaan ons voorlopig echt niet vervelen.

Ook opvallend veel tips gehad over hoe we het probleem met de roofvogels kunnen oplossen. Maar daar zijn we klaar mee, die strijd met de roofvogels hebben we verloren toch iedereen hartelijk bedankt.

Zaterdag toch weer even kunnen genieten van de duivensport. De jonge duiven hadden een vlucht van 175 km met een stevige N/W wind gehad. Nu is dat voor Almere nooit zo gunstig maar nu waren we er blij mee omdat de duiven dan niet met koppels te gelijk aankomen. De duiven komen met een kopwind vaak apart binnen en dan heb je minder kans op een roofvogel aanval.

Geen roofvogel aanval en dat betekent weer een keer ouderwets genieten. Het spel met de jonge duiven vind ik sowieso het mooiste spel om te spelen. De jongen kwamen geweldig af en iets wat een raadsel is. Ook nog eens uit de goede hoek en dat met noord/westen wind.
Boven het Markermeer was de lucht open getrokken en van deze richting kwamen de duiven aanvliegen. Waarschijnlijk is dat de reden geweest dat de jongen de snelste aanvlieg route hebben genomen.

Van de 55 duiven waren er 53 thuis en mooi op tijd met een 4e in regio 1. Wat ons weer opviel was dat een jong van de volle zus van de 333tjes weer vooraan vloog. Het kan toeval zijn maar ik geloof het niet maar we gaan het zien.

Een klein ploegje duiven die we nog binnen hebben gehouden gaan woensdag mee om te trainen als ik naar Woerden ga. De nieuwe garde kan dan toch nog even de vleugels strekken en donderdag de mand in voor de dagfond. Ze zien er super uit hoop alleen dat het geen waaivlucht gaat worden en daar ziet het er tot nu toe wel naar uit.

We zijn het zat

Meestal zijn we wel positief ingesteld.Zelfs als we te laat zitten dan gaan we weer met frisse moed aan het werk voor het volgende weekeind. Nieuwe vluchten, nieuwe kansen.

Ook willen we niet te veel blijven zeuren over de roofvogels. Dat zeuren over roofvogels doet iedereen al. Langzamerhand word je er ook een beetje moe van om altijd te klagen over roofvogels.

Maar we zitten er nu doorheen. Buiten de ruim 80 jongen die gepakt en vermoord zijn dit jaar. Zijn er ook een 35 stuks oude duiven doodgemaakt door de roofvogels. Er komt maar geen eind aan de slachtpartijen. Het is nu zelfs net zo erg als in de wintermaanden. Waar we ontzettend veel duiven verliezen aan de roofvogels.

De duiven durven zelfs niet meer naar buiten. Om onze duiven toch te kunnen trainen brengen we ze veel weg in kleine ploegjes zowel de jonge als oude duiven.
Maar zelfs dan als de duiven thuiskomen en op het hok vallen. Klapt er wel weer een sperwer tussen of de havik duikt in het koppel wat thuis komt.
.
De duiven zijn leeg van het blijven vliegen en ze zijn het net als wij spuug zat.

Zaterdag op Duffel was er geen duif die naar beneden dorst te komen. Ruim tien minuten zijn de eerste duiven hoog boven het hok blijven vliegen en dat op een Vitesse en jonge duiven vlucht.

Van de duiven die zaterdag nog Chateauroux hebben gevlogen zijn er inmiddels ook al weer twee gepakt. De hokken raken leeg en dat bedoel ik letterlijk.

Spuugzat

We zijn er nog niet helemaal uit hoe het verder moet gaan maar ik ben bang dat we het einde van het seizoen niet gaan halen. Wat mij betreft kappen we er zo snel mogelijk mee want we zijn het echt spuugzat om zoveel goede topduiven kwijt te raken.

Het lukt ons op het moment ook niet meer om ook maar iets positiefs over de duivensport te vertellen. Waar en bij wie je ook maar komt het is overal het zelfde liedje. Bergen met jonge duiven weg ,veel oude duiven gaan verloren tijdens de vluchten. Wij hebben echt nog absoluut niets te klagen over de lossingen van afdeling 7 daar kunnen de andere afdelingen nog wat van leren.

Als je ziet hoe weinig duiven er nog op de fond gespeeld kunnen worden door de liefhebbers. De hokken beginnen leeg te raken, het is voor de meeste verenigingen aanknoeien om genoeg liefhebbers bij elkaar te peuteren. En dan heb ik het nog niet eens over het vlieggeld. Natuurlijk moet de vrachtwagen betaald worden maar met die paar manden die gebracht worden schieten de prijzen de pan uit en geloof me de afd 7 is nog een stuk goedkoper als andere afdelingen.

Het komt er bij ons dus op neer dat de laatste wedstrijd duiven van ons. Tussen de wekelijkse of tweewekelijkse vluchten door, overdag niet meer naar buiten kunnen. Zelfs als je de duiven een stukje wegbrengt worden ze nog gepakt bij thuiskomst.

Omdat je weet dat de duiven met de wedstrijden ook niet meer naar beneden durven komen. Zie je ook zo langzamerhand tegen de zaterdagen op. Het is toch de bedoeling dat je een hobby voor je plezier doet en het moet geen ergernis zijn dan moet je kappen zo snel mogelijk.

Jonge duiven

De jonge duiven zijn jammer genoeg uitgesteld afgelopen weekeind, iets wat we zonde vinden maar het is wel een verstandige beslissing geweest van de NPO.
Met de temperaturen van afgelopen zaterdag had het gegarandeerd een pak problemen opgeleverd. Niet zo zeer voor de duiven die op tijd zijn maar de laatkomers. De laatkomers waren met deze hitte absoluut kansloos geweest vooral als ze erg verkeerd zaten.
Waarom vinden we het dan toch jammer, om in de regio op de korte afstanden op tijd te draaien moet er gewoon oost in de wind zitten. Dat is het beste voor Flevoland en zeker voor Almere.
Kijk naar de uitslag van vorige week onze duiven waren nog zeker niet in puike conditie maar in regio A stonden er 32 van de 46 in de uitslag en ook nog eens op de 10e plek bij de beste hokprestaties in het spoor der kampioenen.
En als er dan een weekeind aan zit te komen met een oost of een zuidoosten wind dan is het jammer dat het uitgesteld is maar nogmaals zeer terecht.

Moeilijke beslissing. Wel of niet verkopen

We hebben het er onder elkaar al vaker over gehad. Wat gaan we doen als we weer een topper hebben zitten en we kunnen deze duif goed verkopen.
Om een teletekst duif op het hok te houden hebben we tot nu toe best wel slechte ervaringen. Het is net of de klasse duiven ook voor de roofvogels veel aantrekkelijker zijn. We zijn dan ook meerdere keren een topper kwijtgeraakt aan de roofvogels hier in de buurt.
Nu hebben we het geluk dat wij de beste kwekers en prestatie duiven in een prachtig mooi en goed beveiligd kweekhok hebben kunnen plaatsen. Het kweekhok staat bij onze duivenvriend Paul van Steenbergen op zijn nieuwe locatie in Emmeloord.
Met Paul doen we samenkweek en hier gaan veel super duiven gekweekt worden die op bestelling ook verkocht kunnen worden maar daar gaan we het later nog over hebben.

Nu is het zover, we hebben weer een topper die twee keer achter elkaar teletekst pakt en zelfs een 2e sector 3 op Periqeux.
Dat valt op bij de grote mannen en dan kan je er op wachten dat er telefoontjes gaan komen. Die telefoontjes kwamen er ook en uit binnen en buitenland.
Je moet dan snel een beslissing nemen, spelen we deze weduwduivin nog een derde keer. Gaat zij naar het kweekhok of krijgt het mooie blauwe duivinnetje een nieuwe baas. We hebben besloten om voor het laatste te kiezen.

Er is nu ook ineens belangstelling voor meerdere duiven uit deze 702 lijn en zelfs een mooi bod op de 702 zelf maar dat gaat ons even te ver. We hebben al 11 jaar veel plezier van deze stamdoffer voorheen als vlieger en nu als kweker. Wanneer je een duif op deze leeftijd gaat verplaatsen is het meestal over met de vruchtbaarheid en daar koopt niemand wat voor. Nu bevrucht deze doffer nog goed en heeft zelfs meerdere duivinnen die hij tevreden stelt.

De midfond

De afstand van 357 km was ons met deze temperatuur te ver om de duiven te spelen die donderdag weer naar Chateauroux moeten. Aan het aantal duiven te zien wat er werd ingekorfd was het wel duidelijk dat er meer liefhebbers net zo over dachten.
We hebben besloten om er in totaal 10 te spelen waarvan er drie een paar weken stil hebben gezeten omdat ze gewond zijn geweest.
Het was ondanks de hitte een mooie midfond vlucht en het was voor ons weer een vertrouwd gezicht dat de doffers die het de laatste tijd een beetje af lieten weten het weer doen en met een 1e 2e 3e plek in de club. We gaan er dan ook vanuit dat we een mooi tweede gedeelte van het seizoen kunnen krijgen. Zoals we wel vaker hebben gezegd dan zijn de punten te verdienen.
Met de duiven die naar Chateauroux gaan willen we van de week gaan rijden om ze in beweging te houden.
Maar niet alleen de dagfond duiven want ook de jongen hebben stil gezeten dus als we toch gaan rijden dan gaan die ook maar mee.

Fondmannen van de Flevocourier

Vorige week hebben we het er al over gehad dat op de grote fond onze club sterk is en dat heeft Bert Prasing maar weer bewezen op de ZLU vlucht Agen.
We zijn van Bert al lang gewend dat hij zijn duiven super gezond weet te houden en regelmatig mooie uitslagen maakt maar wat hij dit keer heeft gepresteerd is geweldig.
Op deze lood zware vlucht speelt Bert een eerste Nationaal en de derde Internationaal Agen en dat zit gewoon bij ons in de club super toch.

Pittig weekje

Maar liefst vier vluchten staan er weer voor de deur aankomend weekeind.
Dinsdag inkorven voor middag lossing Agen,
Donderdag inkorven dagfond Chateauroux,
Vrijdag jonge duiven en een oude duiven Vitesse vlucht ik denk dat het Duffel gaat worden genoeg te poetsen dus.

Eindelijk

Het is alweer een paar weken geleden dat we even tijd vrij hebben kunnen maken om achter het toetsenbord te gaan zitten. Komt hoofdzakelijk omdat we ondanks de twee mooie teletekst duiven van Limoges toch nog niet tevreden zijn over de duiven. We zitten er boven op maar het loopt nog niet zoals we gewend zijn.

Duidelijk verschil

Afgelopen week was er duidelijk verschil te zien. De duiven zaten weer wat strakker en er was weer wat leven in de brouwerij. Er is dan ook gelijk weer een beetje hoop. Dat moest ook wel want er stonden maar liefst vier vluchten op het programma afgelopen weekeind.

Op dinsdagavond hadden we 4 duivinnen ingekorft voor Periqeux waaronder de 901 die op Limoges 4e teletekst had gevlogen. De doffer die toen derde teletekst vloog hebben we bewust thuis gehouden omdat we van de doffers nog niet helemaal zeker zijn en op St Vincent drie doffers zijn kwijt geraakt.

Donderdag voor de dagfond vlucht Issoudun zijn er negen duivinnen en een doffer ingekorfd. Waarom hier dan wel een doffer zegt de oplettende lezer. De 422 die gekweekt uit de samenkweek die we hebben met Paul van Steenbergen. Komt uit een doffer van de Magic lijn van Geurt Doppenberg en een duivin van Paul. Dat we in deze doffer veel vertrouwen hebben. Blijkt wel aan het begin van het seizoen. Toen we deze prachtig mooi gebouwde doffer opgaven voor de competitie beste jaarling doffer. De twee dagfond vluchten hiervoor kwam de 422 ook goed af en met trainen vloog hij steeds apart uit het koppel. De 422 begon zich dan uit te sloven en te gedragen als een echte weduwnaar. Iets wat we lang niet hebben gezien de laatste tijd dus geen enkele reden om hem thuis te houden.

De eerste keer

Afgelopen Vrijdag hebben wij de jonge duiven voor de eerste keer meegegeven naar Minderhout. Samen met 18 oude duiven voor een Vitesse vlucht die gelijk met de jongen los gingen.

Het zag er even naar uit dat we de jonge duiven niet zouden kunnen gaan spelen. Afgelopen Maandag na het chippen zaten ze toch in de mand en hebben ze toch nog even een stukje weggebracht richting Vinkenveen. Dat was schrikken, bij thuiskomst zat alles te kotsen en scheten ze vieze groene mest. In zo geval zakt je de moed in de schoenen precies in de week voor de eerste wedvlucht. Maar de coli kuur sloeg aan en vrijdag toch 46 jongen duiven in de mand.

En dan is het zaterdag

De middaglossing was vrijdag uitgesteld vanwege de aanhoudende regen in Frankrijk en de duiven van uit Minderhout waren mooi vroeg gelost. Altijd spannend de eerste jonge duiven vlucht. We hadden een stille hoop dat de oude duiven de jonge mee naar beneden zouden nemen maar het was net andersom. De jonge duiven bleven vliegen en de oude duiven vlogen lekker met ze mee. Dat probleem hadden meerdere liefhebbers maar zowel de jonge en oude vlogen toch nog een eerste in de club en het belangrijkste alle 46 jonge duiven thuis.

Dagfond vroeg gelost en vroeg gedraaid

De dagfond was gelukkig vroeg gelost om 07.00 uur en met een behoorlijke kopwind. Zou dit weer een ouderwetse vroege uitslag worden. We gingen er van uit, als we om 17 uur een duif zouden draaien dat we er op een afstand van 651 km goed bij zouden zitten.
Maar dan komt om 16.41 uur als een kanonskogel de 422 over de hoofden van onze vaste gasten aan knallen en verspeelt geen seconde. Dat moest wel een vroege zijn en dat was het ook. Een tweede in de regio A1 en een eerste in de regio1 Hilversum en omsteken. Ook de duivinnen kwamen goed af een mooie vlucht waar de duiven hebben moeten werken en dat hebben ze ook keihard gedaan.

Perigueux 2de van sector drie van ruim 7100 duiven

De duiven van Perigueux waren zaterdag om 13.00 uur gelost en ook dit zou een zware vlucht gaan worden. Het was helder weer dus je moet er toch vroeg zijn op de zondagmorgen. Alles was mogelijk.
Er waren op de korte afstand nog geen meldingen dus ik dacht dat ik wel rustig aan kon doen. Maar onderweg naar het landje krijg ik al te horen dat plaatsgenoot Herman Koopman een duif heeft gedraaid om 05.29. Iets wat ik nooit had verwacht om op deze afstand een eerste melding in sector 3 te hebben met een kop wind.

We weten natuurlijk dat Herman al jaren lang een top hok is op de fond. Deze geweldige prestatie is iets wat hem elk jaar weer meerdere keren lukt. Maar dan loop je op het landje de boel een beetje voor te bereiden en dan hoor je wat duivenvrienden (die al eerder op het landje waren als wij zelf) zeggen er komen er twee aan. Ik wist dat er nog wat vreemde duiven zaten van de dag ervoor dus nam het niet zo serieus totdat ik zag dat er een blauwe duif probeerde te vallen. Maar een roofvogel in de lucht stond dit niet toe. De blauwe had lef en durfde toch met de afdaling te beginnen. Vervolgens begin je je maag te voelen en denk je, het zal toch niet een Periquex duif zijn.

Het was de zelfde duivin (901) die ook de vierde teletekst Limoges vloog die om 06,23 op de klep viel. Bijna een uur na de duif van Herman maar dan blijkt bij het melden dat het toch de 2e duif in sector 3 te zijn en weer een rechtstreekse dochter van onze stamdoffer de 702 x met dit keer een duivin van Mike Peereboom uit Amstelveen.

Dat we een sterke vereniging hebben op de fond blijkt wel uit het feit dat ook Bart Knol in afdeling 7 een 5e teletekst heeft op Perigueux. Bert Prasing had op de ZLU vlucht Pau, gewoon zes van de zes gedraait.

Samen met Geurt Doppenberg gevulde koek eten en verse koffie drinken.
Zondag was het een gekkenhuis. De telefoon stond roodgloeiend en de ene na de andere felicitatie. Geweldig om het nog een keer mee te mogen maken want geloof me dit hadden we echt even nodig. We zaten er behoorlijk doorheen de laatste tijd. Nou maar hopen dat we het lek boven water hebben, daar lijkt het iedergeval wel op.

Dat was schrikken

Deze week is er op het landje door ons drietjes veel werk verzet. Het gaat al weken niet naar ons zin maar we hebben wel na de dagfond vlucht van vorige week weer een beetje hoop gekregen.
Alleen we zijn er nog steeds niet uit wat er nou echt aan de hand is. Waarom presteren we onder ons kunnen op de korte afstanden. Maar op de dagfond kunnen we wel mooie tijd duiven pakken.
Gelukkig hebben we het voordeel dat we beschikken over kleine ploegjes duiven die in kleine afdelingen zitten dus je kan iets meer uitproberen als de gemiddelde duivenmelker.

Mest onderzoek leverde niets op

Natuurlijk hebben we de duiven en de mest laten onderzoeken maar dat heeft tot op heden niets opgeleverd.
Vervolgens krijgen we van alle kanten te horen dat er veel duiven met schimmel infecties zijn op het moment.
Tegen ons principes in hebben we toen besloten om de doffers die voor het korte werk zijn tegen schimmel te behandelen en de duivinnen niet. Normaal kuren we alleen als we zeker weten waar we tegen kuren en gaan zeker niet gokken.

Tot onze stomme verbazing kwamen de duivinnen op de midfond goed af en de doffers waar we altijd op konden rekenen niet. Maar een schimmelinfectie kunnen we nu wel uitsluiten. Van de overnacht duiven zijn we gelukkig af gebleven omdat die in verhouding veel beter afkwamen.

Keuzes maken

Dinsdag was het moment om een keus te maken welke duiven we op Limoges gaan spelen. Limoges is een pracht vlucht voor onze 701-702 lijn. In totaal zijn er vijf doffers en vijf duivinnen gezet voor Limoges.

Ja, en dan is het zaterdagmorgen de duiven waren vrijdag gelost om 14.30 uur. De verwachting was dat de duiven in de nacht of vroeg in de ochtend gingen vallen. Aan het weer kon het niet liggen.

Knalvroeg

Een knal vroege duif in lelystad op 04.43 de verste afstand van afdeling 7 bij de Comb Graaff-Gernaat. Ook nog in de Flevocourier onze eigen vereniging.
Wanneer je dan deze tijd hoort dan duurt wachten op een eigen duif lang maar er gebeurde verder niets. In de afdeling worden verder geen duiven gemeld en dan valt er plotseling een bonte doffer om 06.07 op de klep.

Bij het melden van deze duif bij Bert de Graaff kregen we te horen dat het de derde melding in de afdeling was. Maar tijdens het melden van onze eerste duif komt er ook een blauwe weduwduivin aan zeilen die om 06.12 op de plank valt. Tja en dat is dan nummer vier in de afdeling.

Feest bij de Flevocourier

Op teletekst met 3 duiven van de Flevocourier bij de eerste vier. Dat moet natuurlijk gevierd worden met een doos gebak. Het mooie resultaat drong pas echt tot ons door toen Henk met zijn fond ervaring wist te vertellen. Er hebben 193 liefhebbers mee gedaan met deze vlucht en we hebben er 190 achter ons gelaten met twee vroege duiven.

De 701/702 lijn heeft het weer geflikt

Deze twee supercracks komen allebei uit een lijn waar we al jaren mee bezig zijn. Het zijn ook duiven waar we regelmatig door worden beloont met een teletekst vermelding. Regelmatig zetten we deze stam duiven tegen duiven van goede liefhebbers en ook daar hebben we nu weer profijt van.

De eerste duif die op de klep viel was een doffer uit de lijn van de 701 en een duivin van Gert Jan Richter uit Amstelveen. Ook de tweede is een duivin rechtstreeks uit de 702 maal een duivin van Mike Peereboom ook uit Amstelveen. Voor degene die het niet weten de 701 en de 702 zijn twee broers.

Deze twee stamdoffers vererven fantastisch zowel tegen hun eigen duivinnen als tegen andere duivinnen. Vele teletekst vermeldingen keer op keer. Het zijn fantastische duiven die het uitstekend doen tegen verschillende bloedlijnen.
Voor de wat verdere afstanden hebben we ook de 701/702 lijn gekruist met duiven van Pieter Woord uit Urk. We kunnen dan ook op de verdere afstanden laten zien dat het echte toppers zijn.

Geschrokken op vrijdag

Tegen schemer ben ik vrijdag nog even naar het landje gegaan om alles in orde te maken voor Limoges en wat ik daar zag, ben ik echt van geschrokken.
We weten dat er altijd wel wat muizen zitten. Dat is haast niet tegen te gaan maar in alle hokken vlogen ze uit de voerbakken drinkbakken. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het er wel tussen de honderd en tweehonderd muizen waren. We hebben dus echt een gigantische muizenplaag. Nu begrijpen we ook waarom de duiven soms niet lekker zitten. Ze hebben ‘s nachts weinig rust. Er is dus weer genoeg te doen op het landje, met z’n allen op muizenjacht.

De dubbelvluchten komen eraan

De eerste dubbel vluchten van dit jaar zitten eraan te komen dit weekeind.
Voor ons begint het seizoen dan pas echt interessant te worden. Alleen moeten de duiven nu wel op tijd in orde zijn.
En dat is nou juist waar we niet helemaal zeker van zijn. De korte afstanden gaan niet zoals het zou moeten gaan.
We hebben regelmatig bij de eerste duiven tijdens de wedstrijden, overnachters zitten en dat is niet goed.
Deze horen eigenlijk een staart prijsje te pakken en gewoon een kwartier na de Vitesse duiven op de plank te vallen.
De doffers gedragen zich nog niet als echte weduwnaars en met tonen mis je gewoon nog wat.
Je kan natuurlijk zeggen we draaien wel mooie series. Het prijs percentage is goed en het licht staat er nog niet op maar dan nemen we ons zelf ook een beetje in de maling. Het moet beter over de hele linie genomen.

Waar is de motivatie

De Vitesse vlucht van 216 km was weer niet goed genoeg. We komen nog steeds te kort op de wedstrijden alleen wat er echt aan hapert daar zijn we nog niet uit.
De duiven zijn totaal niet gemotiveerd, bij thuiskomst blijven ze draaien en dan verspeel je te veel kostbare tijd.
Maar dan zien we wel weer hoe belangrijk motivatie is. Uit het hok met de jaarling Vitesse duiven hebben we een koppeltje voor de dagfond van Salbris 600km afgelopen donderdag ingekorfd.

We hebben voor het inkorven het deurtje half open gezet met twee eieren in de schaal.
Het koppeltje probeerde op alle manieren bij het nest met de eieren te komen en er kon geen duif in de buurt komen.
Onze eerste twee duiven waren wel precies dit koppeltje en ze zaten mooi op tijd in de regio en dat uit een hok waar wij van denken dat ze niet in orde zijn.
Dat geeft wel weer moed voor de aankomende overnacht vlucht van Limoges die dinsdag de mand in gaan. We zijn blij dat we met deze vlucht als eerste middaglossing beginnen. Dit is een afstand waar we meestal wel lekker mee draaien met de duiven uit onze 702 lijn, we gaan het zien.

Pokken en gemakzucht

Maandag alle jongen op de ouderwetse manier behandelt tegen pokken. Met de ouderwetse manier bedoel ik gewoon met het kwastje op een stukje ontbloot dijbeen. Vooral de laatste jaren zijn we gemoderniseerd en enten we modern maar deze keer waren we bang dat we net niet voldoende entstof hadden.

Nu de duiven toch in de mand zaten hebben we de duiven gelijk nog maar een stukje weggebracht. Was tenslotte mooi weer dus daar moet je dan gebruik van maken als duivenmelker.

Door de vele verliezen met de roofvogels hebben we vorige week nog een klein ploegje extra jongen in een andere afdeling bijgezet. Het is de bedoeling om deze duiven een spoedcursus te geven om ze toch nog te kunnen spelen met de jonge duivenvluchten en niet op de natour. Nu is er niks mis mee om jongen duiven te spelen op de natour maar kale jongen spelen doen we niet en om dit rondje in de pennen te houden voor de natourvluchten, gaat ons niet lukken.

Ik stoor me ook erg aan liefhebbers die er zo makkelijk over denken en roepen we spelen ze wel met de natour. Wanneer het dan zover is hebben deze liefhebbers een berg met veren in het hok liggen en hebben de jonge duiven zelfs al dekveren gegooid. Na twee vluchten gaat de handdoek weer in de ring en het volgende jaar lopen de liefhebbers weer te piepen dat er zoveel jaarlingen verloren gaan. Maar dan ook nog durven zeggen dat de goeie wel thuis komen en de slechte duiven vanzelf weg blijven. Echt niet, er gaan veel mooie en goede duiven verloren omdat ze niks hebben geleerd wat ze te danken hebben aan de gemakzucht van de baas. Zonde van deze duifjes die bij voorbaat al kansloos waren.

Nieuwe garde

Dinsdag zijn we begonnen met de jonge duiven te pakken en op te leren. Een beetje je laat voor ons doen.
We zijn met de winterjongen en vroege jongen, door het vele bijzetten een week of vier later als voorgaande jaren.
Terwijl het jonge duiven seizoen nu drie weken eerder begint als normaal. Precies over een maand beginnen de eerste africhtingen. Onze winterjongen zijn al wat aan de oude kant en zelfs het eerste eitje lag al verstopt in een hoek van het jongen hok.

Voor het opleren was het mooi bewolkt weer met wat blauwe open plekken in de lucht en dat zien we graag voor de eerste paar keer.
De afstand is niet belangrijk ze moeten gewoon wennen aan de mand en geen stress meer hebben. We gaan ook de eerste 5 keer de polder niet uit met het opleren dus de duiven worden maximaal 10km weggebracht. De vierde en vijfde keer doen vaak op de zelfde dag mits er tijd voor is.

Na 20 minuten kwamen de jongen alweer over het hok vliegen en gelijk waren ze weer weg. Ze waren mooi bij elkaar gebleven nu mogen ze nog even buiten spelen zoals ze gewend zijn in de ochtend. De paar duiven die gelijk op het hok kwamen zitten zijn precies de jongkies die we het laatst hadden bij gezet.

Afgelopen Woensdag op dezelfde afstand met zware bewolking en regenachtig weer de jongen gelost. Dit keer kwamen ze slecht weg maar ze waren allemaal weer netjes thuis gekomen. Donderdag zijn we meer naar het oosten gegaan om ze op te leren. Dit doen we bewust omdat de jongen dan recht over Almere moeten vliegen. Waar hier en daar wat koppels met duiven van andere liefhebbers draaien, ze moeten leren om daar door heen te gaan.
Zo zijn we er ook voorstander van om af te richten met meerdere hokken uit de omgeving. Laat ze maar leren om uit een groot koppel met duiven te vallen.

De jongen hebben we vorige week voor de tweede keer laten enten voor paramixo, Meningen hier over zijn verdeeld door de dierenartsen of het nu wel of geen flauwekul is, het bevalt ons prima en we stappen er niet van af.

Verkeerd gegokt

Wat een sfeer hangt er op het landje. Dat kregen we te horen van een duivenmelker die op bezoek was, jullie zijn zo chagrijnig.
Laat dat nou precies op het moment zijn dat we er achter kwamen dat onze 1e nationaal sector 3 Bergerac is opgevreten door een roofvogel.

We hadden nog een paar keer staan te twijfelen, gaat deze jaarling naar het kweekhok of spelen we hem dit jaar door.
Toch besloten om het maar te gokken en hem te spelen misschien pakken we hem nog een keer vroeg. Dat was net even anders want hij werd vroeg gepakt door een havik. Verkeerd gegokt dus en dat is niet bevorderlijk voor de stemming.

Maar we verliezen de moed niet er zitten genoeg duiven uit deze lijn en ook deze fond duiven worden op het moment goed ingevlogen en daar hebben we het volste vertrouwen in, Limoges zit er al weer aan te komen.

70 duiven vermoord

Van het wekelijkse praatje is er de laatste tijd helaas niet veel gekomen. We hebben veel reacties van liefhebbers gekregen die vragen of er soms wat aan de hand is, ze beginnen zo tegen het begin van het seizoen nieuwsgierig te worden wat er allemaal op het landje gebeurt. Om eerlijk te zijn is dat op het moment niet zo veel maar het is even niet anders.

Henk is ziek

Henk hebben we ruim zes weken wegens ziekte moeten missen. Gelukkig is Henk weer aan de betere hand en komt sinds vorige week weer regelmatig op het landje maar wat het belangrijkste is, hij krijgt ook weer praatjes.

Zelf had ik ook een APKtje nodig

Door drukke werkzaamheden en zeg maar lichamelijk wat achterstallig onderhoud. Is het even wat minder gegaan met de voorbereiding voor het nieuwe seizoen maar laten we eerlijk zijn het is maar een hobby en er zijn gewoon dingen die belangrijker zijn en soms voorrang hebben.

Onze vrienden

Ton heeft het allemaal goed weten te runnen en met een beetje hulp van wat duivenvrienden (die leer je in deze periode kennen) is het allemaal best gelukt de afgelopen weken.

Moordenaars

Het loopt niet zo als het zou moeten lopen. Dat komt gewoon omdat de moed ons behoorlijk in de schoenen zakt.
Ik had het me voorgenomen om niet steeds weer over die roofvogels te blijven zeuren maar dat is wel de hoofdzaak.

We hebben even een balans gemaakt over het aantal duiven wat we tot op heden kwijt zijn aan de roofvogels en dat is echt niet normaal 54 jongen en 16 oude duiven.

Als de jongen naar buiten gaan is het niet een sperwertje wat er tussen klapt. Het zijn een paar Sperwers te gelijk en als het duifje mazzel heeft en de aanvallen heeft overleeft en toch nog weg kan komen. Komt de havik eraan en slaat hem alsnog uit de lucht.

Roofvogels moorden uit plezier

Het ergste is nog wanneer een sperwer een duif van het hok pakt, ze er niets mee doen. Wanneer het van de honger is vreet die duif dan op maar ze laten een duif gewoon liggen met de kop eraf. Niet alleen de mannetjes maar ook de grotere vrouwtjes doen dat. Het zijn gewoon moordenaars.(zie foto) de duif wordt vermoord en vervolgens blijft de vermoorde duif gewoon liggen zonder verder opgevreten te worden.

Onze kolonie is bijna helemaal uitgemoord

Van de oude duiven waar we het seizoen mee wilden beginnen is niet veel meer over. We hebben nu besloten om de overgebleven duiven niet meer los te laten bij het hok. De paar doffers die nog over zijn brengen we nu steeds kleine stukjes weg zodat ze toch wat beweging krijgen en bij thuiskomst meteen het hok in schieten uit angst.

De overgebleven duivinnen laten we helemaal niet meer vliegen zodat we misschien nog wat over kunnen houden voor de dagfond.

Bij de jongen duiven is het helemaal een drama. We gaan een complete ronde jongen duiven erbij nemen welke is aangeboden door Bert de Klerk. Anders is de kans groot dat wij volgend jaar geen jaarlingen meer hebben.

Het lappen van de oude doffers is in deze weken ook een groot risico. De ochtenden zijn veel te koud en nu met een n/o wind loop je snel de kans op dikke koppen of nog erger overbelaste vleugels. Maar je moet wat en wat kunnen we anders vooral er regelmatig iemand van de natuurbescherming langskomt om te controleren of het nog goed gaat met de roofvogels.

Onze vliegploeg voor dit jaar

Zoals het er nu uit ziet gaan we van start met 10 a 15 duiven. Snel klaar met pakken en als we te laat zitten kunnen we altijd zeggen we hadden maar een paar duiven mee.
Met de verwachting voor het aankomende weekend van max 7 graden en koude kopwind is het ook niet bepaald een goede keus geweest om met de doffers te beginnen maar we zien wel waar het schip strand.

We gaan proberen om de draad weer op te pakken en wekelijks weer wat te schrijven maar dan in de categorie prestaties. Daar kunnen jullie weer een klein verslag van de laatste wedvlucht vinden. O ja, we vliegen dit jaar onder de naam Team Dam-Bis-Sten.

Week 10

Bij de bestellingen die ik binnen krijg via de webshop worden regelmatig de rookblokken van Koudijs besteld.
Het is een goed middel om het hok te ontsmetten en er zijn veel melkers die de hokken uitroken met de duiven er in waar ik zelf absoluut geen voorstander van ben.

Maar dit keer had ik een behoorlijke discussie met een liefhebber die zijn jonge duivenhok aan het uitroken was. Ik had hem beloofd om langs te komen als ik in de buurt zou zijn om dan even naar zijn jonge duiven te kijken. Het ging niet naar zijn zin, de winterjongen willen de lucht niet in ze willen niet luisteren en volgens hem zit het puur in de luchtwegen. Hij zegt, ze hebben misschien coli want de mest is niet mooi hij is groen.

Na eerst even met hem hebben te zitten kletsen bij de koffie begreep ik uit zijn verhaal dat de jonge duiven al een geel en een ornithose kuur hebben gehad. Verder nog een capsule voor de luchtwegen maar dan zijn we er nog niet er staat alweer een 4 in 1 mix klaar want ze zijn nog niet naar zijn zin.

Om de jonge duiven in de lucht te krijgen stond er een hengel met een eng soort vlieger er aan gebonden waar ze mee de lucht in worden gejaagd, het eerste wat ik dacht bij wat voor mafkees ben ik nou weer verzeild geraakt.
Ik zeg zullen we dan maar even een kijkje nemen in het jonge duiven hok maar kreeg van hem te horen dat gaat niet. Ik ben net met rookblokken bezig. Dat doe ik op advies van een jonge duiven specialist, 3 weken achter elkaar 1 x per week.

Lekker dan ik heb dus nog geen duif kunnen zien en zit te luisteren naar iemand waar ik me dood aan erger.
Hier heb ik natuurlijk helemaal geen zin in en wil zo snel mogelijk weer terug naar Almere. Maar je kon er op wachten dat zijn vrouw en zoon vroegen wat denk je ervan.
Jullie vragen wat ik er van moet denken ,dat is voor mij niet zo moeilijk om uit te leggen.
Wat hier gebeurt met deze jonge duiven is pure dieren mishandeling.

De duiven zijn winterjongen dus ze zijn ergens rond 20 januari gespeend. Begin februari voor het eerst naar buiten en dan moeten de piepers zich vertrouwd gaan voelen op hun eigen hok maar nee de baas jaagt ze er van af want ze moeten de lucht in. In het korte maandje van februari worden ze ook nog een keer half vergiftigd met een geel kuur en daarna nog een ornithose kuur. Vervolgens komt er nog een grappenmaker die zich een jonge duivenspecialist noemt, steekt ze nog een capsule op en ze worden drie keer uitgerookt in het hok waar ze zich veilig zouden moeten voelen.
Omdat de duiven niet meer binnen durven te komen worden ze ook nog belachelijk krap in het voer gehouden en dan ook nog klagen dat de mest wat groen is.

Luisteren naar dit soort mensen daar heb ik echt geen zin meer in. Soms is het leuk en echt dankbaar werk als je een beginnende liefhebber of een jeugdlid op weg kan helpen maar voorlopig stop ik even met de hok bezoeken er is nog genoeg te doen op het landje.

Wat er op het ogenblik op het landje aan de hand is met de roofvogels is echt niet normaal. Dit hebben we nog nooit meegemaakt.
We hebben al vaker gezegd dat je in deze periode per dag gemiddeld èèn duif kwijt raakt aan de roofvogels.
Maar dat is iets waar we nu alleen nog maar van kunnen dromen. Er zijn in de korte tijd dat ze buiten zijn een 30 a 35 jonge duiven gepakt, 11 oude en een berg gewonden. Er is geen duif meer die er uit durft en als ze er wel uitgaan worden ze van alle kanten aangevallen.

Afgelopen vrijdag waren de jonge duiven er even uit en ik heb Ton een paar keer met een half aangevreten jong zien lopen. Het is erg voor de duiven maar heb ook te doen met Ton, het is triest als je op deze manier aan de duivensport moet beginnen.
Er is in Almere vanwege een ziekte onder de essen. Een groot deel van het bomen landschap gekapt, er zijn bossen gewoon verdwenen.

Normaal zat er altijd wel een koppeltje sperwers naast ons in bos bij de buren. Dit koppel sperwers hadden daar hun territorium en natuurlijk waren ze wel eens lastig en kwamen regelmatig een duifje halen. Maar nu met al die gekapte bossen zijn het zeker vier misschien wel vijf koppels in dat zelfde stukje bos. Het is dan ook wel logisch dat we nu zoveel duiven kwijt raken.

De duiven waar we mee van start willen gaan op de Vitesse vluchten moeten toch maar een keer gaan beginnen met wat te trainen. Maar de duiven komen echt niet uit het hok en als je ze naar buiten jaagt gaan ze onder de hokken zitten.
Ik denk dan maar meenemen als ik ergens heen moet maar ook dat werkt niet. Ik heb ze los gelaten in Aalsmeer. Zeg maar drie kwartier vliegen, dat klopt ook alleen bij thuiskomst worden ze direct aangevallen en blijven van angst nog een paar uur vliegen in de stromende regen. Het is geweldig als het vet er een beetje af gaat maar hier zit nu al geen gewicht meer op.

Zaterdag even naar de vereniging geweest daar kon van af halfelf weer geënt worden tegen paramixo. In oktober ruim voor de kweek hebben we dit ook gedaan en er zijn gelukkig toch aardig wat liefhebbers zo verstandig om het na de kweek zo vlak voor het seizoen nog een keer te doen.
Ook een paar manden met vroege jongen zag ik er al tussen staan fijn dat ze dit zo collectief regelen bij de Flevocourier.
Vrijdag tijdens de voorjaars vergadering gaan we dan ook gelijk weer een datum prikken wanneer de dokter weer langs kan komen om de rest van de jongen te enten.

Week 9

We gaan met de jonge duiven stoppen. Althans met het bijzetten van jongen en gaan beginnen met het geven van wat zuurkoolvocht.
In de vogelwereld is dit al oud in de duivensport hoor je er zelden iets over. Duivenmelkers betalen liever 40 tot 50 euro voor een liter kruidendrank. Hoe duurder, hoe beter het zou moeten zijn. Dat zal dan ook allemaal best wel en als het goed bevalt moet je er niet van afstappen. Alleen wij vinden het veel te duur met het aantal duiven wat we hebben en zoals wij het doen kost het bijna niets en wij draaien toch ook lekker mee.

Elke donderdag komen de kinderen en kleinkinderen bij ons eten en vragen bijna altijd wel om een stampotje.
Dat komt dan aanstaande donderdag mooi uit, het gaat dit keer verplicht zuurkool eten worden. Ik maak dan maar een extra grote pan met zuurkool zodat ze de dag erna nog een kliekje hebben om op te bakken. Goedkoper kan ik niet aan het zuurkoolvocht komen dat als probiotica gebruikt gaat worden.

Hoe en waarom maken we dit aan, om te beginnen heeft zuurkool uit een pot totaal geen zin omdat deze door sterilisatie langer houdbaar is gemaakt en zijn alle zeg maar goede bacterien gedood.
Gewoon een paar pakjes zuurkool van 500 gram boven een kom goed uitknijpen dan blijft er ongeveer 150 cc vocht per pakje over wat je in een fles over giet.

In de koelkast is dit ruim een maand goed te houden. Er zit wel wat bezinksel in dus je moet wel voor het gebruik goed schudden. Gebruik dan ongeveer 40 tot 50 cc per liter water en laat de duiven de drinkbak tot op de bodem leeg drinken.
We doen dit een week achter elkaar maar zorg wel dat de duiven buiten, niet in een plas water of op een plat dak kunnen drinken.
Voor de eerste keer dat de jonge duiven het moeten gaan drinken gooien wij er wat druivensuiker bij dan is het geheel wat minder wrang voor ze.

Buiten dat het zuurkoolvocht gezond is vinden wij het belangrijk dat de jonge duiven alle kleuren en smaakjes moeten leren drinken.
Maar waarom is het gezond, de prebiotica (kruiden en specerijen) zijn de celstoffen die de darmwand prikkelen en zorgen voor een bijdrage voor het goed functioneren van het spijsverteringskanaal dus houden de darmen gezond.

De probiotica zijn de goede bacterien die simpel gezegd zorgen voor een goede stofwisseling en voor de balans in het spijsverteringskanaal tussen de goede en slechte bacterièn. Wat weer heel belangrijk is voor de jonge duiven die nog geen of onvoldoende weerstand hebben op kunnen bouwen tegen diversen ziekteverwekkers.
Juist in deze periode heel belangrijk, met het aanzuren op deze ouderwetse maar zeer goedkope manier heb je niet alleen het darmkanaal en de spijsvertering een handje geholpen maar ook kropschimmel en kropgeel zijn nu tot een minimum beperkt.

We weten ook allemaal dat zeker bij veel fond liefhebbers het afgelopen seizoen grote problemen zijn geweest met schimmel infecties dus om dit te voorkomen gaan we met de fondduiven in het seizoen ook weer gewoon te werk met deze natuurlijke manier van weerstand opbouwen. Nogmaals we hebben het over weerstand opbouwen het is dus geen medicijn probeer het maar eens met nestspuiters.

Maandag had ik even Hans Kaas aan de telefoon en ook bij Hans zijn er veel jaarlingen niet op eieren gekomen.
We kennen Hans al een poosje en je kan wel zeggen dat hij èèn van de beste duivenmelkers van de regio en misschien zelfs wel van de afdeling is.
Het probleem met de jaarlingen hebben we dit jaar opvallend veel gehoord en gek genoeg steeds bij tophokken en nooit bij de prutsers zoals ……..

We hebben aan verschillende liefhebbers gevraagd, die met het zelfde probleem te kampen hebben of ze al wat wijzer zijn geworden. Over wat de oorzaak kan zijn maar er is niemand die een zinnig antwoord hier over kan geven.
Als de duiven geen paratyfus hebben. Niet te vet zijn en je zeker weet dat ze niet over de kop zijn gespeeld. Duiven zijn goed voorbereid voor de kweek en de temperaturen zijn zelfs beter als normaal voor deze tijd van het jaar dan is het voor ons en helemaal voor deze liefhebbers een raadsel waarom het niet lukt.

Ik heb een poosje terug gezegd dat we met een centraal hok gaan starten voor het nieuwe seizoen.
We wonen nu precies 30 jaar in de Wierden en hebben het goed naar ons zin, gewoon een rustig buurtje.
In de tuin heeft bij ons een duivenhok gestaan van 6 meter en één van 3 meter voor beide is er een vergunning. Er hebben alleen kwekers gezeten dus er heeft nog nooit een duif buiten gevlogen.
De hokken zijn alweer een poosje de tuin uit en ik heb een leuk hokje op de kop getikt wat prima geschikt is voor een centraal hok.
Uit fatsoen ben ik even bij een paar buren langs gegaan om netjes uit te leggen wat de bedoeling is dus dat er ook nu weer geen duiven buiten komen.

Tja dat heb ik geweten ook, na een paar dagen kreeg ik een lijst met handtekeningen van mensen die er tegen waren. Ze hebben op internet opgezocht wat voor ziektes straat en opvang duiven hebben. De mest komt in de container en stinkt, zomers zit het vol met vliegen en dan hebben we ook zo weer last van muizen en ratten en nog veel meer van dat soort dingen.

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik het van sommige buurtjes wel kan begrijpen omdat ze een zeer slechte ervaring hebben met een duivenmelker die twee huizen naast ons heeft gewoond.
Deze man heeft een hok laten plaatsen in een L vorm zo groot als de tuin en er zaten binnen een mum van tijd een kleine 100 duiven in en gewoon een open hok.

De buurt was dit zo zat dat het hok midden in de nacht door iemand in de brand is gestoken met duiven en al.
Dit was zo heftig dat zelfs bij ons de ramen knapte van de hitte.
Je snapt dat we in dit soort flauwekul helemaal geen zin hebben en voor een andere oplossing moeten gaan kijken. Ik hoop maar dat het allemaal nog gaat lukken er is inmiddels al aardig wat centen in de voorbereiding gaan zitten voor het centrale hok en bij de buren eten zit er ook even niet in.

Zaterdagmorgen nog even op de voorjaarsbeurs geweest in Houten.
Het was behoorlijk druk en duivenmelkers uit heel Europa liepen er te struinen. Je zag ook dat er goed verkocht werd.
Zelf moesten we er heen om de Benzing klok in ontvangst te nemen die we samen met Paul van Steenbergen gewonnen hebben met de Benzing race op Griekenland.
En omdat we niet bij de prijsuitreiking konden zijn van de Noordelijke Unie had Henk een afspraak gemaakt om deze prijs in Houten te mogen ontvangen prima geregeld zo.

Week 8

Aan het begin van de nieuwe week zijn door de havik en sperwers de eerste 18 jonge duiven plus vier oude duiven alweer opgepeuzeld. Zo is het elk jaar dus wij zijn (ook al klinkt het gek) er zo langzamerhand wel aan gewend.

Zo af en toe komt er ook wel eens iemand van natuurbeheer een kijkje nemen op het landje. We hebben het dan over van alles wat met de natuur te maken heeft vaak best wel interessant en leerzaam.
Maar nu even niet, deze vent was slecht voor me bloeddruk, hij begon al met te vertellen dat duivenmelkers altijd bezig zijn met de boel te vergiftigen en dat ze gevaarlijke klemmen neer zetten en erg kunnen overdrijven. Volgens hem pakken de roofvogels alleen maar zieke zwakke duiven. Een gezond en slim duifje krijgt een roofvogel niet te pakken en dan moest ik een paar keer aan horen, ja dat is de natuur he.

Ik was nog even begonnen om hem te vertellen dat zelfs een beetje muizengif bij ons niet voorkomt omdat de katten genoeg muizen vangen en dat de jonge duiven toch geen schijn van kans krijgen tegen de roofvogels. Maar een discussie met dit geitenwollen sokken figuur heeft totaal geen zin, het is zonde van de tijd en energie. Door dit soort gasten kom ik slecht in slaap. Ik heb hem netjes gezegd dat hij zijn bakkie koffie maar moest laten staan en met zijn verrekijkertje in de auto moest stappen. Hij mompelde nog iets van, je hoeft je niet gelijk aangesproken te voelen maar hij begreep nu wel dat een bakkie koffie er bij ons echt niet meer in zit.
Het is niet zo dat zijn collega`s bij ons niet meer welkom zijn. Integendeel zelfs maar als deze bijdehand nog eens langs komt, hoop ik dat de honden los lopen. Tja en bewaken van hun eigen terrein dat is dan ook de natuur.

Met de duiven waar we de vit/mid en dagfond mee gaan spelen hebben we een begin gemaakt met het controleren op eventueel gebroken pennen. We hebben tot nu toe twee duiven gevonden met een gebroken pen en het afgebroken stukje getrokken. Als je dit een week of vijf á zes voor het seizoen doet is de pen weer op tijd terug gegroeid en heeft de duif weer een volle vleugel.
Ook maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om gelijk een druppeltje tegen de stuitluis te geven het stelt allemaal niet zo veel voor maar wel belangrijk voor een goede start.

Vorige week heb ik een foto laten zien hoeveel dons er los komt na het geven van ons kruidendrankje.
Nou verscheen er van de week een mail met een mooi uitgebreid verslag erbij van Willem Mulder over de nieuwe mengeling van Matador die ze op de voorjaars beurs gaan promoten.
Nou is het niet zo dat we reclame voor Matador gaan maken omdat we zelf zeer tevreden zijn over Vogro maar ze schrijven wel een mooi stukje over de mariadistel.

In de tachtiger jaren was ik zelf behoorlijk fanatiek met het kweken van diverse parkiet en papegaai soorten. Ik kwam toen regelmatig bij dierenartsen als dr Kaal in Amersfoort en dr v.d Brink in Tilburg en dr Roders uit Zelhem die gespecialiseerd waren in vogels.
Als er wat met de vogels aan de hand was en er moesten medicijnen aan te pas komen dan kreeg ik vaak het advies om daarna wat mariadistelzaad te geven voor het ontgiften van de lever en nieren.
Met het maken van onze kruidenmix waar we voor het seizoen 10 dagen achter elkaar mee werken gebruiken we de mariadistel nog steeds. Het sneeuwt in het hok van de dons, de duiven zijn actiever en trainen beter.
Het was dan ook een verassing om na bijna 40 jaar te horen dat de mariadistel weer opduikt in de duivensport en wel door niemand minder als Willem Mulder die je toch wel toch wel heel serieus kan nemen.

Week 7

Er zijn nu de eerste honderd jonge duiven geringd en we zijn nu volop begonnen met het ringen van de bestelde jongen.
We hebben de liefhebbers zoveel mogelijk gevraagd om eigen ringen op te sturen omdat we vorig jaar veel gezeur hebben gehad met duiven die niet op naam zijn overgeschreven bij de NPO.
De kweek gaat echt super en we zijn nu begonnen om alle duiven twee keer in de week wat calcium bij te geven.
Grit en mineralen mix krijgen de duiven om de dag met kleine beetjes. Een bak vol met grit gooien heeft totaal geen zin want zodra er een stof laagje op zit vreten ze hier niks meer van. Je denkt dan dat je duiven genoeg grit binnen krijgen maar komen juist te kort.
Bij ons spoelt er na het weggooien van het badwater soms wat grit mee en daar zijn de duiven weer stapel gek op. Niet omdat het grit is voor geweekt maar het is weer stofvrij.
Duiven die te weinig vers grit krijgen zullen verzwakken en vermageren doordat het voer in de krop niet wordt vermalen door de kleine steentjes en de spijsvertering niet optimaal meer is.
Als de jongen in het nest wat te dunne mest hebben. Doen we bij de mineralenmix wat extra roodsteen. De mest krijgt dan ook de kleur van roodsteen en is snel weer zo als het moet zijn.
Je hoort nog veel te veel dat melkers maar wat aan knoeien met azijn en zout. Daar is niks mis mee maar meet dan ook de ph-waarde en sloop je duiven niet.
De vliegduiven die klaar zijn met kweken geven we 10 dagen onze eigen kruidendrank. Bij de derde dag beginnen ze al met dons te gooien (zie foto) coccidiose is dan ook uitgesloten en wormen zijn kansloos en de stront is weer prachtig van kleur.

Het kweken met duiven is zeker net zo moeilijk als het vliegen. Bij ons op het landje zitten ook de kweekduiven van fondclub Gooi en Eemland voorzitter, Bert de Klerk.
Bert heeft maar bar weinig tijd voor de duiven, altijd druk met zijn werk, de zorg voor zijn vader en dan is hij ook nog voorzitter.
Thuis heeft Bert een groot aantal vliegduiven waar hij zeker op de overnacht vluchten zowel ZLU en Marathon, zeer goed presteert.
Maar ook op de programma vluchten zit Bert er altijd goed bij. Met de jonge duiven verspeelt Bert net als wij maar heel weinig duiven en dat is knap vooral als je er maar zo weinig tijd voor vrij kan maken (petje af).

Met te veel duiven ben je snel het overzicht kwijt maar dat gaat bij Bert absoluut niet op, in tegendeel zelfs.
Bert heeft thuis niet alleen zijn vliegduiven, op het landje zit ook nog een hok vol met kwekers geschikt voor alle afstanden.
Het is al knap dat Bert de hokken thuis gezond weet te houden maar we weten ook dat de kwekers het hele jaar door kweken en die blijven ook in puike conditie. Als je dan hoort dat duivenmelkers zelfs kleine hokjes niet gezond weten te houden en dan zie je dat er met zo weinig tijd een paar honderd duiven het hele jaar door super zitten. Mag je wel zeggen dat het iemand is die verstand heeft van duiven en alles op tijd ziet en ingrijpt als het nodig is.

Er komen elk jaar wat jonge duiven uit het kweekhok van Bert naar ons en daar zijn al heel wat 1e prijs duiven uit voort gekomen.
Maar dan hebben we het ook wel eens over een duif moet bij de melker passen en dat is bij ons elk jaar weer een mooi voorbeeld.
Met de duiven die geschikt zijn voor de snelheid delen we vaak wat jongen, Bert een jong en wij de nest maat.
De duiven die het dan bij ons goed doen daar heeft Bert vaak geen succes mee en andersom precies hetzelfde. Het komt maar weinig voor dat we er alle twee tegelijk goed mee presteren en dat heeft dan niks met de kwaliteit van de duiven te maken.
Wanneer er dan een koppel duiven is waarvan de jongen het bij ons alle twee goed doen. Is het ook een koppel om zuinig op te zijn want die zijn er niet zo veel. Een duif moet dan ook echt bij de melker passen wil hij daar succes mee hebben.

Zaterdag nog even bij de prijsuitreiking van regio 1 Hilversum en omstreken geweest.
We vinden zelf dat dit voor ons het eerlijkste spelletje is om aan mee te doen en hopen dat het voorlopig nog kan blijven bestaan.
Ik weet het niet precies maar denk dat er een man of zestig waren. Jaarlijks gemiddeld tien man minder en er komt niet snel meer iets bij.
Dat er geen nieuwe liefhebbers meer bij komen kan ik ergens ook wel begrijpen. Ik zat van de week bij de afhaal chinees een krantje te lezen waar ik Gerard Koopman in zag staan met een tekst van “een topduif kan miljoenen waard zijn” waar hebben we nou nog over. Dit is wat de mensen lezen er begint toch niemand meer aan de duivensport op deze manier. Misschien moeten we het meer over de gezelligheid hebben, sportiviteit onder elkaar, het sociale aspect van de duivenhobby maar ook de hulpvaardigheid en het koppie koffie van Henk.

Week 6

Op zondagavond kwam er een telefoontje van fond liefhebber Cor uit Limburg. Cor had wat vragen over onze 393 de Bergerac doffer.
Als je zelf al wat aan de dove kant bent en je hebt dan iemand aan de andere kant van de lijn met een Limburgs accent dan weet je al, dat kan wel eens een latertje gaan worden en ja hoor dat werd het ook. Precies vijf kwartier later.
Cor was met iemand mee geweest naar de prijsuitreiking van afdeling 7 waar we zaterdagavond zijn geweest.
Het was Cor opgevallen dat de 393 de enigste jaarling is geweest die éen van de zeven marathon vluchten in afdeling 7 heeft gewonnen afgelopen jaar. Hij was dan ook heel nieuwsgierig wat de afstamming van deze duif was en wou van alles weten over onze hele 702 lijn.

Er is in de 702 lijn behoorlijk wat snelheid gekruist en ik heb Cor er mee kunnen overtuigen dat het zowel voor de ochtend als middag lossingen goed bruikbaar materiaal is, Ik heb hem ook eerlijk gezegd dat ik niet begrijp dat hij met een afstand van een kleine 150 km korter. Ook niet al lang begonnen was met het inkruisen van snelheid maar gewoon door blijft hameren op oude overnacht rassen. Natuurlijk heb je ze nodig met extreem zware vluchten maar niet meer voor de vroege duiven.

En dan komen er weer veel verhalen los over vroeger maar daar hebben we tegenwoordig niks meer aan. Vroeger was een dagfond vlucht niet gesloten binnen een half uurtje. Kijk nu bij de ochtendlossingen van de ZLU hoeveel duiven komen er niet door op de zelfde avond. Het is niet meer te vergelijken met de vroegere tijden. Je moet mee groeien met de duivensport en proberen op te boksen tegen de specialisten.
Cor heeft inmiddels een afspraak gemaakt en komt naar het landje om over onze lijn verder te kletsen.

Maandag had ik een afspraak met Ton Mengering gemaakt om even bij Jos Baars in Landsmeer te kijken bij zijn kwekers.
Het was leuk om Jos weer eens te zien hij kwam in de jaren negentig regelmatig naar Almere. Met zijn vaste ploegje vrienden om gezellig een biertje te drinken bij de tentoonstelling. Vaak genoeg heb ik van melkers gehoord dat ze een topper hebben die bij Jos vandaan komt en dat is niet verwonderlijk zijn kweekhok zit er vol mee.
Een hele afdeling met zuivere Lambrechts duiven, ze hebben dan ook niet voor niks een wachtlijst om jonge duiven te bestellen. Ik heb met Ton afgesproken dat we nog wat van deze duiven willen aanschaffen voor het kweekhok dat binnen kort gebouwd gaat worden en dat gaat zeker goed komen, daar heb je duiven vrienden voor.

Het is voor onze nieuwe maat Ton even wennen om op het landje te zitten in plaats van in de kruidenwijk.
Ik heb Henk al vaak horen zeggen, ga je niet hechten aan een duif want er wordt er bijna elke dag wel èèn gepakt door de roofvogels.
Woensdag was het de dag dat er een ploegje van 10 jonge duiven voor het eerst naar buiten mochten.
Voor Ton was dit net even spannender als voor ons. Wij weten inmiddels wel zeker dat er een rover tussen duikt alleen niet wanneer.
En, ja hoor. Twee aanvallen achter elkaar en geen jong meer te zien, Ton zwaar teleurgesteld. De volgende dag maar wat oude duiven los gelaten en af en toe kwam er een jong mee terug. Daar is er ook weer èèn van gepakt maar uiteindelijk zijn er toch weer zeven van de tien terug gekomen.
Maandag gaan de jonge duiven er weer uit. Hoop maar dat het dan meevalt met de roofvogels anders loopt onze nieuwe maat binnen kort met een maagzweer in het rond.

Zaterdag nog even naar onze eigen club geweest voor de prijsuitreiking. Jammer dat er toch weer een ploegje leden niet de moeite neemt om even langs te komen maar het is niet anders.
Het bestuur en de dames achter de bar hebben er weer veel werk van gemaakt en ondanks dat het ploegje wat aan de kleine kant was. Hebben we het wel weer even gezellig gehad.

Week 5

Ik wil eerst nog even terug komen op een stukje van twee weken geleden, er zijn verschillende vragen gekomen over waarom het ploegje winterjongen bij ons de tweede ploeg gaat worden. De ploeg jongen die het wat later in het seizoen zouden moeten gaan doen.
Ook Ton vroeg het zich af die dit jaar onze jonge duiven gaat doen. Hij dacht dat het een schrijf foutje was maar dat is niet zo.
De winterjongen houden we schemerig en worden niet echt verduisterd. Zoals bekend houden de echte winterjongen zelf de pennen al langer vast. Het ploegje jongen wat hierna komt moet wel verduisterd worden anders heeft het geen zin om de laatste vluchten te spelen met deze duiven.

Stel je stopt met het verduisteren op de langste dag 21 juli. Een beetje ouderwets maar de meeste liefhebbers doen het zo dan zijn de winterjongen ongeveer net zo ver met de pennenstand als de latere jongen. Je zou zeggen dan kunnen ze toch bij elkaar maar dat is nou juist waar veel liefhebbers de mist mee ingaan.
Na het stoppen van de verduistering hebben deze jongen veel meer voer nodig als de winterjongen van een ronde later. De winterjongen krijgen dan te veel voer als ze door elkaar zitten of de latere ronde komt voer te kort. Allemaal ten koste van de uitslagen en verliezen.

Het rondje met winterjongen hebben we al laten enten voor paramixo en herpes. Dit enten doen we altijd voordat ze de eerste keer naar buiten gaan. We wachten na het enten nog even een paar dagen en als het weer niet te helder is gaan ze in kleine ploegjes naar buiten. Altijd spannend en gewoon verstand op nul zetten wanneer je de jongen duiven voor het eerst naar buiten laat gaan.

De prijsuitreikingen zijn in deze tijd in volle gang en vallen helaas wel eens dubbel in een weekeind. Ook deze week waren er weer twee te gelijk. Het samenspel van Lelystad had de uitreiking zaterdagmiddag en de afdeling 7 midden Nederland op de zelfde middag. Jammer genoeg moet je dan een keus maken. We hebben toen besloten om naar de afdeling te gaan en dat was geslaagd.
Het is een behoorlijk stuk rijden naar Asperen maar dan zie je gelijk wat een enorme overvlucht we hebben in de afdeling.
In de zaal waren alle plekken bezet. De opkomst was gelukkig prima en de huldigingen zeer goed georganiseerd. Alles verliep vlot en volgens het schema.
Het viel ons wel op dat de meeste kampioenschappen zoals gewoonlijk toch wel op de korte afstanden zijn gevallen. Het is dan wel weer iets om trots op te zijn dat wij een paar keer het podium op mochten. Wetende dat we op Lelystad na de langste afstand hebben en dat wist de voorzitter v/d Veer ook mooi te verwoorden.
De generaal kampioenen gingen met een prachtige vaas naar huis mooier als die van de ZLU en 120 km korter om hem op te halen.

O ja, we zijn druk met de tekeningen voor de nieuwe kweekhokken. Het is de bedoeling dat eind van deze maand het materiaal binnen is en dan kunnen we gaan beginnen met de bouw. binnenkort meer hierover.

Week 4

Lekker druk maar nuttig weekje, we hebben op het landje een hoop werk verzet in de hokken en er stonden nog een paar afspraken en hokbezoeken.

Een hele leuke afspraak was bij ome Barend, een echte Amsterdammer die zijn hele leven in het hartje van de Jordaan heeft gewoond en dat is iets wat hem ook nog steeds goed aan te horen is.
Vorige week had ik een mail gekregen van zijn kleinzoon of het mogelijk was om voor zijn opa een hokje in de schuur te maken zodat hij weer wat duifjes zou kunnen gaan houden.
Zijn kleinzoon Remco (14 jaar) is zelf weg van tropische duiven en sierduiven en volgens hem heeft zijn opa er veel verstand van dus het zou geweldig zijn om wat samen te doen.
Ik heb met Remco in de muziekwijk van Almere afgesproken en we hebben het hele verhaal bij ome Barend thuis besproken.

In eerste instantie hebben we Barend behoorlijk overvallen met het verhaal en duiven in de schuur gaat zeker niet lukken want daar moet de scootmobiel van zijn vrouw, tante Dien in staan.
Zoals Barend zelf zei, ik moet geen duiven in de tuin met al die katten in de buurt. Dat gaat oorlog worden met de buren.
Maar toen kwamen de foto boeken te voorschijn met de til en duiven die hij in de Jordaan heeft gehad. Zag ik plotseling een heel andere ome Barend. Na een uurtje kletsen bleek dat Barend ook de familie van mijn vorige compagnon Jan Kneppers goed heeft gekend en toen was het ijs helemaal gebroken. Barend zegt duiven horen niet in een tuin maar we kunnen wel op zolder een stukje afzetten dan maken we van het zolderraampje een uitvliegklep en van de tafel die eigenlijk bestemd was voor zijn electrische trein. Kunen weer wat broedbakken gemaakt worden.

Ome Barend heeft me wel een paar keer gezegd ja ik doe het om die jongen een plezier te doen hoor. Het houdt hem een beetje van de straat en het is voor die gasten goed om te leren met beesten om te gaan. Ze hebben geen respect meer voor de dieren en zitten alleen maar op hun telefoon of achter de computer. Wanneer je tegen ze praat krijg je geen antwoord dan hebben ze van die dingen in hun oren en zo mopperde hij nog even door. Ik dacht nog, had ik maar een setje oordoppen bij me.

We hebben een schetsje gemaakt hoe het zou kunnen worden en dat zag Barend wel zitten, sterker nog het leek wel of ome Barend ineens 10 jaar jonger was geworden. Ik hoor hem tegen Remco zeggen, jongen je opa is al 78 jaar. Ik kan nou nog goed de trap op komen dus laten we het ook maar niet uitstellen. Tante Dien was het er ook helemaal mee eens en de buren? Ja die hebben een vijverpomp kletteren daar horen ze ons ook niet over zeuren, trouwens ik jaag daar ook steeds een reiger weg dus dat is ook wel goed. We hebben een dag later (dinsdag) met het vallen van een pak sneeuw het materiaal gehaald en zijn begonnen met een vloerplaat en een wand te zetten.

Ome Barend heeft me een handje geholpen en dat ging goed tot hij een borreltje of vijf op had. Daarna kreeg ik wel heel vreemde maten van hem door zoals een deur van bijna 3 meter. Kan misschien in de westertoren maar niet in zijn hokje ik kan voorlopig ook geen Andre Hazes of Willy Alberti meer horen maar het was reuze gezellig.

Door de vele oude verhalen over de Jordaan en de duiven die ze kochten en verkochten op de Noordermarkt was het net of ik ome Jan Kneppers weer hoorde praten. Jammer dat hij hier niet meer bij kon zijn.
Tegen de avond zat het meeste werk er op en Remco zat al op internet bij duivenhouden.com om van alles over sierduiven op te zoeken.
Ik heb hem nog verteld dat hij precies tussen onze twee grootste concurrenten van Almere in de muziekwijk woont dus hoop dat hij met goede lokkers gaat beginnen om die mannen een beetje te plagen. Het was heel mooi om te zien hoe trots ome Barend op zijn kleinzoon Remco is en andersom helemaal.

Door de heisa over onze Olympiade duif lijkt het wel of de melkers wakker zijn geworden. Henk wordt helemaal suf gebeld wat we nog hebben zitten uit deze lijn en veel vragen over de afstamming.
Het middag dutje zit er voorlopig even niet meer in voor Henk en ik ben zelf blij dat we twee jaar geleden bij de NPO zijn mobiele nummer hebben opgegeven, lekker rustig zo voor mij. Jammer dat ik nog te jong ben voor een middag dutje.

Ton is begonnen met het spenen van wat jongen. We hebben absoluut niks te klagen met de kweek. Er zijn ongeveer 80 jonge duiven geringd en als we het zo om ons heen horen gaat het zeker niet bij iedereen naar wens.
Problemen met de jaarlingen die niet willen leggen of oude duiven met onbevruchte eieren en veel onrust in de hokken. Wat ook weer kapotte eieren geeft. Bij een paar liefhebbers de jongen dood in de schaal dus het gaat allemaal niet vanzelf.

Woensdag even met Henk naar Urk geweest. Vader en zoon Jan Pieter Brands hebben van ons verschillende bonnen gekocht en we hebben afgesproken om even bij ze langs te gaan om mee te denken over de verluchting in het duivenhok.
We waren er al bang voor dat het nieuwe gedeelte van Urk niet in onze oude tom tom zou staan en dat klopte ook maar dan zie je toch weer snel het verschil van mensen met bv Almere of Lelystad.
Hier vragen we de weg aan een leswagen en we krijgen te horen dat het nog wel een stukje rijden is. De rij instructeur van de leswagen zegt gewoon volg me maar, ik breng jullie wel. Waar maak je dat nog mee, we zijn 20 min van huis en er is hier niemand gestrest ook moest ik nog even aan de woorden van ome Barend denken over de jeugd. Langs de dijk van het IJsselmeer zag je in Urk volop kinderen op de slee en zelfs op een golfplaat kwamen ze van de dijk af naar beneden. Je zag ze genieten van de sneeuwpret, in Lelystad en Almere hebben we geen slee gezien. Daar zitten ze te computeren met de cv op 20 graden. Maar goed nou dwaal ik af dus laten we het over de duiven hebben.

Bij Jan Pieter jr zitten 16 koppels oude vliegduiven. We hebben verschillende duiven in onze handen gehad en er zit niet alleen kwaliteit, maar het ziet er ook nog eens zeer verzorgd uit.
Een prachtige doffer die volgens mij het soort was van Henri van de Linde uit St.Jansklooster springt er echt boven uit.
We hebben al eerder gehoord dat vader en zoon echte strevers zijn. Ze gaan voor een eerste plek en dan bij voorkeur op de dagfond.
J.P junior zei zelf al, ik kan slecht tegen mijn verlies maar ben wel een eerlijke verliezer en dat is nou juist de mentaliteit die je moet hebben in de duivensport.

Afgelopen zomer toen de wind naar het n/no draaide ging het met de prestaties wat minder. Het hok staat met de voorkant op het noord oosten,.Met 16 weduwnaars heb je maar heel weinig zuurstof nodig en is het belangrijk om de warmte die overdag in het hok komt. Voor de nacht zoveel mogelijk vast te houden dus te knijpen met de verluchting. De verschillen van de dag en nacht temperatuur zijn in dit hok te groot omdat het plafond te open is, met een wind op de achterkant is het niet zo`n probleem maar op de voorkant wel. Het moet dan ook echt in de verluchting worden gezocht wanneer je tenminste zeker weet dat er geen fouten met voeren gemaakt word. Ik weet zeker dat we dat laatste uit kunnen uitsluiten bij deze liefhebbers.

Aan de verluchting moet dus wel even gewerkt worden en daar laten ze geen gras over groeien. Zaterdag kreeg ik een mail dat de eerste afdeling al grotendeels gedaan is daar uit blijkt maar weer dat ze er bovenop zitten. Om op Urk bij de top te vliegen moet je van goede huizen komen maar we gaan ze lezen.

Onderweg naar huis met een prachtige gerookte zalm in de achterbak zei Henk, ik ben blij dat er wat jongen van ons naar de fam Brands gaan. We hopen ook echt dat er een topper tussen zit het is ze gegund.

Week 3

Afgelopen Maandag hebben we met elkaar besproken hoe we het nieuwe seizoen ongeveer aan gaan pakken.
Daar bedoel ik mee, hoe we de afdelingen in kleine ploegjes op kunnen gaan delen.
Waarom in kleine groepjes, om de vorm op verschillende tijdstippen op te kunnen wekken. Niet iedereen heeft hier de ruimte voor maar die mazzel hebben wij wel.

We gaan er maar vanuit dat de duiven het hele seizoen gezond zijn en dan draai je automatisch al lekker mee maar daar pak je nog niet die hele vroege duif mee. Gezond zijn is nog geen vorm dus het gaat erom wanneer is er vorm en hoe en hoe lang hou je die vorm vast.
Als de vorm er is gaat het melken pas echt beginnen. Er mag dan geen foutje meer gemaakt worden met voeren, verduisteren of bijlichten.
Het in vorm krijgen van een duif is minder moeilijk als de vorm uitstellen tot een bepaalde periode of vlucht.

Als het lukt om met het eerste ploegje oude duiven het seizoen goed van start te gaan dan gaat het ook al weer een stuk makkelijker worden met de jonge duiven.
Met genoeg goede oude duiven op het hok en met een gezonde ploeg jongen is het dan ook geen probleem om de toekomstige weduwnaars wat minder te sparen.
De jonge duiven in vorm verspeel je niet snel meer en komen na een vlucht met een slecht verloop ook veel beter nog thuis.
Het is de bedoeling om de jonge duiven in twee afdelingen te spelen en om de 2de ploeg die eigenlijk bij ons de oudste zijn wat later in vorm te brengen.

De afdelingen van het jonge duivenhok zijn geschikt gemaakt om op de deur te spelen.
Het is er al een paar jaar niet meer van gekomen om op de deur te spelen maar nu met Ton erbij zijn de taken beter verdeeld, dus gaan we het weer proberen. Het is niet dat de jongen veel harder vliegen maar knallen wel als weduwnaars naar binnen met deze methode.
Ook een voordeel is dat de jonge doffers gelijk met de weduwnaars los gaan en houden zo de oude doffers met trainen in de lucht, hetzelfde met de duivinnen.

Duiven die geen vorm hebben spelen we dit jaar niet of het moet puur alleen zijn als het gaat om invliegen en kilometers maken voor de grote fond. Dit is ook het geval met duiven die vijf pennen hebben gestoten, zodra de zesde pen gaat vallen gooit de duif de dekveren dus zijn ze kansloos en daar wil je niet op gaan zitten wachten, we worden strenger.

De kweekduiven worden overnieuw gekoppeld, zes goede vliegdoffers (waarvan 5 uit de 702/701) die zich hebben bewezen en duifkampioen zijn geweest of teletekst hebben gevlogen. Gaan we nu koppelen met de kweekduivinnen.
We doen hetzelfde met de bewezen vliegduivinnen die nu op leeftijd zijn om tegen de doffers uit het kweekhok te zetten. Eerlijk gezegd was het de bedoeling om dit een week of vier later te doen maar op verzoek van onze Poolse vrienden gaat het deze week worden.

Dat er een beetje winterweer aan zat te komen hebben we gemerkt aan de roofvogels.
Met het zachte regenachtige weer was het even rustig met de roofvogel aanvallen maar dat is met een weekje wind uit het oosten en een paar graden vorst gelijk weer raak. Er zijn weer een paar jaarlingen gepakt en natuurlijk precies die duiven die op het nest zaten.
Uit angst voor de roofvogels zitten onze duiven nu ook regelmatig op het dak bij Bert de Klerk. Bert woont een kilometer of twee bij ons vandaan of het komt omdat hij onze duiven stiekem pinda`s voert op zijn dak.

De jonge duiven die bijna zelfstandig zijn en nog op de grond lopen met wat duivinnen doen het geweldig.
We zijn deze week begonnen met het kweekvoer te mengen met het jonge duivenvoer van Vogro. Door het jonge duivenvoer zit er wat meer fijn voer in de bak en pikken ze eerder wat voer mee met de duivinnen.

Iets wat makkelijk is, kan toch nog moeilijk worden als alles langs mekaar heen loopt.
We hebben al diverse malen doorgegeven dat de 333 niet meer in ons bezit is en dus ook niet naar de olympiade kan gaan vrij simpel toch.
Tot onze verbazing staat hij bij de NPO nog steeds op de lijst en we krijgen allerlei info binnen over het vervoer, verzekering, keuring enz. We zijn apentrots op de prestaties van deze doffer en ook dat er met deze bloedlijn een goed hok is opgebouwd. Maar voor ons is het belangrijkste dat ook al zit hij ver weg. We nog steeds jongen terug kunnen krijgen, daarom gaat zelfs zijn vaste duivin binnenkort ook naar Polen. Het is natuurlijk een hele eer om naar de olympiade in Polen te mogen gaan maar zoals Henk zegt, het is hier al koud genoeg. Misschien zijn we wel weer te nuchter voor al die rompslomp.

Week 2

Voor de jonge duiven die tussen de kerst en oud jaar zijn geboren heeft Ton de hokken piek fijn in orde gemaakt. De duifjes van 2 weken oud zijn met wat duivinnen naar deze hokken verhuist en de doffers van deze koppels blijven nog met èèn jong achter in hun kweekhok.
Om wat tijd te rekken verkleinen we de jonge duiven die bij de doffers liggen. Wanneer een jong ongeveer 15 dagen oud is gaat het naar de duivinnen en krijgt de doffer weer een jong terug van een dag of vier jonger.
Inmiddels zijn er al een stuk of 60 jongen geringd en het gaat nog steeds naar wens.
Natuurlijk hebben we de weergoden mee en hebben we nog steeds geen winter gehad dus je zou zeggen dan moet het ook wel goed gaan maar toch niet voor iedereen. Op verschillende hokken zijn er alweer problemen soms gaan jonge duiven van een paar dagen dood in het nest. geen eieren bij de jaarlingen of eieren onbevrucht en dit zijn niet alleen liefhebbers waar je het van kan verwachten maar ook van een paar goed spelende hokken.
Van twee van deze goed spelende melkers weet ik dat ze vorig jaar dezelfde problemen hebben gehad met pap jongen die dood gingen.
Ook weten we dat ze ruim voor het koppelen alles na hebben laten kijken en is de mest ook op kweek gezet. De duiven zijn overal voor gekuurd en geënt maar nu is het weer hetzelfde liedje en ik snap best dat ze daar moedeloos van worden.

Nog even langs geweest bij de liefhebber in Noord Holland waar we een paar maanden geleden hebben geholpen om de boel opnieuw op te pakken.
Ik had al een week of drie niks meer van zijn nieuwe hokverzorger gehoord en dat was al geen goed teken.
Dat klopt ook wel want de hokverzorger zit weer thuis op de bank en van al onze afspraken is er ook totaal niks van terecht gekomen.
Ik ben nog even met zijn vrouw door de hokken gelopen, de timmerman die bezig is geweest heeft echt vakwerk afgeleverd maar achteraf is het allemaal tijd en geld verspilling geweest.
Zoals zijn vrouw zelf zegt deze man is zo super eigenwijs het licht brand dag en nacht in de hokken. Op de vloer ligt het vol met pinda`s en in alle hokken zit weer verwarming enz enz.
In de afdeling die bestemt was voor 16 koppels Vitesse duiven telde ik nu alweer ruim 21 koppels en zo was het in alle afdelingen.
Het enigste wat hem wel goed is gelukt, dat is mijn dag verzieken.
Hij heeft ons nog niet zo lang geleden gevraagd of hij een bod kon doen op 4 doffers uit de 702 maar dat kan hij wel vergeten. We zijn echt klaar met deze man.

Ja en dan komen er via de mail en telefoon allemaal felicitaties omdat de 333 is uitgenodigd voor de Olympiade in Polen we waren van de week al eerder gebeld door de NPO met wat vraagjes maar dit wisten we nog niet.

Zaterdagmiddag nog naar Soest geweest voor de prijsuitreiking van regio A.
De regio heeft het net even anders aangepakt als voorgaande jaren met een ander bestuur.
Voorzitter Dennis Krol heeft samen met Roy Vos, Bert de Graaff en Mandy de schouders eronder gezet en met succes.
Belangrijk is dat het een redelijk jong bestuur is en zelf ook goede melkers zijn dus weten waar ze het over hebben.
Het uitreiken van de prijzen ging lekker vlot en de kleine bonnenverkoop van tien bonnen wist Geurt Doppenberg toch weer goed aan de man te brengen met ruim honderd euro gemiddeld.
Wat we zelf belangrijk vinden is dat we op deze manier een beetje meer contact krijgen met de liefhebbers van A2. Vaak lees je wel de namen in de uitslagen maar heb je geen idee wie het zijn. Het valt ons wel op dat er bij de kampioenen steeds meer jongere liefhebbers met de bordjes naar huis gaan met als voorbeeld natuurlijk Robin Richter. Robin is gewoon de beste van Nederland met de jonge duiven deze jongen kan niet genoeg in het zonnetje gezet worden.

Week 1

Een nieuw jaar, een nieuw seizoen en met de nieuwe combinatie nieuwe kansen.

Henk was nog even naar de tentoonstelling geweest op Urk. De verenigingen op Urk staan er om bekend dat er veel gedaan wordt voor de jeugd liefhebbers en hebben zoals altijd mooie prijzen voor de loterij.
Ook dit jaar was het weer gezellig druk en dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te gaan blijkt wel hoe dit jaar duiven gekeurd zijn. Pieter Woord heeft de duiven gekeurd door een cijfer te geven tussen de 6 en 10. Duid met het hoogst aantal punten is de beste, heel simpel en iedereen is tevreden. Zo kan het ook.

De laatste dag van het jaar, jonge duiven die met de kerstdagen zijn geboren groeien als kool. We hebben dan ook maar even de ringen commissaris Bert de Graaff gebeld dat we met de ringen niet kunnen wachten tot de nieuwjaarsreceptie op 4 Januari maar dat we ze morgen op nieuwjaarsochtend even komen halen, geen probleem natuurlijk.

Belofte maakt schuld in die zin dat ik eindelijk wat over Ferry ga schrijven.
Stads en club genoot Ferry de Kok is een duivenmelker die in de zomer van 2017 na 30 jaar is gestopt met zijn mooie stam met Pica duiven en vervolgens postduiven heeft aangeschaft. Het verschil tussen Pica’s en Postduiven is zoals hij zelf zegt erg groot. Met de Pica duiven heeft Ferry bijna nooit zieke duiven gehad, wat met de postduiven wel even iets anders is zoals we allemaal wel weten. De start ging dan ook moeizaam, Ferry had de pech dat het ploegje zomer jongen met de natour het circo virus kregen en heeft helaas het rondje postduiven moeten ruimen.
Van Paul van Steenbergen heeft Ferry toen wat duiven over gewend en in 2018 is hij begonnen met wat jonge duiven van clubgenoot Bert Visser en ons.

Om teleurstellingen te voorkomen leek het ons voor Ferry het beste. Om te beginnen met jonge duiven waar wat fond doorheen zijn gekruist. Ook omdat het nog niet helemaal duidelijk was of Ferry een fond of Vitesse man zou gaan worden. De jongen postduiven van ons raak je niet zo snel kwijt zoals echte vitesse duiven en ze zijn weer goed terug te zetten tegen snelheid of de overnacht. Afgelopen seizoen heeft hij dan ook een leuk ploegje met duiven over gehouden en heeft netjes mee gedraaid in de club waar ze hem trouwens rollade Ferry noemen (geen idee waarvoor).

Als Ferry zelf geen duiven mee heeft is hij bij ons een vaste supporter. Hij kan dan ook genieten als hij de duiven ziet vallen bij ons. Ferry luistert alleen maar naar wat hij wil horen en leest ontzettend veel over de duivensport. Laat een ander graag praten en zegt zelf weinig. Voor veel beginnende duivenmelkers is het voeren en selecteren van de duiven meestal het grootste probleem voor hem totaal niet. Misschien komt het door zijn ervaring met de Pica’s of heeft hij het echt in de vingers zitten? Ferry laat zich dan ook niet gek maken door alle verhalen en maakt een plan wat het beste bij hem en bij zijn drukke werk past. Vaak heeft hij dan ook nog een A en een B plan. Ook een sterk punt van Ferry is het vooruit denken. Het viel ons op dat hij vorig jaar al met 2020 bezig was en zo hoort het ook.
In het seizoen van 2018 hebben we de afspraak gemaakt om de koppels waar Ferry niet echt de jongen van wil hebben gelijk te koppelen met onze tweede ronde van de kwekers zodat hij voor een schappelijke prijs de eieren over zou kunnen leggen onder zijn eigen koppels. Zo gezegd zo gedaan, op nieuwjaarsdag heeft hij ze van een paar kweek koppels uitgezocht en zijn de eieren naar de kruidenwijk verhuist. Door zijn kennis hebben wij ook weer wat geleerd over het vervoeren van eieren. De beste manier blijkt te zijn om het te doen als de eieren niet ouder zijn als vier dagen broeden of vier dagen voor het uitkomen. Nooit geweten dus ook geen rekening mee gehouden terwijl we vaak eieren uit Belgie hebben meegenomen. Dat is altijd goed gegaan maar er zijn nou eenmaal mensen die altijd mazzel hebben.
De jongen die uit de eieren komen die Ferry heeft meegenomen zijn pure snelheid duiven en voor volgend jaar weer prima terug te zetten tegen zijn eigen duiven. Meeste mensen nemen Ferry niet zo serieus door de wat onnozele antwoorden die hij kan geven en door de filmpjes die hij op de whatsApp stuurt maar hij weet wat hij doet en let maar op die vliegende meubelmaker gaat nog een concurrent worden.

Van de nationale sector 3 winnaar op Bergerac de 393 hebben we een dubbele ronde gekweekt. We hebben de 393 eerst op een prachtige duivin van Pieter Woord gezet. De duivin van Pieter is uit de lijn van de beroemde Bami hap en daarna tegen onze eigen Mont de Marsan duivin die een 13e internationaal vloog bij de ZLU.
Van het laatste koppel brengt hij nu zelf de jongen groot (zie foto).

We laten Ton zoveel mogelijk de jonge duiven ringen om er een beetje handigheid in te krijgen en dat gaat steeds vlotter. Het verraste me om Henk en Ton te horen praten over Barcelona. Niet dat ze samen op vakantie willen maar ik heb begrepen dat ze wel serieus een paar duiven willen spelen op deze klassieker. Zeker voor Henk zou dit weer een uitdaging zijn we hebben de duiven er voor zitten dus waarom niet. Zolang ik maar niet mee hoef naar Limburg om een vaas op te halen.😀

Week 52

De jaarlingen die afgelopen week zijn gekoppeld hebben we voor het eerst maar weer eens buitengelaten.
Laatste weken zijn er i.v.m de roofvogels geen duiven meer buiten geweest maar vanwege het zachte weer toch maar de stoute schoenen aangetrokken en het duivenhok open gezet.
De 2e dag van deze week hebben we gezien dat er een duif is gepakt door een sperwer en op de 4e dag is er nog een duif gevonden bij het tuincentrum van Almereplant die zwaar gewond was.
Maar voor de duif een geluk bij een ongeluk want laat nou net vriend Nico langskomen om zijn rollades te laten braden voor de kerst. Hij vroeg of hij de gewonde duif mocht hebben om op te lappen. Het genezen van de wonden doet hij trouwens met suikerwater en niet met wondzalf en als het lukt (en dat gaat hem lukken) maken we er een koppeltje van. Zo kan hij zelf wat duifjes gaan kweken om rond het huis te laten vliegen en hebben we er weer een duivenmelker bij.
Ik heb hem al horen zeggen dat in plaats van een hoekje in de schuur ook wel op de vliering een mooi duivenhok gemaakt kan worden dus het blijft waarschijnlijk niet bij een koppeltje.
Voor het laatst dat Nico heeft gevlogen in een vereniging, gingen de gummi ringen nog in een busje. Wel een poosje terug dus. Ik weet nou al wat zijn volgende vragen zullen gaan worden. Wat kost een moderne klok en hoeveel is tegenwoordig de contributie ( wie weet).

Eerste kerstdag, de aangepikte eieren zijn aan het uitkomen (zie foto) dat gaat allemaal zoals gepland.
Bij de vliegduiven hebben we nooit het licht aan met de kweek, bij de kwekers wel maar niet lang.
Het licht van de kweekhokken gaat aan om 06,00 uur in de ochtend tot 16,00 uur ‘s middags. Waarom zo kort, nou dat is simpel. Als er in de avond bij de kweekhokken licht brandt dan hebben de vliegduiven er last van omdat de hokken tegen over elkaar staan. Wanneer het licht bij de kwekers uit gaat om 16 uur dan is het nog even schemer dus is het niet in èèn keer donker en kunnen de duiven nog makkelijk het nest terug vinden.
Dan kun je zeggen daar zijn toch dimmers voor. Natuurlijk er is van alles te koop en er zijn boeken vol over geschreven maar dit bevalt ons prima en hier stappen we niet van af. En als er wel iets fout gaat dan bestaat de combinatie tegenwoordig uit drie man dus kan ik die andere twee de schuld geven. 😉

We lopen voor op schema, Ton heeft een afdeling van het jonge duiven hok klaar gemaakt. Hier worden de vliegduivinnen met een jong van 15 dagen naar toe verhuist om de jongen verder groot te brengen. Dit gaat al vanaf 10 Januari gebeuren.
Stap voor stap proberen we Ton zoveel mogelijk uit te leggen hoe het naar ons idee zou moeten. Maar net zo belangrijk is het voor hem om te weten hoe het niet moet. Waar wel veel liefhebbers binnen en buiten het seizoen de fout mee ingaan. Daar is het landje een mooie leerschool voor want we hebben veel aanloop van duivenmelkers en Ton zal moeten gaan wennen aan alle verhalen. Het valt wel weer op dat de spelers die geen platte prijs vliegen de sterkste verhalen hebben tegen Ton. Hij begrijpt nu ook dat veel grote kampioenen ook grote leugenaars zijn en dat je van hun echt niks wijzer gaat worden.

Maar wij leren ook weer van Ton. We hebben in een week tijd een complete schoonmaak cursus van hem gekregen het èèn moet met bleek het ander met Dettol. De sponsen zijn niet goed, de emmers mogen niet rond zijn en alle hokken krijgen een eigen stoffer en blik met een eigen krabber. Ik ben bang dat we ook nog wel van die blauwe hoesjes om onze schoenen moeten doen als we een hok binnen gaan. Dat is voor Ton en Henk geen probleem maar met maatje 47/48 wel, denk ik.

Zoals gewoonlijk hebben we weer een paar duivinnen die geen doffer toe laten op de eieren en zelf willen broeden. Dit heeft zijn voor en nadelen. Het nadeel is dat we deze duivinnen geen 2 jongen laten groot brengen dus we moeten eieren gaan overleggen. Niet echt een probleem maar het kan wel eens beroerd uitkomen.
En dan nog een nadeel, de doffer die geen kans krijgt om op het nest te gaan zitten wil wel eens een bak er naast proberen te pakken met alle gevolgen van dien.
Maar dan het voordeel, bij ons zijn het steeds duivinnen uit de 702 lijn dus geschikt voor de fond. Van deze duivinnen maken we een notitie dat ze fel op het nest zijn. Henk gaat ze dan op de overnacht op een eitje spelen. Het is even werk omdat we weduwschap spelen maar wel meer kans op een vroege duif of misschien wel een nachtvlieger.

Bij de vliegduiven op het snelle hok is het mooi om te zien hoe de baasspelers bezig zijn.
Niet iedereen kan er tegen maar wij vinden het geweldig. De doffers met een vaste broedbak hebben ook op de grond een plek weten te bemachtigen en zitten daar op het nest. Op deze manier vergroten ze het territorium en de niet broedende partner maakt dan gebruik van de broedbak als zitplaats. Als de doffers weer op weduwschap staan zitten ze weer gewoon in hun eigen bak maar het hoekje op de grond is altijd weer goed te gebruiken. Voor wat extra motivatie als het wat minder gaat in het seizoen.

Week 51

Maandag duivenvoer wezen bezorgen bij Willem een duivenmelker met al 46 jaar te veel duiven. Willem heeft niet alleen duiven. Voor de gezelligheid loopt er van alles in het rond wat eigenlijk op een kinderboerderij thuis hoort.

Willem vertelde mij dat het niet lekker ging met de winterkweek. Er zijn veel duiven die van de eieren af zijn gelopen en dat is iets wat hij nog nooit heeft meegemaakt. Zelf denkt Willem dat het door de muizen komt.
Nou is het natuurlijk niet ideaal om muizen in het hok te hebben maar ik heb nog nooit een duif meegemaakt die er bang voor is. Dus wat gaat er fout bij Willem en dat is me nogal wat.

Iets wat gelijk opviel is dat de nesten veel te hoog zijn. Door het vele stro rollen de eieren er uit. Alleen bij Willem waren de eieren koud maar lagen nog wel in het nest.
De duiven waren erg schuw en als je in de buurt van de bakken komt. Lopen de duiven van het nest af. Dit gebeurde zelfs al direct bij het binnen komen van het hok.
Ook op de grond zijn veel nesten gemaakt die de doffers willen verdedigen en daardoor ook steeds van het nest lopen.
De duiven voelen niet goed aan en ze zijn zelfs aan de lichte kant. Voor het koppelen is er nog een mest onderzoek gedaan dus ga ik er maar van uit dat ze geen wormen hebben.

Ja, dan ga je dus alles een beetje met hem doornemen en dan is het best wel een wonder dat er nog eieren over zijn.
Hoe voer je vraag ik, alleen in de ochtend 25 gram per duif omdat er geen voer in de bak mag blijven voor de muizen. Ze hebben toch nog geen jongen dus dat is voldoende volgens Willem.
Ik laat het hem zien dat bij het geven van een handje voer het hele hok met duiven op de voerbak afstormt van de honger. Ook dan lopen de duiven weer van het nest af. Daar komt nog bij dat in de winter de duiven zichzelf warm houden door de verbranding van het voer. Iets wat de duiven in dit geval toch echt te weinig krijgen.

En dan komt het, als het donker is gaan er twee katten het hok in om de muizen te pakken. Volgens Willem doen ze de duiven niks. De duiven zijn het gewend volgens Willem maar als er nu een muis in een broedbak zit, vraag ik. Ja dan pakken ze die muis ook zegt Willem. Dus de kat springt in de nestbak achter een muis aan. De broedende duif springt van het nest af maar kan in het donker niet meer zijn nest terugvinden. Schets ik een mogelijk scenario.
Tot overmaat van ramp blijkt het dat de duiven vol zitten met rode luis. Dat is overigens niet zo verwonderlijk vanwege hokken vol met kippen naast de duiven.

Wat moet ik nou gaan doen vraagt Willem aan mij, het is juist zo mooi die winterjongen.
Beste wat je kunt doen zeg ik, is alle eieren in de vuilnisbak gooien en dan het duivenhok vrij van muizen – en de duiven vrij van luizen maken. Goed het hok ontsmetten stro eruit halen en wat beukensnippers op de grond strooien. Ondertussen de doffers van de duivinnen scheiden met de wetenschap dat Willem in het seizoen ook al op het nest speelt. En ervoor zorgen dat de duiven eind Februari begin maart weer gekoppeld kunnen worden dan nog het belangrijkste. Veel meer gaan voeren aan je duiven dan verdien ik ook nog wat als verkoper van duivenvoer 😉

Afgelopen Maandag het hokje met jaarlingen gekoppeld er zitten nu twaalf koppels in. Eerst was het niet de bedoeling dat we dit zouden doen omdat we van diverse aangeschafte duiven nog geen stambomen hebben. Zonder afstamming fokken we niet met duiven. Maar zoals Henk zegt, koppel de jaarlingen gewoon want dan kan de tweede ronde van de kwekers er mooi onder. Henk had hiermee wel weer gelijk.

Op het landje en bij Henk thuis gaat het super met de kweek. Alle duiven zitten op eieren en tot nu toe nog geen kapotte of onbevruchte eieren. We hebben bewust van de bewezen koppels en van de duiven waar we veel van verwachten de eerste ronde eieren overgelegd en deze gaan de komende week alweer de tweede ronde eieren leggen.
Een paar prachtige doffers die we van Geurt Doppenberg hebben (zie foto) zijn gekoppeld aan jonge duivinnen die al gekruist zijn met onze eigen lijn. Met name de Magic en de Silver lijn doen het goed tegen de Pollen. Voor de tweede kweekronde gaan deze doffers van Geurt weer terug tegen hun eigen vaste duivin.

1e kerstdag zullen de eerste eieren alweer uit gaan komen. Zo langzamerhand worden er tussen de kerstkaarten door ook de namen van de kopers bekend die de door ons geschonken bonnen hebben aangekocht. Fijn om te horen dat de bonnen in het algemeen zijn gekocht door goede liefhebbers en zelfs door enkele kampioenen zowel voor de snelheid als overnacht vluchten.

Donderdag nog even met onze nieuwe maat ,Ton Stenekes’ wat dingen doorgenomen. Moet zeggen, we hebben alle drie een heel goed gevoel met deze combinatie.
Ton is pas het vorige seizoen met postduiven begonnen. Met een klein ploegje jonge duiven is hij in de vereniging van Laren in de B poule kampioen jonge duiven geworden en heeft bijna geen jonge duif verspeeld. Ton is heel leergierig, vraagt veel en ziet alles wat ook de reden is van zijn goede start mede dankzij Henk v/d Linden.
Henk v/d Linden heeft Ton vanaf het begin in zijn duivencarrière bijgestaan met raad en daad en daar heeft Ton zich supergoed aan gehouden. Iets wat heel moeilijk is voor een beginnende liefhebber lijkt mij. Luisteren naar èèn man is echt belangrijk anders kom je in het gekkenhuis terecht met al die verschillende meningen.

Het is voor Ton wel even moeilijk om voor deze overstap naar onze combinatie te bedanken bij de vereniging in Laren. Waar Ton het prima naar zijn zin heeft gehad maar dat begreep het bestuur in Laren volledig.
We hebben Ton tijdens de tentoonstelling van de Flevocourier in Lelystad voorgesteld aan ons bestuur. Met zijn Amsterdamse humor gaat Ton zijn draai wel vinden in onze duivenclub.

Dat Ton er geen gras over laat groeien was de volgende ochtend wel duidelijk. De hokken die leeg staan zijn weer brandschoon en de drink en voerbakken zijn weer helemaal als nieuw om te zien. Dat is voor ons en voor de duiven wel even wennen.

Week 50

We beginnen deze week maar eens met wat boze gezichten maar daar wen je ook aan.
Vorige week hebben we laten weten dat er volgende week drie koppels naar Polen gaan.
Uit deze koppels zijn diverse toppers gekomen bij ons en in Polen.

Vier van de zes duiven komen uit zoals wij het noemen ‘de Hongaren lijn’ en zijn al bijna 10 jaar oud. Zelf hebben we er genoeg nazaten van zitten. De jongens in Polen zijn bloedserieus met de duiven bezig en willen wat echte Pollen hebben om terug te koppelen.

Het is natuurlijk een gok om duiven van deze leeftijd te verhuizen maar dat risico nemen ze graag.
We weten dat deze mannen het maximale uit de duiven weten te halen en regelmatig komen er goede duiven weer terug onze kant op waar wij ook weer sterker door zijn geworden. Het is dus een kwestie van elkaar wat gunnen en dat is wederzijds.

Maar nou komt het, maandag zijn we gebeld door Robert uit Utrecht. Hoe ik het in me hoofd haal om deze koppels te verkopen naar Polen. Deze koppels had hij dus ook wel willen hebben. Op het landje ook twee man met precies het zelfde liedje, zwaar beledigd.

Nou kan ik het me van Robert nog wel voorstellen dat hij gepikeerd is en die kan best langskomen voor wat Pollen maar zoals ik al zij. Het is een kwestie van gunnen en ik zou niet iemand weten wie we het meer gunnen als onze twee Polen. En zo gaan we het ook met de ronde winterjongen doen het is voor ons belangrijk waar ze heen gaan en wie de liefhebber is. Als het iemand is die we het niet gunnen of waar we van weten dat ze er niet mee om kunnen gaan dan zijn ze gewoon niet te koop. Jonge duiven kweek je, speelt ze en selecteert je want een goed hok met duiven koop je niet. Je krijgt ze niet maar dat bouw je zelf op en dan moet het ook nog een duif zijn wat bij jou past. Pas dan kan het wat gaan worden.

Bij de Flevocourier in Lelystad is er dit weekend de jaarlijkse tentoonstelling. Voor ons is het nu moeilijk om duiven uit te zoeken omdat alle koppels op eieren zitten. We zijn met de eieren maar wat aan het schuiven gegaan en hebben een viertal bij elkaar gezocht. Zeker geen winnaars maar goed genoeg om niet helemaal voor joker te staan.
De tentoonstelling zelf was op zich geslaagd er is weer veel werk van gemaakt. Alleen wel jammer dat bijna de helft van de leden niet even een paar duiven komen inbrengen.

Een probleem opgelost?
We hebben het er al vaker over gehad wanneer we harder willen gaan vliegen dan moeten er veel dingen veranderen op het landje. We weten dat we de duiven er voor hebben zitten en zijn ook tevreden over de resultaten van 2018. Maar voor ons gevoel is het bekende cirkeltje niet helemaal rond en is er veel meer uit te halen.

In een stap terug doen hebben we alle twee geen zin dus we maken het ons zelf best wel moeilijk. Sterker nog op deze manier willen we niet nog een jaar verder.
Door omstandigheden hebben we in het nieuwe seizoen nog minder tijd voor de duiven dan afgelopen jaar. Dus of het vliegprogramma wat we willen vliegen wordt aangepast of we gaan de combinatie versterken.

Dat laatste proberen we al een poosje maar het is moeilijk om iemand te vinden die er een beetje bij past.
De taken moeten beter worden verdeeld en het zou mooi zijn als we ook het kweken wat meer uit handen kunnen geven.
Nou is vanaf de tweede ronde kweken het probleem met de kwekers opgelost daar komen we later nog op terug.

De combinatie versterken lijkt ook te gaan lukken. Donderdag hebben we een laatste gesprek met duivenvriend Ton om zeg maar de puntjes op de i te zetten en dan komen we daar gelukkig ook uit. Het is de bedoeling dat Ton met de jonge duiven gaat spelen, Henk met de overnacht en ikzelf met de rest van de duiven.
Volgende week wordt het allemaal wat duidelijker en dan komt vanzelf onze motivatie weer een beetje terug want die is ver te zoeken op dit moment.

Week 49

Vorige week hadden we al aangegeven dat de kweekkoppels van de Vitesse/mid en dagfond duiven echt klaar zijn voor de winterkweek, ze breken de tent af’ zelfs de zomer jongen die zijn aangevuld doen er al aan mee.

We weten uit ervaring dat de Nelles v/d Pol duiven erg lastig kunnen zijn dus we hebben met de voorbereiding al bewust geen snoepzaad, hennep, eivoer en zelfs geen kweekvoer gegeven. De duiven staan nog gewoon op Vogro rui/rust voer en zelfs het licht staat er nog niet op.
Bij deze koppels zijn we ook verplicht om de nestmatjes aan de onderkant met een stukje dubbelzijdig tape vast te plakken aan de broedschaal anders gaat het zeker eieren kosten.

De Pollen zijn gekoppeld met de duiven die bij Geurt Doppenberg en Henk Joffer vandaan komen. Zeg maar de basis van de 333 en met deze koppeling hebben we succes maar we proberen altijd weer wat nieuws. Zo is de lijn van de 333 en ook enkele Pollen tegen enkele Lambrechts duiven gezet.

Waarom doen we dat want je zou zeggen, is goed dan niet goed genoeg. Echt niet want we blijven streven naar perfectie. Met de inbreng van de Pol duiven op de lijn van de 333 komt er iets meer rug in. De duiven zijn iets sterker en tonen in het hok wat meer karakter (lastiger) maar het is geen vooruitgang voor snelle vluchten met een windje mee. Wanneer je in Almere zit dus op Lelystad na op de verste afstand van de afdeling 7 dan moet je het juist hebben van de snelle vluchten voor een vroege duif in de afdeling.

De meeste melkers beweren dat je daar geen rekening mee hoeft te houden een duif waait toch wel naar huis. Dat klopt ook maar 95% komt uit de verkeerde hoek. De duiven zijn te ver door gevlogen of vliegen mee met de grote klat.
Die 5% van de duiven die wel uit de goede hoek komen kunnen een keer mazzel hebben of zijn echt slim.
Zien we dit meerdere keren gebeuren dat dan gaan we het benutten en proberen er rekening mee te houden als we de kweekkoppels samen gaan stellen.

Als er eitjes voor 6 dec gelegd worden dan pakken we ze nog even weg, anders worden ze net te vroeg geboren. Zeker met de duiven voor de snelheid geeft dit problemen met ringen vanwege de dikkere poten. Precies op 6 dec hebben we de eerste eitjes in de nestschalen. Prachtig mooi op tijd deze komen met de kerstdagen uit en op nieuwjaarsdag kunnen we bij de ringen commissaris de nieuwe ringen gaan halen.
Van drie vaste kweekkoppels moeten we de eieren overleggen omdat deze koppels in de kerstvakantie naar Polen verhuizen. Uit deze duiven hebben ze daar div 1e prijs duiven zitten en dan willen ze de basis ook hebben, slimme jongens.

Even naar Ouderkerk geweest om te helpen bij het uitzoeken van de jaarlingen bij fondliefhebber Jan Teer.
Jan, ze noemen hem ook wel boeren Jan. Is in de begin jaren negentig in Duivendrecht met de postduiven begonnen en tot op heden kan hij nog steeds op zijn eigen manier genieten van de duivensport.
Bij Jan zijn maar een paar dingen belangrijk de eenvoud en gezelligheid. De manier waarop Jan met zijn duiven omgaat is dan ook best wel uniek.

Schuin tegen over de vereniging is het landje of zoals Jan zelf zegt de tuin. Om er te komen moet je eerst via een gammel bruggetje over een baggersloot heen zien te komen. Vervolgens moet je nog even zorgen dat een monster van een hond je niet te grazen neemt en als dat is gelukt dan sta je op de tuin.

De eerste indruk doet je een beetje denken aan een jeugdland zonder jeugd. Stroom en water is er op de tuin niet maar in een accu zit ook stroom zegt Jan. Onderweg drinken de duiven ook uit de sloot dus daar doet Jan ook niet moeilijk over. De duiven pakken zelf wel verse groente en als het hier niet staat dan staat er wel wat bij de buren. En als het daar nou wel bespoten is vraag ik, dan leren ze het gelijk af om te stelen bij de buren simpel toch, zegt Jan.

Jan en ik kennen elkaar zeg maar vanaf de kleuterschool en buiten de duiven om is Jan ook mijn vaste vis maat dus ik weet als geen ander wat een geduld deze man heeft.
Tijdens de fondvluchten of ook met een vitesse vlucht daar doen de fondduiven soms ook wel een dagje over. Ligt er altijd wel wat op de b.b.q of er hangt wel wat in de rook ton altijd lekker en super gezellig.

Het duivenbestand van Jan bestaat hoofdzakelijk uit de duiven van fondtoppers uit zijn eigen vereniging die ook bij de beste hokken van Nederland horen dus materiaal genoeg.
Zo speelde Jan toen nog onder de naam Teer/Mulder met de Lucky een 1e fondclub Noordholland en een 7e Nationaal op St,Vincent. Dat is natuurlijk een uitslag om geweldig trots op te zijn maar als Jan in de middenmoot zit is hij net zo gelukkig en nogmaals als het maar gezellig is op de tuin.

In 2019 is het zijn bedoeling om het hele Z.L.U programma te gaan spelen, ik hoop alleen dat die mannen een beetje tegen hun verlies kunnen zegt Jan lachend.

Voor het bekijken van de duiven moet je bij Jan geen haast hebben, aan elke duif zit wel een verhaal vast.
Bij het uitzoeken van de jaarlingen is het me opgevallen dat bij veel duiven het uiteinde van de pennen tot in het zwarte gedeelte van de staart komen. Zelf hecht ik daar niet zo veel waarde aan maar weet dat er veel liefhebbers zijn die er op letten.
Aan de jaarlingen moet nog wel wat worden gewerkt ze zitten nog net niet strak genoeg maar zo is het elk jaar om deze tijd op de tuin.
Vorig jaar zei ik ook ze kunnen wel wat strakker en kreeg van Jan te horen, bij mij zit in de zomer m’n haar toch ook een stuk beter, ja dan gaan we het maar weer over vissen hebben.

We hebben het wel eens geprobeerd om samen te gaan vliegen maar dat ging hem niet worden. Onze gedachte over de duiven ligt zo ver uit elkaar en daar is èèn van ons twee veel te eigenwijs voor.
Maar het is goed om te zien dat ook op deze manier de duivensport beoefend kan worden en daar zijn we soms wel jaloers op. Hoop dat we Jan het komende seizoen weer gaan lezen, maar dan wel met een mooie uitslag en niet in de Amstelgids. Met een bericht dat ze Jan Teer uit een baggersloot moesten takelen, jonge jonge wat een brug.

Week 48

We zijn er zo goed als uit, hoe we eind van deze week de kweekkoppels gaan samen stellen. Maar waarom winterkweek horen we dan veel zeggen. In de eerste plaats zijn we met de kwekers vrij vroeg gestopt met kweken dit jaar dus onze duiven zijn er gewoon weer aan toe. Daar komt nog bij dat de temperatuur nu hoog is en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker om te starten met fokken. Wanneer het toch gaat vriezen dan leggen we bij het eerste ei een kunst ei. De duivin gaat er dan gelijk op zitten en het eerste ei kan niet bevriezen.

Het zijn wel opvallend veel liefhebbers die aan winterkweek beginnen deze week. Volgens mij hebben de meeste liefhebbers geen idee waar ze mee bezig zijn. Ze rommelen maar wat aan en zijn totaal niet voorbereid. Knoeien maar wat aan met het licht. Je weet nu al hoe het nieuwe seizoen er uit gaat zien voor deze liefhebbers. Dat wordt weer janken geblazen voor veel duivenliefhebbers over duiven die te snel in de rui vallen.

Het gaat bij ons dit jaar om nog meer kweekkoppels dan aanvankelijk de bedoeling was. Er is nu ook een groot gedeelte van de vliegduiven bij gekomen waar we jongen van willen hebben.
We hebben dit besloten omdat we de hele ronde winterjongen gaan verkopen. De jonkies zullen dan ongeveer 20 januari speenklaar zijn en naar hun nieuwe eigenaar kunnen. Er zijn er nog een aantal beschikbaar voor de echte liefhebbers.

Vandaag opvallend veel telefoontjes gekregen van duivenliefhebbers die vragen of we voer willen leveren. Dit is voor de omgeving van Ouderkerk natuurlijk geen probleem. Het gaat een vaste dag in de week worden dat we duivenvoer gaan leveren in die omgeving. Maar bij de vraag waarom zoveel aanvragen opeens, blijkt het dat de Gebr Fanger met hun voerhandel in Badhoevedorp gaan stoppen. Nu al blijkt dat het een groot gemis gaat worden voor veel duivenliefhebbers. Het is ook haast niet voor te stellen dat de gebroeders Fanger gaan stoppen na ruim 38 jaar. De twee grootheden in de duivensport hadden in hun winkel altijd een geweldige sortering duivenartikelen en ruime sortering duivenvoer. Ook voor een goed advies, een kop koffie of om te lachen en te discussiëren was dit het juiste adres. Menig duivenmelker in de buurt van Amsterdam zal deze ontmoetingsplek dan ook erg gaan missen.

Ja en dan eindelijk een keer naar de kampioen huldiging van de N.P.O. De afstand van Almere naar Nieuwegein had Henk ook precies nodig om zijn TomTom in te stellen maar het was hem weer gelukt. De nieuwe locatie voor deze huldiging is zeker geen verkeerde keus geweest. Je kan en mag deze beurs absoluut niet vergelijken met de voorjaarsbeurs in Houten maar het is vergeleken met de afgelopen jaren er flink op vooruit gegaan. Wij zien er alle twee altijd wel tegenop om naar huldigingen te gaan misschien zijn we daar wel wat te nuchter voor. Toch is dit wel een beloning voor het werk wat we hebben gedaan om zo goed te kunnen presteren. Na vorig jaar op het podium van de Z.L.U te zijn geweest was het wel eens leuk om dit ook een keer mee te maken en als je dan bij Henk aan de tafel zit. Hoor je wie er allemaal op het podium staan, hij kent ze echt allemaal.Henk verteld je dan ook gelijk maar even waar ze vandaan komen en met wat voor duiven ze spelen. Denk toch dat ik maar wat vaker een duiven blaadje moet gaan lezen.
Met de huldiging waren alle tafels en stoelen bezet. Gewoon volle bak dus gewoon een geslaagde avond.

Maandag kregen we een telefoontje van Gerard Voorn van P.v.Vrij Snel uit Hilversum. Wat er nou precies is misgegaan met de tentoonstelling waar wij ook aan mee zouden doen. Het probleem was dan ook vrij snel opgelost. De uitnodiging is naar een ander emailadres gestuurd en zelf hebben we er nooit gedacht dat het op de zelfde datum zou zijn. Jammer dat het zo is gegaan maar fijn dat Gerard even een belletje heeft gegeven, probleem opgelost en heel attent van Gerard Voorn om toch contact met ons op te nemen.

Week 47

Wanneer je een blik naar buiten werpt, dan ben je blij dat je lekker binnen zit. Met deze winterse temperaturen is het heerlijk om weer even achter de computer te duiken om weer verder te gaan met het bijwerken van de afstammingen om de toekomstige koppels samen te stellen.

Voorheen was het niet zo moeilijk om kweekkoppels samen te stellen, het was altijd goed op goed. Je let een beetje op de bouw of je kruist wat nieuw bloed in en veel moeilijker was het niet. Vaak genoeg kwamen uit de vrije koppelingen zelfs nog de betere duiven en kampioenen. Jammer genoeg werkt dit niet meer zo in de moderne duivensport. We fokken nu met het doel om zoveel mogelijk bekende namen in het stamboom te hebben staan.

Een duif met minder goede prestaties maar een “goed” stamboom is zo verkocht vaak voor ongelofelijk veel geld. Maar een duif met goede prestaties en een stamboom zonder bekende namen is nauwelijks te verkopen en brengt bijna niets op. Er zijn prima duiven geruimd omdat zonder een bekende afstamming er geen interesse is van de moderne duivenmelker. Wat de moderne duivenmelker nu wil zien zijn stambomen met grote en bekende namen van duiven die tot de verbeelding spreken want vaak vliegen ze er geen eens een staartprijs mee.
Op deze manier gaan we ons zelf bijna verplichten om tegen onze eigen lijn van de 701 en 702 duiven te zetten die afstammen van bekende liefhebbers met een grote naam. Dit is voor ons geen vooruitgang maar het is wel belangrijk als je af en toe nog een duifje wil verkopen om uit de kosten te komen.

We hebben het zelf ondervonden afgelopen seizoen op Bergerac. Met twee vroege duiven op teletekst waarvan een 1e in de sector 3 en een 4e nationaal. Beide duiven komen uit onze eigen 701-702 lijn. Er zit wat snelheid in en overnacht doorheen gekruist. Voor ons is deze bloedlijn goud waard er zijn veel teletekst duiven uit voort gekomen maar daar kijkt de moderne duivenmelker niet meer naar. Het gaat alleen nog om de stambomen en die zijn niet aantrekkelijk genoeg voor het grote geld bij de mannen. Op deze twee teletekstduiven duiven is nog geen redelijk bod gekomen ondanks het een aanwinst zou zijn voor menig duivenkolonie. Worden ze niet verkocht dan gaan ze bij ons het nieuwe kweekhok in.

Bij het opzetten van het nieuwe kweekhok moeten we er rekening mee houden en wat meer duiven met bekende namen koppelen aan onze eigen duiven. Niet dat het altijd een verbetering is maar dat is wel wat makkelijk en goed verkocht wordt.

Van de week hadden we nog een kleine discussie met een liefhebber uit de buurt. Het ging over regio A en over het kleine aantal duiven die op de fondvluchten mee gaan.
Hij zegt het stelt toch niet veel meer voor als je een tijd duif draait met zo weinig duiven in het concours.

Maar dat is nou juist waarvoor is gekozen. Bij de fondvluchten word er 1 op 10 gespeeld dus iemand die 10 of minder duiven mee heeft hoeft maar 1 duif te draaien voor de punten.
De fanatiekere duivenmelkers die alleen voor de punten en kampioenschappen spelen. Komen met maximaal 10 duiven en vaak nog minder naar het inkorflokaal om in te korven.
Midden in het seizoen maken we mee dat er in het inkorfcentrum maar 50 of 60 duiven zijn ingekorfd dus met 12 of 15 duiven zijn de prijzen er al uit. Vergeet echter niet dat deze duiven wel allemaal toppers en bewezen duiven zijn. Het systeem 1 op 10 zou bedoeld zijn voor de kleine liefhebber maar zie hier maar een duifje tussen te draaien.

Een mooi voorbeeld is de natour. Afgelopen jaren speelden we met jong en oud op de natour tussen de 70 en 80 duiven.
Hier werden mooie uitslagen door ons gemaakt en er kwamen in de club en samenspel Lelystad maar weinig liefhebbers tussen met een duif. Leuk maar uiteindelijk heb je er niks aan.
Wij zitten voor Lelystad op de voorhand in Almere en dat heeft met een kopwind een voordeel. Commentaar was vaak met dat aantal is het logisch dat ze alles oprollen.

Met Henk afgesproken dat we het in 2019 anders gaan doen. De jongen gaan niet meer mee en we zoeken 5 snelle duiven en een regenduif uit en die korven wij in.
In het samenspel zijn de eerste 5 duifkampioenen voor ons en de regenduif heeft pech als het droog weer is of is eerste wanneer het regent. Wat we hier mee willen zeggen is dat het gaat om hoe de specialisten bezig zijn met hun vluchten of het nou fond of natour is.
Hoe kleiner het concours is hoe moeilijker het is voor de kleine melker om een prijsje te pakken en de kleine liefhebbers die hebben we juist nodig want de vrachtwagen moet voor het vervoer betaald worden en met weinig duiven mee gaat het er zeker niet goedkoper op worden.

Nog even terug komen op de paramixo entingen die we een paar weken geleden in de club hebben laten doen.
De reacties van de liefhebbers lopen erg uiteen. Een entlijst is geldig voor een jaar en het is niet nodig om voor een tweede keer te enten. Maar wij hebben er goede ervaringen mee om ruim voor de kweek nogmaals te enten omdat er meer antistoffen worden opgebouwd. Veel liefhebbers waren er blij mee omdat collectief enten ook een stuk goedkoper is zijn er toch veel liefhebbers geweest om te enten.

Donderdag hebben wij de duiven uitgezocht die naar de eerste tentoonstelling gaan, dit jaar in Hilversum.
We zijn helemaal geen tentoonstellings mensen maar deze tentoonstelling slaan we niet over. Piet Langhorst probeert altijd de 10 generaal kampioenen bij elkaar te krijgen en dat lukt hem normaal gesproken aardig. Dat komt alleen omdat Piet een gezellige vent is en daar zeg je niet snel nee tegen. We gaan het proberen om een kwartet met vier blauwe duiven in te zenden maar gaan er wel van uit dat we dit jaar de wisselbeker kwijt zijn, we gaan het zien.

Bij het brengen van de duiven voor de tentoonstelling kregen we te horen dat de andere vereniging in Hilversum ook een tentoonstelling heeft en wel op dezelfde dagen. Het was de bedoeling dat we hier ook aan mee gingen doen maar ja, nooit verwacht dat de twee tentoonstellingen op dezelfde dagen zou worden gehouden. Erg jammer en erg onhandig misschien met wat meer communicatie tussen beide verenigingen had dit voorkomen kunnen worden.

Ons kwartet met duiven kwam net een 1/2 punt te kort op de eerste tentoonstelling. Met 3 x 92.5 en 1 x 92 zegt het wel wat over de hoge kwaliteit duiven die er zijn ingezet door de generaal spelers.
Leuk om te zien dat Piet Langhorst met een jonge duivin die hij als zomer jong uit een zus van onze 333 heeft gehaald. De schoonste van het geheel was en als we het iemand gunnen dan is het Piet

Week 46

Op het duivenlandje komen veel liefhebbers langs voor een bakkie koffie of om voer te halen. Niet alleen in het seizoen maar ook in de wintermaanden is het altijd gezellig druk.

Een vaste thee en geen koffie klant is Henk van de Linden. Henk is een liefhebber die als eerste duivenmelker een hok in Almere heeft geplaatst en staat bekend als een fanatieke en nette melker. Henk speelt niet het hele programma maar als hij speelt dan zit hij vroeg ook. In 2018 pakte hij weer een teletekst plaats.

Wanneer Henk bij ons langs is geweest dan is het ook goed te zien. Behalve aan de bodem van de koektrommel is alles aangeveegd. De kruiwagen met mest is leeg, vuilniszakken staan in de aanhanger en vaak is ook nog de hond uitgelaten.
Ik dacht bij mijzelf, het is eigenlijk een schande dat we nog nooit bij hem zijn langs geweest. Henk woont vijf minuten bij me vandaan en voor ons staat hij altijd klaar.

Eindelijk ben ik in de auto gestapt en is naar Henk zijn huis gereden. Dacht ik bel hem niet, zie wel of hij thuis is en dat was zo. Met een grote glimlach doet Henk open en zegt op zijn plat Amsterdams wat doe jij hier, moet je koffie. De tijd om het bakkie op te drinken kreeg ik bijna niet. Henk wou gelijk zijn duiven laten zien.

We hebben al vaak gehoord dat de hokken bij Henk en Loes super schoon en netjes zijn en dat is zeker niet overdreven. Ik ben in veel schone hokken geweest maar dit slaat alles. Zelfs met nog wat duiven in de rui is er geen veertje in het hok te vinden. Laat staan duiven poep, nou begrijp ik ook waarom ze hem Henkie Nilfisk noemen.
En dan de duiven, het eerste wat opvalt is dat de duiven super mak zijn en dat zegt al genoeg over een liefhebber.
Het is goed te zien dat de basis bestaat uit de Lambrechts duiven die Henk bij zijn vriend Ton Mengerink vandaan heeft. Toch zie je wel dat Henk niet stil zit en regelmatig de top melkers opzoekt om kwaliteit bij te halen en echt niet alleen in Nederland. Het is mooi om te zien hoe Henk en Loes samen kunnen genieten van de duivensport.
We moeten eens wat vaker op hok bezoek gaan bij liefhebbers in de buurt. Altijd gezellig en we leren wat van elkaar. Nu zien we wat een viespeuken we zelf zijn. 😉

Dinsdag nog even bij een toekomstige duivenmelker geweest in Almere.
Rien heeft een hokje van ruim 3.5 meter waar wat sierduiven in hebben gezeten. Hij wil het nu gaan proberen met wat postduiven. Zoals beloofd even naar zijn hok wezen kijken voor eventueel wat advies.
De buitenkant ziet er prachtig uit staat goed in de verf alleen de valplank moet wat aangepast worden voor een antenne plank en meer niet.

Aan de binnenkant zit wel wat meer werk er ontbreekt een binnenbetimmering en het is steen koud. De verluchting is verder niks mis mee. Aan de voorkant van het hok staat s`morgens de zon. Op het oosten dus dat is prima. Aan de achterkant gaat de zon onder en dat moet je benutten voor de temperatuur. We hebben hem geadviseerd om met het aftimmeren van de binnenbetimmering rekening te houden om een raampje te maken. In de achterwand, in het midden van het hok. Tussen de broedbakken is er een ruimte van ruim 40 cm breed. Zet daar wat glas in en zet er aan de binnenkant vijverfolie overheen. Dit geeft in de late middag meer warmte als een kachel en je hebt er geen last van met verduisteren.

Voor de broedbakken gaat Rien een paar loketkasten hangen en kan deze midden in het jonge duiven seizoen weghalen. De jonge duiven gaan dan bakkeleien om de broedbakken met deze motivatie speel je of een eerste prijs of ze bellen je vanaf Ameland wanneer je je duiven komt ophalen.

Rien heeft bij ons 6 jonge duiven uit onze vliegduiven besteld en je kon er op wachten. Een exsierduiven liefhebber kijkt naar de kleur wit, vaal, bont en rood daar moeten ze uit komen en niet anders.
Het is leuk om weer eens een nieuwe liefhebber te ontmoeten die positief is en dat is wel weer even wennen.
Laten we eerlijk zijn de duivenmelkers van tegenwoordig zijn best wel een negatief volkje. Ze gunnen elkaar niks meer en hebben altijd wel wat te jammeren over de lossingen, over het weer, hebben bij de verkeerde in de mand gezeten of weet ik veel wat pfff wat een volk. Als ik bij het landje aan kom rijden en ik zie van die jankers zitten dan komt het steeds vaker voor dat ik weer omdraai naar huis. Dat kan toch niet de bedoeling zijn op ons eigen landje.

Zelf hebben we de duiven nu een week binnen gehouden en twijfelen wat we nou gaan doen. Kunnen de duiven wel of niet los. Het nadeel van het vasthouden is dat ze snel zullen aanvetten en als de duiven dan naar buiten gaan hebben ze geen schijn van kans meer tegen de roofvogels.
Vorig jaar hebben we de duiven de hele winter laten vliegen en dat is redelijk goed bevallen maar toen waren de aanvallen lang niet zo heftig als op dit moment.
Wel is het belangrijk met het loslaten goed op te letten in deze maanden. Zodat de duiven geen wintervorm krijgen want dan gaat het een heel kort wedstrijdseizoen worden.
Zo hebben we het afgelopen jaar diverse fondspelers de mist in zien gaan in het tweede gedeelte van het fond programma. De duiven vlogen op de Vitesse midfond vluchten te goed mee met hun overnacht duiven en dan moet je echt een super melker zijn om ze zo lang goed in vorm te houden. Het is ons iedergeval nog nooit gelukt.
Wij nemen altijd de uitslagen van P.v. de Snelvlieger uit Ouderkerk a/d Amstel als voorbeeld. In deze grote vereniging zitten de echte fond toppers. Wanneer ze spelen op een korte vlucht dan zie je dat mannen als Jacobs, Richter, Peereboom, Verweij/de Haan, Teer, Molleman enz, nog net met een paar duifjes onder in de uitslag staan met hun fondduiven. Zo hoort het ook een marathon loper pakt toch ook geen prijs op de sprint.

Oude tijden herleven, we hebben Edward beloofd dat hij zijn duiven even kon onder brengen bij ons.
Zijn duiven zijn al mooi door de rui heen en zien er geweldig uit. Het oog viel gelijk op een paar blauwe duiven die er uit sprongen. Bij de vraag wat dat nou voor duiven zijn kreeg ik een leuk antwoord. Er zit Vandenabeele in en nog het soort van de klak van Bovenkerk, Huub Hermanns.
Toen ik in de begin jaren negentig een hokje in Ouderkerk had staan kwam ik wekelijks bij Huub. Er zijn regelmatig duiven onze kant opgekomen en met succes gekruist met eigen Pollen.
Het is wel weer grappig dat deze duiven je toch weer aanspreken. Ik ben heel benieuwd naar de afstammingen van deze duiven.

Week 45

Zondag, Gebeld door de mevrouw uit Leiden waar we zijn geweest voor het hok dat we willen gebruiken als centraal hok. Een duivenliefhebber daar uit de buurt wil graag de dakpannen hebben en dat is mooi want die zijn voor ons niet bruikbaar omdat de kap te hoog is. Afgesproken dat het hok begin Maart op gehaald kan worden en dat is voor ons mooi op tijd.

Zelf nog even met Robert uit Utrecht contact gezocht. Om te vragen of hij al een beetje over de schrik heen is van de slachtpartij. Die een marter vorige week had aangericht in zijn duivenhok. Over de schrik heen is hij nog lang niet. Wel heeft hij gehoord dat in de straat een steenmarter is dood gebeten door een hond.
De duivenmelker uit Belgie waar Robert elk jaar voor kweekt kan hem weer helpen om zijn eigen stam pollen terug te krijgen, dat is een mooi gebaar.
Wij hebben hem ook voorgesteld om een paar voedster koppels te nemen zodat hij van ons wat eieren kan overleggen.

Van sommige liefhebbers snappen we echt niets meer. Een paar weken geleden is er een duivenmelker (uit Almere) gelijk met ons opgegaan met het kuren en enten tegen paratyfus en ook met de paramixo entingen was hij er keurig bij. Henk zei nog die jongen is nog nooit zo serieus geweest.
Op dinsdag bij de koffie vroeg ik, heb je ze nog probiotica of elektrolyten na de enting gegeven voor herstel.
Van zijn antwoord ben ik nog steeds stom verbaast. Na de kuur en entingen heeft de grapjas besloten om er nog maar een 4 in 1 kuur tegen aan te gooien. Hij heeft zelf geen idee waarvoor maar dat heeft hij gehoord van een melker die zelf ook nooit in de uitslag voor komt. Het is om moe van te worden die gasten. Waarom wordt er eerder geluisterd naar liefhebbers die nooit een prijs vliegen dan naar liefhebbers die jaar in jaar uit bij de top horen.

En dan nog zoiets ik kreeg te horen van iemand dat de duivenmest dun was en de duiven zaten niet echt lekker.
Een kennis van me die in de buurt woont heb ik toen gevraagd of hij even bij hem langs wil gaan om te kijken.
Inderdaad het was een waterballet en wat is nou het geval. De man is gek van tentoonstellingen en er is hem wijsgemaakt dat ze twee weken alleen op lijnzaad moeten staan dan worden ze glad als een aal. Hoe verzin je het, alleen de vloer was zo glad als een aal.

De eerste liefhebbers bestellen nu al vroege jongen. Het is net of er een beetje paniek uitbreekt omdat de jonge duiven vluchten drie weken eerder beginnen als normaal.
Natuurlijk zijn we blij dat er zoveel belangstelling is maar waar we niet zo gelukkig van worden is dat er ook liefhebbers bij zitten die geen platte prijs vliegen. Het is dan weer jammer dat daar onze jongen duiven heen gaan.
We zien zelf veel liever dat de jonge duiven in een goed hok terecht komen maar dat willen we allemaal.

In Noord Holland afgesproken om te helpen met selecteren. De timmerman heeft twee hokken klaar en de duiven voor het snelle werk mogen er nu in.
Alleen welke duiven wel of niet. Per hok is er plek voor 16 koppels dus 64 duiven in totaal. Ja, ga er maar aan staan van de 131 duiven moet de helft weg.
Gelukkig heeft iemand belangstelling voor alles wat Heremans is en dat waren er al 26. De laatjes (ruim 30) waar niks of weinig mee is gedaan ook gelijk er uit dus dat ging vlot allemaal.
De doffers die mochten blijven een bak laten uitzoeken en er is weer overzicht en leven in de brouwerij.

We proberen de duiven zo lang mogelijk in beweging te houden door ze los te laten maar het is niet verstandig.
De Havik die dood bij de bloemenkas is gevonden was een lastpost en we hoopten dat het nu wat rustiger zou zijn met de aanvallen. Nu is het een koppel sperwers die blijft jagen. Dagelijks worden er duiven gepakt (zie foto) we hebben besloten om ze maar even niet meer los te laten 6 duiven dood in een week is wel erg veel.

Stadsgenoot Willem heeft zijn duiven opgehaald die bij ons waren ondergebracht. We dachten om nu het hok in orde maken voor de winterjongen. Maar we moeten nog even geduld hebben want een andere stadsgenoot gaat een maand op vakantie. Hij zocht ook een vakantieadres voor zijn duiven. Je moet elkaar een beetje helpen toch dus wij wachten dan maar even met de winterjongen.

Dit weekeind een begin gemaakt met het koppelen op papier. Geweldig om te doen, materiaal zit er genoeg en elk jaar kweken we meer kampioenen dus we zijn niet verkeerd bezig.
Huub Hermanns (de klak van Bovenkerk) zei een jaar of 25 geleden tegen me met koppelen moet je minstens 3 jaar vooruit blijven kijken als je dat niet doet sta je stil in de duivensport.

Week 44

Maandag zijn we naar Leiden geweest om naar een hok te kijken. Een duivenhok die ik goed kan gebruiken als centraal hok voor Almere. Het gaat om een hok van 4 meter waarvan de kap eigenlijk te hoog is omdat het thuis op een vlonder komt te staan maar verder is het in zeer goede staat. Voor het nieuwe seizoen dus uiterlijk eind Maart starten we met het centrale hok. Het is in de Flevopolder moeilijk om opgevangen duiven onder te brengen, ook een probleem voor de dieren ambulance. De opgevangen duiven kunnen vanaf 1 April naar FlevoPigeon worden gebracht en voor een klein bedrag zelfs terug gebracht worden naar de eigenaar.

Leuk bericht over de 333, Henk heeft op Pipa gelezen dat onze doffer op de 16de plek bij de beste Vitesse duiven van Nederland staat. Ook op de midfond is deze top doffer als 31e geëindigd bij de top van Nederland. .
Gelijk een mail naar Polen gestuurd maar dat was daar al bekend. De nieuwe eigenaar had ze huiswerk al goed gedaan.

De familie uit Noord Holland waar we het vorige week over hadden, zitten midden in de verbouwing van het duivenhok. Ik heb beloofd om op woensdag morgen langs te komen om alles nog een keer met de timmerman door te nemen. Je moet wat over hebben voor onze collega duivenmelkers.

De timmerman heeft zelf geen duiven maar zijn werk ziet er heel professioneel uit. Indeling van het jongen duivenhok gaat iets anders worden zodat er ook op de deur gespeeld kan gaan worden. De verbouwing van het fondhok ging niet helemaal zoals afgesproken. Voor de fond duiven beginnen de vluchten pas in Juni, deze duiven hebben veel meer lucht nodig. Ze mogen niet te vroeg in vorm komen door een warm voorjaar en fond duiven worden vaak op het nest gespeeld. In plaats van 1 duif per broedbak heb je dan al gauw 3 tot 4 duiven die veel meer zuurstof gebruiken. Ik had dan ook een andere verluchting geadviseerd. De fundering van het duivenhok moet ook nog veranderd worden er is nu geen trek onder het hok. Dat gaat nog een pittig klusje worden.

Fijn om te zien wat er in een paar weken al verandert is en dat ze het vertrouwen hebben dat het goed gaat komen.
Ons complete voerschema met alles er op en eraan gaan ze gebruiken en ze willen zelfs het Vogro voer wat wij geven geleverd hebben. Dat komt goed uit want er is regelmatig vraag uit Noord Holland naar Vogro voer maar net niet genoeg om ook te kunnen bezorgen. Nu kunnen we het Vogro duivenvoer naar Noord Holland brengen en ook fijn ze hebben zelf een heftruck.

Triest bericht van Robert uit Utrecht die pas nog langs is geweest met zijn mooie Nelles v/d Pol duiven. Een marter is dwars door het plafond heen gekomen en heeft alle twaalf duiven gedood.

Vrijdag, na een dagje voer rijden zijn we nog even naar de vergadering geweest van de FlevoCourier in Lelystad. Op zich nooit zo spannend een najaars vergadering maar wat me wel aan het denken heeft gezet. Zijn de woorden van onze voorzitter Felix. Hij begon te vertellen dat het jammer is dat de kleine melker met het petje en stofjas bijna niet meer bestaat en er geen rekening mee wordt gehouden. Dat in onze hobby de dienst wordt uitgemaakt door de specialisten en professionele melkers, hij heeft helaas gelijk.

Zoals afgesproken zijn we Zaterdag met de dierenarts mee naar de vereniging in Lelystad gegaan om te enten tegen paramixo. Het enten ging lekker vlot iedereen was mooi op tijd en altijd leerzaam. Theo had voor ons ijskoffie gemaakt en de verwarming begon het lekker te doen toen we naar huis gingen maar dat past wel bij ons clubje. Terug op het landje nog even de duiven van wat liefhebbers uit Almere geènt wat een totaal maakte van ongeveer 800 duiven.
Het is me opgevallen dat bij de duiven die ik in de hand heb gehad best grote verschillen te zien waren. Vooral in het gewicht en in de pennen stand. Mooi om te zien als een duif weer door de rui is en de laatste pen heeft gegooid maar het zijn vliegduiven en geen tentoonstellingsduiven.
Bij ons hebben de duiven net of bijna de 8e pen gestoten en zo willen we het ook graag hebben. Vroeg door de rui is ook weer vroeg in de rui en zoals altijd worden in de tweede helft van het seizoen de punten verdiend.
Na het enten hebben wij alle duiven even op de probiotica gezet, kom maar op met het kweek seizoen.

Week 43

Vandaag even voer gebracht bij een liefhebber die zeer slecht gepresteerd heeft het afgelopen seizoen.
Midden in het warme seizoen heb ik zelf om privè redenen een weekje zijn duiven gevoerd.
De eerste indruk op het hok was niet goed, het was er benauwd, stoffig en te droog.
Volgende dag heb ik een hygrometer opgehangen en kwam net aan de 30%. Met een hok wat zo droog is kan je er op wachten dat ornithose terug blijft komen door aantasting van de slijmvliezen.
Het viel me gelijk op dat de weduwnaars niet in de bakken zaten maar lusteloos op de grond scharrelden. Ze vochten niet met elkaar en waren zeker niet strak.
Als de doffers er zo uit zien en op de grond zitten dan weet je dat er een gebrek aan zuurstof is. De meeste zuurstof is te vinden op het laagste punt en daar zitten de duiven dan ook.
De dierenarts heeft regelmatig ornithose bij zijn duiven geconstateerd en er is veel tegen gekuurd.
Goed dat er wat tegen ornithose is gedaan maar er is niets tegen de oorzaak van het probleem gebeurd.
Het hok heeft een hoog pannen dak met nieuwe pannen die alles afsluiten. Alleen in de nok kan er wat lucht ontsnappen. Tussen de pannen en het plafond wordt de lucht zo warm dat de warmte van het hok zelf niet naar het hoogste punt toe kan en dan komen de problemen.
Dit zijn vaak de hokken die in het voorjaar redelijk draaien maar met een warme zomer weg vallen.
De liefhebber heeft in het seizoen nog een aantal nood oplossingen geprobeerd zoals grote roosters onderin de voorkant maar dat is allemaal geen oplossing alleen maar kou over de vloer.

We hebben de problemen met het hok besproken. Iedere afdeling moet voor zichzelf gaan verluchten en de spanten boven het plafond per afdeling gaan we dicht maken. Ik heb hem ook het verschil van temperatuurschommelingen laten zien. Tussen de dag en nacht temperatuur zit 9 graden verschil. Wat bij onze hokken met de simpele golfplaatjes nog geen 4 graden is. Dit zijn nou juist de dingen die met weduwnaars zo belangrijk zijn.

Dinsdag was het bekende witte busje uit Polen onderweg. Ik moest bij het centraal station in Almere staan om de beloofde fondduivinnen aan te pakken die het bij hun zo goed doen tegen de 702 lijn.Twee mooie donker krasjes die bijna door de rui zijn. We zijn er blij mee.

Henk heeft een afdeling schoon gemaakt voor de duiven die worden gebracht door stadsgenoot en duivenmelker Willem.
Het hok van Willem gaat plat en er komt een ander hok. We hebben aangeboden om zijn duiven zolang bij ons onder te brengen. Je moet elkaar een beetje helpen. Er stoppen al genoeg duivenmelkers met de sport.
Wel moeten we even naar de action om een telraam te kopen voor Willem. Het zijn een stuk meer duiven geworden als afgesproken.

Woensdag zijn wij bij een jonge duiven specialist langs geweest die een nieuw hok heeft laten maken voor zijn spel met de jonge duiven.
Het hok is in maart geplaatst en ziet er super mooi uit. Alleen de vroege duiven heeft hij allemaal gepakt op het oude hok en niet op het nieuwe.
De verluchting en de stand van het oude en nieuwe hok is gelijk maar op het nieuwe hok hebben de duiven veel problemen met de luchtwegen en dat is niet zo moeilijk.
Tegen de zijwanden en een gedeelte van de achterwand zijn door zijn broer (en niet door de hokkenbouwer) een soort jaloezie kasten gemaakt van geìmpregneerd tuinhout. Met het warme weer van deze zomer is de temperatuur hoog en komen er van dit hout chemische stoffen vrij die funest zijn voor de ogen en luchtwegen.
Jammer voor hem om dit na het seizoen te horen maar we weten zeker dat het probleem nu is opgelost.

Afgelopen donderdag hebben we de ringnummers van alle duiven genoteerd voor het invullen van de paramixo entinglijst. Zaterdag 3 November in de club gaan we enten.
Nog 4 koppels onder gebracht bij een kennis in Joure deze worden in de week na de kerst gekoppeld als het goed is.

De havik waar we veel last van hebben de laatste tijd. Is met een harde knal tegen de glazen tuinkas van de buurman geklapt. De duif en havik hebben het allebei niet overleeft. Zonde van de duif, het is al het zoveelste slachtoffer.
Ook nog even bij Ton Mengerink wezen kijken naar de Lambrechts duiven. Wat een kwaliteit zit daar er was niet veel tijd we gaan volgende week terug en gaan zeker slagen voor een paar duivinnen.

Op Urk was de prijsuitreiking van de taartvluchten van de afgelopen maand. Het was volle bak en zoals altijd is er opvallend veel voor de jeugd liefhebbers gedaan. Zelf hebben we nog nooit mee gedaan maar zitten er wel over te denken voor 2019 en ook niet onbelangrijk de kibbeling was superlekker.

Week 42

Zaterdag mooi even de tijd om een begin te maken met de antenne planken los te halen en de klokken compleet met versterkers veilig op te bergen voor de wintermaanden.
Het is niet, dat de antenne planken niet tegen de kou kunnen maar de muizen knagen de kabels door.

Onderweg naar huis werd ik gebeld door Robert uit Utrecht dat hij al bijna in Almere was met zijn Nellis v/d Pol duiven. Ik heb zes schitterende koppels van hem mogen bewonderen. Zonder de ringnummers te hebben bekeken wist ik zeker dat dit nog de echte Pollen zijn. Een paar prachtig mooie blauwe en blauw bonte doffers en bij de duivinnen ook nog 2 blauwe driebanders.

Zelf speelt hij niet en heeft deze duiven in een grote ren zitten. Hij kweekt soms wat duiven voor een melker uit Belgie en verder gebeurt er weinig met deze duiven.
We zijn achter de computer gaan zitten en hebben bij negen van de twaalf duiven de afstammingen terug kunnen vinden. Iets waar de eigenaar nooit meer op gerekend heeft. Hij is het er helemaal mee eens dat we iets voor elkaar kunnen betekenen en onze stammen kunnen versterken. Door wat duiven te ruilen met elkaar.

Ook voor het artikel die over de Nellis v/d Pol duiven is geschreven in postduiven.nl. Gaat Robert voor aanvulling zorgen. Het is super om te horen wat Robert allemaal weet en hoeveel materiaal hij nog bezit over de Hofkens/Pol duiven. Omdat bij ons de echte oude Pollen zijn onder gebracht ga ik niet zomaar iedereen meenemen om te kijken, maar van de Pollen die Robert op het landje zag werd hij al helemaal gelukkig.

Maandag , Gesprek gehad met twee liefhebbers die hard spelen op de overnacht vluchten zowel op de ochtend als middaglossing. Het gesprek ging voornamelijk over de problemen met de luchtwegen die ze dit jaar hebben gehad door een schimmel infectie. Bij veel fond hokken is dit het afgelopen seizoen een groot probleem geweest.
Opvallend was dat de liefhebbers die in de zelfde vereniging zitten en Ropa producten gebruiken er weinig of geen last van hebben gehad.
De oregano en met name de fliteboost heeft bij deze melkers de duiven gezond gehouden denken ze zelf.
Zelf geven we ook Ropa producten, ook in de wintermaanden. We hebben het schema wat wij hanteren gedeeld met deze twee liefhebbers. Wel een beetje aangepast voor de mannen omdat er voor de ZLU op maandag moet worden ingekorfd.

Er was ook veel belangstelling voor onze eigen lijn. Het is de heren opgevallen dat er steeds meer over gesproken wordt en opvallend veel teletekst duiven uit de 701/702 lijn komen. Ze hebben zorgvuldig de afstammingen zitten te bestuderen, en waren het er mee eens dat er goed is over nagedacht. Dat we alle kanten met onze duiven op kunnen.
De duiven die we terug hebben gekruist tegen bv Volkens of Woord duiven spreken hun het meeste aan. Deze kruisingen zijn van 2016 en moeten in 2019 zich gaan bewijzen. Waar we natuurlijk het volste vertrouwen in hebben.

De familie uit Noord Holland waar ik vorige week ben geweest. Waren in de buurt en vroegen of het uitkwam om langs te komen. Klokslag 15 uur zoals afgesproken begonnen de honden te blaffen en daar waren ze dan. Onze buurman kwam uit nieuwsgierigheid een kijkje nemen. Volgens mij dacht de buurman dat Maxima en Willem Alexander bij ons langs kwamen (wat een auto).
We hebben veel dingen doorgenomen daarmee bedoel ik de verluchting, constante temperatuur, vochtigheidsgraad en de trucjes om te motiveren. Maar ook de gezelligheid voor de duiven en het observeren wat er zich in het hok afspeelt. Het verschil van voeren maar ook dingen als het verzorgen van laatkomers enz, enz. Steeds maar weer laten zien dat het eenvoudig kan zonder te veel kosten.

We hebben bijna drie uur zitten kletsen en we zijn het er over eens dat het totaal anders moet bij de Noord Hollanders. Hun nieuwe hokverzorger ziet het helemaal zitten en begreep het hele verhaal. Op de verluchting na, zijn we al een heel stuk verder gekomen. De timmerman kan zich op de hokken uit gaan leven.

De uitslag van het mest onderzoek wat ze hebben laten doen na het eerste bezoek is net binnen. Daar zijn ze behoorlijk van geschrokken coccidiose, wormen en uiteindelijk kwam er ook nog paratyfus uit. Als de paratyfus kuur er op zit ga ik ze helpen selecteren en de boel op poten zetten.
Ik hoor het ze nog zo zeggen die duiven mankeren niks. Ze gaan in bad en eten goed.

We zijn er met onze eigen duiven nog niet helemaal uit. En piekeren nog over de kweekkoppels voor de snelheid.
Eigenlijk zijn we op zoek naar een wat kleiner type duivin die tegen onze zware en diepe doffers gezet kunnen worden.
Na wat zoeken en spitten zijn we terecht gekomen bij Ton Mengerink.

Ton is net als ik een oud Duivendrechter en heeft een geweldige collectie met Lambrechts duiven.
De Lambrechts duiven zijn in veel top hokken terug te vinden. Denk zelf dat het niet verkeerd is om het kweekhok aan te vullen met een paar van zijn duivinnen, gewoon is proberen.
Ton gebeld en we gaan snel naar Assendelft toe. Hoop dat we niet gelijk over het oude Duivendrecht beginnen dan ben ik bang dat ik geen duif te zien krijg.

Onze vereniging de Flevocourier in Lelystad heeft besloten om op 3 november de leden de kans te geven om collectief de duiven tegen Paramixo te laten enten. Gelukkig is er voldoende animo voor en ook de datum is prima.
Het is drie weken voor de vroege winterkwekers gaan koppelen. Ook ruim voor de tentoonstellingen en als je binnen een half jaar weer zou willen enten dan ben je mooi op tijd voor het nieuwe seizoen.
Het is mooi dat de vereniging zoveel mogelijk collectief wil doen hetzelfde voor pokken en paratyfus.
We weten dat het niet makkelijk is om het iedereen naar de zin te maken. De verschillen van Vitesse en fond spelers zijn erg groot en duivenmelkers zijn super eigenwijs. Maar als we allemaal een beetje water bij de wijn doen hou je een gezonde vereniging.

De buurman van het paintball bos kwam langs, helaas niet voor een bak koffie.
Hij vroeg of we soms wat duiven missen. Even met hem mee gelopen het bos in en kwam bij een slachtplaats waar een berg veren en aangevreten duiven lagen. Niet alleen onze eigen ringen maar ook van vreemde duiven. De afgelopen week missen we vijf duiven. Negentien jaar geleden dachten we, het is even wennen. Maar hier wennen we nooit aan, het is natuurlijk ook niet slim om met de duivenhokken tegen de Oostvaders plassen aan te zitten.

Week 41

Afgelopen Maandag had ik een gesprek met een exduivenmelker die zijn hok nog heeft staan maar zelf geen duiven meer heeft. Hij wil of kan niet meer meedoen met wedstrijden vliegen. Maar ondertussen verveelt hij zich en de muren komen op hem af. De afstand van zijn huis naar ons landje is te ver om hem in onze combinatie op te nemen maar voor ons duiven kweken lijkt hem wel wat.
Dit zijn nou juist de mensen die ons een handje kunnen helpen, dacht ik. Er gaan negen doffers uit onze stamdoffers 701 en 702 naar toe. De doffers kunnen dan vast wat knokken om een broedbak. Later brengen we ook duivinnen er heen om de doffers gezelschap te houden.
Voor de eerste kweekronde gaan er negen snelle duivinnen naar toe. Voor de tweede ronde, duivinnen voor de zware fond. Voor ons een uitkomst om op deze manier het kweken voor een deel uit handen te geven aan een vertrouwd iemand.

Het afgelopen seizoen zijn we ook een paar keer gebeld door een liefhebber uit Noord Holland. Deze liefhebber wilde wel wat van onze 702 lijn bestellen en nodigde ons uit om eens langs te komen. Op dat moment lagen er geen jongen en hebben we afgesproken om er na het vliegseizoen op terug te komen.
Ik heb de liefhebber een beetje in de uitslagen gevolgd. Om hem te vinden was het verstandig om bij het laatste blaadje te beginnen. Gewoon slecht dus, veel duiven mee en maar een enkeling op de lijst en dan ook nog een staartprijsje.
Nadat ik deze duivenmelker drie kwartier aan de telefoon heb gehad was het wel duidelijk dat hij met de duivensport behoorlijk de weg kwijt is. Het is voor ons dan geen reclame als daar onze duiven terecht komen. Zelf schiet hij er niks mee op wij ook niet.

Toch ben ik bij hem langs gegaan en tot mijn verbazing zag ik een prachtig mooie locatie achter zijn bedrijf. Met op het oog zo goed als nieuwe hokken, ik schat wel een meter of twintig.
Tijdens de koffie vlogen de beste en duurste stambomen me om de oren maar dan ook echt van alles door elkaar heen, van Vitesse tot Barcelona duiven.
Het was wel duidelijk dat de beste man maar weinig begreep van de duivensport. Op alles een weerwoord heeft of in de verdediging gaat. Kritiek waar zijn vrouw bij is, zit hij zeker niet op te wachten (wie wel).

Van zijn vrouw begreep ik dat er voor de derde keer een hokverzorger is vertrokken. Daar kan ik me nu al iets bij voorstellen. Inmiddels is er een jongen bij ons komen zitten die zich gaat bemoeien met de duiven. Ik ben met hem door alle hokken gelopen. Moet wel zeggen dat die jongen mij vragen stelde waar over nagedacht was. Dat kon ik helaas niet zeggen van de baas. Met deze jongen heb ik afgesproken om alles op te schrijven wat we later kunnen gaan doornemen.

De hokken waren kil, koud en vochtig. Duiven zijn schuw, hokken te diep en te hoog. Ik zag duiven met een vuile neus, dikke natte ogen en ook nog duiven die maar moeilijk omhoog konden komen.
De kampioenen uit de omgeving komen bij hem regelmatig op bezoek vertelde de jongen. Wil deze duivenmelker niet geholpen worden of is hij niet te helpen, bedacht ik mij. Wat is de reden dat het zover heeft kunnen komen met zijn duiven. Je zal maar in dezelfde mand zitten tijdens de wedstrijden.

Terug aan de koffietafel vroeg ik, wat is nou de bedoeling. Als je resultaten wilt gaan zien, zit er maar eèn ding op. Alles reorganiseren, hokken moeten aangepast worden, bijna de helft van de duiven kan er uit en maak een plan met wat je wilt gaan spelen. Kies je voor het programma spel of ga je naar de ZLU.

Stop om te beginnen maar eens met te denken dat in de duivensport geld het belangrijkste is. Ik word niet goed van de bedragen die ik hoor van wat de duiven en hokken hebben gekost. Kijk eens naar de stambomen, zie je dan niet dat er een paar generaties tussen uit zijn gehaald. Bij al die zogenaamde goede vrienden en topmelkers bevruchten de duiven van een jaar of 15 nog steeds? Geloof je het zelf, ik niet.

De hokken hebben een vermogen gekost maar zijn meer geschikt voor een bed en breakfast. Het heeft niks met duivenhokken te maken. Zijn buurman aan de overkant zit elke week voor hem met een hokje van 4 meter en een golfplaatje op het dak. Dat is pas echt genieten.

Het zou goed zijn om hem uit te nodigen met zijn vrouw en nieuwe hokverzorger om te zien hoe het bij ons gaat. Zonder dure hokken en zonder duiven die een vermogen hebben gekost maar wel elke week meer dan een leuke uitslag.

Nog even een kijkje in het voerhok genomen maar dat sloeg helemaal nergens op. Het duurste van het duurste duivenvoer maar als je daar niet mee om kan gaan is het gif.

We hebben afgesproken om er eerst maar goed over na te denken wat precies de bedoeling is. Bespreek het met je nieuwe hokverzorger en bespreek het met je vrouw. Jullie moeten eerst op èèn lijn zitten voor we het roer om gooien. Ben benieuwd of we er nog wat van gaan horen.

Woensdag nog even met Henk rustig kunnen zitten en het afgelopen seizoen doorgenomen.
De mooie en minder mooie vluchten besproken en vooral onze fouten. We zijn het met elkaar eens dat gemakzucht ons soms duur komt te staan en punten kost.
Zoals elk jaar gaan we proberen om dingen als africhten midden in de week meer collectief te doen.
Het is toch te gek als we horen wie er allemaal aan het rijden zijn terwijl we het ook gezamenlijk kunnen doen.
De duiven hebben er meer aan en het is allemaal een stuk goedkoper.

Donderdag 11 Oktober werd ik gebeld door de mevrouw uit Noord Holland waar ik afgelopen dinsdag ben geweest.
Ze zijn het er mee eens dat het zo niet verder gaat en er moet snel wat gaan veranderen. Ook wil mevrouw er zelf meer bij betrokken worden en dat was nou juist de bedoeling.
Volgende week komen ze bij ons langs op het landje. Ik zorg dat er dan een plan is wat we vast gaan doornemen.
Ook krijg ik alvast de maten van het hok en wat foto`s van de eerste vier afdelingen. Daar kan ik vast een schets van maken om te laten zien wat de bedoeling is.

Vandaag nog even naar de eitjes van de 333 gekeken en deze zijn wat aangepikt gelukkig. Eerste eitje uit (zie foto) tweede jong is onderweg.

De hele ochtend aanloop van koffie klanten en zoals altijd na het seizoen. Komen er gesprekken los over hoe het verder moet in de toekomst.
Je merkt dat er onzekerheid is bij de liefhebbers wat betreft de nieuwe indelingen. Waar gaan we worden ingedeeld, gaat Almere naar afd 6 of blijven we in afd 7. Vliegen we met afdeling 8 en 9, je hoort de meest maffe indianen verhalen maar als je er zelf niet zo druk om maakt. Is het wel grappig om aan te horen.
Volgende week hangen we hier een bloeddruk meter op en kijken wie de winnaar gaat worden want er zijn een paar duivenmelkers die bijna ontploffen.

Als het goed is komt er morgen nog iemand uit Utrecht langs met wat Nellis v/d Pol duiven. Niet om te verkopen maar gewoon om even te laten zien. Hij heeft geen echte stambomen maar wel wat nummers op een papiertje. Kijken of ik ze kan vinden in ons stamboom programma, ik ben benieuwd.

Bij de eerste hap avondeten staan er twee jongens aan de deur die informatie willen hebben voor het maken van een spreekbeurt over postduiven. Ik heb ze verteld dat ze op postduivenhouden.nl veel informatie kunnen vinden en op het landje welkom zijn om wat foto`s te maken en voor verdere info. Altijd leuk als er jeugd is die wat van de duivensport willen weten.

Week 40

Zaterdag 29 September zijn de kwekers uit elkaar gehaald en van elkaar gescheiden. De kweekdoffers hebben hun eigen broedbak gekregen. Het lijkt allemaal een beetje vroeg maar over twee maanden worden ze al weer gekoppeld.
We zijn ook met wat aanpassingen begonnen in de hokken om weer aan hengstenkweek te gaan doen met enkele doffers. En we zijn begonnen met 1 keer voeren in plaats van 2 keer. Wel regelmatig met de booster van Ropa-B door het voer.
Vandaag hebben we ook het laatste hok met Vitesse duiven los gelaten om de oude bewoners aan de nieuwe hokgenoten te laten wennen. En de 333 hebben we nog even gekoppeld met zijn vaste duivin, gekregen van de combinatie Brakel en zn uit Soest. Eieren laten we door een ander koppel uitbroeden en grootbrengen. Jongen gaan naar het kweekhok van Henk

Zondag zijn er twee blauwe jongen niet binnen gekomen bij het overwennen tot onze verbazing zijn het precies de 412 en 413. Allebei jongen van de 333, je ziet gelijk het verschil van karakter, geweldig.

Na de vaste aanloop van onze koffie klanten op zondagmorgen. Belt er een liefhebber op of hij nog even langs kan komen met wat duiven. Ik dacht nog, ben mooi op tijd om naar Max verstappen en de Superbike te gaan kijken.
Niet dus, eerlijk gezegd had ik dat beter wel kunnen gaan doen. De beste man kon of wilde maar niet begrijpen waarom zijn duiven niet lekker zaten.
Uit fatsoen de mand met duiven bekeken maar wat een zieke en verwaarloosde bende. Ik vroeg hem of hij ze bij het centraal station met een schepnet had gevangen (weg glimlach).
Om een indruk te krijgen begon ik te vragen hoe de kweek was verlopen. Niet zo best antwoord de man, beetje pech veel onbevruchte eitjes die niet uitkomen en pap jongen die dood gaan. Maar na de kweek nog wel twee weken een Paratyfus kuur gegeven en ze waren weer als nieuw.

Hoe was het schema van afgelopen seizoen vroeg ik, moet wel zeggen hij heeft het serieus aan gepakt. Een schema van Gert Jan Beute en hij kon het zo uit het hoofd vertellen dus ik geloof hem.
Voer koopt hij altijd bij mij en ik breng het hem zelf. Zodoende weet ik dus dat zijn duiven zeker niet om komen van de honger. Voor zijn doen heb ik hem ook regelmatig mooie uitslagen zien maken. Zelf heb ik geen ervaring met de producten van Beute maar ze worden bij ons regelmatig besteld.

De beste man was eind augustus gestopt met vliegen en wat ben je toen gaan doen vroeg ik.
Gewoon volle bak gerst, schoon water en licht uit en dat is het antwoord de man. Maar waarom volg je dan niet verder het schema van Beute. Je duiven hebben in het vliegseizoen het maximale aan voeding supplementen gekregen en nu midden in de rui krijgen ze niks meer. Zijn antwoord, ja maar dit is de natuur. Man hoe durf je in de duivensport nog over natuur te praten zei ik. De duiven worden zwaar verduisterd daarna bijgelicht de langste dag word tot aan de laatste vlucht aan gehouden en dan pats het licht eraf, lekker natuurlijk.
Verder verteld hij me ook nog dat ze een week voor de dagfond vluchten gespoten worden met Orni rood en nu geen ondersteuning voor de rui periode. Zonde van mijn energie en zondagmiddag geloof me, het zijn altijd dezelfde liefhebbers met dit soort problemen en als er een dierenarts op de club is zie je ze niet. Ze hebben echt geen idee hoe moeilijk de duiven het hebben in deze belangrijke periode. De ruitijd is alweer de start voor het nieuwe seizoen.

Zondag avond waren onze Poolse vrienden in Almere aangekomen. We zijn een lekker hapje met ze wezen eten om wat bij te praten over hun succesvolle seizoen in Polen.
Met de lossingen van uit Nederland hebben ze vroege duiven gepakt uit de bloedlijn van onze 702 en 701. Ze willen zeker met deze bloedlijn verder kweken in het komend seizoen. Vooral toen ik ze de afstammingen liet zien waar we zelf een 1e sector 3 Bergerac mee vlogen en nog drie teletekst duiven uit deze lijn.
Het viel op dat de vroege duiven van ons toch wel met redelijk snelle vluchten zijn gevallen. Zeg maar tussen de 1300 en 1800 meter. Bij onze Poolse vrienden zijn de prijzen juist met een kop wind en ruim onder de 900 meter verdient. Wat ons laat zien dat we een echte allround bloedlijn in handen hebben.

De duivinnen die in Polen tegen onze bloedlijn hebben gestaan komen voor de kweek onze kant op en worden tegen de 702 en zijn zonen gezet. De jongen uit deze combinatie delen we samen.

Er zijn ook nog wat duiven mee terug gegaan naar Polen. Iets waar we heel blij mee zijn is dat onze 333 verkocht is.
Deze super doffer zit nu veilig in Polen. We hoeven nu niet meer bang te zijn dat hij gepakt word door een roofvogel.
1200 km hier vandaan maar blijft voor ons toch binnen bereik. De bloedlijn van de 333 is op ons hok goed vast gelegd. En mocht het nodig zijn mogen we de 333 altijd lenen om mee te kweken. Wat een dag vandaag.

Dinsdag gestopt met de Paratyfus kuur en een afspraak gemaakt om morgen de duiven bij ons te laten enten.
Er zijn verschillende liefhebbers die gelijk met ons op zijn gegaan met kuren dus voor de dierenarts is het ook de moeite waard om bij ons langs te komen.
Wanneer er genoeg belangstelling is vanuit de duivenvereniging kunnen we eind Oktober gezamenlijk enten tegen paramixo.

Het enten ging lekker vlot. Gelijk de duiven die voor de tentoonstellingen worden ingezet nog even gecontroleerd op luis maar alles was schoon.
De eitjes van de 333 bekeken maar ook die lijken goed. Het is toch altijd een gokje tijdens het kuren.

Vandaag ook toestemming van de NPO binnen gekregen om een centraal hok op te starten in Almere. Niet op het landje maar gewoon bij mij thuis in Almere Haven. Ben ook al gebeld door de NPO om de boel te controleren maar moet eerst nog gaan bouwen.

Donderdag, we worden gek gebeld met de vraag of we een bon willen schenken. Bij de zuster verenigingen is het moeilijk om nee te zeggen. We weten ook allemaal dat het de enigste inkomen is voor een club en onze duiven worden altijd goed verkocht. Maar het zijn nu zo langzamerhand wel genoeg bonnen. De bonnen kopers moeten ons wel twee duivenringen op sturen omdat het vaak voorkomt dat de nieuwe eigenaren de duiven niet altijd op hun naam overschrijven.

Vandaag het eerste hok wat is leeg gekomen ontsmet met Ropa DE. Dit is diatomeeën aarde en dood bloedluis, mijten en vlooien. Alles wat ongedierte is wordt gedood en dat zonder chemicaliën.

Ik had ook nog een leuk klusje toen ik thuis kwam. Kinderen uit de buurt hebben een postduif gebracht die vol met visdraad zat. De poten afgekneld en vleugel kapot. Kortom een behoorlijk klusje om het beestje te helpen. Het telefoon nummer opgezocht van de eigenaar en het duifje meegegeven aan de jongens. Zelfde avond is het duifje opgehaald door de eigenaar en de jongens hebben 5 euro de man gekregen. Iedereen weer blij en gelukkig.

Zaterdag zijn we naar Friesland toe geweest. Om te kijken naar een duivenhok waar de verluchting niet goed zou werken. Het hok rook muf en de verluchting was niet helemaal in orde maar dat kon nooit de oorzaak zijn. Ook het aantal duiven was niet teveel voor het hok.
Na wat zoeken hebben we de binnenbetimmering van de achterwand eraf gehaald. En ja hoor, de achterwand die op de regenkant staat heeft gelekt. Tussen de wand zaten gipsplaten en isolatie. Dit alles en al het hout was beschimmelt over de hele lengte van het hok.
Soms is een hok gewoon op maar dat is hier niet het geval. Het is alleen een pak werk. De buurman komt uit de bouw en zijn zoon gaat hem helpen met een nieuwe achterwand dus opa staat volgend jaar weer in de uitslag.

Week 39

Maandag zijn we naar Schiedam geweest bij een schitterende stam met dagfond duiven. Om te helpen de kweekkoppels voor volgend jaar samen te stellen. In de stambomen vonden we nog veel van de echte Nelles van de Pol duiven terug.

Het over wennen van onze eerste ploeg jonge duiven zat er dinsdag op. De paar duifjes die weigerden binnen te komen en buiten bleven zitten. Hebben we water mee laten drinken op de spoetnik om de preventieve paratyfus kuur niet te onderbreken. Vandaag weer twee topduiven gepakt door de sperwer, jammer maar we beginnen eraan te wennen.

Woensdag ,zoals afgesproken’ kwam Geurt Doppenberg een prachtige doffer brengen. Deze doffer is een volle broer van de moeder van de 333 Voor de mazzel kregen we ook nog een halfzus van deze doffer met een super afstamming.
Geurt weet als geen ander dat dit de enige manier is om samen sterker te worden. Zonder dat altijd maar die knip open moet. Het is gewoon een kwestie van gunnen.

Donderdag de tweede ploeg met overgewende fond jongen naar buiten. Dit ging prima op 3 duiven na alles binnen en niets gepakt door de sperwer.

Op vrijdag hebben Henk en ik een heel serieus gesprek gehad over hoe we verder moeten in het nieuwe duivenseizoen. We weten dat we voor alle afstanden fantastische duiven hebben zitten. Duiven die naar onze zin zijn en zeker kopprijzen in de regio kunnen vliegen. Alleen is er nog veel meer uit te halen dan we nu gedaan hebben. Met wat extra tijd, aandacht en energie moet het lukken om nog veel betere prestatie’s te kunnen leveren.

Wat gaan we doen volgend jaar, gaan we weer voor het keizer generaal of gaan we ons specialiseren in bepaalde afstanden. Andere optie is dat we door gaan als team met iemand erbij. Tenslotte zijn we niet meer de jongste en worden we een dagje ouder misschien ook wat minder fanatiek. Zo hebben we dit jaar op de dagfond veel punten laten liggen terwijl het de mooiste vluchten van het jaar zijn. Ook zijn de duivinnen dit jaar bijna niet gespeeld enz, enz.

Het kan veel beter maar dan moeten er wel dingen gaan veranderen. Hoe precies weten we nog niet maar daar komen we wel uit.

Week 38

Het vliegseizoen zit er op, zaterdag de 15e September de laatste twee vluchten gehad. Met nog een 1e prijs bij de jongen in regio 1 Hilversum. Een mooie afsluiting van een heel goed seizoen ondanks dat het veel beter had gekund.

Afgelopen Zondag nog een ploegje van 7 koppels met jonge duiven in het hok met oude (snelheid) duiven geplaatst. Hiermee gaan we volgend jaar uitsluitend de Vitesse vluchten mee vliegen.

In het bestaande jonge duivenhok de loketkasten er uit gesloopt en 12 broedbakken geplaatst voor 12 koppels toekomstige jaarlingen die geselecteerd zijn voor vitesse t/m de dagfond.

De overnacht jongen zijn geplaatst bij de oude overnachters die we over hebben gehouden na een zeer strenge selectie. Omdat we er nog niet uit zijn of we volgend jaar de ochtend of middaglossing gaan spelen zit alles nog bij elkaar.

Maandag van alle vlieghokken de verlichting er af gehaald.

Het restant zoontjes en jonge duivenvoer gemengd met rui/rust om hier mee door te gaan met voeren tot aan de kweek.

Dinsdag 18 September zijn we met de kweek en vliegduiven begonnen aan een Parathyfus kuur van 12 dagen. Na deze 12 dagen laten we ze enten en dan gaan we nog eens 3 dagen nakuren.
De temperatuur is nu nog goed dus drinken ze voldoende water met de kuur en zit er een maand tussen als we de duiven laten enten voor de Paramixo eind oktober. Beide entingen worden binnen een half jaar herhaald.

Vanaf donderdag zijn we gelijk begonnen met het over wennen van de eerste ploeg met jonge duiven naar hun nieuwe verblijf. Dit doen we zo snel mogelijk omdat de duiven nu nog voldoende in de veren zitten en dus niet helemaal kansloos zijn voor de roofvogels.

Vrijdag bij twee liefhebbers geholpen met selecteren. Altijd moeilijk als het niet je eigen duiven zijn maar we zijn er toch redelijk uit gekomen.
Opvallend was dat beide liefhebbers (op leeftijd) te veel naar de oude uitslagen bleven kijken en een stam hebben zitten met naar mijn mening te veel inteelt. Het zijn op het oog en in de hand zwakke stammen geworden en zijn echt toe aan wat nieuw bloed.

In het weekeind hebben we besloten om de prestatie duiven die op leeftijd zijn en inmiddels hun prijzen hebben verdiend. Een apart hok te geven om zo op pensioen te gaan. Zonder het risico te lopen dat deze oudjes op het eind van hun leven ten prooi vallen aan de roofvogels.